Ξαναζεσταμένα αποπροσανατολιστικά διλήμματα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 11 Οχτώβρη 2015

Αν κάτι ξεχώρισε τη βδομάδα που πέρασε δεν είναι τόσο η προσπάθεια του πρωθυπουργού απ' το βήμα της Βουλής να αναγορεύσει το λαό συνένοχο στην προώθηση της αντιλαϊκής επίθεσης. Αυτό ήταν άλλωστε αναμενόμενο. Ηταν αναμενόμενο ότι τόσο τα κόμματα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όσο και αυτά της αστικής αντιπολίτευσης θα αξιοποιούσαν το μεγάλο ποσοστό που συγκέντρωσαν στις εκλογές προκειμένου να πουν ότι ο λαός συναινεί, έχει εγκρίνει με την ψήφο του την εφαρμογή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Γι' αυτό άλλωστε προειδοποιούσε το ΚΚΕ και προεκλογικά και σημείωνε ότι πρέπει να γίνει κριτήριο ψήφου για το λαό. Βεβαίως, χρειάζεται να σημειώσουμε ότι ανεξάρτητα αν αυτή η προειδοποίηση εισακούστηκε ή όχι, ο λαός δεν πρέπει να υποταχθεί σε αυτή τη λογική, δεν πρέπει να κάνει αυτήν την προσπάθεια της κυβέρνησης πράξη με την ανοχή του απέναντι στην επίθεση που ξετυλίγεται και θα ενταθεί το επόμενο διάστημα. Πρώτοι σταθμοί τα συλλαλητήρια στις 22 Οκτώβρη και η απεργία στις 12 Νοέμβρη, στις οποίες καλούν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ τα σωματεία και τα συνδικάτα να αποφασίσουν και να οργανώσουν.

Αυτό, λοιπόν, που ξεχώρισε είναι η προσπάθεια του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης να αναβιώσουν την «αντινεοφιλελεύθερη γραμμή», τα περί «αντινεοφιλελεύθερου μετώπου», αντικαθιστώντας την αντιμνημονιακή ρητορική των προηγούμενων χρόνων, επαναφέροντας μια γνώριμη, τεχνητή, για τα λαϊκά συμφέροντα, διαχωριστική γραμμή των νεοφιλελεύθερων και των αντινεοφιλελεύθερων. Είχε ενδιαφέρον ότι από το βήμα της Βουλής ακόμα και η ΝΔ αποκήρυξε τον νεοφιλελευθερισμό και επέστρεψε τις κατηγορίες στην κυβέρνηση επιτείνοντας τη σύγχυση.

Ποια είναι η σκοπιμότητα αυτής της προσπάθειας;

ΕΚΛΟΓΕΣ: Διλήμματα του κεφαλαίου και η στάση του λαού...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 6 Σεπτέμβρη 2015

Σε δύο βδομάδες έχουμε εκλογές. Από τις παρεμβάσεις των αστικών επιτελείων, που πολλαπλασιάστηκαν τις προηγούμενες μέρες, γίνεται καθαρό τι ζητάει το κεφάλαιο από αυτήν τη διαδικασία. Στόχος, μια νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία, μια νέα κυβερνητική σύνθεση, που θα εξασφαλίζει τόσο τη σταθερή και απρόσκοπτη εφαρμογή του τρίτου μνημονίου όσο και τη χειραγώγηση των όποιων λαϊκών αντιδράσεων. Ο ΣΕΒ μέσα σε διάστημα δύο βδομάδων έχει κάνει τουλάχιστον δύο παρεμβάσεις σε αυτήν την κατεύθυνση, ζητώντας «ευρεία συναίνεση και εφαρμογή του μνημονίου».

Αλλά και άλλες εργοδοτικές ενώσεις, όπως η ΕΣΕΕ, που σημείωσε ότι «χρειάζεται κυβέρνηση μακράς πνοής». Πυκνή και καθημερινή είναι στον αστικό Τύπο η αρθρογραφία στήριξης της υπόθεσης «σταθερή κυβέρνηση τετραετίας προκειμένου να βγάλει τη χώρα απ' το αδιέξοδο, να διαχειριστεί τη νέα συμφωνία, να υλοποιήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για την ανάκαμψη». Τα ίδια επαναλαμβάνονται από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Στην ίδια κατεύθυνση επιστρατεύονται τα γκάλοπ, που εμφανίζουν το 41% του λαού να ζητά κυβέρνηση «εθνικής ενότητας».

Για την αστική τάξη, το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους, τους εκπροσώπους των ιμπεριαλιστικών επιτελείων της ΕΕ, του ΔΝΤ είναι δεδομένο ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση την επόμενη μέρα θα κληθεί να εφαρμόσει ένα κοινό πρόγραμμα, ανεξάρτητα από παραλλαγές και διαφοροποιήσεις. Αυτό το πρόγραμμα πρέπει να εφαρμοστεί σταθερά, απαρέγκλιτα και αδιασάλευτα γιατί είναι ζωτικό για την ανάκαμψη του κεφαλαίου. Το κοινό αυτό πρόγραμμα καθορίζεται από το 3ο μνημόνιο που ψήφισαν από κοινού ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι - ΑΝΕΛ, καθορίζεται από το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, τον οποίο θεωρούν θέσφατο ακόμα και αυτοί που ξανασηκώνουν τα χρεοκοπημένα «αντιμνημονιακά συνθήματα». Αυτό είναι το κάτι πιο βαθύ που ενώνει όλα τα αστικά κόμματα, όλα τα κόμματα που θεωρούν μονόδρομο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, τη συμμετοχή στην ΕΕ και γενικότερα στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που δήλωσε ο Ευ. Βενιζέλος, τις προάλλες, ότι «για τους βασικούς άξονες παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας όλοι συμφωνούν, αλλά υπάρχουν αντιστάσεις και εκεί θα πρέπει να επικεντρώσει η κυβέρνηση συνεργασίας».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ: Να μην επιλέξει ο λαός ποιος θα εφαρμόσει το μνημόνιο

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 26 Αυγούστου 2015

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, έκανε χτες την ακόλουθη δήλωση:

«Λίγες μόλις βδομάδες πριν από την κάλπη, τα κόμματα που ψήφισαν το 3ο δυ

σβάσταχτο μνημόνιο, διαγκωνίζονται για την υφαρπαγή της ψήφου, την παγίδευση του λαού στα αντιλαϊκά δόκανα, για το ποιος, ποια κυβέρνηση θα εφαρμόσει το μνημόνιο, τους αντιλαϊκούς εφαρμοστικούς νόμους. Η επιλογή για το λαό δεν μπορεί να είναι ποιος θα ολοκληρώσει τη σφαγή του, αλλά πώς, με δυνατό το ΚΚΕ, θ' ανοίξουμε το δρόμο της ανατροπής, χωρίς καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία, ζήτημα που δεν το αμφισβητεί στο ελάχιστο το νέο ανάχωμα, ο ΣΥΡΙΖΑ Νο 2, του Λαφαζάνη, που επί 7 μήνες στήριζε την κυβέρνηση, η οποία διατηρούσε τα μνημόνια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και διαπραγματευόταν το δικό της, ακόμα χειρότερο».

Νέα ψευτοδιλήμματα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 5 Αυγούστου 2015

Με αφορμή τη διαπραγμάτευση για το τρίτο μνημόνιο, επαναλαμβάνεται ξανά το ίδιο σκηνικό με το πρώτο και το δεύτερο.

Η κυβέρνηση εμφανίζεται να δίνει «μάχη» για πλευρές των αντιλαϊκών μέτρων που συζητάει με τους ιμπεριαλιστικούς «θεσμούς», επικεντρώνοντας κυρίως στο χρονοδιάγραμμα της εφαρμογής τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η φορολογία των αγροτών.

Η κυβέρνηση σχεδόν πανηγυρίζει, επειδή φαίνεται να συμφωνεί με τους εκπροσώπους της ΕΕ και του ΔΝΤ να εφαρμοστούν από την επόμενη χρονιά οι νέοι φορολογικοί συντελεστές και τα άλλα μέτρα.

Το νέο σύστημα φορολόγησης θα πλήξει κατά βάση τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες. Για πολλούς από αυτούς, θα είναι η χαριστική βολή για να εγκαταλείψουν τα χωράφια τους.

Η τάση αυτή δεν αντιστρέφεται με το να πάρει παράταση λίγων μηνών το νέο σύστημα φορολόγησης των αγροτών, οι οποίοι δεν πρέπει να πέσουν στην παγίδα που τους στήνει η κυβέρνηση.

Τα μέτρα που έχει συμφωνήσει η κυβέρνηση είναι εξοντωτικά. Πέραν όλων των άλλων, η εφαρμογή τους, ανεξάρτητα από το πότε θα ολοκληρωθεί, θα αποτελέσει ένα ακόμα εργαλείο για την παραπέρα συγκέντρωση της γης και της παραγωγής σε λιγότερα χέρια.

Για παράδειγμα, κυβέρνηση και δανειστές φαίνεται να συμφωνούν στην αύξηση των φορολογικών συντελεστών στο 26% από το πρώτο ευρώ, με 100% προκαταβολή, από 13% που είναι σήμερα.

ΨΕΥΤΟΔΙΛΗΜΜΑ «ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ»: Οι ίδιες αντιλαϊκές όψεις κάθε νομίσματος! Μια χρήσιμη αποδελτίωση

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 26 Ιούλη 2015

 «Η χώρα δεν έχει συναλλαγματικά αποθέματα για να στηρίξει την επιστροφή στο δικό της νόμισμα. Η δραχμή την ίδια στιγμή που θα εκδίδονταν, θα είχε μια δραματική υποτίμηση. Αυτό σημαίνει ότι ένας συνταξιούχος που παίρνει 800 ευρώ, θα έπαιρνε 800 δρχ. με τις οποίες θα έβγαζε 3 μέρες και όχι 1 μήνα ...Κατάρρευση τραπεζικού συστήματος και εξαΰλωση όλων των καταθέσεων των πολιτών... Ακόμα και στην περίπτωση συναινετικής επιστροφής στη δραχμή, για να αποκτήσουμε τα απαιτούμενα συναλλαγματικά αποθέματα, θα έπρεπε να μας δανείσουν πάλι με Μνημόνιο, οπότε θα είχαμε και δραχμή και Μνημόνιο... Οι πλούσιοι που έχουν χρήματα στο εξωτερικό (250 δισ. ευρώ), θα ερχόντουσαν και θα αγόραζαν τη μισή Ελλάδα. Οι φτωχοί θα πέρναγαν τραγικά και οι πλούσιοι ζωή και κότα» (απόσπασμα από δηλώσεις του Αλ. Τσίπρα, μετά το δημοψήφισμα).

«Αν πάμε πίσω στη δραχμή, αυτό θα σκοτώσει τον αγροτικό τομέα, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τους νέους ανθρώπους με το Erasmus, τις νεοφυείς επιχειρήσεις. Αυτά όλα θα ήταν ό,τι χειρότερο ... η Ελλάδα θα γίνει "αγνώριστη" σε έξι μήνες! ...Αυτό θα σκοτώσει την οικονομία μας, θα σκοτώσει τις ελπίδες των Ελλήνων. Εμείς είμαστε υπέρ του ευρώ και θα κερδίσουμε την Κυριακή ... Αν χάσουμε αυτά τα χρήματα (σ.σ. της ΕΕ), δεν θα υπάρχει οικονομία που θα μπορεί να πληρώσει συντάξεις, μισθούς» (απόσπασμα από δηλώσεις του Αντ. Σαμαρά, πριν το δημοψήφισμα).

«Είναι αλήθεια ότι για λίγες εβδομάδες ή για ένα διάστημα 2-4 μηνών (στο βαθμό που δεν έχει υπάρξει προετοιμασία), κατά την επιστροφή στη δραχμή, μπορεί να υπάρξουν σημαντικές δυσκολίες και προβλήματα. Ομως μετά την συννεφιά, την βροχή ή την σύντομη καταιγίδα, που η διάρκειά τους και το τι ακριβώς θα συμβεί, θα εξαρτηθεί από την τεχνική και πολιτική ετοιμότητα, το σίγουρο είναι ότι θα βγει ένας λαμπρός ήλιος...» (από άρθρο στην ιστοσελίδα του Σχεδίου Β).

Οι δύο όψεις του ίδιου... νομίσματος

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 21 Ιούλη 2015

Η προβολή απ' τον αστικό Τύπο της διαμάχης στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ δεν παίρνει τυχαία τόσο μεγάλες διαστάσεις. Σ' ένα βαθμό απηχεί επιδιώξεις της αστικής τάξης να ανακατευτεί και να μοιραστεί ξανά η τράπουλα στο αστικό πολιτικό σύστημα, να ενταθούν οι διεργασίες που μπορεί να συμβάλουν στην αναμόρφωσή του. Αναδύεται, λοιπόν, ως κυρίαρχο ένα καινούργιο ψευτοδίλημμα για το λαό, ένα καινούργιο αστικό δίπολο, που έχει ως στόχο, μεταξύ άλλων, να εγκλωβίζει τις εργατικές - λαϊκές διαθέσεις, αντικαθιστώντας το ξεπερασμένο από τα πράγματα πια διαχωρισμό «μνημονιακών - αντιμνημονιακών», που κυριάρχησε την προηγούμενη περίοδο: Το δίλημμα «ευρώ ή εθνικό νόμισμα».

Δεν πρέπει, άλλωστε, κανείς να ξεχνά ότι μπορεί στην παρούσα φάση η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα να συνιστά μια μειοψηφική στους κόλπους του κεφαλαίου άποψη. Αυτό, όμως, δεν αποκλείεται ν' αλλάξει. Μπορεί σήμερα η αστική τάξη της χώρας να επαναβεβαιώνει τη στρατηγική της επιλογή για παραμονή στο ευρώ, όμως είναι πιθανό αύριο αυτή η επιλογή ν' αλλάξει, εφόσον αλλάξουν οι προτεραιότητες, εφόσον οι ανάγκες και τα συμφέροντα του κεφαλαίου προκρίνουν μια άλλη λύση.

«Δόγμα» για την αστική τάξη είναι τα κέρδη της, είναι η ανταγωνιστικότητά της, είναι οι συμμαχίες που τη βοηθάνε να τα ενισχύει.

Σήμερα, η κυρίαρχη άποψη στην αστική τάξη της Ελλάδας παρουσιάζει σαν εθνική καταστροφή το Grexit, η αστική τάξη στη Μεγάλη Βρετανία όμως - που δεν υιοθέτησε ποτέ το ενιαίο νόμισμα - σιγοντάρει την κυβέρνηση Κάμερον, που προσανατολίζεται σε δημοψήφισμα τον επόμενο χρόνο για την παραμονή της χώρας στην ΕΕ.

***

Οι υπέρμαχοι του εθνικού νομίσματος στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο, καθώς κι άλλες δυνάμεις που κινούνται δορυφορικά του, υποστηρίζουν μια τέτοια προοπτική (π.χ. ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σχέδιο Β, ΕΠΑΜ), απηχούν προβληματισμούς υπαρκτούς στους κόλπους της αστικής τάξης. Προβληματισμούς που σε κάποια φάση, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση, έδειχναν να δυναμώνουν και να αντανακλούν στη ρητορική του. Ήταν τότε που και ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας διακήρυττε ότι «το ευρώ δεν είναι φετίχ».

Το πραγματικό δίλημμα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 1 Ιούλη 2015

Η υπόθεση με το δημοψήφισμα, ανέδειξε νέα στοιχεία αποπροσανατολισμού του λαού με την τρομοκρατία να κλιμακώνεται από τα επιτελεία τόσο των υποστηρικτών του «ναι» όσο και αυτών του «όχι». Τα κόμματα του λεγόμενου «ευρωπαϊκού μετώπου» και ανοιχτά πλέον ισχυρές μερίδες της πλουτοκρατίας, προπαγανδίζουν υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη, καλώντας σε υπερψήφιση του «ναι», αξιοποιώντας και τον εκφοβισμό. Η ίδια η κατάσταση σε κλάδους και τόπους δουλειάς, με φαινόμενα lock out απ' όταν ανακοινώθηκε η «αργία» των τραπεζών και ο έλεγχος κεφαλαίων, η απληρωσιά που μεγαλώνει, η πίεση να κατέβει κι άλλο η απαιτητικότητα των εργαζομένων, συνηγορεί στη δημιουργία κλίματος φόβου, για να βάλει ο λαός την υπογραφή του στο μνημόνιο που προτείνουν ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ. Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Αξιοποιούν, επίσης, τις συνθήκες που διαμορφώνονται με τον κεφαλαιακό έλεγχο, προκειμένου να επιβάλουν πιο σκληρές μισθολογικές εργασιακές συνθήκες.

***

Η άλλη έχει να κάνει με την προπαγάνδα και τα ψέματα της κυβέρνησης, την κοροϊδία που εξαπολύει ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός, τη θολούρα που σκόπιμα καλλιεργούν γύρω από το πραγματικό δίλημμα μια σειρά πολιτικές δυνάμεις που βρίσκονται στο «στρατόπεδο» του «όχι», χωρίς να ταυτίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ολοι αυτοί, χωρίς να έχουν ενιαία αντίληψη για το «όχι», καλλιεργούν την ψεύτικη εικόνα ότι η επικράτησή του στο δημοψήφισμα θα σώσει το λαό. Η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ λένε ότι θα αποτελέσει ένα ακόμα χαρτί στη διαπραγμάτευση με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Δυνάμεις, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τη σύνταξή τους υπέρ του «όχι», διευκολύνουν αντικειμενικά την κυβέρνηση να κατοχυρώσει τα ψευτοδιλήμματά της. Ο νέος εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός θεωρεί την επικράτηση του «όχι» σαν συνέχεια της κυβερνητικής εναλλαγής τον περασμένο Γενάρη και σαν δικαίωση του «αντιμνημονιακού αγώνα».

***

Ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφορές όσων συντάσσονται με το «ναι» ή με το «όχι», αυτό που κρύβεται απ' όλες τις πλευρές είναι το πραγματικό δίλημμα που έχει μπροστά του ο λαός. Κι αυτό δεν είναι άλλο από το αν θα αποδεχτεί την πολιτική που φέρνει τα μνημόνια, είτε με τη σφραγίδα της κυβέρνησης, είτε με αυτή των αστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, είτε με αυτή των ιμπεριαλιστικών «θεσμών», ή θα την απορρίψει. Τόσο το «ναι», όσο και το «όχι» οδηγούν σε νέο μνημόνιο. Το «ναι» σημαίνει έγκριση της πρότασης των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, που περιέχει βαριά μέτρα σε βάρος του λαού. Το «όχι» σημαίνει αποδοχή του σχεδίου της κυβέρνησης για συμφωνία, που είναι στο μεγαλύτερο μέρος του ίδιο με την πρόταση των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, όπως παραστατικά απέδειξε ο «Ριζοσπάστης» με τον συγκριτικό πίνακα που δημοσίευσε χτες. Στον πυρήνα και των δύο προτάσεων βρίσκεται η αποδοχή των μέτρων που περιέχονταν στα προηγούμενα μνημόνια και η συμπλήρωσή τους με άλλα μέτρα, που διαλύουν ό,τι απέμεινε όρθιο από τα μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ενώ κλιμακώνονται η φοροεπιδρομή στο λαϊκό εισόδημα και οι ιδιωτικοποιήσεις.

Ψευτοδίλημμα για το λαό το «διάλεξε πώς θα χρεοκοπήσεις»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 24 Μάη 2015

-- «Από την ώρα που θα υπάρξει μία συμφωνία με τους εταίρους, την οποία θα φέρει η κυβέρνηση, μία συμφωνία, ξεκάθαρα, είναι καλύτερα από τη μη συμφωνία. Μη συμφωνία σημαίνει χρεοκοπία».

-- «Οσο συνεχίζεται η διαπραγμάτευση και τρώει χρόνο, αυτό αφαιρεί δυνατότητες από τη χώρα. Αν καταφέρουμε να κλείσει γρήγορα η διαπραγμάτευση, έχουμε στόχο να υπερβούμε το όριο του χαμηλού πρωτογενούς πλεονάσματος και αυτό θα μπορέσει να δώσει χρήματα και για τη 13η σύνταξη και για την ακύρωση του ΕΝΦΙΑ (...) Υπάρχει σε εξέλιξη συζήτηση για τα χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Πρέπει να δούμε πού θα κλείσει αυτό για να μιλήσουμε μετά για τον ΕΝΦΙΑ και τη 13η σύνταξη».

***

Η πρώτη δήλωση ανήκει στη βουλευτή της ΝΔ Ντόρα Μπακογιάννη. Η δεύτερη στον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ, Τάσο Κορωνάκη. Φαινομενικά, υπερασπίζονται δύο διαφορετικές θέσεις σε σχέση με τις διαπραγματεύσεις που κάνει η κυβέρνηση με τους δανειστές. Στην ουσία, πιέζουν και οι δύο το λαό να αποδεχτεί μια συμφωνία, που θα είναι αντιλαϊκή, ο καθένας με τα δικά του επιχειρήματα.

Η Ντόρα Μπακογιάννη απειλεί ότι χωρίς συμφωνία, έρχεται η χρεοκοπία. Το επιχείρημα είναι από μόνο του χρεοκοπημένο, αν σκεφτεί κανείς ότι χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, κάθε φορά που ήταν να υπογράψουν ένα από τα μνημόνια ή να ψηφίσουν κάποιους από τους αντιλαϊκούς εφαρμοστικούς τους νόμους.

Το επιχείρημα που χρησιμοποιεί ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμα πιο ύπουλο. Στην πραγματικότητα, λέει στο λαό ότι προϋπόθεση για να υλοποιηθούν τα ελάχιστα που διασώζονται από τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να κλείσει τώρα η συμφωνία και να γίνει αποδεκτή χωρίς αντιδράσεις.

Δηλαδή, για να συνεχίσει να έχει ο χαμηλοσυνταξιούχος την ελπίδα ότι το Δεκέμβρη μπορεί και να πάρει ένα ψωροεπίδομα που θα το βαφτίσουν 13η σύνταξη, θα πρέπει τώρα να σταθεί μαχητικά στο πλευρό της κυβέρνησης και να αποδεχτεί όλο το αντιλαϊκό πλέγμα της συμφωνίας που ετοιμάζεται να υπογράψει. Ομως, τα μέτρα που θα περιέχει αυτή η συμφωνία, θα εξαφανίσουν από την τσέπη του τα ψίχουλα που του τάζουν και μάλιστα πριν καν τα πάρει (αν τα πάρει)!

Ενα σου τάζω, δέκα σου παίρνω

ΑΝΤ. ΣΑΜΑΡΑΣ: Στην κόντρα με τον ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος υπηρετεί καλύτερα το κεφάλαιο

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 6 Γενάρη 2015

Το πλαίσιο όπου θα κινηθεί η προεκλογική εκστρατεία της ΝΔ έως τις 25 Γενάρη έδωσε ο Αντ. Σαμαράς, με την ομιλία του στη Λάρισα. Ομιλία χρήσιμη για συμπεράσματα εφόσον έδειξε ότι την ανάκαμψη των μονοπωλιακών κερδών, τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της ντόπιας αστικής τάξης, οι πολιτικοί εκπρόσωποί της την προωθούν πάνω στα συντρίμμια λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων αιώνων, ανεξάρτητα από το μείγμα διαχείρισης που επιλέγουν κάθε φορά να προκρίνουν.

Στο τσάκισμα των εργασιακών δικαιωμάτων ο δρόμος προς την ανάπτυξη

«(...) Αυτά τα δυόμισι χρόνια η Ελλάδα μπόρεσε και πέτυχε το μεγαλύτερο νοικοκύρεμα κράτους που έχει γίνει ποτέ στην Ιστορία. Βγήκε στην ανάκαμψη, έπιασε τους στόχους της νωρίτερα απ' ό,τι οι περισσότεροι πίστευαν, δεν έχει πια ελλείμματα κι ήταν έτοιμη να βγει τελείως από την εποχή των Μνημονίων», είπε ξεκινώντας την ομιλία του ο Σαμαράς, παρουσιάζοντας σαν «νοικοκύρεμα» την εξαΰλωση των όποιων εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων είχαν απομείνει σε δημόσια Υγεία, Παιδεία, Ασφάλιση. Η περιλάλητη «μείωση των ελλειμμάτων» ακριβώς αυτό αφορά, την απομείωση των όποιων κοινωνικών παροχών είχαν τα εργατικά - λαϊκά στρώματα. Το δε «τέλος των μνημονίων» αποτελεί άλλο ένα προπαγανδιστικό παραμύθι για το τέλος του παρόντος προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, καθώς στο πλαίσιο της ΕΕ συνεχίζουν και εντείνονται τα μνημόνια διαρκείας μέσω των μηχανισμών μόνιμης επιτήρησης όλων των κρατών - μελών για παραπέρα φτήνεμα της εργατικής δύναμης.

Κάλπικα και πραγματικά διλήμματα

Πέμπτη 1 Γενάρη 2015

 «Οι πολίτες έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε δύο εναλλακτικά και αντιπαραθετικά, μεταξύ τους, σχέδια και αυτούς που τα υποστηρίζουν. Από τη μια πλευρά έχουμε συνασπισμένες τις δυνάμεις, οι οποίες κυβέρνησαν τη χώρα τα τελευταία 40 χρόνια και προσπαθούν σήμερα να διατηρήσουν τον έλεγχο της κατάστασης, να μη χάσουν την κουτάλα. Είναι οι ίδιες δυνάμεις που έφεραν τα Μνημόνια, είναι οι ίδιες δυνάμεις οι οποίες δεν είναι σε θέση να διαπραγματευτούν με τους δανειστές διότι τα επιχειρήματά τους είναι τα επιχειρήματα των δανειστών.

Από την άλλη πλευρά έχουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και τις κοινωνικές δυνάμεις που τον ανέδειξαν και τον υποστηρίζουν ως εκπρόσωπό τους. Εχουμε τις ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας, τους ανθρώπους του μόχθου και της δουλειάς, τους νέους οι οποίοι βλέπουν να καταστρέφονται και τους γονείς που θέλουν μια καλύτερη, πιο ευρωπαϊκή Ελλάδα, μια Ελλάδα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας».

Αυτά γράφει η «Αυγή» 28/12/2014, για το «τι κρίνεται» σ' αυτές τις εκλογές. Βεβαίως, η «Αυγή» όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι προσεκτικοί στις διατυπώσεις. Στην αναφορά σε «πολίτες» μπορεί να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους τόσο οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα όσο και οι μεγάλοι επιχειρηματίες, όλοι άλλωστε πολίτες είναι με αντιτιθέμενα όμως συμφέροντα. Και αυτό που είναι δίλημμα για τον εργαζόμενο λαό δεν είναι απαραίτητα δίλημμα για τους μετόχους των μονοπωλιακών ομίλων όπως και το ανάποδο. Πίσω από την αναφορά του ΣΥΡΙΖΑ σε «ζωντανές δυνάμεις» που θέλει να εκφράσει κρύβεται η πολιτική τους στόχευση για ενίσχυση του κεφαλαίου, για συνέχιση με άλλο τρόπο του ίδιου αντιλαϊκού δρόμου του κεφαλαίου και της ΕΕ που την παρουσιάζουν ως πολιτική για όλους τους Ελληνες. Αυτόν τον αποπροσανατολισμό ντύνουν με ψευτοδιλήμματα.

ΑΝΤ. ΣΑΜΑΡΑΣ: Εκλογές εξπρές με εκβιασμούς και ψευτοδιλήμματα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 30 Δεκέμβρη 2014

Εκλογές εξπρές με επίκληση κάθε είδους τρομοκρατικών και κάλπικων για το λαό διλημμάτων, ώστε να στοιχηθεί πίσω από τα προτάγματα των μονοπωλίων, έβαλε μπρος ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ, Αντ. Σαμαράς.

Μετά τη χτεσινή τελική ψηφοφορία στη Βουλή και τη μη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ο Αντ. Σαμαράς επισκέπτεται σήμερα τον απερχόμενο Πρόεδρο, Κ. Παπούλια, για να ζητήσει διάλυση της Βουλής και διεξαγωγή εκλογών στις 25 Γενάρη.

Βάζοντας το πλαίσιο της προεκλογικής του εκστρατείας, σε δήλωσή του μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, απευθυνόμενος καταρχάς σε ξένα και ντόπια κέντρα, απέναντι στα οποία διαγκωνίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος είναι ο καλύτερος και πιο αξιόπιστος διαχειριστής της αστικής διακυβέρνησης, ο Αντ. Σαμαράς είπε: «Κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να εκλέξει Πρόεδρο η σημερινή Βουλή. Και για να αποτραπούν οι πρόωρες εκλογές, που περικλείουν σοβαρούς κινδύνους (...) Οι περισσότεροι ανεξάρτητοι βουλευτές άκουσαν τη φωνή της συνείδησής τους, τη φωνή της λογικής και του εθνικού συμφέροντος: Και ψήφισαν την υποψηφιότητα του Στ. Δήμα», όπου ως «εθνικό συμφέρον» εννοεί τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.

Για την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση άλλωστε αυτών των συμφερόντων ζήτησε από το λαό «να διώξει την αβεβαιότητα και να αποκαταστήσει στη χώρα τη σταθερότητα. Να μείνουμε στη σταθερή πορεία δηλαδή των μεταρρυθμίσεων», δηλαδή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που χρειάζεται το μεγάλο κεφάλαιο για να στηρίξει την κερδοφορία του στις νέες συνθήκες. Ζήτησε επίσης να μην επιστρέψει η χώρα στα «ελλείμματα», προαναγγέλλοντας διατήρηση του πυρήνα των αντιλαϊκών μέτρων της προηγούμενης φάσης και την παραπέρα εξαΰλωση των όποιων κοινωνικών παροχών έχουν απομείνει, όλα προκειμένου να μην κινδυνεύσει η «ανάκαμψη που ήδη έχει αρχίσει», η ανάκαμψη των κερδών των κεφαλαίου.

Κινδυνολογία για απόσπαση λαϊκής συναίνεσης στην αντιλαϊκή πολιτική

Μάλιστα, προαναγγέλλοντας έξαρση της κινδυνολογίας και των τρομοκρατικών διλημμάτων στο λαό το αμέσως επόμενο διάστημα, με στόχο την απόσπαση της συναίνεσής του στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, τόνισε πως «στις τέσσερις εβδομάδες ως τις εκλογές, ο λαός θα μάθει όλη την αλήθεια, ώστε να αποφασίσει για το μέλλον του, στην πιο καθοριστική εκλογική αναμέτρηση των τελευταίων δεκαετιών. Ολη την αλήθεια για το πού βρίσκεται η χώρα σήμερα, για το πόσο κοντά βρισκόμαστε στην οριστική έξοδο από την κρίση. Αλλά και να μάθει ο λαός την αλήθεια για το πόσο εύκολο είναι να ξανακυλήσουμε στην πιο βαθιά και στην πιο δραματική κρίση. Για το πού δηλαδή οδηγούν οι ανευθυνότητες της αντιπολίτευσης».

Το πραγματικό δίλημμα για το λαό

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 14 Δεκέμβρη 2014

Η αντιπαράθεση κυβέρνησης - αξιωματικής αντιπολίτευσης, για την εύνοια των «αγορών», κρύβει απ' τα μάτια του λαού ότι αυτές είναι αντίπαλος και όχι σύμμαχός του, αιτία των προβλημάτων του και όχι πηγή της λύσης τους. Κρύβει ότι οι επιδιώξεις τους κοντράρονται ευθέως με τη δική του επιδίωξη για βελτίωση της ζωής του, για την ανάκτηση απωλειών.

Ο λαός θα πρέπει να απαντήσει στα πραγματικά ερωτήματα που προκύπτουν με κριτήριο ότι η ευημερία της τάξης που σήμερα έχει την εξουσία και κάνει κουμάντο στην οικονομία, στην «ποδιά» της οποίας «σφάζονται τα παλικάρια» της αστικής διαχείρισης, προσπαθώντας να πάρουν το χρίσμα της διακυβέρνησης, η ευημερία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, προϋποθέτει για τη δικιά του ζωή υποβάθμιση, ανασφάλεια, αβεβαιότητα διαρκείας.

Θα βάλει, λοιπόν, πλάτη ο λαός να σώσει ο ίδιος τον εαυτό του και τα παιδιά του ή θα ακουμπάει ελπίδες σε καθέναν που του πλασάρεται για σωτήρας; Σωτήρες στην «κόλαση» του καπιταλισμού, της ΕΕ, δεν υπάρχουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει τη μισή αλήθεια, όταν δηλώνει «δεν υπόσχομαι παραδείσους», η άλλη μισή είναι ότι το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί είναι η συνέχιση ενός αντιλαϊκού δρόμου που οδηγεί στην κόλαση τους εργαζόμενους.

Το πραγματικό δίλημμα για το λαό

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 11 Δεκέμβρη 2014

Την ίδια ώρα που διάφορα σενάρια δίνουν και παίρνουν ενόψει των ψηφοφοριών για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, στο πλαίσιο των εντεινόμενων διεργασιών και ανακατατάξεων στο αστικό πολιτικό σύστημα, γίνονται όλο και πιο καθαρά τα «διλήμματα», που θα θέτουν όλο και εντονότερα στο λαό οι δυνάμεις της αστικής διαχείρισης και τα επιτελεία του συστήματος, τόσο μπροστά στη διαδικασία της προεδρικής εκλογής, όσο και μπροστά στις ενδεχόμενες εκλογές.

Με την τρομοκρατία και τις ψεύτικες ελπίδες που επιστρατεύουν οι δύο πόλοι του αστικού πολιτικού συστήματος, επιχειρούν να κρατήσουν το λαό στη γωνία, θεατή των εξελίξεων, να αποσπάσουν τη λαϊκή συναίνεση στη μία ή την άλλη εκδοχή της αντιλαϊκής διαχείρισης.

Αυτόν το στόχο εξυπηρετεί τόσο το δίλημμα «σταθερότητα ή πολιτική αβεβαιότητα», που προβάλλει η συγκυβέρνηση, ισχυριζόμενη ότι η εκλογή Προέδρου σε αυτό το «κρίσιμο διάστημα για τις διαπραγματεύσεις» είναι μονόδρομος για την «έξοδο από το μνημόνιο» και για να «πιάσουν τόπο οι θυσίες του λαού», όσο και το δίλημμα «παραμονή μιας κυβέρνησης που δε θέλει και δεν μπορεί να διαπραγματευτεί ή πραγματική διαπραγμάτευση και εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ» που θέτει η Κουμουνδούρου.

Διλήμματα υπαρκτά μόνο σε ό,τι αφορά τις επιδιώξεις του κεφαλαίου: Ποιες δυνάμεις και με ποιο μείγμα αντιλαϊκής διαχείρισης μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα τα συμφέροντα των μονοπωλίων, ποιες δυνάμεις μπορούν να εξασφαλίσουν, στην τρέχουσα φάση, τη στοίχιση του λαού πίσω από τους στόχους τους. Αυτή είναι, άλλωστε, η ταξική ουσία, τόσο των παζαριών με την τρόικα, όσο και του συνολικότερου διαγκωνισμού συγκυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ.

Για το λαό, ωστόσο, τα διλήμματα αυτά είναι πέρα για πέρα αποπροσανατολιστικά. Τόσο η μία όσο και η άλλη εκδοχή (όπως και όλες οι παραλλαγές τους, τόσο σε επίπεδο μείγματος διαχείρισης, όσο και στο επίπεδο των πολιτικών πάρε - δώσε και των «συναινετικών» κομπρεμί, που πάντα είναι στο τραπέζι) έχουν το ίδιο αντιλαϊκό ζητούμενο: Τη στήριξη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων.

Στόχος που προϋποθέτει, σε κάθε περίπτωση, τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, με έμφαση στη διασφάλιση φθηνής εργατικής δύναμης και νέων πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο: Μονιμοποίηση του πυρήνα του αντεργατικού πλαισίου που διαμορφώθηκε στην προηγούμενη περίοδο, ενίσχυσή του με νέα αντιλαϊκά μέτρα, που θα προστεθούν και στην επόμενη φάση, ακριβώς επειδή δεν πρόκειται για «μέτρα Σαμαρά» ή για «σχέδιο Τσίπρα», αλλά για πάγιες απαιτήσεις των μονοπωλίων πριν ακόμα από την κρίση, διακηρυγμένες με σαφήνεια στη στρατηγική της ΕΕ, ενισχυμένες πλέον και με τη μόνιμη επιτήρηση των μνημονίων διαρκείας της ΕΕ, που αποδέχονται τόσο η συγκυβέρνηση όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Κόντρα στο βομβαρδισμό περί «σταθερότητας» και «διαπραγμάτευσης», για τους εργαζόμενους και το λαό το πραγματικό δίλημμα είναι ένα: Θα συνεχίσουν να εγκλωβίζονται ανάμεσα στα κελεύσματα υποταγής στην αντιλαϊκή πολιτική της συγκυβέρνησης για να «μην πάνε χαμένες οι θυσίες» και στις κάλπικες προσδοκίες που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα δουν «άσπρη μέρα» από μια κυβερνητική εναλλαγή εντός των τειχών της ΕΕ και της εξουσίας των μονοπωλίων; 'Η θα γίνουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές των εξελίξεων, δίνοντας ώθηση στην ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος και τη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας, στην πάλη ενάντια στα μονοπώλια και τις κυβερνήσεις τους, για ανάκτηση των απωλειών, για να ανοίξει ο δρόμος, ώστε στην εξουσία να έρθει ο ίδιος ο λαός; Προσπάθεια στην οποία πρωτοστατεί το ΚΚΕ με όλες τις δυνάμεις του.

«Οποια και αν είναι η απόφαση του ελληνικού κοινοβουλίου, υπάρχουν τρόποι για να προχωρήσουμε», είπε προχτές χαρακτηριστικά ο επίτροπος Οικονομίας της ΕΕ, Π. Μοσκοβισί, επιβεβαιώνοντας ότι οι αντιλαϊκές εξελίξεις δεν μπορούν να αποτραπούν από δυνάμεις που υπηρετούν τον αντιλαϊκό δρόμο του κεφαλαίου και της ΕΕ. Εχει, όμως, και ο λαός τον «τρόπο» του να απαντήσει: Με ισχυρό ΚΚΕ παντού, με ενίσχυση του μοναδικού πραγματικού αντιπάλου των μονοπωλίων και της ΕΕ!