Από το βήμα του συλλαλητηρίου του ΠΑΜΕ, στην πλατεία Αριστοτέλους της Θεσσαλονίκης, ο κεντρικός ομιλητής, Λεωνίδας Στολτίδης, μέλος της ΕΓ και της Γραμματείας Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ σημείωσε: «Συναγωνιστές συναγωνίστριες, εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, γυναίκες, νέοι,
Ξεκινώντας την συγκέντρωσή μας, εκφράζουμε την οργή μας για το νέο ιμπεριαλιστικό έγκλημα που συντελείται στις θάλασσές μας. Ποιος μπορεί να μείνει απαθής βλέποντας μικρά παιδιά, αγγελούδια, νεκρά στις ακτές; Ποιος μπορεί να αδιαφορήσει; Μόνο οι υπηρέτες των αφεντικών και τα μαντρόσκυλά τους, οι χρυσαυγίτες δολοφόνοι. Με όλη τη δύναμή μας, καλούμε σε αγώνα ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, που ξεριζώνουν από τον τόπο τους εκατομμύρια ανθρώπους. Να δυναμώσει η αλληλεγγύη. Απαιτούμε άμεσα να παρθούν μέτρα για τη σίτιση, για τη στέγαση, την υγεία και την μετακίνηση των προσφύγων μεταναστών προς τις χώρες που είναι ο προορισμός τους. Nα καταργηθεί μονομερώς το "Δουβλίνο 2". Να στηριχτούν με όλους τους τρόπους τα νησιά μας που δέχονται τα προσφυγικά κύματα. Φτάνει πια με την υποκρισία και τα κροκοδείλια δάκρυα, πρωθυπουργών και δημάρχων. Να σταματήσουν να κάνουν τους ανήξερους. Γνώριζαν τις συνέπειες των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Αυτή είναι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ, το κοινό ευρωπαϊκό τους σπίτι. Γνώριζαν τι επρόκειτο να συμβεί με τα κύματα των ξεριζωμένων. Προσπαθούσαν να το κουκουλώσουν, τώρα υποκρίνονται. Άμεσα να πάρουν μέτρα, με βάση τις προτάσεις του ταξικού κινήματος.

Συναδέλφισες, Συνάδελφοι.
Για ακόμη μια χρονιά εδώ στη Θεσσαλονίκη, οι εργαζόμενοι, ο φτωχός λαός μας, γίνονται θεατές στο θέατρο εξαγγελιών, ψεύτικων υποσχέσεων. Για ακόμη μια φόρα το πολιτικό προσωπικό της καπιταλιστικής εργοδοσίας έρχεται να φέρει δώρα στους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους μεγαλέμπορους, τους τραπεζίτες. Χρηματοδοτικά πακέτα, τσάμπα εργασία, απαλλαγή από εισφορές, γη και ύδωρ για να έχουν κέρδη. Για τους εργαζόμενους, τους ανέργους, νέα βάσανα, βαριές θυσίες, αλυσίδες ντυμένες με ψέματα, πολλά και παχιά λόγια.
Είμαστε εδώ ακόμα μια χρονιά χωρίς ΣΣΕ, χωρίς επιδόματα ανεργίας για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανέργων.
Η ανεργία σκαρφάλωσε στο 30%. Σε πολλές πόλεις της Β. Ελλάδας, στη Νάουσα, στις Σέρρες, στη Δράμα, στο 40%. Χιλιάδες νέοι και νέες, έγιναν και φέτος αυτόπτες μάρτυρες της πρωτοφανούς ανάπτυξης στο τομέα του τουρισμού με μαύρη, αδήλωτη, απλήρωτη εργασία σε εξαντλητικές συνθήκες. Οι άθλιοι μισθοί των 586 ευρώ, να γίνονται καθημερινά πραγματικότητα για όλο και περισσότερους εργαζόμενους, συνεχίζει να ισχύει ο διαχωρισμός με βάση την ηλικία στους μισθούς. Συνεχίζεται, με βάση τα γούστα μεγάλων μονοπωλιακών επιχειρήσεων για περισσότερα κέρδη, το κλείσιμο μονάδων ακόμα και βαριάς βιομηχανίας, όπως στον κλάδο του μετάλλου, στην χημική βιομηχανία, στις βιοτεχνίες στον ιματισμό, που θα μπορούσαν να καλύψουν βασικές λαϊκές ανάγκες, εκατοντάδες μικρά καταστήματα στο εμπόριο, στέλνοντας μαζικά μισθωτούς, αυταπασχολούμενους και αγρότες στην ανεργία χωρίς ίχνος ελπίδας, ακόμα και για αυτό το ισχνό επίδομα. Βαθαίνει επικίνδυνα η υποχρηματοδότηση της Παιδείας, της Υγείας, αμφισβητείται όλο και περισσότερο ακόμη και η βασική περίθαλψη, συνεχίζονται οι δυσβάστακτοι φόροι και τα χαράτσια των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Άλλη μια χρονιά, με σχολεία χωρίς δασκάλους, με δεκάδες χιλιάδες παιδιά παραπάνω εκτός παιδικών σταθμών, με περισσότερα κλειστά Κέντρα Υγείας. Όσες βιομηχανίες δεν έγιναν κουφάρια, έγιναν κάτεργα με τους εργάτες να σκοτώνονται, να καίγονται σε εμπορικά καταστήματα και εργοστάσια. Κάθε χρόνο, προστίθενται κατά εκατοντάδες στις ουρές των συσσιτίων. Κάθε χρόνο, κατά χιλιάδες αυξάνονται οι οικογένειες χωρίς εισόδημα.
Σε αυτά έρχεται να προστεθεί το 3ο μνημόνιο κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, που ψήφισαν μαζί τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ και περιλαμβάνει δέσμη μέτρων που, όπως και τα προηγούμενα δύο μνημόνια, στηρίζεται στη βασική ανάγκη του κεφαλαίου να φτάσει την τιμή της εργατικής δύναμης στο κατώτατο σημείο, ως όρο για την ανάκαμψη από την καπιταλιστική κρίση.
Φέρνουν και υλοποιούν μέτρα που για χρόνια προσπαθούσαν να φέρουν και δεν το είχαν καταφέρει, κάτω από την παρέμβαση του ταξικού εργατικού κινήματος στη χώρα μας, τη λαϊκή αντίσταση, όπως για παράδειγμα την κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης, την αύξηση ως τα βαθιά γεράματα των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση έως και 25% στις συντάξεις και ολοταχώς για 360 ευρώ κύρια σύνταξη άμεσα, στη πράξη την κατάργηση της σύνταξης για τις νεότερες γενιές, την κατάργηση των ΣΣΕ, την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, τον περιορισμό και κατάργηση των αποζημιώσεων, νέο συνδικαλιστικό νόμο που απαγορεύει τις απεργίες και την συνδικαλιστική δράση, την εκποίηση στρατηγικών κλάδων της οικονομίας, και δημόσιου πλούτου (αεροδρόμια, λιμάνια, ενέργεια) που τις συνέπειες θα τις πληρώσουν οι εργαζόμενοι με απολύσεις, μειώσεις μισθών, αύξηση τιμολογίων, εισιτηρίων, υπηρεσιών.
Θα τα δεχτούμε όλα αυτά; Θα υποταχθούμε;
Δούλοι του 21ου αιώνα δεν θα γίνουμε. Σηκώνουμε το κεφάλι, δυναμώνουμε την οργάνωσή μας, την ενότητά μας, τη συμμαχία μας
Όλοι στον Αγώνα.
Να γεννηθούν εστίες αντίστασης παντού, όλη αυτή την περίοδο πριν και μετά τις εκλογές. Να μη μείνει καμιά επίθεση αναπάντητη. Να πυκνώσουν οι γραμμές των Σωματείων με νέους εργάτες, με εργάτες που βρίσκονται μπροστά σε αγώνες, κινητοποιήσεις. Κάθε εστία επιδιώκουμε να γίνει κέντρο συσπείρωσης και αλληλεγγύης στον κλάδο, στην πόλη και γειτονιά, στήριξη από την κοινωνική συμμαχία. Τίποτα να μη μείνει αναπάντητο. Να μην τους αφήνουμε σε χλωρό κλαρί.
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Συναγωνιστές, συναγωνίστριες
Προετοιμάζουμε άμεσα την απάντησή μας, χωρίς να περιμένουμε ποιος θα είναι ο εκτελεστής μας.
Αλλάζουμε την κατάσταση στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Η κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα αποδείχθηκε μεγάλο εμπόδιο στην οργάνωση και τον αγώνα των εργαζόμενων, μεγάλο όπλο για το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του.
Είναι συνένοχες οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, στο σφαγιασμό του λαού, με θέσεις υπεράσπισης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, με υπονομευτική δράση στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες.
Δικό τους έργο είναι η απομάκρυνση των εργαζομένων από τα Συνδικάτα, η συκοφάντηση της συνδικαλιστικής δράσης. Μαζί προετοίμασαν την αντεργατική επίθεση, με την συμμετοχή τους στους κοινωνικούς διαλόγους, με το αφοπλισμό του κινήματος από τις θεωρίες του κοινωνικού εταιρισμού, της ανταγωνιστικότητας και επιχειρηματικότητας, της κερδοφορίας των επιχειρήσεων ως μέτρο των εργατικών διεκδικήσεων.
Χωρίς τον προδοτικό τους ρόλο, δεν θα περνούσε με την ίδια ευκολία η επίθεση της μεγαλοεργοδοσίας, των κυβερνήσεων, της ΕΕ.
Δεν γίνεται να συνεχιστεί η ίδια κατάσταση. Η μοναδική ελπίδα και προοπτική, το άμεσο καθήκον που υπάρχει σήμερα, είναι η ανατροπή των συσχετισμών στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, η οργάνωση της λαϊκής πάλης, η προώθηση της λαϊκής συμμαχίας ανάμεσα στην εργατική τάξη, τους υπαλλήλους, τους ανέργους, τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης, τους φτωχούς αγρότες, τους νέους, τις γυναίκες.
Όλο αυτό το διάστημα, ανεξάρτητα από παραλείψεις και αδυναμίες, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Χωρίς λεπτό χαμένο και τις πιο δύσκολες καλοκαιρινές μέρες, με λειψές δυνάμεις σάρωσαν τους χώρους εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, σε όλους τους κλάδους, σε κάθε συνοικία, με σωστή και έγκαιρη ενημέρωση, αποκωδικοποιώντας τα μέτρα, αναδεικνύοντας τις άμεσες αλλά και έμμεσες συνέπειες τους στη ζωή των εργαζομένων, των ανέργων, των λαϊκών στρωμάτων. Ενημέρωσαν με κάθε τρόπο για την επερχόμενη αναβαθμισμένη επίθεση των εργοδοτών, με νέα διλήμματα και προσχήματα, όπως τα capital control και τη δυσχερή επιχειρηματική δραστηριότητα, με βάση την οποία οι εργοδότες αξίωσαν αμέσως υπογραφές ατομικών συμβάσεων με περικοπές έως και 50% του μισθού, πολυήμερες διαθεσιμότητες, εκτεταμένη απληρωσιά. Διέθεσε την πείρα πολυετών και πολύμορφων αγώνων, απέναντι σε μικρούς και μεγάλους εργοδότες, αλλά και όλες τις φυσικές του δυνάμεις, σε όποια μάχη και αν δόθηκε. Συνέβαλε σε πολλούς χώρους, στην ανάσχεση της επίθεσης, στην αποπληρωμή δεδουλευμένων, στη δημιουργία προϋποθέσεων καλύτερης οργάνωσης, ανεβάσματος διάθεσης διεκδίκησης. Συγκρότησε δομές αλληλεγγύης, όχι στη λογική της φιλανθρωπίας για την διαιώνιση της πείνας και της εξαθλίωσης, αλλά για να στηριχτεί, να αντέξει και να δώσει με καλύτερους όρους τις επόμενες μάχες ο λαός μας, οργάνωσε μαζικά συλλαλητήρια τις μέρες που ψηφίζονταν τα μέτρα στέλνοντας το μήνυμα σε κυβέρνηση και εργοδότες ότι λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο.
Μπορούμε και θα κάνουμε περισσότερα.
Απλώνουμε το χέρι σε όποιον σηκώνεται.
Είναι ανάγκη να ριχτούμε από τώρα στη μάχη, με στόχο την ανατροπή των μνημονιακών μέτρων, παλιών και νέων, γνωρίζοντας και τις δυσκολίες και τη σκληρότητα του αγώνα. Ταυτόχρονα όμως γνωρίζουμε ότι είναι μονόδρομος για την εργατική τάξη, η επιλογή της άμεσης ταξικής απάντησης, διότι οι επιχειρηματικοί όμιλοι μαζί με το πολιτικό προσωπικό τους, ετοιμάζονται να ρημάξουν ακόμα περισσότερο τη ζωή μας.
Το ΠΑΜΕ, καταθέτει στους εργαζόμενους πλήρες και καλά επεξεργασμένο το δικό μας πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που δεν έχει σχέση με τα ψίχουλα που έταζε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που ακόμα και αυτά ποτέ δεν ήρθαν στη ζωή. Ένα διεκδικητικό πλαίσιο βασισμένο στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, ένα επικαιροποιημένο πλαίσιο πάλης και συσπείρωσης που καλούμε όλα τα Σωματεία, να το ενισχύσουν με χιλιάδες αποφάσεις.
Καλούμε ανοιχτά όλους και όλες, ανεξαρτήτως τι ψήφιζε ο καθένας, σε όποιο Θεό και να πιστεύουμε, ότι χρώμα και εθνικότητα και αν έχουμε να οργανώσουμε και να δυναμώσουμε τις αντιστάσεις μας σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε κλάδο και γειτονιά. Να ανοίξει πλατιά συζήτηση παντού, σε γενικές συνελεύσεις, σε κάθε εργοστάσιο, εργασιακό χώρο, στις Επιτροπές Ανέργων, στους μαζικούς, κοινωνικούς, λαϊκούς φορείς. Απευθυνόμαστε σε Συνδικάτα και συνδικαλιστές. Στόχος μας είναι με νέες δυνάμεις, με συνδικαλιστές που νιώθουν το τέλμα στο συνδικαλιστικό κίνημα, να απαλλαγούμε από τα βαρίδια της διαχείρισης, της αναξιοπιστίας και του εκφυλισμού, να αλλάξουμε αποφασιστικά την κατάσταση στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, να το μετατρέψουμε σε πραγματικό στήριγμα των εργαζομένων, δύναμη υπεράσπισης των συμφερόντων τους και προοπτικής, ικανό να αντιμετωπίζει μαχητικά τους καπιταλιστές εργοδότες, τα κόμματά τους, τις ιμπεριαλιστικές τους συμμαχίες, να συμπορευτούμε στο δρόμο του αγώνα και της ανατροπής.
Να βάλουμε μπρος, για το χτίσιμο της κοινωνικής συμμαχίας, με τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τις αγωνιστικές τους συσπειρώσεις, όπως είναι η ΠΑΣΥ και τα αγροτικά μπλόκα, η ΠΑΣΕΒΕ και οι Ενώσεις επαγγελματιών και εμπόρων, οι Σύλλογοι Γυναικών, η νεολαία μας με το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών, τους φοιτητικούς σπουδαστικούς συλλόγους, τα συντονιστικά των μαθητών σε κάθε πόλη, συμμαχία που εξ ορισμού αποτελεί την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και έχει την απόλυτη δύναμη να αντεπιτεθεί για την απόκρουση των αντιλαϊκών μνημονίων, για την οργάνωση της αλληλεγγύης, την υπεράσπιση του λαού, για την αγωνιστική ενότητα του λαού, με στόχο την απαλλαγή από τα μονοπώλια, τους καπιταλιστές που καταδυναστεύουν τις ζωές μας. Αυτός μας ο στόχος, και το γνωρίζουν καλά αυτό αφεντικά και τσιράκια, είναι ο μεγαλύτερος τους εφιάλτης.
Κάνουμε γνωστή σε όλους την απόφασή μας, το κάλεσμά μας από τώρα: Ορθώνουμε μαχητικό μαζικό, αγωνιστικό εργατικό λαϊκό τείχος για να εμποδίσουμε τους νέους σχεδιασμούς και να ακυρώσουμε τους προηγούμενους, κόντρα στη συμμαχία των κομμάτων της ΕΕ, των μονοπωλίων που την επόμενη των εκλογών θα είναι πάλι μαζί. Να δυναμώσει η ταξική απάντηση, να μπλοκάρουμε τα νέα μέτρα με νέους, πιο δυναμικούς και μαζικούς αγώνες, με σχεδιασμό και κλιμάκωση. Με όλες τις μορφές, απεργίες, πορείες, διαδηλώσεις ως και πανελλαδική πανεργατική απεργία όταν φέρουν για υλοποίηση τα νέα βάρβαρα μέτρα.
Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη της χώρας, να δοκιμάσει τη μεγάλη της δύναμη, που ως τώρα την έβαλε σε δεύτερη μοίρα, εναποθέτοντας ελπίδες σε μια κυβερνητική εναλλαγή χωρίς σύγκρουση με τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών και την ένωσή τους, την ΕΕ.
Οι εργαζόμενοι έχουν την ευκαιρία να τιμωρήσουν όσους τους κορόιδεψαν, τους εξαπάτησαν και συνεχίζουν να τους λένε ψέματα.
Σήμερα φανερώνονται πιο καθαρά, δύο επιλογές. Η πρώτη είναι πολυφορεμένη και με πολλά διαφορετικά κουστούμια, που φέρνουν το ίδιο πικρό αποτέλεσμα για τη ζωή μας. Υποσχέσεις για βελτίωση της ζωής μας, μέσα στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, με βαριές λαϊκές θυσίες που μοναδικό κερδισμένο έχουν μια χούφτα επιχειρηματικούς ομίλους που τις καρπώνονται.
Η άλλη επιλογή, είναι ο δρόμος της αποφασιστικής σύγκρουσης με τους μονοπωλιακούς ομίλους και τα συμφέροντά τους για να μη ζήσουμε σαν σύγχρονοι σκλάβοι.
Η καπιταλιστική κρίση στην Ευρωζώνη, θα βαθύνει ακόμη περισσότερο. Η ΕΕ θα γίνεται όλο και πιο αντιδραστική και οι εργαζόμενοι θα ζήσουν συνθήκες μεγάλης φτώχειας και εξαθλίωσης αν δεν ξεσηκωθούν. Οι σκληροί ανταγωνισμοί μεταξύ τους, οι διαιρέσεις τους, δεν γίνονται για τα εργατικά λαϊκά συμφέροντα. Οι κυβερνήσεις στο πλαίσιο της ΕΕ ανταγωνίζονται για το μοίρασμα της λείας, που προκύπτει από το τσάκισμα των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων.
Έχουμε δύναμη, είμαστε πιο έμπειροι, αντλούμε διδάγματα από τους πρόσφατους αγώνες μας.
Είμαστε βέβαιοι ότι θα βρεθούν δυνάμεις που θα ανταποκριθούν σε αυτό το κάλεσμα, θα γεννηθούν νέες. Οι εργαζόμενοι που σηκώνουν κεφάλι έχουν αστείρευτες δυνάμεις και εφεδρείες. Τίποτα δεν τελείωσε.
Προετοιμάζουμε τη τάξη μας για σκληρές αναμετρήσεις, για κλιμάκωση και δυνάμωμα της σύγκρουσης με την αντιλαϊκή πολιτική, με τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Θα παλέψουμε με νύχια και με δόντια για να βάλουμε εμπόδια στην εφαρμογή των νέων μέτρων, να μην περάσουν. Αυτό δεν είναι υπόθεση μόνο ενός κλάδου αλλά όλου του δυναμικού του ταξικού κινήματος. Η αλληλεγγύη είναι βασικό καθήκον της πάλης μας όχι μόνο για να αντέξουμε, αλλά για να νικήσουμε
Ο τόπος μας έχει μεγάλο πλούτο και μεγάλες δυνατότητες για να ζήσει ο λαός μας σε συνθήκες ευημερίας. Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς μνημόνια και αφεντικά. Εμείς παράγουμε όλο τον πλούτο που τον τσεπώνουν λίγοι, οι μονοπωλιακοί όμιλοι. Είναι η ώρα να ακουστεί ξανά, δυνατά, μαζικά το σύνθημα που γεννήθηκε στους μεγάλους ταξικούς αγώνες των χρόνων που πέρασαν.
Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά!»