ΠΗΓΗ 902.gr Δημοσίευση: Πέμ, 15/01/2015 - 19:56
Η κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ στην
Κέρκυρα
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η κεντρική προεκλογική
συγκέντρωση του ΚΚΕ στην Κέρκυρα με ομιλήτρια
την Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της
ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφια βουλευτή
Επικρατείας. Η αίθουσα του Εργατικού Κέντρου αποδείχτηκε πολύ μικρή για
να χωρέσει όλο τον κόσμο που παραβρέθηκε στη συγκέντρωση.
Χαιρετισμό απηύθυναν επίσης οι υποψήφιοι βουλευτές Κέρκυρας του
ΚΚΕ Μυρσίνη Χαραλάμπους, Σταμάτης Πελάης,
Κώστας Παπικινός, Γιάννης Μπορμπότης,
Μιχάλης Μιχαήλ. (Δείτε εδώ το βίντεο)
Στην ομιλία της η Λουίζα Ράζου επισήμανε μεταξύ άλλων:
«Από τις παρεμβάσεις των υποψήφιων βουλευτών μας και στην Κέρκυρα φαίνεται μια μεγάλη σοβαρή ποιοτική διαφορά των ψηφοδελτίων του ΚΚΕ που εκφράζεται σε όλη τη χώρα, και στην Κέρκυρα, και πρέπει να την πούμε γιατί είναι ουσιαστική, δεν αφορά απλά κάποια σημεία. Τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ σε όλη την Ελλάδα συγκροτούνται από ανθρώπους της δουλειάς, από αγρότες, από ανέργους, από εργάτες, από συνδικαλιστές, από γυναίκες, από αυτοαπασχολούμενους, από ανθρώπους των Σωμάτων Ασφαλείας και απόστρατους, σαν το συναγωνιστή τον Μιχάλη Μιχαήλ, που έδειξαν και δείχνουν με τη στάση τους στον πιο σκληρό πυρήνα του κρατικού μηχανισμού τι σημαίνει εργατικός λαϊκός πατριωτισμός και η αναγκαία συμπόρευση του με το ΚΚΕ. Αυτά τα ψηφοδέλτια και η διαδικασία συγκρότησής τους δεν έχουν καμία σχέση με όλο αυτό το πανηγύρι των μεταγραφών που έγινε για τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων των άλλων κομμάτων και των άλλων πολιτικών σχηματισμών. (…)
Στην ουσία αυτοί οι βουλευτές, που βρέθηκαν από το ένα κόμμα στο άλλο, που με άλλο εκλέχτηκαν, με άλλο βρέθηκαν στη Βουλή και με άλλο κατεβαίνουν στις εκλογές, δεν έκαναν και κανένα μεγάλο βήμα ή άλμα. Στην ίδια ομάδα παίζουν. Τα κόμματα αυτά, και εκείνα που δημιουργήθηκαν, και αυτά που διαλύθηκαν, και αυτά που φαντάζουν σήμερα σαν την επόμενη εναλλακτική λύση, βρίσκονται στην ίδια όχθη του ποταμού. (…) Άρα δεν είναι μεγάλο βήμα π.χ. για την κυρία Τζάκρη από μνημονιακή βουλευτής των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ τώρα να βρίσκεται στον περιβόητο αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ. (…) Όμως για να βρεθούν στα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ μέλη, στελέχη, οπαδοί, φίλοι, συνεργαζόμενοι δίνουν πραγματικά διαπιστευτήρια κάθε μέρα στο σκληρό καμίνι της ταξικής πάλης. Αυτή η συμμαχία, αυτή η συνεργασία είναι μια συνεργασία προοπτικής και εγγύησης για το λαό μας, και για τα επόμενα χρόνια, και για το τι ΚΚΕ χρειάζεται, και γιατί πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή συμμαχία με όρους αγώνα και προοπτικής και όχι από τα πάνω και έξω από τη λαϊκή παρέμβαση.
(…)Σήμερα δεν αρκεί να λέμε ότι το ΚΚΕ έχει δίκιο. Δεν αρκεί σήμερα οι εργαζόμενοι, οι λαϊκοί άνθρωποι, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι εργαζόμενοι με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας να αναγνωρίζουν στους κομμουνιστές το σημαντικό τους ρόλο στην ανάπτυξη και στην ανάδειξη των λαϊκών διεκδικήσεων και αναγκών. Το ΚΚΕ πρέπει να επιβεβαιωθεί και με την πολιτική επιλογή των λαϊκών στρωμάτων την επόμενη Κυριακή στην κάλπη, γιατί θα είναι εκείνη η πολιτική δύναμη που θα τη βρουν μπροστά τους την επόμενη μέρα όταν η μια κυβέρνηση θα φεύγει και η άλλη θα έρχεται είτε με το ένα ή το άλλο πρόσημο. Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ μπορεί να τσακώνονται στα κανάλια για το τι εντολή διαπραγμάτευσης θα πάρουν την άλλη Κυριακή από την κάλπη, για να καταλήξουν και οι δυο σε νέα συμφωνία για το πώς θα συνεχίσει να ματώνει ο λαός. Μπορεί να σηκώνουν πάρα πολύ καυγά για το αν ο ένας θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ και ο άλλος θα βάλει άλλο φόρο στην πρώτη κατοικία, μπορεί να τσακώνονται για τη δήθεν τρομοκρατία και την ασφάλεια του πολίτη, αλλά δεν μιλούν και δεν θέλουν να μιλήσουν επί της ουσίας σε ό,τι αφορά τα λαϊκά κριτήρια επιλογής, γιατί τότε θα φανεί η στρατηγική σύμπλευση των δυο αυτών κομμάτων. (…)
Η διαφορά τους βρίσκεται στο ότι ο ένας θέλει να "κουρέψει" μέρος του χρέους και ο άλλος να το επιμηκύνει. Αυτός είναι ο αριθμητής του προβλήματος. Στον παρανομαστή τα προγράμματα και των δυο λένε νέα διαρθρωτικά μέτρα τα οποία θα τα πληρώσει ο λαός και θα είναι βαρύ το τίμημα γιατί θα έχουν προστεθεί στις βαριές θυσίες που έχει πληρώσει ο λαός μας για ένα πρόβλημα που δεν το έχει δημιουργήσει ο ίδιος, αλλά θα συνεχίσει να το πληρώνει ο λαός. (…)
Και οι δυο λένε ότι θέλουν να φύγει η τρόικα, αλλά εννοούν να φύγουν οι υπάλληλοι της τρόικας, γιατί τα αφεντικά είναι αυτά με τα οποία θα διαπραγματεύονται: Η ΕΚΤ και η ΕΕ. Άντε, το πολύ πολύ να απεμπλακούμε από το ΔΝΤ. Όμως η τρόικα θα είναι εδώ και την επομένη των εκλογών ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι στην κυβέρνηση. Θα είναι παρούσα μαζί με τα μονοπώλια και τους επιχειρηματικούς ομίλους, που για τη δική τους κερδοφορία παίρνονταν και θα συνεχίσουν να παίρνονται τα μέτρα (…)
Για το λαό κατάργηση των μνημονίων σημαίνει σταθερή δουλειά με δικαιώματα, οριστική και διαμιάς κατάργηση του συνόλου του αντεργατικού οπλοστασίου των εφαρμοστικών νόμων, μέχρι τον τελευταίο, για να μπορέσει να υπάρξει ουσιαστική κάλυψη των απωλειών και ανακούφιση των εργαζομένων. (…)
Το ΚΚΕ υψώνει πραγματικά τη σημαία της ελπίδας, της αξιοπρέπειας και της δικαιοσύνης και δίνει το πραγματικό περιεχόμενο των λαϊκών αναγκών. Δεν θα συνηθίσουμε να ζούμε με ψίχουλα! Θα διεκδικήσουμε αυτά που παράγουμε, αυτά που μας ανήκουν, θα διεκδικήσουμε το σύνολο των λαϊκών αναγκών! Δεν θα ζήσουμε με τα λιγότερα. Μπορούμε και πρέπει να ζήσουμε καλά. Υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις γι’ αυτό. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι μπορούν να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες αν αλλάξουν χέρια τα κλειδιά της οικονομίας και περάσουν από τα μονοπώλια σε αυτούς που πραγματικά παράγουν τον πλούτο. Αυτή είναι η πρόταση του ΚΚΕ και είναι πραγματικά αναγκαία και ρεαλιστική για το σήμερα. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αποφασίσει ο ίδιος ο λαός να θέσει στο επίκεντρο της πάλης του αυτήν τη διεκδίκηση. (…)
Δεν είναι ρεαλιστικό να καταστρέφεται η εργατική τάξη και οι παραγωγικές δυνάμεις στο όνομα της υλοποίησης των ευρωενωσιακών στόχων και των στόχων της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Δεν είναι ρεαλιστικό το 2015 η νέα γενιά να σπουδάζει χρόνια και χρόνια με κόπους και θυσίες και να αμείβεται, εάν και οπότε βρει δουλειά, με 511 ευρώ μεικτά, στην καλύτερη περίπτωση, ή να έχει ευκαιρίες απασχόλησης με τα voucher και τα πεντάμηνα που εναλλάσσονται με πολύμηνη ανεργία. Δεν είναι ρεαλιστικό να καταστρέφεται η αγροτική παραγωγή και να μην έχει λυθεί το διατροφικό πρόβλημα. (…) Ρεαλιστικό είναι να περάσουν όλα αυτά στα χέρια του λαού, στη δική του εξουσία, με σχεδιασμένη οικονομία, κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο όπου θα ικανοποιηθούν πραγματικά οι λαϊκές ανάγκες. Αυτό το σχέδιο μπορεί να το πραγματοποιήσει μια κυβέρνηση που θα στηρίζεται στη λαϊκή θέληση. Μέχρι τότε και μέχρι να διαμορφωθεί η λαϊκή συμμαχία που θα διαμορφώνει προϋποθέσεις, θα ανοίγει το δρόμο της ανατροπής και της σύγκρουσης με την ΕΕ, το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης, τα μονοπώλια στη χώρα μας και το ΣΕΒ. Αξίζει τον κόπο σήμερα χωρίς κανέναν ενδοιασμό, χωρίς κανένα ερωτηματικό, να ενισχυθεί το ΚΚΕ, που θα είναι η πραγματική εργατική, λαϊκή ανυποχώρητη αντιπολίτευση μέσα και έξω από τη Βουλή η οποία δεν θα παζαρεύει πόσα και ποια θα χάσει ο λαός. (…)».
Στην ομιλία της η Λουίζα Ράζου επισήμανε μεταξύ άλλων:
«Από τις παρεμβάσεις των υποψήφιων βουλευτών μας και στην Κέρκυρα φαίνεται μια μεγάλη σοβαρή ποιοτική διαφορά των ψηφοδελτίων του ΚΚΕ που εκφράζεται σε όλη τη χώρα, και στην Κέρκυρα, και πρέπει να την πούμε γιατί είναι ουσιαστική, δεν αφορά απλά κάποια σημεία. Τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ σε όλη την Ελλάδα συγκροτούνται από ανθρώπους της δουλειάς, από αγρότες, από ανέργους, από εργάτες, από συνδικαλιστές, από γυναίκες, από αυτοαπασχολούμενους, από ανθρώπους των Σωμάτων Ασφαλείας και απόστρατους, σαν το συναγωνιστή τον Μιχάλη Μιχαήλ, που έδειξαν και δείχνουν με τη στάση τους στον πιο σκληρό πυρήνα του κρατικού μηχανισμού τι σημαίνει εργατικός λαϊκός πατριωτισμός και η αναγκαία συμπόρευση του με το ΚΚΕ. Αυτά τα ψηφοδέλτια και η διαδικασία συγκρότησής τους δεν έχουν καμία σχέση με όλο αυτό το πανηγύρι των μεταγραφών που έγινε για τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων των άλλων κομμάτων και των άλλων πολιτικών σχηματισμών. (…)
Στην ουσία αυτοί οι βουλευτές, που βρέθηκαν από το ένα κόμμα στο άλλο, που με άλλο εκλέχτηκαν, με άλλο βρέθηκαν στη Βουλή και με άλλο κατεβαίνουν στις εκλογές, δεν έκαναν και κανένα μεγάλο βήμα ή άλμα. Στην ίδια ομάδα παίζουν. Τα κόμματα αυτά, και εκείνα που δημιουργήθηκαν, και αυτά που διαλύθηκαν, και αυτά που φαντάζουν σήμερα σαν την επόμενη εναλλακτική λύση, βρίσκονται στην ίδια όχθη του ποταμού. (…) Άρα δεν είναι μεγάλο βήμα π.χ. για την κυρία Τζάκρη από μνημονιακή βουλευτής των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ τώρα να βρίσκεται στον περιβόητο αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ. (…) Όμως για να βρεθούν στα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ μέλη, στελέχη, οπαδοί, φίλοι, συνεργαζόμενοι δίνουν πραγματικά διαπιστευτήρια κάθε μέρα στο σκληρό καμίνι της ταξικής πάλης. Αυτή η συμμαχία, αυτή η συνεργασία είναι μια συνεργασία προοπτικής και εγγύησης για το λαό μας, και για τα επόμενα χρόνια, και για το τι ΚΚΕ χρειάζεται, και γιατί πρέπει να δυναμώσει η λαϊκή συμμαχία με όρους αγώνα και προοπτικής και όχι από τα πάνω και έξω από τη λαϊκή παρέμβαση.
(…)Σήμερα δεν αρκεί να λέμε ότι το ΚΚΕ έχει δίκιο. Δεν αρκεί σήμερα οι εργαζόμενοι, οι λαϊκοί άνθρωποι, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι εργαζόμενοι με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας να αναγνωρίζουν στους κομμουνιστές το σημαντικό τους ρόλο στην ανάπτυξη και στην ανάδειξη των λαϊκών διεκδικήσεων και αναγκών. Το ΚΚΕ πρέπει να επιβεβαιωθεί και με την πολιτική επιλογή των λαϊκών στρωμάτων την επόμενη Κυριακή στην κάλπη, γιατί θα είναι εκείνη η πολιτική δύναμη που θα τη βρουν μπροστά τους την επόμενη μέρα όταν η μια κυβέρνηση θα φεύγει και η άλλη θα έρχεται είτε με το ένα ή το άλλο πρόσημο. Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ μπορεί να τσακώνονται στα κανάλια για το τι εντολή διαπραγμάτευσης θα πάρουν την άλλη Κυριακή από την κάλπη, για να καταλήξουν και οι δυο σε νέα συμφωνία για το πώς θα συνεχίσει να ματώνει ο λαός. Μπορεί να σηκώνουν πάρα πολύ καυγά για το αν ο ένας θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ και ο άλλος θα βάλει άλλο φόρο στην πρώτη κατοικία, μπορεί να τσακώνονται για τη δήθεν τρομοκρατία και την ασφάλεια του πολίτη, αλλά δεν μιλούν και δεν θέλουν να μιλήσουν επί της ουσίας σε ό,τι αφορά τα λαϊκά κριτήρια επιλογής, γιατί τότε θα φανεί η στρατηγική σύμπλευση των δυο αυτών κομμάτων. (…)
Η διαφορά τους βρίσκεται στο ότι ο ένας θέλει να "κουρέψει" μέρος του χρέους και ο άλλος να το επιμηκύνει. Αυτός είναι ο αριθμητής του προβλήματος. Στον παρανομαστή τα προγράμματα και των δυο λένε νέα διαρθρωτικά μέτρα τα οποία θα τα πληρώσει ο λαός και θα είναι βαρύ το τίμημα γιατί θα έχουν προστεθεί στις βαριές θυσίες που έχει πληρώσει ο λαός μας για ένα πρόβλημα που δεν το έχει δημιουργήσει ο ίδιος, αλλά θα συνεχίσει να το πληρώνει ο λαός. (…)
Και οι δυο λένε ότι θέλουν να φύγει η τρόικα, αλλά εννοούν να φύγουν οι υπάλληλοι της τρόικας, γιατί τα αφεντικά είναι αυτά με τα οποία θα διαπραγματεύονται: Η ΕΚΤ και η ΕΕ. Άντε, το πολύ πολύ να απεμπλακούμε από το ΔΝΤ. Όμως η τρόικα θα είναι εδώ και την επομένη των εκλογών ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι στην κυβέρνηση. Θα είναι παρούσα μαζί με τα μονοπώλια και τους επιχειρηματικούς ομίλους, που για τη δική τους κερδοφορία παίρνονταν και θα συνεχίσουν να παίρνονται τα μέτρα (…)
Για το λαό κατάργηση των μνημονίων σημαίνει σταθερή δουλειά με δικαιώματα, οριστική και διαμιάς κατάργηση του συνόλου του αντεργατικού οπλοστασίου των εφαρμοστικών νόμων, μέχρι τον τελευταίο, για να μπορέσει να υπάρξει ουσιαστική κάλυψη των απωλειών και ανακούφιση των εργαζομένων. (…)
Το ΚΚΕ υψώνει πραγματικά τη σημαία της ελπίδας, της αξιοπρέπειας και της δικαιοσύνης και δίνει το πραγματικό περιεχόμενο των λαϊκών αναγκών. Δεν θα συνηθίσουμε να ζούμε με ψίχουλα! Θα διεκδικήσουμε αυτά που παράγουμε, αυτά που μας ανήκουν, θα διεκδικήσουμε το σύνολο των λαϊκών αναγκών! Δεν θα ζήσουμε με τα λιγότερα. Μπορούμε και πρέπει να ζήσουμε καλά. Υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις γι’ αυτό. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι μπορούν να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες αν αλλάξουν χέρια τα κλειδιά της οικονομίας και περάσουν από τα μονοπώλια σε αυτούς που πραγματικά παράγουν τον πλούτο. Αυτή είναι η πρόταση του ΚΚΕ και είναι πραγματικά αναγκαία και ρεαλιστική για το σήμερα. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αποφασίσει ο ίδιος ο λαός να θέσει στο επίκεντρο της πάλης του αυτήν τη διεκδίκηση. (…)
Δεν είναι ρεαλιστικό να καταστρέφεται η εργατική τάξη και οι παραγωγικές δυνάμεις στο όνομα της υλοποίησης των ευρωενωσιακών στόχων και των στόχων της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Δεν είναι ρεαλιστικό το 2015 η νέα γενιά να σπουδάζει χρόνια και χρόνια με κόπους και θυσίες και να αμείβεται, εάν και οπότε βρει δουλειά, με 511 ευρώ μεικτά, στην καλύτερη περίπτωση, ή να έχει ευκαιρίες απασχόλησης με τα voucher και τα πεντάμηνα που εναλλάσσονται με πολύμηνη ανεργία. Δεν είναι ρεαλιστικό να καταστρέφεται η αγροτική παραγωγή και να μην έχει λυθεί το διατροφικό πρόβλημα. (…) Ρεαλιστικό είναι να περάσουν όλα αυτά στα χέρια του λαού, στη δική του εξουσία, με σχεδιασμένη οικονομία, κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο όπου θα ικανοποιηθούν πραγματικά οι λαϊκές ανάγκες. Αυτό το σχέδιο μπορεί να το πραγματοποιήσει μια κυβέρνηση που θα στηρίζεται στη λαϊκή θέληση. Μέχρι τότε και μέχρι να διαμορφωθεί η λαϊκή συμμαχία που θα διαμορφώνει προϋποθέσεις, θα ανοίγει το δρόμο της ανατροπής και της σύγκρουσης με την ΕΕ, το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης, τα μονοπώλια στη χώρα μας και το ΣΕΒ. Αξίζει τον κόπο σήμερα χωρίς κανέναν ενδοιασμό, χωρίς κανένα ερωτηματικό, να ενισχυθεί το ΚΚΕ, που θα είναι η πραγματική εργατική, λαϊκή ανυποχώρητη αντιπολίτευση μέσα και έξω από τη Βουλή η οποία δεν θα παζαρεύει πόσα και ποια θα χάσει ο λαός. (…)».
