Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης από τα 50 στα 55 χρόνια με βάση το νόμο Σιούφα το 1993, ενισχύθηκε με νέα αύξηση κατά δύο χρόνια με τους αντιασφαλιστικούς νόμους της τελευταίας τριετίας. Δηλαδή ένας εργαζόμενος χρειάζεται πλέον 37 χρόνια εργασίας μέσα σε δύσκολες και άγριες συνθήκες εργασίας στις υπόγειες στοές, ενώ την ιδία στιγμή, σύμφωνα με στοιχεία και μελέτες, ο μέσος ορός ζωής των εργαζομένων στα μεταλλεία βρίσκεται περίπου στα 63 χρόνια.

Παράλληλα όπως πρόσθεσε οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία προκειμένου να εξεταστούν ή να αντιμετωπίσουν ιατρικά και φαρμακευτικά τέτοιες παθήσεις αναγκάζονται να πηγαίνουν σε πρωτοβάθμιες υγειονομικές υπηρεσίες που απέχουν από την περιοχή τους 80 χιλιόμετρα, ενώ φορολογείται και το επίδομα Επίκινδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας που λαμβάνουν καθώς θεωρείται ως εισόδημα.
Από την πλευρά του ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Δημήτρης Στρατούλης, αν και παραδέχτηκε τα προβλήματα των εργαζομένων των μεταλλείων περιορίστηκε σε ευχολόγια παραπέμποντας την επίλυσή τους στο επόμενο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, όπως είπε, η μάχη που δίνεται στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης είναι να διατηρηθούν τα υπάρχοντα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης κυρίως στα ΒΑΕ στα σημερινά επίπεδα και να μην χειροτερέψουν, αποφεύγοντας βέβαια να αναφερθεί ότι ήδη με την πρόταση της συγκυβέρνησης θα ληφθούν νέα αντιασφαλιστικά μέτρα.
Απαντώντας ο κομμουνιστής βουλευτής σημείωσε πως είτε υπάρξει συμφωνία στην διαπραγμάτευση είτε όχι το μάρμαρο θα το πληρώσουν και πάλι οι εργαζόμενοι και ο λαός. Η διέξοδος βρίσκεται, στην οργανωμένη πάλη, στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, με ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας για άμεσα μέτρα ανακούφισης των προβλημάτων, στην προοπτική ο λαός να πάρει τα κλειδιά της οικονομίας από τα χέρια των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων σχεδιάζοντας σε όφελός του την οικονομία, κατέληξε ο Σάκης Βαρδαλής.