ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Αναντικατάστατος ο πρωταγωνιστικός ρόλος του εργατικού, λαϊκού παράγοντα
Με τις ψήφους των κομμάτων της συγκυβέρνησης
υπερψηφίστηκε προχτές τα μεσάνυχτα, με τη διαδικασία της ονομαστικής
ψηφοφορίας, ο Κρατικός Προϋπολογισμός 2015. Από τους 290 βουλευτές που ήταν
παρόντες, 155 ψήφισαν υπέρ, 134 όχι. Ο «ανεξάρτητος βουλευτής» Γρ. Ψαριανός
δήλωσε «παρών». Υπέρ ψήφισε και η «ανεξάρτητη» βουλευτής Κ. Μάρκου, ενώ κατά
του προϋπολογισμού ψήφισε ο «ανεξάρτητος» βουλευτής Γ. Νταβρής (υπερψήφισε μόνο
τους προϋπολογισμούς των υπουργείων Αμυνας και Εξωτερικών). Δεν συμμετείχε στην
ψηφοφορία, για λόγους υγείας, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχ. Χατζή Οσμάν. Απουσίαζε,
επίσης, η «ανεξάρτητη» βουλευτής Χρ. Γιαταγάνα.
Από τους βουλευτές του ΚΚΕ αναδείχτηκε ότι ο
κρατικός προϋπολογισμός περικλείει νέα επώδυνα μέτρα σε βάρος του λαού, στο
πλαίσιο της δημοσιονομικής επιτήρησης της ΕΕ, για να θωρακιστεί η κερδοφορία
των μονοπωλιακών ομίλων. Ανέδειξαν ότι η αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και
ΣΥΡΙΖΑ αφορά το μείγμα διαχείρισης του αστικού πολιτικού συστήματος και πως η
όποια διαπραγμάτευση με την τρόικα (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ), δεν αφορά τα συμφέροντα του
λαού, αλλά των επιχειρηματικών ομίλων. Φώτισαν τον άλλο δρόμο ανάπτυξης την πραγματική
πρόταση διεξόδου για το λαό.
ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Αναντικατάστατος ο
πρωταγωνιστικός ρόλος του εργατικού, λαϊκού παράγοντα
Εκτενή αποσπάσματα από την ομιλία της Αλέκας
Παπαρήγα, Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, κατά τη συζήτηση του
Κρατικού Προϋπολογισμού, την Κυριακή το βράδυ
Από όλες τις πτέρυγες - και από εμάς, βεβαίως, αλλά
από μια διαφορετική οπτική - γίνεται λόγος για τις τεράστιες θυσίες που έχει
υποστεί ο ελληνικός λαός κατά τη διάρκεια της οικονομικής καπιταλιστικής
κρίσης. Εχουμε δάκρυα, αναγνώριση, «να μην πάνε χαμένα», «όχι άλλες θυσίες»,
«δεν αντέχει άλλο ο λαός», κ.λπ.
Βάζω το εξής ερώτημα: Εχετε δει στο πρόγραμμα της
ΝΔ, που είναι ο ηγέτης - ας πούμε - του ενός πόλου, να γίνεται λόγος για
ανάκτηση των απωλειών, έστω σε ένα σχετικό βάθος χρόνου;
Εχετε δει στο πρόγραμμα
του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι η κορυφή του άλλου πόλου, να υπάρχει θέση για ανάκτηση
των απωλειών;
Με την ευκαιρία, θέλω να πω ότι δεν είναι μόνο η
λιτότητα. Η λιτότητα έχει κυρίως οικονομική διάσταση, με την έννοια, μισθοί, συντάξεις,
κοινωνικές δαπάνες κ.λπ., που μειώνονται, γκρεμίζονται. Δεν μειώθηκαν απλώς.
Εδώ υπάρχουν οι αναδιαρθρώσεις: Εργασιακές σχέσεις, Κοινωνική Ασφάλιση, χρόνος
εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις κ.λπ. Δεν γίνεται κανένας λόγος. Αυτά που κυρίως
ακούμε είναι τα εξής: Κατώτατος μισθός - και μάλιστα χαίρεται η ΝΔ γιατί
λέει ότι σε δεκατρείς δήμους εφαρμόζεται κατώτατος μισθός - κατώτατη σύνταξη,
ακραία φτώχεια, ανθρωπιστική κρίση.
Και ακραία φτώχεια από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Ο
στόχος είναι να μη μείνει κανείς χωρίς ρεύμα και νερό και εν πάση περιπτώσει να
πάρει κι ένα πιάτο φαΐ, παίρνοντας υπόψη ότι υπάρχουν και τα συσσίτια, απλώς να
πολλαπλασιαστούν.




