ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΣΤ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΟΑ΄
Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Εισερχόμεθα στη με αριθμό 2689/19-5-2015
ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος κ.
Αθανασίου Βαρδαλή προς τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και
Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τα προβλήματα των εργαζομένων στην
βιομηχανία πλαστικών σωλήνων και εξαρτημάτων ΚΑΡΙΝΑ ΑΒΕΕ στη Νέα Σάντα της
Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς.
Στην ερώτηση θα απαντήσει ο
Υπουργός κ. Παναγιώτης Σκουρλέτης.
Κύριε Βαρδαλή έχετε το λόγο.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΒΑΡΔΑΛΗΣ: Ευχαριστώ,
κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, μάλλον εσείς δεν
έχετε αντιληφθεί πως σε μια μέρα το «ναι» και το «όχι» αρραβωνιάστηκαν, σε ένα
«ναι» σε όλα εν πάση περιπτώσει, γιατί εκεί πάει το πράγμα.
Όμως, θέλω να σας πω το εξής:
Είτε συμφωνήσετε σε όλα και επιτευχθεί συμφωνία είτε δεν επιτευχθεί η συμφωνία,
σε κάθε περίπτωση το μάρμαρο θα το πληρώσει ο λαός. Και αναφέρομαι συγκεκριμένα
στην ερώτηση που συζητάμε σήμερα που έχει να κάνει με τα ασφαλιστικά και
γενικότερα εργασιακά δικαιώματα των μεταλλωρύχων στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής.
Είναι μία επίθεση που εξελίσσεται εδώ και είκοσι με είκοσι πέντε χρόνια. Δεν
αφορά μόνο τη χώρα μας. Αφορά όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είτε έχουν
μνημόνιο, είτε δεν έχουν, είτε έχουν χρέη, είτε δεν έχουν.
Θέλω να σας θυμίσω, όσον αφορά τη
χώρα μας, ότι η επίθεση αυτή ξεκίνησε από το ’92 με το νόμο του Γιαννίτση –αν
θυμάμαι καλά. Πιο μπροστά ή λίγο μετά ήταν ο νόμος Πετραλιά. Ακολούθησε ο νόμος
Ρέππα, Βρούτση και η επίθεση αυτή συνεχίζεται. Ιδιαίτερα στους εργαζόμενους
στις στοές στην Κασσάνδρα τα αποτελέσματα είναι συγκεκριμένα. Από το νόμο
Σιούφα ακόμη, αρχές του ’93 δηλαδή, ενώ το όριο συνταξιοδότησης ήταν στα 50
χρόνια, έγινα στα 55 χρόνια. Με τις τελευταίες ρυθμίσεις από τα 55 χρόνια πήγε
στα 57 χρόνια.
Ίσως να πει κάποιος «να, οι
πρόωρες συντάξεις που πρέπει να καταργηθούν και να αυξηθεί και αυτό το όριο
ακόμα περισσότερο». Όμως, πρέπει να γνωρίζετε ότι ο μέσος όρος ζωής των
μεταλλωρύχων είναι 63 χρόνια.
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το
κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Δεύτερο ζήτημα που θέλω να βάλω
–τα υπόλοιπα στη δευτερολογία- οι εργαζόμενοι αυτοί για να κάνουμε εξετάσεις
π.χ. αξονικές ή ακτινολογικές εξετάσεις πρέπει να ταξιδέψουν πάνω από 80
χιλιόμετρα. Στην περιοχή δεν υπάρχει
τίποτα. Άρα, το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι πνευμονολογικές παθήσεις δεν μπορούν
άμεσα να εξεταστούν.
Τρίτο ζήτημα. Υπάρχει επίδομα
ανθυγιεινής και επικίνδυνης εργασίας το οποίο φορολογείται γιατί το θεωρείτε
εισόδημα. Ενώ παίρνονται αυτά τα επιδόματα για να μπορούν να διασφαλίζουν την
υγεία των εργαζομένων.
Ρωτάμε, κύριε Υπουργέ, αν έχετε
σκοπό να μειωθεί στα 50 χρόνια το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης για τους
εργαζόμενους στα ορυχεία, αν θα έχει φοροαπαλλαγή το επίδομα επικίνδυνης και
ανθυγιεινής εργασίας, τι μέτρα θα πάρετε ως Κυβέρνηση ώστε να καλυφθούν οι
υποδομές υγείας στην ευρύτερη περιοχή των μεταλλείων και αν έχετε σκοπό να
ενισχυθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ώστε να εξασφαλίζεται η ασφάλεια των
εργαζομένων στα μεταλλεία;
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Ευχαριστούμε.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ
(Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Πρόκειται
για άλλη ερώτηση. Έχει γίνει λάθος. Προφανώς είναι για τον κ. Στρατούλη αυτή. Η
ερώτηση προς εμένα βλέπω ότι αφορούσε επιχείρηση ΚΑΡΙΝΑ ΑΒΕΕ στο Κιλκίς.
Εν πάση περιπτώσει, εγώ να
σχολιάσω αυτό που ζητήσατε, αλλά κάποιο λάθος έχει γίνει. Ναι ή όχι; Πείτε μου
να καταλάβω. Ρωτάω και το Προεδρείο. Προφανώς, πρόκειται για άλλη ερώτηση που
δεν απευθύνεται σε μένα.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΒΑΡΔΑΛΗΣ: Ανακοινώθηκε
αυτή η ερώτηση, όμως.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ
(Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Συμβαίνουν αυτά. Στο ίδιο Υπουργείο είμαστε
έτσι κι αλλιώς.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Είστε στο ίδιο Υπουργείο. Ο κ. Βαρδαλής έχει δυο ερωτήσεις. Η μια ήταν προς
εσάς. Η άλλη όντως προς τον κ. Στρατούλη. Ανέπτυξε όμως αυτή που είναι για τον
κ. Στρατούλη.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ
(Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Θα έρθει
ο κ. Στρατούλης.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Ο κ. Στρατούλης θα έρθει.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΒΑΡΔΑΛΗΣ: Πώς θέλετε
τώρα να κάνουμε την κουβέντα, να κάνουμε αυτή τη ερώτηση;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Με συγχωρείτε. Εγώ εκφώνησα την ερώτηση για την ΚΑΡΙΝΑ ΑΒΕΕ. Αυτήν εκφώνησα.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ
(Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Καλά το
ανέφερε το Προεδρείο.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Κύριε Υπουργέ, για να μην χρονοτριβούμε, θα συζητηθεί τώρα η με αριθμό
360/16-6-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού
Κόμματος Ελλάδος κ. Αθανασίου Βαρδαλή προς τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής
Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τη λήψη μέτρων για την επίλυση
των προβλημάτων των εργαζομένων στα μεταλλεία Κασσάνδρας.
Θα απαντήσει ο Υπουργός κ.
Σκουρλέτης και θα επανέλθουμε, κύριε Βαρδαλή, όταν έρθει η σειρά σας στην
ερώτηση που ήδη αναπτύξατε για τον κ. Στρατούλη.
Ορίστε, κύριε Βαρδαλή, έχετε τον
λόγο.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΒΑΡΔΑΛΗΣ: Κοιτάξτε,
κύριε Υπουργέ. Όλα αυτά τα χρόνια της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης όπως
όλοι οι εργοδότες έτσι και η βιομηχανία πλαστικών ΚΑΡΙΝΑ, με βασικό κριτήριο
την εξασφάλιση της κερδοφορίας της, αξιοποίησε όλο αυτό το αντιλαϊκό πλαίσιο
που υπάρχει. Να μην το αναφέρω.
Από το 2012 ζήτησε από τους
εργαζόμενους και επέβαλλε την εκ περιτροπής εργασία. Πίεσε τους εργαζόμενους
μέσα από επιχειρησιακή σύμβαση και μειώθηκαν οι μισθοί κατά 30%. Το 2014 έκανε
αίτηση να μπει στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα ως γνωστόν. Όλη αυτή την
περίοδο χρωστούσε στους εργαζόμενους από δύο έως πέντε μήνες και τώρα χρωστά
δεδουλευμένα από το Γενάρη του 2015.
Εν τω μεταξύ, έχει βάλει λουκέτο.
Έχει κάνει δυο αιτήσεις πτώχευσης, οι οποίες απορρίφθηκαν. Ουσιαστικά οι
εργαζόμενοι βρίσκονται στην ανεργία. Βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας ζητώντας
τα δεδουλευμένα. Ο ΟΑΕΔ δεν τους δίνει επίδομα ανεργίας. Και μάλιστα τους έχει
πει «θα δούμε, ανάλογα με τη συμφωνία που διαπραγματευόμαστε το επόμενο χρονικό
διάστημα, αν έχουμε λεφτά». Αυτά τα λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.
Λοιπόν, ρωτάμε. Τι πρωτοβουλίες
θα πάρετε, ώστε να πληρωθούν τα δεδουλευμένα των εργαζομένων και τι θα κάνετε
για να συνεχιστεί η μόνιμη και σταθερή δουλειά των εργαζομένων στο συγκεκριμένο
εργοστάσιο;
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ
(Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Αφού
βρήκαμε σε τι πρέπει να απαντήσω…
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Αρκεί να υπάρχει καλή θέληση, κύριε Υπουργέ.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ
(Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Σωστό,
σωστό.
Να σας πω τι ακριβώς έχει γίνει
όλο το προηγούμενο διάστημα. Κατ’ αρχήν, όντως τα προβλήματα με τη συγκεκριμένη
εταιρεία δεν είναι τελευταία. Πάνε αρκετά πίσω στο χρόνο. Έτσι στις 19/3 του
προηγούμενου χρόνου πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της τοπικής Επιθεώρησης
Εργασίας εργατική διαφορά, στην οποία αναγνωρίστηκε εκ μέρους της εργοδοσίας η
οφειλή δεδουλευμένων. Αφορούσε σαράντα εργαζόμενους, αλλά ταυτόχρονα κατατέθηκε
και η αδυναμία.
Τον Ιανουάριο του 2015
καταβλήθηκε μόνο το επίδομα αδείας, ενώ διαπιστώθηκε ξανά σε νέα εργατική
διαφορά, η οποία έγινε στα γραφεία πάλι της Επιθεώρησης στις 23/4 και αφορούσε
πενήντα εργαζομένους, η οφειλή μη καταβολής δεδουλευμένων για τον Μάρτιο του
’15 και πάλι υπήρξε αδυναμία εκ μέρους της επιχείρησης –όπως δηλώθηκε- στο να
καταβάλλει αυτά που όφειλε. Και στις δύο περιπτώσεις υποβλήθηκαν μηνύσεις.
Στις 5/5/2015 υπήρξε επιτόπιος
έλεγχος από την Επιθεώρηση Εργασίας. Διαπιστώθηκε πάλι το ίδιο πρόβλημα και
αφορούσε πενήντα επτά εργαζομένους. Υποβλήθηκε και για τρίτη φορά μήνυση. Στις
8/6, δηλαδή πρόσφατα, τον προηγούμενο μήνα, έγινε ξανά επιτόπιος έλεγχος και
είχαμε ξανά την ίδια κατάσταση.
Παράλληλα, οφείλονται ασφαλιστικές
εισφορές και αυτό είναι ένα εξίσου μεγάλο ζήτημα. Από τη 1/12/11 μέχρι τις
30/4/2015 η εταιρεία έχει πληρώσει μόνο τον Ιανουάριο του ’12, τον Ιανουάριο
του ’14, τον Μάιο του ’14, τον Ιούνιο του ’14 και τίποτα άλλο. Αποτέλεσμα είναι
να παραπεμφθεί, με βάση τις προβλεπόμενες διαδικασίες, έτσι ώστε να ακολουθηθεί
ο δρόμος της αναγκαστικής είσπραξης εσόδων εκ μέρους του ΙΚΑ. Αυτά είναι τα
οποία έχουμε κάνει.
Βεβαίως, τέτοιου είδους
καταστάσεις τις αντιμετωπίζουμε συνέχεια και είναι ένα τεράστιο ζήτημα αυτήν τη
στιγμή. Όμως, επειδή αναφερθήκατε στους εργαζόμενους, δεν μπορεί να σας λένε
-και ελέγξτε τις πηγές σας- ότι τους είπαν στον ΟΑΕΔ «ανάλογα με τη συμφωνία θα
δούμε τι θα κάνουμε», διότι χθες -και ρωτήστε αυτούς τους εργαζόμενους στο
«Πεντελικό»- εγώ υπέγραψα Κοινή Υπουργική Απόφαση για να υπάρξει έκτακτο
επίδομα.
Όμως, επειδή είστε σε ένα κόμμα
το οποίο έχει πρόσβαση στο συνδικαλιστικό κίνημα, πρέπει όχι μόνο να αθροίζουμε
δυσαρέσκεια, αλλά να παίξουν τον ρόλο τους και τα σωματεία και τα συνδικάτα έτσι
ώστε να μπορέσουμε με τα λίγα, τα πενιχρά μέσα που διαθέτουμε και με βάση τις
δυσκολίες που συναντάμε στις παρούσες δύσκολες συνθήκες, να δούμε τι μπορούμε
να κάνουμε.
Σας διαβεβαιώ ότι η πρόθεση του
Υπουργείου Εργασίας είναι όπου μπορεί και υπάρχουν περιπτώσεις σαν κι αυτές που
αναφέρατε, να κινούμε εκείνες τις διαδικασίες έτσι ώστε να βοηθήσουμε κατά το
μέτρο του δυνατού. Αυτά κατά περίπτωση.
Όσον αφορά τα υπόλοιπα, νομίζω
ότι τα είπαμε και πριν και θα έχουμε τη δυνατότητα να τα πούμε και το επόμενο διάστημα.
Νομίζω ότι αν κατανοήσουμε τη δύναμη που μπορεί να έχουν οι ίδιοι αγώνες των
εργαζομένων, την εντολή του δημοψηφίσματος του 62% -που εμείς δεν το αθροίσαμε
με το υπόλοιπο, δεν κάναμε γάμο, σύγκρουση κάναμε- και όταν συνειδητοποιήσετε
ότι έτσι διαμορφώνεται σήμερα το σκηνικό, νομίζω ότι θα αποτελεί ένα
αποφασιστικό βήμα για να μπορέσουμε, μέσα από τις δυσκολίες που υπάρχουν, να
διαμορφώσουμε καλύτερες συνθήκες, πρώτα απ’ όλα για τον κόσμο της εργασίας.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κύριε Βαρδαλή, έχετε τον λόγο.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΒΑΡΔΑΛΗΣ: Κύριε
Υπουργέ, παρά το όποιο ενδιαφέρον δείξατε στα λόγια, εγώ καταλαβαίνω το εξής,
ότι επικαλούμενος βεβαίως τη σημερινή νομοθεσία δεν μπορείτε να κάνετε -εκτός
αν είναι διαφορετικά, να το πείτε- τίποτα για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι,
διότι αυτό είναι το ζητούμενο.
Εμείς καταλαβαίνουμε ότι προφανώς
δεν είναι η μοναδική περίπτωση. Άλλωστε, σε περιόδους κρίσης πολύ περισσότερο,
αλλά και γενικότερα με βάση την ανάπτυξη του ανταγωνισμού, όποιος
επιχειρηματίας δεν μπορεί να αντέξει αυτόν τον ανταγωνισμό, κλείνει και ο
πρώτος που την πληρώνει είναι οι εργαζόμενοι. Και τα δεδουλευμένα κι εν πάση
περιπτώσει όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων πάνε περίπατο. Το ζήτημα είναι το
εξής: Η σημερινή Κυβέρνηση, μπορεί να κάνει κάτι να σταματήσει αυτήν την
κατάσταση; Αυτό είναι το ζητούμενο.
Το δεύτερο που θέλω να σας πω
είναι το εξής: Ας πάρουμε ως παράδειγμα αυτό το εργοστάσιο, το οποίο παράγει
πλαστικές σωλήνες και φθηνό και ποιοτικό προϊόν.
Δεν ξέρω μέχρι που φθάνει αυτό το
προϊόν, αλλά αν ρωτήσετε, υδραυλικοί σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα δούλευαν με αυτό.
Αυτή είναι η άποψή τους. Και φθηνό και καλό προϊόν.
Έχουμε εμείς ανάγκη από τέτοια
προϊόντα για να γίνονται υδραυλικές εγκαταστάσεις; Έχουμε. Γιατί κλείνει αυτό
το εργοστάσιο; Διότι συνολικά η οικονομία λειτουργεί με βάση το κέρδος κι όταν
αυτό δεν εξασφαλίζεται, τραβάει λουκέτο και πετάει τους εργαζόμενους στο δρόμο.
Άρα, λοιπόν, υπάρχει ένα
γενικότερο ζήτημα, το πώς είναι σχεδιασμένη συνολικά η οικονομία κι αν δεν
γίνουν τέτοιες ρήξεις, εμείς βεβαίως είμαστε μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα και
συμβάλλουμε ο αγώνας των εργαζομένων να προσανατολιστεί σ’ αυτήν την
κατεύθυνση, να χτυπάει την αιτία που δημιουργεί το πρόβλημα, διότι με ασπιρίνες
δεν λύνεται αυτό το πρόβλημα.
Σήμερα αποδεικνύεται ότι το πιο
ρεαλιστικό είναι αυτό ακριβώς το ζήτημα: η πάλη των εργαζομένων να
προσανατολιστεί ενάντια στην κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, ενάντια στις
κυβερνήσεις και τα κόμματα που στηρίζουν αυτήν την κερδοφορία, αλλά και
γενικότερα ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς που στο κέντρο της προσοχής
τους έχουν την οργάνωση της οικονομίας με βάση το κέρδος και όχι με βάση την
ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.
Οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να
παλεύουν και οι πληροφορίες μας είναι από τους ίδιους τους εργαζόμενους, κύριε
Υπουργέ. Βεβαίως, εγώ αυτούς επικαλούμαι γιατί πήγα και περιοδεία στο
συγκεκριμένο χώρο. Δεν ξέρω αν αληθεύουν αυτές οι πληροφορίες ή όχι, αλλά αυτό
λέμε ότι τους είπαν από τον ΟΑΕΔ, να περιμένουμε. Δεν ξέρω μετά από
δέκα-δεκαπέντε ημέρες τότε να ξανάρθετε να τα συζητήσουμε αν θα πρέπει αν
μπείτε ή να μην μπείτε σε ένα έκτακτο επίδομα.
Σας ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Λαμπρούλης):
Ευχαριστούμε τον κ. Βαρδαλή.
Ο Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης
και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Πάνος Σκουρλέτης έχει το λόγο.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ
(Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης): Νομίζω
ότι δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική όταν λέμε ότι σκοπός της λειτουργίας μιας επιχείρησης
στις σημερινές συνθήκες είναι η κερδοφορία. Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, το
έχουν πει άλλοι πολύ πριν από εμάς, το έχουν γράψει, έχουν γραφτεί τόμοι επί
τόμων πάνω σ’ αυτό το θέμα.
Όμως, προσέξτε να δείτε, από την
άλλη, φαντάζομαι ότι δεν υπερασπίζεστε μία αντίληψη, γιατί υπήρξαν και
καθεστώτα, τα οποία δεν θα χαρακτηρίζονταν μέσα από τις επεμβάσεις τις
εκμεταλλευτικές σχέσεις ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία. Πάντοτε, πάντως,
μία επιχείρηση πρέπει να καλύπτει πραγματικές ανάγκες και να είναι έτσι
οργανωμένη, έτσι ώστε να μπορεί να προσφέρει κάτι, όχι απλά και μόνο να
υφίσταται για να υφίσταται.
Το λέω αυτό για το εξής: Καλή η
περιγραφή, αλλά πρέπει να είναι γειωμένη στην πραγματικότητα. Καλές οι
παρατηρήσεις, τις οποίες θα μπορούσαμε να κάνουμε και πέρσι και πρόπερσι και
πριν από δέκα και πριν από είκοσι χρόνια. Σημασία έχει σήμερα πώς παρεμβαίνεις,
πώς οργανώνεις τις δυνάμεις της εργασίας, έτσι ώστε να θέτουν στόχους, να
δημιουργούνται συμμαχίες, οι κατάλληλοι συσχετισμοί για να φέρουν αλλαγές, να
βελτιώνουν τη ζωή τους και ταυτόχρονα να αναλύουν διαφορετικές προοπτικές.
Μην μου πείτε, λοιπόν, ότι δεν
αντιλαμβάνεστε ότι αυτό που γίνεται, αυτήν την ώρα που μιλάμε, αυτό που γίνεται
όλους τους προηγούμενους πέντε μήνες, αυτό που έγινε όλα τα προηγούμενα χρόνια
που κατέληξε σε αυτήν τη μεγάλη ανατροπή στο επίπεδο της κυβέρνησης στην
Ελλάδα, σε μία Ευρώπη που ηγεμονεύεται από τις νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, σε μία
Ευρώπη που εχθές το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από δεκαετίες άνοιξε μία
συζήτηση μπροστά στα μάτια των ευρωπαϊκών λαών που δεν είχε προηγούμενο. Χθες
γράφτηκε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό ιστορία, διότι ειπώθηκαν πράγματα με το
όνομά τους κι αναγκάστηκαν οι ευρωπαϊκές ηγεσίες να τοποθετηθούν με τον ένα ή
τον άλλο τρόπο.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, αυτές τις
κοινότυπες, με την αξία τους, με την ιστορική τους σημασία, παρατηρήσεις κι ας
διαμορφώσουμε, αν πράγματι θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι στο κίνημα και τους
εργαζόμενους, μια στρατηγική που να αθροίζει τις δυνάμεις του σε συγκεκριμένα
αιτήματα που ταυτόχρονα η ικανοποίησή τους θα ανοίγει και νέους δρόμους. Αυτό
είναι το μεγάλο στοίχημα το ιστορικό, αυτή είναι η πρόκληση αυτή τη στιγμή και
για εσάς και για εμάς.
Θα μου πείτε, τα ακούτε για πρώτη
φορά; Όχι. Και δεν ξέρω αν τα αντιλαμβάνεστε αυτά, όχι εσείς προσωπικά, εννοώ
το κόμμα σας. Διότι τα μηνύματα που θα πρέπει να παίρνετε πρώτα απ’ όλα εσείς
από τους εργαζόμενους και τον κόσμο της Αριστεράς δεν νομίζω ότι είναι τέτοια
που να σας ενθαρρύνουν σε αυτό το δρόμο που ακολουθείτε τα τελευταία χρόνια.
Δεν ταιριάζει σ’ αυτό το κόμμα αυτού του είδους η περιχαράκωση.
Ευχαριστώ.
