Ξαναζεσταμένα αποπροσανατολιστικά διλήμματα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 11 Οχτώβρη 2015

Αν κάτι ξεχώρισε τη βδομάδα που πέρασε δεν είναι τόσο η προσπάθεια του πρωθυπουργού απ' το βήμα της Βουλής να αναγορεύσει το λαό συνένοχο στην προώθηση της αντιλαϊκής επίθεσης. Αυτό ήταν άλλωστε αναμενόμενο. Ηταν αναμενόμενο ότι τόσο τα κόμματα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όσο και αυτά της αστικής αντιπολίτευσης θα αξιοποιούσαν το μεγάλο ποσοστό που συγκέντρωσαν στις εκλογές προκειμένου να πουν ότι ο λαός συναινεί, έχει εγκρίνει με την ψήφο του την εφαρμογή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Γι' αυτό άλλωστε προειδοποιούσε το ΚΚΕ και προεκλογικά και σημείωνε ότι πρέπει να γίνει κριτήριο ψήφου για το λαό. Βεβαίως, χρειάζεται να σημειώσουμε ότι ανεξάρτητα αν αυτή η προειδοποίηση εισακούστηκε ή όχι, ο λαός δεν πρέπει να υποταχθεί σε αυτή τη λογική, δεν πρέπει να κάνει αυτήν την προσπάθεια της κυβέρνησης πράξη με την ανοχή του απέναντι στην επίθεση που ξετυλίγεται και θα ενταθεί το επόμενο διάστημα. Πρώτοι σταθμοί τα συλλαλητήρια στις 22 Οκτώβρη και η απεργία στις 12 Νοέμβρη, στις οποίες καλούν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ τα σωματεία και τα συνδικάτα να αποφασίσουν και να οργανώσουν.

Αυτό, λοιπόν, που ξεχώρισε είναι η προσπάθεια του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης να αναβιώσουν την «αντινεοφιλελεύθερη γραμμή», τα περί «αντινεοφιλελεύθερου μετώπου», αντικαθιστώντας την αντιμνημονιακή ρητορική των προηγούμενων χρόνων, επαναφέροντας μια γνώριμη, τεχνητή, για τα λαϊκά συμφέροντα, διαχωριστική γραμμή των νεοφιλελεύθερων και των αντινεοφιλελεύθερων. Είχε ενδιαφέρον ότι από το βήμα της Βουλής ακόμα και η ΝΔ αποκήρυξε τον νεοφιλελευθερισμό και επέστρεψε τις κατηγορίες στην κυβέρνηση επιτείνοντας τη σύγχυση.

Ποια είναι η σκοπιμότητα αυτής της προσπάθειας;

Τι επιδιώκουν με τον αποπροσανατολισμό;

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 28 Αυγούστου 2015

Η προεκλογική συζήτηση έχει ανάψει για τα καλά, αλλά μακριά και έξω από το πραγματικό για το λαό περιεχόμενο, δηλαδή τι κρίνεται στις εκλογές, με ποια κριτήρια η εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να πάνε στην κάλπη και να επιλέξουν ποιο κόμμα, με βάση την πολιτική του γραμμή, να ψηφίσουν. Αντί γι' αυτό, τα κόμματα του συστήματος, η αστική προπαγάνδα προβάλλουν αφενός το διαδικαστικό ζήτημα, αν έπρεπε να οδηγηθεί η χώρα και ο λαός σε εκλογές ή αν μπορούσε να συγκροτηθεί από την παρούσα Βουλή κυβέρνηση συνεργασίας ή εθνικής ενότητας, όπως λένε. Αφετέρου, τι θα γίνει μετεκλογικά, αν μπορεί να υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση ή θα συγκροτηθεί κυβέρνηση συνεργασίας, απαιτώντας μάλιστα επιτακτικά να γίνει το κυρίαρχο ζήτημα στην προβολή της πολιτικής των αστικών κομμάτων η πολιτική συνεργασιών τους.

Τι κρύβουν όλα τα παραπάνω από τις λαϊκές δυνάμεις; Ποια είναι η πολιτική αυτών των κομμάτων, τι θα κάνει η επόμενη κυβέρνηση, στις δοσμένες συνθήκες καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, με τις συμφωνίες - μνημόνια, δηλαδή με τις αντεργατικές - αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις να σφίγγουν τη θηλιά στο λαιμό των εργαζομένων, χρεοκοπώντας τους συνεχώς για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Με την Ελλάδα στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, η στρατηγική των οποίων προωθείται με την πολιτική των αναδιαρθρώσεων απαρέγκλιτα ως δρόμος χωρίς επιστροφή. Με την Ελλάδα, πιο σωστά την αστική της τάξη, να αναζητά τη δική της γεωστρατηγική αναβάθμιση στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού συστήματος, σε μια περιοχή που οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι πόλεμοι βρίσκονται στο προσκήνιο σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, από την Ουκρανία και τα Βαλκάνια ως την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, ως τη Βόρεια Αφρική. Με την ελληνική κυβέρνηση, όπως και τις προηγούμενες, να δείχνει πρόθυμη να αποτελέσει το δόρυ της ιμπεριαλιστικής δράσης στην περιοχή, παρέχοντας τις πλείστες υπηρεσίες σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ.

ΒΟΥΛΗ :Το θέατρο του παραλόγου δεν έχει τέλος. Παρέμβαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 25 Αυγούστου 2015

Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει παραιτηθεί και βρισκόμαστε σε διαδικασία διερευνητικών εντολών, εν αναμονή της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών, η πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, δηλώνει ότι θα διατηρήσει ανοιχτή τη Βουλή ως το τέλος της βδομάδας που «τρέχει», καθορίζοντας και το πρόγραμμα της Ολομέλειας και των Επιτροπών... Το περασμένο Σάββατο συγκάλεσε τη Διάσκεψη των Προέδρων και ενώ δε συμμετείχε εκπρόσωπος από τα κοινοβουλευτικά κόμματα με εξαίρεση τη «Λαϊκή Ενότητα» του Π. Λαφαζάνη, επανήλθε την Κυριακή, αν και γνώριζε ότι και πάλι δε θα υπάρξει απαρτία. Η ίδια ζήτησε, σήμερα Τρίτη, το απόγευμα, να συνεδριάσει η Ολομέλεια της Βουλής για να συζητήσει για τις γερμανικές αποζημιώσεις και αύριο Τετάρτη να συνεδριάσει για το θέμα του χρέους.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ: Σε καλύτερη θέση ο λαός μ' ένα πιο δυνατό ΚΚΕ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 25 Αυγούστου 2015

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, έκανε χτες την ακόλουθη δήλωση:

«Ο ελληνικός λαός παρακολουθεί ένα τηλεοπτικό σόου, με αφορμή τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών, που η μόνη της αξία είναι τα προεκλογικά παιχνίδια όσων μετέχουν σ' αυτήν. Το ΚΚΕ θα δώσει τη μάχη των εκλογών απευθυνόμενο στο λαό που υποφέρει απ' την πολιτική όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων. Ολα τ' άλλα κόμματα, που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση, έχουν τα μάτια στραμμένα στο μετεκλογικό τοπίο και στη συγκρότηση κυβερνήσεων αντιλαϊκής διαχείρισης, που θα κρατούν το λαό εγκλωβισμένο στα ίδια - με τα σημερινά - αδιέξοδα, στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ. Την επόμενη μέρα των εκλογών αυτό που θα μετρήσει για το λαό, είναι να βρίσκεται ο λαός σε καλύτερη θέση για να ανοίξουμε έναν άλλο δρόμο ελπίδας. Κι αυτό μπορεί να γίνει με ένα πιο δυνατό ΚΚΕ, τη δύναμη της αλήθειας, του αγώνα, της ανατροπής».

Δεν τους ήρθε κεραμίδα στο κεφάλι

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 4 Αυγούστου 2015

Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να δικαιολογήσει με διάφορα σοφίσματα την υπογραφή που ετοιμάζεται να βάλει στο τρίτο μνημόνιο, προκαλεί τη νοημοσύνη ακόμα και εκείνων που τον στήριξαν στις εκλογές. Το βασικό επιχείρημα της κυβερνητικής πλειοψηφίας είναι ότι το μνημόνιο δεν αποτελεί πολιτική της επιλογή, αλλά εξαναγκάστηκε και εκβιάστηκε να το αποδεχτεί, μπροστά στο ενδεχόμενο να χρεοκοπήσει άτακτα η χώρα. Από αυτήν τη βολική «ανάλυση» αποσιωπούνται σκόπιμα όλες οι βασικές πλευρές που επέδρασαν καθοριστικά στην πορεία των πραγμάτων και τις οποίες μόνο το ΚΚΕ ανέδειξε προεκλογικά και έδωσε μάχη να γίνουν κτήμα του λαού.

***

Ποιες είναι αυτές; Ότι η διαπραγμάτευση εντός της Ευρωζώνης, της ΕΕ και των άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών δεν μπορεί να έχει φιλολαϊκή κατάληξη, ανεξάρτητα από προθέσεις και διακηρύξεις. Ότι η διαπραγμάτευση, που έχει στόχο την «ανάπτυξη» στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου, δεν μπορεί παρά να καταλήξει σε μέτρα που τονώνουν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, δηλαδή σε μέτρα εντός και εκτός μνημονίων που χτυπάνε τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Ότι, σε τελική ανάλυση, στο έδαφος του καπιταλισμού δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείριση από καμιά κυβέρνηση, είτε μονοκομματική, είτε συνεργασίας, είτε αυτή χαρακτηρίζεται «αριστερή», είτε «φιλελεύθερη».

«Δεν υπάρχουν άλλα προαπαιτούμενα»: Ποιον κοροϊδεύουν;

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 4 Αυγούστου 2015

 «Δεν υπάρχουν άλλα προαπαιτούμενα», δήλωνε τις προάλλες κυβερνητική πηγή, με αφορμή την έναρξη των διαπραγματεύσεων για το τρίτο μνημόνιο. Κάνανε ...λάθος και οι νέες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις που ψήφισαν ήταν χειρότερες «από αυτό που ζητούσαν» οι θεσμοί, δήλωνε από την άλλη ο γγ Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Γ. Ρωμανιάς, και το γαϊτανάκι των δηλώσεων δεν έχει τελειωμό. Στόχος τους είναι να μπερδέψουν το λαό. Να καλλιεργήσουν εφησυχασμό ότι τα χειρότερα πέρασαν. Ομως, αυτό δεν αληθεύει. Η κυβέρνηση, πέρα από το ότι διατηρεί αυτούσια όλα τα μέτρα των προηγούμενων μνημονίων, πέρα από τα αντιασφαλιστικά μέτρα που η ίδια ψήφισε, έχει ήδη έτοιμο και το επόμενο «πακέτο», το οποίο, σε ό,τι αφορά την Ασφάλιση, αφορά στο κόψιμο των λεγόμενων «πρόωρων» συνταξιοδοτήσεων, την περαιτέρω αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, την κατάργηση του ΕΚΑΣ κ.ά. Αυτό επιβεβαιώνεται και από δημοσιεύματα του Τύπου για το περιεχόμενο των συζητήσεων ανάμεσα στην κυβέρνηση και τα κλιμάκια των ιμπεριαλιστικών «θεσμών».

Δηλητήριο...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Τρίτη 4 Αυγούστου 2015

Η πολιτική φιλολογία των τελευταίων ημερών, που καθημερινά εμπλουτίζεται και με νέα στοιχεία, εστιάζεται στα εξής: Θα υπάρξουν ή όχι προαπαιτούμενα που πρέπει να ψηφιστούν από τη Βουλή, ώστε μετά να ακολουθήσει η συμφωνία - μνημόνιο; Θα ψηφιστεί μια και καλή η συμφωνία - μνημόνιο, ώστε να ακολουθήσει η καταβολή της πρώτης δόσης από τον ESM; Ποια μέτρα θα μπουν τώρα για ψήφιση και ποια μετά; Θα βρεθούν τα περιβόητα αντισταθμιστικά μέτρα, ώστε κάποια από αυτά που συζητιούνται να αντικατασταθούν από άλλα; Η κυβερνητική προπαγάνδα, μάλιστα, όπως αποτυπώνεται και στην «Αυγή», θέτει το θέμα ως εξής: «...σε λίγες μέρες θα κριθούν πολλά για χρόνια. Θα κριθεί αυτό που πολλοί ονομάζουν "μείγμα" ή όπως λέγαμε τα προηγούμενα χρόνια, η "δόση" που μπορεί να σκοτώσει ή να αφήσει ζωντανό τον οργανισμό».

Ολα τα παραπάνω, από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, μικρή σημασία έχουν. Και δεν είναι υπερβολή να πει κάποιος ότι τα στελέχη της κυβέρνησης και οι φιλικοί προς αυτήν μηχανισμοί παίζουν παιχνιδάκια στις πλάτες του λαού. Γιατί η πραγματικότητα είναι ότι όποιο κι αν είναι το «μείγμα», όποια και αν είναι η δόση, το αποτέλεσμα θα είναι δηλητηριώδες για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα.

Η συγκυβέρνηση, συνεπικουρούμενη από τα αστικά επιτελεία, επιβάλλει ένα «μιθριδατισμό» του λαού απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική, δηλαδή να συνηθίσει τα αντεργατικά μέτρα - δηλητήριο.

Τα σποτ του αποπροσανατολισμού για το «χρέος» ΚΚΕ: Ο λαός να αξιοποιήσει την πείρα του και να οργανώσει την πάλη του

ΚΚΕ: Συσκοτίζουν τις αιτίες τις κρίσης, διαχωρίζουν το χρέος σε «καλό» και «κακό»

 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 9 Απρίλη 2015

Στην επιχείρηση που έχει στήσει η κυβέρνηση με την πρόεδρο της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, το τελευταίο διάστημα, για τη νομιμοποίηση του αντιλαϊκού χρέους στις λαϊκές συνειδήσεις μέσα από την περιβόητη «Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους» που συγκρότησε και το διαχωρισμό του χρέους σε «καλό» και «κακό», έρχεται τώρα να προστεθεί και ο αντίστοιχος προπαγανδιστικός μηχανισμός. Σε αυτό το πλαίσιο ήδη έχουν δοθεί στη δημοσιότητα τρία... «σποτάκια», σε δύο από τα οποία πρωταγωνιστεί η ίδια η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Στα σποτ που φέρουν το λογότυπο της Βουλής, υπάρχει η προτροπή «θέλω να μάθω την αλήθεια» για το χρέος, περιέχουν κάποια στοιχεία για την αύξηση του χρέους, ενώ το ένα από αυτά καταλήγει με τη φράση «έλεγξέ το - διάγραψέ το». Στο χτεσινό σποτ, ανάμεσα σε άλλα, εμφανίζεται ένας φοιτητής που συμμετείχε στη διαδικασία της συγκρότησης της επιτροπής και είχε αναφέρει ότι όσον αφορά το χρέος αισθάνεται σαν να τον πέταξαν σε μια βάρκα στη μέση του ωκεανού να κάνει κουπί χωρίς να ξέρει γιατί.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα σκηνικό αποπροσανατολισμού και απόκρυψης ότι το χρέος φέρει τη σφραγίδα του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και του δρόμου μιας ανάπτυξης που αφορά την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των μονοπωλίων, ματώνοντας το λαό και τσακίζοντας τις ανάγκες του.

ΚΚΕ: Ο λαός να αξιοποιήσει την πείρα του και να οργανώσει την πάλη του

Γνωστή η αιτία...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 2 Απρίλη 2015

Στη φράση «σε δουλειά να βρισκόμαστε», παραπέμπει η απόφαση της κυβέρνησης για σύσταση εξεταστικής επιτροπής που θα διερευνήσει «την υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς των μνημονίων». Η αλήθεια είναι ότι με μια εξεταστική επιτροπή «ξεχνιέσαι». Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η πολιτική των «μνημονίων» είναι εδώ πανταχού παρούσα. Οτι οι «μνημονιακοί» αντεργατικοί - αντιλαϊκοί νόμοι είναι όλοι σε ισχύ. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η «αντιμνημονιακή» συγκυβέρνηση έχει δεσμευτεί ουσιαστικά σε όσα δέσμευαν και τα «μνημόνια» τις προηγούμενες συγκυβερνήσεις: Ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, ιδιωτικοποιήσεις (που θα τις λέμε «κοινοπραξίες») πρωτογενή πλεονάσματα, μειωμένες δαπάνες σε Υγεία, Πρόνοια κ.λπ. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η στρατηγική ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, της ανάκαμψης των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων, η στρατηγική της ΕΕ σημαίνουν μνημόνια διαρκείας για τους λαούς. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι αλλάζουν τα ονόματα, αλλά η ουσία της αντιλαϊκής πολιτικής μένει ίδια. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι αποδείχτηκε περίτρανα πως ο διαχωρισμός «μνημονιακών - αντιμνημονιακών» ήταν απάτη για το λαό. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η συγκυβέρνηση δε διαπραγματεύεται προς όφελος του λαού, αλλά για λογαριασμό του κεφαλαίου, που ζητά περισσότερο χρήμα και διευκολύνσεις για τις επενδύσεις του.

Τι έφερε όμως το μνημόνιο; Το μνημόνιο - σημείωνε το ΚΚΕ ήδη από την πρώτη στιγμή - το έφερε η κρίση. Η καπιταλιστική οικονομική κρίση που βρίσκεται στο DNA, στην ίδια τη φύση και λειτουργία του σημερινού κοινωνικο - οικονομικού συστήματος.

ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ: Τεχνητός διπολισμός με πολλαπλή στόχευση

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 4 Γενάρη 2015

Μια σειρά αστικά ΜΜΕ αλλά και η επίσημη γραμμή της ΝΔ εμφανίζει το ΣΥΡΙΖΑ λίγο πολύ ως μια δύναμη απειλής για την καπιταλιστική οικονομία, την πορεία της χώρας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, ότι θα μετατρέψει την Ελλάδα σε Βενεζουέλα της Μεσογείου. Ορισμένοι, δε, «κάνουν ότι βλέπουν» στο πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ τον «κομμουνιστικό κίνδυνο»! Τι και αν ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ό,τι μπορεί για να αποδείξει τα αντίθετα, τι και αν δίνει διαρκείς διαβεβαιώσεις στο κεφάλαιο, στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, στα ιμπεριαλιστικά κέντρα για τις «αγνές» προθέσεις του, για την προσήλωσή του στους στόχους ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, της ανάκαμψης των κερδών, την πίστη του στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, τι και αν έχει εγκαταλείψει ακόμα και τη συνθηματολογία του για κατάργηση μνημονίων και δανειακής σύμβασης, βάζοντας στην πρώτη γραμμή το ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης με βάση το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ (δηλαδή της επιτήρησης, των μνημονίων διαρκείας, των αντιλαϊκών δεσμεύσεων ), τι και αν διαβεβαιώνει ότι δε μιλά για αποκατάσταση των απωλειών στα εργατικά - λαϊκά στρώματα άλλα ψίχουλα στην ακραία φτώχεια τύπου «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», που θα μπορούσε και επιδίωκε να δώσει και η συγκυβέρνηση.

 Γιατί, λοιπόν, αυτή η επιμονή;

Μια πρώτη ανάγνωση είναι οι καθαρά προεκλογικές ανάγκες, οι ανάγκες πόλωσης στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης για την πρώτη θέση, για το ποιος θα αποτελέσει τον πυρήνα της αυριανής κυβέρνησης στις εκλογές τις 25 Γενάρη, συσκοτίζοντας παράλληλα την κοινή στρατηγική τους σύμπλευση, διογκώνοντας διαφορές που υπάρχουν στον τρόπο υλοποίησης αυτής της κοινής στρατηγικής, αξιοποιώντας ιστορικές και ιδεολογικές διαφορές. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ διεκδικούν το χρίσμα από το κεφάλαιο, απευθύνονται πρώτα απ' όλα σε αυτό και αλληλοκατηγορούνται για το ποιος μπορεί και δεν μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τις υποθέσεις και τα συμφέροντά του. Και το κεφάλαιο παρεμβαίνει μέσω διάφορων αναλυτών, δημοσιολόγων και βάζει τα δικά του ερωτήματα, που καλούνται όλοι να απαντήσουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως δύναμη που επενδύει στην οργή και την αγανάκτηση που έχει συσσωρευθεί από την πολύχρονη εφαρμογή μιας αντιλαϊκής στρατηγικής, δυσκολεύεται, όπως είναι φυσικό, να απαντήσει καθαρά, με την ίδια καθαρότητα που το κάνει η ΝΔ, όμως η αστική τάξη θέλει καθαρές κουβέντες και γι' αυτές πιέζει, κάτι που αξιοποιεί άλλωστε και η ΝΔ.

Υπάρχουν όμως και βαθύτερες στοχεύσεις. Για το πώς θα πορευθεί η καπιταλιστική οικονομία το επόμενο διάστημα, αν θα πραγματοποιηθεί η «πολυπόθητη» για το κεφάλαιο ανάκαμψη ή θα περάσουμε σε νέα ύφεση. Για το αν αυτή η ανάκαμψη συνοδευτεί με αντιμετώπιση της υψηλής ανεργίας, αν θα γίνει δυνατόν να «αμβλυνθούν» οξείες γωνίες των κοινωνικών αντιθέσεων. Για το ποια θα είναι η πορεία της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, όλα αυτά δεν εξαρτώνται από το ποιος θα είναι στην κυβέρνηση, ποιο θα είναι το μείγμα διαχείρισης αλλά από τη φάση του κύκλου της καπιταλιστικής οικονομίας στην Ελλάδα και διεθνώς.

ΕΚΛΟΓΕΣ 25 ΓΕΝΑΡΗ: Ο λαός να απορρίψει το «φόβο» και το «εμπόριο ελπίδας»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 4 Γενάρη 2015

 Σε πλήρη εξέλιξη είναι η εκστρατεία των αστικών επιτελείων για να διαμορφώσουν ένα επίπλαστο σκηνικό, μία εικονική πραγματικότητα, προκειμένου να φέρουν το κριτήριο ψήφου των ευρύτερων εργατικών - λαϊκών στρωμάτων στα μέτρα τους. Μετά το δίλημμα «σταθερότητα» ή «αστάθεια», το τελευταίο διάστημα διάφορες αστικές γραφίδες κάνουν λόγο για «εκλογική αναμέτρηση ανάμεσα στο φόβο και την οργή».

Μια αναμέτρηση πολύ βολική για το σύστημα, γιατί εξασφαλίζει τον εγκλωβισμό των εργαζόμενων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, τη χειραγώγησή τους σε ένα δίπολο που έχει κοινό στόχο τη σταθερότητα του αντιλαϊκού δρόμου της ΕΕ και του κεφαλαίου.

Η ΝΔ επιστρατεύει το φόβο για να κινητοποιήσει ανάλογα συντηρητικά ανακλαστικά σε όσους επηρεάζονται από το φόβο της «αστάθειας». Ο πρόεδρος της ΝΔ, Αν. Σαμαράς, όπου σταθεί και βρεθεί διατείνεται ότι αυτό που προέχει είναι η «σταθερότητα», η συνέχιση αυτής της εκδοχής πολιτικής υπέρ των μονοπωλίων, που εφαρμόζει το κόμμα του, ενώ προειδοποιεί ότι σε διαφορετική περίπτωση «η καταστροφή είναι προ των πυλών». Καλεί σε έγκριση ενός δρόμου που, όπως ισχυρίζεται, «μέσα από κόπους και θυσίες» μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες μέρες. Σε αυτό έχει στο πλευρό του και άρθρα του αστικού Τύπου που θέτουν το «τρομοκρατικό» ερώτημα, για παράδειγμα, στους συνταξιούχους αν έχουν αναλογιστεί ότι η σύνταξη - ψίχουλο που παίρνουν «μπορεί να γίνει και μικρότερη».

ΣΥΡΙΖΑ: Το εμπόριο ελπίδας

Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν αντιπαρατίθεται σε αυτό το σκηνικό αλλά κρύβει και λόγια, αναλαμβάνοντας το δικό του ρόλο στον αποπροσανατολισμό. Ποντάρει στη λαϊκή αγανάκτηση για την εφαρμοζόμενη πολιτική, για να καλλιεργήσει την ψευδαίσθηση ότι αρκεί να φύγουν αυτοί που κυβερνούν τώρα και να αναδειχτεί αυτός σε κυβέρνηση, να αλλάξει ορισμένα πράγματα στον τρόπο υλοποίησης της πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου, χωρίς να αλλάξει η ουσία της.

Άλλωστε, δίνει καθημερινά εξετάσεις στο ίδιο ακροατήριο με τη ΝΔ που είναι το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Αδιάψευστος μάρτυρας, άλλωστε, οι συναντήσεις με τα αστικά επιτελεία σε Κόμο, Σίτι του Λονδίνου, συναντήσεις με τον ΣΕΒ και όπου αλλού μπορεί προκειμένου να συγκεντρώσει τις συστατικές επιστολές που απαιτούνται για να δείξει ότι «μπορεί να τα καταφέρει».

Στο μεϊντάνι ξανά

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 3 Γενάρη 2015

Επειτα από ένα μεγάλο διάστημα κατά το οποίο η μειοψηφούσα «Αριστερή Πλατφόρμα» του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ...«παναγία», δίχως καμία παρέκκλιση απ' την επίσημη γραμμή του κόμματος, ξαφνικά στελέχη της άρχισαν ξανά να θορυβούν, επαναφέροντας ζητήματα σχετικά με το ευρώ, το χρέος κ.λπ. και πυροδοτώντας μια αποπροσανατολιστική για το λαό αντιπαράθεση με την κυβέρνηση. Η χρονική στιγμή κατά την οποία επανέκαμψε η «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τυχαία. Εκλογές ενόψει, άρα και ανάγκη ψηφοθηρίας με κάθε διαθέσιμο όπλο. Είναι άλλωστε το τμήμα αυτό της Κουμουνδούρου, το εκπαιδευμένο για τέτοιες ειδικές αποστολές και με μεγάλη πείρα.

Θυμίζουμε ότι ο Γ. Τόλιος, μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας στο «Action 24» υπερασπίστηκε σαν θέση του κόμματός του τη διακοπή πληρωμής τόκων και χρεολυσίων αν παραστεί ανάγκη. Στην ερώτηση «αν αυτό είναι πιστωτικό γεγονός και χρεοκοπία», ο Γ. Τόλιος απάντησε: «Ε, και;». Στην ερώτηση για το αν μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα προβεί σε μονομερή ενέργεια, ο Γ. Τόλιος απάντησε ότι και αυτό είναι θέμα ερμηνείας. «...Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει πει ότι δεν θα κάνουμε μονομερείς ενέργειες, εκτός και αν εκβιαστούμε (...) Δεν θυσιάζουμε τον ελληνικό λαό για χάρη της Ευρωζώνης», υποστήριξε.

Βεβαίως, αυτό που πρέπει να γίνει καθαρό είναι ότι εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης η μονομερής μη αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων στους δανειστές, ακόμα και η αμφισβήτηση επιλογών της Ευρωζώνης εντάσσονται αντικειμενικά σε ένα άλλο σχέδιο διεθνών συμμαχιών, συμμετοχής στις διεθνείς χρηματαγορές, σύνδεση με άλλο διεθνές νόμισμα (π.χ. δολάριο). Δεν είναι απίθανο κάποια στιγμή να αποτελέσουν επιλογές κάποιων ισχυρών τμημάτων του κεφαλαίου, στο βαθμό βεβαίως που έχουμε δραματικές αλλαγές και ανακατατάξεις σε επίπεδο ΕΕ και Ευρωζώνης. Και αυτές τις επιλογές πάλι ο λαός θα τις πληρώσει. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα χωρών που έχουν καταφύγει σε ενέργειες χρεοκοπίας αλλά οι λαοί τους άσπρη μέρα δεν είδαν. Ανάλογες θέσεις εκφράζουν και τα λεγόμενα «ευρωσκεπτικιστικά κόμματα» στην Ευρώπη (π.χ., ο Φάρατζ στην Αγγλία μιλάει για έξοδο από την ΕΕ), όχι με κριτήριο τα συμφέροντα των εργαζομένων των χωρών τους αλλά στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης της αστικής τους τάξης με τη γερμανική. Αλλωστε, και στην Ελλάδα ένα τμήμα του κεφαλαίου φλέρταρε έντονα με αυτή τη λογική για μια περίοδο και τότε ήταν που στον κατά τ' άλλα ευρωλάγνο ΣΥΡΙΖΑ είχαν δυναμώσει φωνές κριτικής στην ΕΕ. Ομως, με δεδομένο ότι αυτό που κυριαρχεί στην αστική στρατηγική είναι η λεγόμενη «ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας» και με το επίσης δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πασχίζει με νύχια και με δόντια να πάρει το χρίσμα από το κεφάλαιο ως επόμενη διακυβέρνηση, κάτι άλλο συμβαίνει...

***

Μπροστά στην κάλπη ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρατεύει όλα τα «δολώματα» που διαθέτει, ψαρεύοντας σε ακροατήρια με διαφορετικά «γούστα». Προκαλεί σύγχυση, ιδιαίτερα μετά από μια περίοδο κατά την οποία τα διαπιστευτήριά του στο κεφάλαιο έπεσαν βροχή. Θολώνει με τέτοιες τοποθετήσεις τις ξεκάθαρες διαβεβαιώσεις προς τους επιχειρηματικούς ομίλους για την πολιτική ενίσχυσης των κερδών τους που θα εφαρμόσει. Σκεπάζει με «κραυγές» δεσμεύσεις, που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, κορυφαίων στελεχών τα οποία έχουν αναλάβει τις απευθείας συνομιλίες με την αστική τάξη, όπως οι Δραγασάκης, Παππάς, Σταθάκης κ.ά., κατά των μονομερών ενεργειών, υπέρ της στρατηγικής που έχει ανάγκη για την τόνωση της ανταγωνιστικότητάς της και την αναβάθμιση της θέσης της, τις διαβεβαιώσεις ότι η αναδιαπραγμάτευση που επιδιώκουν θα γίνει εντός του θεσμικού πλαισίου της ΕΕ κ.ά.

Η ψηφοθηρία αναγκάζει ακόμα και τους ΠΑΣΟΚογενείς, όπως ο Αλ. Μητρόπουλος, που προ ολίγου καιρού στηλίτευε τα μεγάλα λόγια και τις αντιμνημονιακές κορόνες του τωρινού κόμματός του, με την έκφραση «λέγαμε και καμιά αμετροέπεια», να ανακαλύψει ξανά τη χρησιμότητα της ...αμετροέπειας, δηλώνοντας: «Δεν δικαιούμαστε, ούτε ο κ. Τσίπρας ούτε και εγώ, να δεχτούμε τη δίμηνη παράταση και να εφαρμόσουμε μέτρα (...) Θα υπάρξει συνεννόηση με τους δανειστές χωρίς θανατηφόρα πακέτα». Κι αυτό όταν ξέρουν καλά ότι τα «θανατηφόρα πακέτα» τα εγγυώνται η ΕΕ και η στρατηγική της, το ντόπιο κεφάλαιο και ο στόχος για ανάκαμψη της κερδοφορίας του που ο ΣΥΡΙΖΑ ασπάζεται.

***

Ο λαός που πολλά θα ακούσει μπροστά στην κάλπη, να τα περάσει από ταξικό φίλτρο. Το έργο το χει ξαναδεί άπειρες φορές. Γεμάτη η ιστορία της σοσιαλδημοκρατίας από «αριστερούς σοσιαλδημοκράτες». Το ΠΑΣΟΚ ήταν γεμάτο από στελέχη που αμφισβητούσαν την κατά καιρούς επίσημη γραμμή «απ' τα αριστερά», που διατύπωναν πιο ριζοσπαστική συνθηματολογία, που έλεγαν και κάνα καλό λόγο για την Ιστορία του ΚΚΕ, τους οπαδούς, τα μέλη και τους φίλους του, πάντα βεβαίως κριτικάροντας τη στάση της ηγεσίας του, πούλαγαν αντιιμπεριαλισμό κ.ά. Στον κομματικό καταμερισμό στην πραγματικότητα λειτουργούσαν ως φράγμα προς τα αριστερά έτσι ώστε να παίζεται το παιχνίδι ότι, εντάξει, δεν είναι όλοι ίδιοι, υπάρχει και το παλιό καλό αριστερό ΠΑΣΟΚ κ.λπ. Ετσι και σήμερα τέτοιο ρόλο φαίνεται ότι έχουν αναλάβει ο Λαφαζάνης, ο Τόλιος και οι άλλοι, να ξεγελάνε τους αριστερούς για να μπορούν οι άλλοι να κάνουν παζάρια στα Σίτι του Λονδίνου, στα Τέξας και σε όλες τις άλλες συναντήσεις με το κεφάλαιο, στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, ήσυχοι ότι δεν θα έχουν απώλειες σε ψήφους, η δυσαρέσκεια ενός κόσμου δεν θα καταγράφεται ως αποσυσπείρωση στον ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ πιο χρήσιμοι θα αποδειχθούν στο μέλλον, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι κυβέρνηση...

Β.

Προεκλογικές «αλήθειες» και «ελπίδες»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 1 Γενάρη 2015

Λίγες μόλις ώρες από την προκήρυξη των εκλογών, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, καβαλίκεψαν ο καθένας το δικό του προπαγανδιστικό άλογο, προκειμένου να το αξιοποιήσουν σαν «Δούρειο Ιππο» για τα λαϊκά συμφέροντα. Σας λέμε την «αλήθεια», γράφει η προμετωπίδα της κυβερνητικής προπαγάνδας της ΝΔ. Είμαστε η «ελπίδα» μοστράρει το δικό του σύνθημα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ποια είναι η «αλήθεια» που ευαγγελίζεται η ΝΔ; Μα, φυσικά, η συνέχιση της αντεργατικής και αντιλαϊκής πολιτικής. Η αδυσώπητη εφαρμογή όλων των αντεργατικών και αντιλαϊκών νόμων που έχουν ψηφιστεί. Κι αν αυτά δεν αρκούν, η ετοιμότητά της να προσθέσει όποια νέα μέτρα συμφωνηθούν με την τρόικα, αφού αυτό επιβάλλει το συμφέρον της αστικής τάξης και ο σεβασμός στις συνθήκες και στο πλαίσιο που υπαγορεύει η συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ.

Η επίκληση των «δυσκολιών» του διεθνούς περίγυρου, που φτάνει μέχρι την τρομοκράτηση του λαού, στο ενδεχόμενο που αποφασίσει ο ίδιος με την πάλη του να πάει κόντρα, ή ο «ρεαλισμός» που πλασάρουν ορισμένα στελέχη της ΝΔ, απέναντι στο πλαίσιο των συμφωνιών με τους δανειστές, σαν να μην είναι αυτές προϊόν συμβιβασμού για λογαριασμό του κεφαλαίου, είναι το απαραίτητο «χωνευτικό», για να γίνει εύπεπτη η κυβερνητική προπαγάνδα από το λαό. Για να παγιδευτούν, για άλλη μια φορά, μπροστά στην κάλπη οι ψήφοι λαϊκών στρωμάτων.

Είναι γεγονός ότι προπαγανδιστικά ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση απέναντι στη ΝΔ. Αλλωστε, η «ελπίδα» πάντα πουλάει, πολύ περισσότερο που η «αλήθεια» της ΝΔ «δοκιμάστηκε» στα 2,5 τελευταία χρόνια και ο λαός έχει άμεση πείρα των συνεπειών της. Ποια είναι όμως αυτή η «ελπίδα» που λανσάρει ο ΣΥΡΙΖΑ, πλασάροντας τον εαυτό του σαν το νέο, επίδοξο «σωτήρα»; Αν το 2012 ήταν το «καταργώ» και «σχίζω τα μνημόνια», φτάσαμε λίγο πριν τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ να ζητά να του δοθεί η ψήφος για «ισχυρή διαπραγμάτευση» και «εφαρμογή του προγράμματος της ΔΕΘ»!

Ετσι, στο δημόσιο λόγο των στελεχών του, ακούμε ότι «το μνημόνιο δεν καταργείται με έναν νόμο», πως στο πρόγραμμα τετραετίας του ΣΥΡΙΖΑ «δεν υπάρχει η κάλυψη των απωλειών» που επιβλήθηκαν στη διάρκεια των μνημονίων κ.ά.

ΣΥΡΙΖΑ Με «άρωμα» από τα παλιά άνοιξε η προεκλογική εκστρατεία Δεσμεύσεις προς το κεφάλαιο, συνοδευόμενες από κίβδηλα διλήμματα και κάλπικες προσδοκίες προς το λαό.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 30 Δεκέμβρη 2014

Από κίβδηλα διλήμματα και κάλπικες προσδοκίες προς το λαό, δεσμεύσεις στο κεφάλαιο και ανέξοδους λεονταρισμούς ενάντια στη διαφθορά και τη διαπλοκή θα συντίθεται η προεκλογική ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ, όπως έκανε καθαρό, εγκαινιάζοντάς την, χτες βράδυ ο Αλ. Τσίπρας.Σε ομιλία του σε σύσκεψη στελεχών κάλεσε το λαό να επιλέξει «το δρόμο που μας οδήγησε στην κοινωνική τραγωδία και στην εθνική ταπείνωση» ή «το δρόμο της μεγάλης αλλαγής» και της «κοινωνικής δικαιοσύνης», όπως είπε, ξεσκονίζοντας χρεοκοπημένα παλαιοΠΑΣΟΚικά συνθήματα.
Ο Αλ. Τσίπρας δεν απέκλεισε διαδικασίες συναίνεσης μετεκλογικά, κατηγορώντας τον πρωθυπουργό ότι «αρνήθηκε κάθε διάλογο και κάθε συνάντηση με τους πολιτικούς του αντιπάλους» και λέγοντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει τη συναίνεση πραγματικότητα. «Θα είναι η πλατιά συναίνεση, για την υλοποίηση του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ. Θα είναι η πλατιά συναίνεση για την αληθινή διαπραγμάτευση. Θα είναι η πλατιά συναίνεση στο δύσκολο έργο της ανασυγκρότησης και της ανόρθωσης της πατρίδας μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, κάνοντας σινιάλο στο ίδιο το κεφάλαιο, διαβεβαιώνοντάς το ότι θα εξασφαλίσει τη λαϊκή συναίνεση στην πολιτική στήριξης της ανάκαμψής του.
Σε ένα ρεσιτάλ αποπροσανατολισμού από τις πραγματικές αιτίες της σημερινής κατάστασης (δηλαδή, την καπιταλιστική κρίση και το δρόμο ανάπτυξης υπέρ του κεφαλαίου) επικέντρωσε τις ευθύνες σε όσους κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια ότι με «συνειδητά λάθη και παραλείψεις έριξαν την Ελλάδα στα βράχια». Απείλησε τους Γ. Παπανδρέου, Ευ. Βενιζέλο, Γ. Παπακωνσταντίνου, Αντ. Σαμαρά με αποκαλύψεις, φτάνοντας να καλέσει τα στελέχη της σημερινής κυβέρνησης να μην τολμήσουν να πάρουν μαζί τους φεύγοντας κανένα έγγραφο και «ειδικά την αλληλογραφία με την τρόικα»! Τα 'βαλε φραστικά με την «καθεστωτική διαφθορά» και το «καρκίνωμα της διαπλοκής», με «αντιλήψεις και πρακτικές που μας οδήγησαν ως εδώ», όπως άλλωστε επανειλημμένα έχουν κάνει και άλλοι διεκδικητές της αστικής διακυβέρνησης από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Πρότυπο οι εξίσου αντιλαϊκές κυβερνήσεις Γαλλίας και Ιταλίας

Σε μια προσπάθεια να υπενθυμίσει στην αστική τάξη τις προθέσεις του, ο Αλ. Τσίπρας κατήγγειλε όσους υπονομεύουν τη διεθνή εικόνα της χώρας και την οικονομία, διαβεβαίωσε ότι πρότυπό του αποτελούν χώρες όπως «η Γαλλία και η Ιταλία», που «έχουν κατοχυρώσει να μην εφαρμόζουν μονομερώς τους κανόνες λιτότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας». Ανέφερε ότι «το πολιτικό έδαφος είναι πιο ευνοϊκό για μια χώρα που θέλει να αξιοποιήσει τις διαπραγματευτικές της δυνατότητες» και καμάρωσε πως «οι σημερινές δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων δείχνουν ότι οι εταίροι μας είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με την νέα ελληνική κυβέρνηση».
Δεν παρέλειψε να καθησυχάσει ότι εγγυάται τις τραπεζικές καταθέσεις «σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τους Ευρωπαίους εταίρους» και να απευθύνει κάλεσμα συνεργασίας σε όσους αποδέχονται το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» και το στόχο για διαπραγμάτευση των όρων ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας στη χώρα.
Επανέλαβε, τέλος, ότι «οι εκλογές αυτές πρέπει να γίνουν σε κλίμα σταθερότητας και ομαλότητας» και για το λόγο αυτό ζήτησε από τον Αντ. Σαμαρά να τοποθετηθούν υπηρεσιακές διοικήσεις στα υπουργεία Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Τύπου και Προστασίας του Πολίτη ώστε «να διασφαλιστεί ότι ο τόπος θα πάει στις εκλογές χωρίς αντιδημοκρατικούς χειρισμούς και παρατράγουδα».
Νωρίτερα, μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας στη Βουλή, ο Αλ. Τσίπρας έκανε λόγο για «ιστορική μέρα για την ελληνική δημοκρατία», παινεύοντας τους βουλευτές που δεν υπέκυψαν σε εκβιασμούς, πιέσεις και μεθοδεύσεις, όπως είπε. Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε το αποτέλεσμα σαν εναρμόνιση των βουλευτών με τη λαϊκή βούληση για αλλαγή πολιτικής, επαναλαμβάνοντας αυταπάτες τις οποίες το κόμμα του καλλιεργεί, όπως ότι «σε λίγες μέρες θα είναι παρελθόν και τα μνημόνια της λιτότητας».
Πάντως, στο εσωτερικό του κόμματος καλά κρατούν οι αντιδράσεις διαφόρων ομάδων, που νιώθουν να απειλούνται απ' όσους συνωστίζονται για μια θέση στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και θεωρούν ότι η συνεργασία με δυνάμεις που έβαλαν πλάτη στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής μπορεί να ακυρώσει την προσπάθεια χειραγώγησης του λαού. Στην ιστοσελίδα που διατηρεί ο Π. Λαφαζάνης μια σειρά στελέχη προσκείμενα στη μειοψηφία αρθρογραφούν σχετικά, εκφράζοντας τη διαφωνία τους στη συνεργασία με τη ΔΗΜΑΡ και προειδοποιώντας την ηγεσία πως μπορεί να απωθήσει «αριστερούς» ψηφοφόρους.

Μοιρασμένοι ρόλοι

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 17 Δεκέμβρη 2014

Σκηνές από έργο «προσεχώς», φτιαγμένο με αποκόμματα χιλιοπαιγμένης ταινίας, εκτυλίσσονται αυτές τις μέρες με αφορμή τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, στην ουσία και με αιτία την ανάγκη να εξασφαλιστεί η «σταθερότητα» και «ομαλότητα» του αντιλαϊκού δρόμου του κεφαλαίου.

«Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι» κάνουν το παν για να φανεί η αρπαγή ως αποτέλεσμα «δημοκρατικού διαλόγου», στον οποίο με μοιρασμένους ρόλους οι πολιτικοί εκπρόσωποι της αστικής τάξης έχουν όλο το περιθώριο να κονταροχτυπιούνται ως θιασώτες της εντεινόμενης εκμετάλλευσης των εργαζομένων, της συνεχόμενης αντιλαϊκής πολιτικής, εξασφαλίζοντας όμως ακροατήριο υπέρ αυτού ή του άλλου μονομάχου, του ενός ή του άλλου αντιλαϊκού μείγματος διαχείρισης, ώστε να διαιωνίζεται μια χιλιοπαιγμένη παράσταση. Και όλα αυτά ενώ τη διεκδίκηση της ανάκτησης των απωλειών για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, της ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών, την αφήνουν στα αζήτητα αφού ούτε η ενδεχόμενη ανάκαμψη, εφόσον έρθει, δεν πρόκειται να τα διασφαλίσει.

Για «απίστευτο υβρεολόγιο» κατηγορεί η κυβέρνηση των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ τον ΣΥΡΙΖΑ, για «αρχιτέκτονες του χάους» μιλά απευθυνόμενος στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Με τις κραυγές τους και οι μεν και οι δε θολώνουν το τοπίο για να κρυφτεί η από διαφορετικά μονοπάτια σύγκλισή τους στον ίδιο αντιλαϊκό δρόμο του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Να αναδειχτεί ο λαός σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 11 Δεκέμβρη 2014

Τα πρωτοσέλιδα των αστικών εφημερίδων είναι ενδεικτικά για το πώς θα κινηθεί η πολιτική αντιπαράθεση στη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και μετά από αυτήν, ανάλογα με το αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, όλα σχεδόν τα χτεσινά πρωτοσέλιδα ασχολούνταν με το αν η συγκυβέρνηση συγκεντρώνει τους 180 βουλευτές, ποιοι είναι οι σίγουροι στο «ναι» και ποιοι στο «όχι», ποιοι μετεωρίζονται στο «ίσως».

Παράλληλα, γίνεται προσπάθεια από τώρα να εμπεδωθούν στις λαϊκές συνειδήσεις τα εκλογικά διλήμματα των δύο πόλων που διεκδικούν τη διακυβέρνηση: «Οικονομική - πολιτική σταθερότητα ή αστάθεια και περιπέτειες» από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, «κάλπικη ή πραγματική διαπραγμάτευση με την τρόικα» από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Παραλλαγές του ενός ή του άλλου διλήμματος προβάλλουν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και μεμονωμένα οι λεγόμενοι «ανεξάρτητοι» βουλευτές.

Αυτό που έντεχνα περνάει στο σκοτάδι είναι ότι το νέο κύμα της επίθεσης στο Ασφαλιστικό, στα εργασιακά, στο φορολογικό, δε θα ανακοπεί από τη διαδικασία της προεδρικής εκλογής και από το ενδεχόμενο νέων εκλογών. Αυτό επιβεβαιώνει και η απόφαση του Γιούρογκρουπ της Δευτέρας. Από αυτήν τη σκοπιά, η επίσπευση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και οι ενδεχόμενες εκλογές εντάσσονται στο σχεδιασμό για κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, μιας και τα μέτρα που συζητιούνται είναι στρατηγικής σημασίας για το κεφάλαιο και αποτελούν κρίκους στη μακριά αλυσίδα της ανάπτυξης προς όφελος των μονοπωλίων, που ξεκινά πολύ πριν την κρίση και βεβαίως θα συνεχιστεί και στην ανάκαμψη. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να ανακοπεί αυτή η πολιτική, παρά μόνο αν ο λαός παρέμβει καθοριστικά στις εξελίξεις.

Το πραγματικό δίλημμα για το λαό

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 11 Δεκέμβρη 2014

Την ίδια ώρα που διάφορα σενάρια δίνουν και παίρνουν ενόψει των ψηφοφοριών για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, στο πλαίσιο των εντεινόμενων διεργασιών και ανακατατάξεων στο αστικό πολιτικό σύστημα, γίνονται όλο και πιο καθαρά τα «διλήμματα», που θα θέτουν όλο και εντονότερα στο λαό οι δυνάμεις της αστικής διαχείρισης και τα επιτελεία του συστήματος, τόσο μπροστά στη διαδικασία της προεδρικής εκλογής, όσο και μπροστά στις ενδεχόμενες εκλογές.

Με την τρομοκρατία και τις ψεύτικες ελπίδες που επιστρατεύουν οι δύο πόλοι του αστικού πολιτικού συστήματος, επιχειρούν να κρατήσουν το λαό στη γωνία, θεατή των εξελίξεων, να αποσπάσουν τη λαϊκή συναίνεση στη μία ή την άλλη εκδοχή της αντιλαϊκής διαχείρισης.

Αυτόν το στόχο εξυπηρετεί τόσο το δίλημμα «σταθερότητα ή πολιτική αβεβαιότητα», που προβάλλει η συγκυβέρνηση, ισχυριζόμενη ότι η εκλογή Προέδρου σε αυτό το «κρίσιμο διάστημα για τις διαπραγματεύσεις» είναι μονόδρομος για την «έξοδο από το μνημόνιο» και για να «πιάσουν τόπο οι θυσίες του λαού», όσο και το δίλημμα «παραμονή μιας κυβέρνησης που δε θέλει και δεν μπορεί να διαπραγματευτεί ή πραγματική διαπραγμάτευση και εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ» που θέτει η Κουμουνδούρου.

Διλήμματα υπαρκτά μόνο σε ό,τι αφορά τις επιδιώξεις του κεφαλαίου: Ποιες δυνάμεις και με ποιο μείγμα αντιλαϊκής διαχείρισης μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα τα συμφέροντα των μονοπωλίων, ποιες δυνάμεις μπορούν να εξασφαλίσουν, στην τρέχουσα φάση, τη στοίχιση του λαού πίσω από τους στόχους τους. Αυτή είναι, άλλωστε, η ταξική ουσία, τόσο των παζαριών με την τρόικα, όσο και του συνολικότερου διαγκωνισμού συγκυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ.

Για το λαό, ωστόσο, τα διλήμματα αυτά είναι πέρα για πέρα αποπροσανατολιστικά. Τόσο η μία όσο και η άλλη εκδοχή (όπως και όλες οι παραλλαγές τους, τόσο σε επίπεδο μείγματος διαχείρισης, όσο και στο επίπεδο των πολιτικών πάρε - δώσε και των «συναινετικών» κομπρεμί, που πάντα είναι στο τραπέζι) έχουν το ίδιο αντιλαϊκό ζητούμενο: Τη στήριξη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων.

Στόχος που προϋποθέτει, σε κάθε περίπτωση, τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, με έμφαση στη διασφάλιση φθηνής εργατικής δύναμης και νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο: Μονιμοποίηση του πυρήνα του αντεργατικού πλαισίου που διαμορφώθηκε στην προηγούμενη περίοδο, ενίσχυσή του με νέα αντιλαϊκά μέτρα, που θα προστεθούν και στην επόμενη φάση, ακριβώς επειδή δεν πρόκειται για «μέτρα Σαμαρά» ή για «σχέδιο Τσίπρα», αλλά για πάγιες απαιτήσεις των μονοπωλίων πριν ακόμα από την κρίση, διακηρυγμένες με σαφήνεια στη στρατηγική της ΕΕ, ενισχυμένες πλέον και με τη μόνιμη επιτήρηση των μνημονίων διαρκείας της ΕΕ, που αποδέχονται τόσο η συγκυβέρνηση όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κόντρα στο βομβαρδισμό περί «σταθερότητας» και «διαπραγμάτευσης», για τους εργαζόμενους και το λαό το πραγματικό δίλημμα είναι ένα: Θα συνεχίσουν να εγκλωβίζονται ανάμεσα στα κελεύσματα υποταγής στην αντιλαϊκή πολιτική της συγκυβέρνησης για να «μην πάνε χαμένες οι θυσίες» και στις κάλπικες προσδοκίες που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα δουν «άσπρη μέρα» από μια κυβερνητική εναλλαγή εντός των τειχών της ΕΕ και της εξουσίας των μονοπωλίων; 'Η θα γίνουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές των εξελίξεων, δίνοντας ώθηση στην ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος και τη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας, στην πάλη ενάντια στα μονοπώλια και τις κυβερνήσεις τους, για ανάκτηση των απωλειών, για να ανοίξει ο δρόμος, ώστε στην εξουσία να έρθει ο ίδιος ο λαός; Προσπάθεια στην οποία πρωτοστατεί το ΚΚΕ με όλες τις δυνάμεις του.

«Οποια και αν είναι η απόφαση του ελληνικού κοινοβουλίου, υπάρχουν τρόποι για να προχωρήσουμε», είπε προχτές χαρακτηριστικά ο επίτροπος Οικονομίας της ΕΕ, Π. Μοσκοβισί, επιβεβαιώνοντας ότι οι αντιλαϊκές εξελίξεις δεν μπορούν να αποτραπούν από δυνάμεις που υπηρετούν τον αντιλαϊκό δρόμο του κεφαλαίου και της ΕΕ. Εχει, όμως, και ο λαός τον «τρόπο» του να απαντήσει: Με ισχυρό ΚΚΕ παντού, με ενίσχυση του μοναδικού πραγματικού αντιπάλου των μονοπωλίων και της ΕΕ!

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ 2015

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Αναντικατάστατος ο πρωταγωνιστικός ρόλος του εργατικού, λαϊκού παράγοντα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 9 Δεκέμβρη 2014

Με τις ψήφους των κομμάτων της συγκυβέρνησης υπερψηφίστηκε προχτές τα μεσάνυχτα, με τη διαδικασία της ονομαστικής ψηφοφορίας, ο Κρατικός Προϋπολογισμός 2015. Από τους 290 βουλευτές που ήταν παρόντες, 155 ψήφισαν υπέρ, 134 όχι. Ο «ανεξάρτητος βουλευτής» Γρ. Ψαριανός δήλωσε «παρών». Υπέρ ψήφισε και η «ανεξάρτητη» βουλευτής Κ. Μάρκου, ενώ κατά του προϋπολογισμού ψήφισε ο «ανεξάρτητος» βουλευτής Γ. Νταβρής (υπερψήφισε μόνο τους προϋπολογισμούς των υπουργείων Αμυνας και Εξωτερικών). Δεν συμμετείχε στην ψηφοφορία, για λόγους υγείας, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχ. Χατζή Οσμάν. Απουσίαζε, επίσης, η «ανεξάρτητη» βουλευτής Χρ. Γιαταγάνα.

Από τους βουλευτές του ΚΚΕ αναδείχτηκε ότι ο κρατικός προϋπολογισμός περικλείει νέα επώδυνα μέτρα σε βάρος του λαού, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής επιτήρησης της ΕΕ, για να θωρακιστεί η κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων. Ανέδειξαν ότι η αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ αφορά το μείγμα διαχείρισης του αστικού πολιτικού συστήματος και πως η όποια διαπραγμάτευση με την τρόικα (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ), δεν αφορά τα συμφέροντα του λαού, αλλά των επιχειρηματικών ομίλων. Φώτισαν τον άλλο δρόμο ανάπτυξης την πραγματική πρόταση διεξόδου για το λαό.

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Αναντικατάστατος ο πρωταγωνιστικός ρόλος του εργατικού, λαϊκού παράγοντα

Εκτενή αποσπάσματα από την ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα, Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού, την Κυριακή το βράδυ

Από όλες τις πτέρυγες - και από εμάς, βεβαίως, αλλά από μια διαφορετική οπτική - γίνεται λόγος για τις τεράστιες θυσίες που έχει υποστεί ο ελληνικός λαός κατά τη διάρκεια της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης. Εχουμε δάκρυα, αναγνώριση, «να μην πάνε χαμένα», «όχι άλλες θυσίες», «δεν αντέχει άλλο ο λαός», κ.λπ.

Βάζω το εξής ερώτημα: Εχετε δει στο πρόγραμμα της ΝΔ, που είναι ο ηγέτης - ας πούμε - του ενός πόλου, να γίνεται λόγος για ανάκτηση των απωλειών, έστω σε ένα σχετικό βάθος χρόνου;

Εχετε δει στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι η κορυφή του άλλου πόλου, να υπάρχει θέση για ανάκτηση των απωλειών;

Με την ευκαιρία, θέλω να πω ότι δεν είναι μόνο η λιτότητα. Η λιτότητα έχει κυρίως οικονομική διάσταση, με την έννοια, μισθοί, συντάξεις, κοινωνικές δαπάνες κ.λπ., που μειώνονται, γκρεμίζονται. Δεν μειώθηκαν απλώς. Εδώ υπάρχουν οι αναδιαρθρώσεις: Εργασιακές σχέσεις, Κοινωνική Ασφάλιση, χρόνος εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις κ.λπ. Δεν γίνεται κανένας λόγος. Αυτά που κυρίως ακούμε είναι τα εξής: Κατώτατος μισθός - και μάλιστα χαίρεται η ΝΔ γιατί λέει ότι σε δεκατρείς δήμους εφαρμόζεται κατώτατος μισθός - κατώτατη σύνταξη, ακραία φτώχεια, ανθρωπιστική κρίση.

Και ακραία φτώχεια από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Ο στόχος είναι να μη μείνει κανείς χωρίς ρεύμα και νερό και εν πάση περιπτώσει να πάρει κι ένα πιάτο φαΐ, παίρνοντας υπόψη ότι υπάρχουν και τα συσσίτια, απλώς να πολλαπλασιαστούν.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ : Η «καθησύχαση» των αγορών προϋποθέτει νέα αντιλαϊκά μέτρα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 21 Οχτώβρη 2014

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

Σε σχόλιό του για την αντιπαράθεση κυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τις αγορές, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Προκειμένου να συντηρείται το δικομματικό αποπροσανατολιστικό παιχνίδι, κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ αλληλοκατηγορούνται για το ποιος από τους δύο "τρομάζει" περισσότερο τις αγορές, κρύβοντας ταυτόχρονα και οι δύο από το λαό ότι η "καθησύχαση" των αγορών προϋποθέτει νέα αντιλαϊκά μέτρα, είτε αυτά συνεχιστούν μέσω της σημερινής τρόικας είτε μέσω των μηχανισμών και της προληπτικής στήριξης της ΕΕ».

 

Μια προσφυγή και η «ξένη σημαία»...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 17 Οχτώβρη 2014

Η είδηση ότι 10.000 Γερμανοί, ουσιαστικά από όλο το πολιτικό φάσμα, έχουν προσφύγει κατά των σχεδίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να αγοράζει κρατικά ομόλογα από τις υπερχρεωμένες χώρες της Ευρωζώνης (βλέπε και Ελλάδα), είναι πολλαπλά αποκαλυπτική για την εξαγωγή πολλών συμπερασμάτων από τους εργαζόμενους της Ελλάδας, αλλά και όλης της Ευρώπης. Η εκδίκαση της υπόθεσης έχει ξεκινήσει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και η απόφαση εκτιμάται ότι θα βγει κάπου στο πρώτο εξάμηνο του επόμενου χρόνου. Μάλιστα, την υπόθεση εκδικάζει ο Ελληνας Βασίλης Σκουρής. Οσοι προσφεύγουν, κατηγορούν την τράπεζα και τον πρόεδρό της Μάριο Ντράγκι ότι με την αγορά κρατικών ομολόγων η ΕΚΤ παραβιάζει την αρχή της ΕΕ που αναφέρει ότι η ΕΚΤ δεν μπορεί να χρηματοδοτεί χώρες και προσθέτουν ότι διακυβεύονται τα συμφέροντα των Γερμανών αποταμιευτών, εξαιτίας των χαμηλών επιτοκίων.

Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί που προχωράνε σε αυτό το βήμα στο όνομα της υπεράσπισης των αρχών της ΕΕ: Είναι χριστιανοδημοκράτες, σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι, γνωστοί επιχειρηματίες που κινούνται στο χώρο του ευρωσκεπτικισμού, αλλά και το «αδελφό» κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ η Die Linke («Αριστερά»)! Χαρακτηριστικά επίσης τα όσα ανέφερε στην κυριακάτικη «Μπιλντ» η αντιπρόεδρος της Die Linke, Σάρα Βάγκεγκνεχτ πως «τα σχέδια Ντράγκι είναι καταστροφικά για τους Γερμανούς αποταμιευτές». Αυτά λένε σύσσωμος ο αστικός πολιτικός κόσμος της Γερμανίας και από κοντά και οι οπορτουνιστές της Λίνκε, που διεκδικούν το ρόλο του σοσιαλδημοκράτη διαχειριστή και αποδεικνύουν ότι τα ...διαφορετικά μείγματα νοιάζονται για τα συμφέροντα του «αποταμιευτή Γερμανού». Δηλαδή, για να το κάνουμε πιο λιανά, αυτών που κερδίζουν και στην κρίση, δηλαδή των καπιταλιστών. Γιατί αυτοί αποταμιεύουν πρωτίστως και όχι βέβαια τα 7 εκατομμύρια των υποαπασχολούμενων των «μίνι - τζομπς» με τα 400 ευρώ το μήνα! Αυτά λέει η Λίνκε, που συμπροεδρεύει με τον ΣΥΡΙΖΑ στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς.