ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 6 Φλεβάρη
2015
Οι δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο κεφάλαιο και την αντιλαϊκή στρατηγική του που
ματώνει το λαό δεν είναι καινούργιο πράγμα. Οπως και να το κάνουμε όμως, αλλιώς
διατυπώνονται οι δεσμεύσεις αυτές από ένα κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης
που παλεύει να αναλάβει το τιμόνι της αστικής διακυβέρνησης, κερδίζοντας το
«χρίσμα» των μονοπωλίων αλλά και την ψήφο του λαού, αλλιώς διατυπώνονται οι ίδιες
δεσμεύσεις από ένα κόμμα που έχει πάρει πια αυτό το αντιλαϊκό τιμόνι στα χέρια
του.
Πίσω από το
αποπροσανατολιστικό γαϊτανάκι που στήνουν τα κόμματα της αστικής διαχείρισης
και τα επιτελεία του συστήματος για το αν «κάνει ή δεν κάνει κωλοτούμπες ο
ΣΥΡΙΖΑ», στην πραγματικότητα αυτό που αποτυπώνεται καθημερινά στις παρεμβάσεις του
είναι η επιβεβαίωση αυτών ακριβώς των αντιλαϊκών δεσμεύσεων, με την αντίστοιχη
προσαρμογή του από τις ανάγκες της αντιπολίτευσης στις ανάγκες της αστικής
διακυβέρνησης.
Έτσι, λοιπόν, βλέπουμε τον νέο υπουργό Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη, τη
μια μέρα να μας εξηγεί ότι η
συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα με την «τρόικα των
θεσμών», δηλαδή με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς της ΕΕ, του ΔΝΤ και
της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά με τη «σαθρά δομημένη επιτροπή» των
εκπροσώπων τους. Δύο μέρες μετά, από το Παρίσι, ο Γ. Βαρουφάκης, μας εξήγησε
ότι η κυβέρνηση δεν έχει πρόβλημα ούτε με τους εκπροσώπους της «τρόικας των
θεσμών», αλλά με το γεγονός ότι έχουν
την εντολή να επιβλέπουν ένα λάθος πρόγραμμα, άρα το θέμα είναι να συμφωνηθεί
ένα νέο πρόγραμμα, «καλό» αυτήν τη φορά και πάντα με την «τρόικα των
θεσμών», το οποίο, κατά πάσα πιθανότητα, όπως διευκρίνισε ο ίδιος, θα
εποπτεύεται από μια αντίστοιχη επιτροπή εκπροσώπων...
Χτες, από το Βερολίνο, ο Γ. Βαρουφάκης μάς ενημέρωσε ότι τελικά ούτε το
ίδιο το υπάρχον πρόγραμμα της τρόικας είναι και τόσο λάθος, κάθε άλλο μάλιστα,
αφού όπως υπογράμμισε χαρακτηριστικά: «Δεν είναι ότι θα πετάξουμε το
τρέχον πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Θα έλεγα ότι το 60% -70% των μέτρων θα τα
θέλαμε και εμείς, το πρόβλημα είναι ότι του λείπει πολύ μεγάλος αριθμός πολύ
σημαντικών μεταρρυθμίσεων».
Με άλλα λόγια, τα μνημόνια και οι
«μεταρρυθμίσεις» τους που μάτωσαν τόσα χρόνια το λαό, τσακίζοντας μισθούς,
συντάξεις, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, κρατικές δαπάνες για τις
στοιχειώδεις ανάγκες της εργατικής - λαϊκής οικογένειας, τα μνημόνια και οι
«μεταρρυθμίσεις» τους που άνοιξαν νέα πεδία κερδοφορίας στα μονοπώλια σε βάρος
των λαϊκών αναγκών, προωθώντας την αντεργατική στρατηγική του κεφαλαίου που
είχε συναποφασιστεί σε επίπεδο ΕΕ πολλά χρόνια πριν από την κρίση, είναι τελικά κατά 60% - 70% καλά
προγράμματα που «δε θα τα πετάξουμε», την πλειοψηφία τους «θα την ήθελε» και η
νέα συγκυβέρνηση, απλά χρειάζονται μερικές διορθώσεις που «τους λείπουν»...
Κάπου εδώ, στο ζήτημα των «μεταρρυθμίσεων» (έτσι αποκαλούνται στη γλώσσα
των αστικών επιτελείων οι αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη το
κεφάλαιο), έρχονται και κολλάνε και οι αντίστοιχου περιεχομένου διαβεβαιώσεις
του νέου πρωθυπουργού: Ο Αλ. Τσίπρας, σε καθημερινή βάση πλέον, προχτές
από το Παρίσι και χτες από το βήμα της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας
του κόμματός του, επαναλαμβάνει ότι η κυβέρνησή του όχι μόνο θα τηρήσει τις
αντιλαϊκές δεσμεύσεις της ΕΕ για τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και
τα ματωμένα «πρωτογενή πλεονάσματα», αλλά θα προχωρήσει και τις
«μεταρρυθμίσεις», όπως λέει, όχι γιατί το ζητάνε από την κυβέρνηση, αλλά
γιατί τις θέλει η ίδια, γιατί αυτές είναι αναγκαίες. Φράση - καρμπόν δηλαδή με
αυτά που έλεγε η προηγούμενη κυβέρνηση, ο προηγούμενος πρωθυπουργός για «ανάγκη
συνέχισης των μεταρρυθμίσεων, ακόμη κι αν δε μας το ζητήσουν».
