Προς ένα νέο οπορτουνιστικό πόλο;

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 2 Αυγούστου 2015

Ηδη από το 2012 γράφαμε στον «Ριζοσπάστη» ότι η πορεία σοσιαλδημοκρατικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στο ενδεχόμενο ανάληψης της αστικής διακυβέρνησης διαμορφώνει πεδίο συγκρότησης ενός νέου οπορτουνιστικού πόλου. Αυτό που συνένωνε όλες τις ομάδες εντός ΣΥΡΙΖΑ ήταν η δυνατότητα άσκησης ενός άλλου μείγματος διαχείρισης της κρίσης, με περισσότερα επεκτατικά χαρακτηριστικά, μιας κλασικής σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης, που θα μπορούσε να δώσει τη δυνατότητα παροχής και ορισμένων μέτρων - ψίχουλων προς τα εργατικά - λαϊκά στρώματα. Το ενδεχόμενο εφαρμογής μιας τέτοιας πολιτικής θα έδινε στις διάφορες οπορτουνιστικές ομάδες τη δυνατότητα να την εμφανίζουν ως βήμα στην κατεύθυνση αμφισβήτησης του καπιταλισμού, σταδιακής μετατροπής του σε ένα «εναλλακτικό σοσιαλιστικό σχέδιο», να διαμορφώνουν την ψευδαίσθηση ότι μπορεί κάτω από αριστερή κριτική, λαϊκή πίεση η κυβέρνηση να πάει πιο αριστερά. Γνωστή τακτική διαφόρων «αριστερών αντιπολιτεύσεων» εντός σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων.

Θέλουν το λαό εγκλωβισμένο στους στόχους του κεφαλαίου

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 2 Αυγούστου 2015

Μ' όλο τον αέρα στα πανιά της η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προωθεί και επισήμως από χτες τη διαδικασία για την υπογραφή της 3ης δανειακής σύμβασης και του αντίστοιχου μνημονίου. Οι συζητήσεις που γίνονταν μέχρι προχτές σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων, πλέον έχουν αναβαθμιστεί στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, γίνονται δηλαδή απευθείας με τους εκπροσώπους της ΕΕ και του ΔΝΤ και υπό το άμεσο χειροκρότημα των αστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι).

Την ίδια ώρα, όμως, η κυβέρνηση επιχειρεί με δύο τεχνάσματα να βγάλει από πάνω της την ευθύνη για το βαθιά αντεργατικό - αντιλαϊκό νομοθετικό πλαίσιο που προωθεί.

Τέχνασμα πρώτο: Παρουσιάζει τον εαυτό της ως περίπου εξαναγκασμένη να υπογράψει μια συμφωνία με την οποία δεν συμφωνεί.

Τέχνασμα δεύτερο: Ισχυρίζεται ότι δεν έχει και τόση σημασία η υπογραφή του 3ου μνημονίου, γιατί θα πάρει μέτρα για να αντισταθμιστούν οι επιπτώσεις από την εφαρμογή του, αφού βεβαίως πρώτα υπογραφεί. Γιατί, λέει, ο ΣΥΡΙΖΑ στο επόμενο συνέδριό του θα επεξεργαστεί σχέδιο για τον απεγκλωβισμό από τα μνημόνια.

Τα πραγματικά δεδομένα

Η κυβέρνηση έχει ήδη βάλει την υπογραφή της με δικό της αίτημα και στις 20 Φλεβάρη για τη συμφωνία - «γέφυρα» που ολοκλήρωνε το 2ο μνημόνιο, έχει ήδη βάλει την υπογραφή της και στις 12 Ιούλη, επίσης, με δικό της αίτημα για τη συμφωνία έναρξης των διαδικασιών για το 3ο μνημόνιο.

Η προς υπογραφή νέα δανειακή σύμβαση και το αντίστοιχο μνημόνιο, αφορούν στα σκληρά μέτρα που ψηφίστηκαν ως προαπαιτούμενα για να ξεκινήσει η διαδικασία, αλλά και εκείνα που θα ψηφιστούν το επόμενο διάστημα ως βασικός κορμός της νέας συμφωνίας.

Διαστρεβλώσεις...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 29 Ιούλη 2015

Αντικείμενο συνειδητής διαστρέβλωσης έχει γίνει - για άλλη μια φορά - η θέση του ΚΚΕ ότι τόσο με το νέο μνημόνιο όσο και με το σενάριο κρατικής χρεοκοπίας και περάσματος σε εθνικό νόμισμα εντός του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης ο λαός δε γλιτώνει τη χρεοκοπία του.

Οι διαστρεβλωτές; Δυνάμεις της «Αριστερής Πλατφόρμας», της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, άλλων οπορτουνιστικών ομάδων κ.ά. Ως συνήθως, χτυπάνε τις θέσεις του ΚΚΕ φτιάχνοντας ανύπαρκτα σχήματα και σενάρια μεταξύ των οποίων ότι το ΚΚΕ έχει προσχωρήσει στη γραμμή της στήριξης της παραμονής της Ελλάδας στο Ευρώ!
Αν θέλουν να αντιπαρατεθούν με την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ ας το κάνουν ντόμπρα στα ίσια και όχι απαντώντας σε μια διαστρεβλωμένα βολική ανύπαρκτη πολιτική γραμμή. Ανάμεσα σε αυτούς, βεβαίως, βρίσκονται και ορισμένοι «τύποι», που δεν αξίζει καν να αναφερθούμε όπως π.χ. ο γνωστός Δ. Καζάκης του ΕΠΑΜ, το τελευταίο διάστημα συστηματικός αρθρογράφος της ακροδεξιάς φιλοχουντικής «Ελεύθερης Ωρας». Ας συνεχίσει ο εν λόγω κύριος το φλερτ του με την ακροδεξιά, τους χρυσαυγίτες και τους ΑΝΕΛ και μετά να κάνει κριτική για το πόσο επαναστατική ή όχι είναι η γραμμή του ΚΚΕ.

ΨΕΥΤΟΔΙΛΗΜΜΑ «ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ»: Οι ίδιες αντιλαϊκές όψεις κάθε νομίσματος! Μια χρήσιμη αποδελτίωση

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 26 Ιούλη 2015

 «Η χώρα δεν έχει συναλλαγματικά αποθέματα για να στηρίξει την επιστροφή στο δικό της νόμισμα. Η δραχμή την ίδια στιγμή που θα εκδίδονταν, θα είχε μια δραματική υποτίμηση. Αυτό σημαίνει ότι ένας συνταξιούχος που παίρνει 800 ευρώ, θα έπαιρνε 800 δρχ. με τις οποίες θα έβγαζε 3 μέρες και όχι 1 μήνα ...Κατάρρευση τραπεζικού συστήματος και εξαΰλωση όλων των καταθέσεων των πολιτών... Ακόμα και στην περίπτωση συναινετικής επιστροφής στη δραχμή, για να αποκτήσουμε τα απαιτούμενα συναλλαγματικά αποθέματα, θα έπρεπε να μας δανείσουν πάλι με Μνημόνιο, οπότε θα είχαμε και δραχμή και Μνημόνιο... Οι πλούσιοι που έχουν χρήματα στο εξωτερικό (250 δισ. ευρώ), θα ερχόντουσαν και θα αγόραζαν τη μισή Ελλάδα. Οι φτωχοί θα πέρναγαν τραγικά και οι πλούσιοι ζωή και κότα» (απόσπασμα από δηλώσεις του Αλ. Τσίπρα, μετά το δημοψήφισμα).

«Αν πάμε πίσω στη δραχμή, αυτό θα σκοτώσει τον αγροτικό τομέα, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τους νέους ανθρώπους με το Erasmus, τις νεοφυείς επιχειρήσεις. Αυτά όλα θα ήταν ό,τι χειρότερο ... η Ελλάδα θα γίνει "αγνώριστη" σε έξι μήνες! ...Αυτό θα σκοτώσει την οικονομία μας, θα σκοτώσει τις ελπίδες των Ελλήνων. Εμείς είμαστε υπέρ του ευρώ και θα κερδίσουμε την Κυριακή ... Αν χάσουμε αυτά τα χρήματα (σ.σ. της ΕΕ), δεν θα υπάρχει οικονομία που θα μπορεί να πληρώσει συντάξεις, μισθούς» (απόσπασμα από δηλώσεις του Αντ. Σαμαρά, πριν το δημοψήφισμα).

«Είναι αλήθεια ότι για λίγες εβδομάδες ή για ένα διάστημα 2-4 μηνών (στο βαθμό που δεν έχει υπάρξει προετοιμασία), κατά την επιστροφή στη δραχμή, μπορεί να υπάρξουν σημαντικές δυσκολίες και προβλήματα. Ομως μετά την συννεφιά, την βροχή ή την σύντομη καταιγίδα, που η διάρκειά τους και το τι ακριβώς θα συμβεί, θα εξαρτηθεί από την τεχνική και πολιτική ετοιμότητα, το σίγουρο είναι ότι θα βγει ένας λαμπρός ήλιος...» (από άρθρο στην ιστοσελίδα του Σχεδίου Β).

Οι δύο όψεις του ίδιου... νομίσματος

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 21 Ιούλη 2015

Η προβολή απ' τον αστικό Τύπο της διαμάχης στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ δεν παίρνει τυχαία τόσο μεγάλες διαστάσεις. Σ' ένα βαθμό απηχεί επιδιώξεις της αστικής τάξης να ανακατευτεί και να μοιραστεί ξανά η τράπουλα στο αστικό πολιτικό σύστημα, να ενταθούν οι διεργασίες που μπορεί να συμβάλουν στην αναμόρφωσή του. Αναδύεται, λοιπόν, ως κυρίαρχο ένα καινούργιο ψευτοδίλημμα για το λαό, ένα καινούργιο αστικό δίπολο, που έχει ως στόχο, μεταξύ άλλων, να εγκλωβίζει τις εργατικές - λαϊκές διαθέσεις, αντικαθιστώντας το ξεπερασμένο από τα πράγματα πια διαχωρισμό «μνημονιακών - αντιμνημονιακών», που κυριάρχησε την προηγούμενη περίοδο: Το δίλημμα «ευρώ ή εθνικό νόμισμα».

Δεν πρέπει, άλλωστε, κανείς να ξεχνά ότι μπορεί στην παρούσα φάση η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα να συνιστά μια μειοψηφική στους κόλπους του κεφαλαίου άποψη. Αυτό, όμως, δεν αποκλείεται ν' αλλάξει. Μπορεί σήμερα η αστική τάξη της χώρας να επαναβεβαιώνει τη στρατηγική της επιλογή για παραμονή στο ευρώ, όμως είναι πιθανό αύριο αυτή η επιλογή ν' αλλάξει, εφόσον αλλάξουν οι προτεραιότητες, εφόσον οι ανάγκες και τα συμφέροντα του κεφαλαίου προκρίνουν μια άλλη λύση.

«Δόγμα» για την αστική τάξη είναι τα κέρδη της, είναι η ανταγωνιστικότητά της, είναι οι συμμαχίες που τη βοηθάνε να τα ενισχύει.

Σήμερα, η κυρίαρχη άποψη στην αστική τάξη της Ελλάδας παρουσιάζει σαν εθνική καταστροφή το Grexit, η αστική τάξη στη Μεγάλη Βρετανία όμως - που δεν υιοθέτησε ποτέ το ενιαίο νόμισμα - σιγοντάρει την κυβέρνηση Κάμερον, που προσανατολίζεται σε δημοψήφισμα τον επόμενο χρόνο για την παραμονή της χώρας στην ΕΕ.

***

Οι υπέρμαχοι του εθνικού νομίσματος στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο, καθώς κι άλλες δυνάμεις που κινούνται δορυφορικά του, υποστηρίζουν μια τέτοια προοπτική (π.χ. ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σχέδιο Β, ΕΠΑΜ), απηχούν προβληματισμούς υπαρκτούς στους κόλπους της αστικής τάξης. Προβληματισμούς που σε κάποια φάση, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση, έδειχναν να δυναμώνουν και να αντανακλούν στη ρητορική του. Ήταν τότε που και ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας διακήρυττε ότι «το ευρώ δεν είναι φετίχ».

ΝΔ και κυβέρνηση, ο ένας «κόβει» και ο άλλος «ράβει» στον εγκλωβισμό του λαού κάτω από ξένες σημαίες...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 1 Ιούλη 2015

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ  Παίρνουν θέσεις μάχης υπέρ του «ναι»

Σε νέα δημόσια παρέμβαση υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα που εξήγγειλε η κυβέρνηση, προχώρησε χτες ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντ. Σαμαράς, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως καλύτερος εκφραστής και ...πιο άξιος υπερασπιστής της στρατηγικής επιλογής του ντόπιου κεφαλαίου για παραμονή στην ΕΕ και το ευρώ.

Οπως είπε: «Το ερώτημα στο δημοψήφισμα είναι πλέον "ναι" ή "όχι" στο ευρώ και στην Ευρώπη! Αυτό, άλλωστε, διαμήνυσαν όλοι οι ηγέτες της Ευρώπης. Ακόμα και οι σοσιαλιστές ηγέτες Ολάντ, Ρέντσι και Σουλτς. Και ξεκαθάρισαν: πως "όχι" στο δημοψήφισμα θα ισοδυναμούσε με "όχι" στο ευρώ και στην Ευρώπη!».

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ: Οι σημαίες των ιμπεριαλιστών δεν είναι του λαού

Κυριακή 15 Φλεβάρη 2015

Από τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού, Αλ. Τσίπρα, στη Βουλή, την προηγούμενη Κυριακή: «Με μια ανεξάρτητη, πολυδιάστατη και ενεργητική εξωτερική πολιτική, θα αξιοποιήσουμε την αστείρευτη γεωπολιτική δυναμική της πατρίδας μας, προκειμένου να υπερασπιστούμε την ειρήνη, τη σταθερότητα και την απαρέγκλιτη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, στην εύθραυστη περιοχή μας (...) H ανάκτηση της αξιοπρέπειας της χώρας και του λαού προϋποθέτει και τη χάραξη μιας ενεργητικής, πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, που θα έχει στόχο (...) να προασπίζει ενεργά τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας σε διμερές επίπεδο αλλά καισε όλους τους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους συμμετέχει η χώρα». Επίσης, «η εξωτερική μας πολιτική θα έχει στόχο να αναδεικνύει τον περιφερειακό ρόλο της Ελλάδας ως πόλο ειρήνης και σταθερότητας στο τρίγωνο Βόρειας Αφρικής - Μέσης Ανατολής - Ουκρανίας, στο οποίο τα τελευταία χρόνια εντείνονται οι κρίσεις (...) σταθερά υπερασπιζόμενοι τις αποφάσεις του ΟΗΕ και της οικοδόμησης μιας ολοκληρωμένης και βιώσιμης αρχιτεκτονικής ευρωπαϊκής ασφάλειας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου απαιτείται η συγκροτημένη αντιμετώπιση του καταστροφικού φαινομένου του τζιχαντισμού που εξαπλώνεται».

Σηματοδοτώντας τη «συνέχεια του κράτους», για την οποία μιλούσε ήδη από τον Οκτώβρη του 2014, στην επίσκεψή του στο υπουργείο Αμυνας, στις συζητήσεις του με τον τότε υπουργό Αμυνας και αντιπρόεδρο της ΝΔ, Δ. Αβραμόπουλο, και στη συνέχεια με τον τότε υπουργό Εξωτερικών, αντιπρόεδρο της προηγούμενης συγκυβέρνησης και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευ. Βενιζέλο, ο Αλ.Τσίπρας λέει και κάνει ό,τι έλεγαν ή έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις:

Τα τόξα των ανταγωνισμών

Οι εργαζόμενοι και οι «ξένες σημαίες»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 13 Φλεβάρη 2015

 «Άλλοι πολιτικοί ηγέτες συμβουλεύονται αστρολόγους, για να δουν προς τα πού θα κινηθούν, ορισμένοι εμπιστεύονται μόνο τη γνώμη του ολιγοπρόσωπου στενότατου περιβάλλοντός τους, κάποιοι ακούνε σεβαστικά τον πνευματικό ή τον γέροντά τους και αρκετοί αποφασίζουν συνεκτιμώντας τα πορίσματα μυστικών δημοσκοπήσεων.

Στην τέταρτη κατηγορία ανήκει η κ. Μέρκελ. Οπως έχει γραφτεί, παραγγέλνει συχνά - πυκνά απόρρητες έρευνες της κοινής γνώμης της χώρας της. Ώστε να συντονίζεται μαζί της, να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της ή να επιχειρεί την ανακατασκευή της. Εχει το γούστο του: Εγώ, με την πολιτική μου, με το κύρος μου, τους πολλούς μηχανισμούς που διαθέτω, τα μίντια που με ακολουθούν με υπηρετικό ενθουσιασμό ... διαμορφώνω την κοινή γνώμη. Έπειτα αναθέτω σε δημοσκόπους να τη μετρήσουν, να την ποσοτικοποιήσουν, ώστε να συμμορφωθώ στις επιλογές της, που όμως στην πλειονότητά τους συναρτώνται με τις δικές μου διαθέσεις... Τα λαϊκά αισθήματα δεν γεννιούνται στο κενό. Δεν εκδηλώνονται σε συνθήκες πολιτικής ασηψίας - αντισηψίας. Και φενακισμένη να μην είναι η συνείδηση των πολιτών μιας χώρας, δε γίνεται να μη συμπεριλάβει κατά τη διαμόρφωσή της όσα εισάγονται στην αγορά σαν ακλόνητες αλήθειες, όσα υποστηρίζονται από τους κυβερνήτες τους και προβάλλονται συστηματικά από τον Τύπο.

Οι οκτώ στους δέκα Γερμανούς λοιπόν, που, σε δημοσκόπηση της εφημερίδας «Frankfurter Αllgemeine Zeitung», τάχθηκαν υπέρ της εξόδου (ή της αποπομπής) της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, δεν έφτασαν στην απόφαση αυτή σαν στοχαστές κλειστού χώρου, ανεπηρέαστοι από τα δόγματα που διακινεί μεγάλο τμήμα των μέσων ενημέρωσης και η επίσημη πολιτική. Αν για τη γερμανική ηγεσία και για πολλούς καθοδηγητές της κοινής γνώμης η Ελλάδα είναι το πιο δύστροπο και το πιο παρασιτικό από τα κακόφημα PIIGS, το ίδιο πάνω-κάτω θα πιστέψουν και οι περισσότεροι Γερμανοί...».

***

Αυτά, μεταξύ άλλων, έγραφε λίγο πριν από τις εκλογές της 25ης Γενάρη η «Καθημερινή».

Με λίγες αλλαγές το ίδιο αυτό κείμενο θα μπορούσε να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα που η αστική τάξη, η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί που έχει στη διάθεσή της προσπαθούν να διαμορφώσουν στην Ελλάδα για να αποσπάσουν τη συναίνεση, την ενεργητική στήριξη του λαού σε στόχους ξένους, σε μεγάλο βαθμό εχθρικούς προς τα δικά του συμφέροντα.

Δημοσκοπήσεις επικαλέστηκε προχτές στη Βουλή και ο Αλ. Τσίπρας, για να ισχυριστεί ότι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού στηρίζει την κυβέρνησή του στις διαπραγματεύσεις.

Κάτω από ξένες σημαίες;

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 6 Φλεβάρη 2015

Σε φιλοκυβερνητικές εφημερίδες το προηγούμενο Σαββατοκύριακο υπήρξε αρθρογραφία για την ανάγκη δημιουργίας επιτροπών στήριξης της κυβέρνησης, ενώ προχτεσινή ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ καλούσε σε «ενεργή παρουσία το λαό», στη στήριξη των προσπαθειών διαπραγμάτευσης που κάνει η νέα κυβέρνηση. Χτες είχαμε το «αυθόρμητο, έκτακτο κάλεσμα» μέσα από το διαδίκτυο για συγκέντρωση στο Σύνταγμα, με αίτημα «σκληρή διαπραγμάτευση», ενώ ετοιμάζεται τέτοιο σκηνικό και για επόμενες μέρες. Σημειώνουμε μόνο ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, οτι ενώ οι οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ κινητοποιήθηκαν έδωσαν οδηγίες στα μέλη τους να μην κατέβουν με «κομματικές σημαίες» !

Είναι κακό μια κυβέρνηση να ζητήσει τη λαϊκή κινητοποίηση, θα μπορούσε να διερωτηθεί κάποιος; Η απάντηση εξαρτάται από το χαρακτήρα της κυβέρνησης και το σκοπό της κινητοποίησης. Στην προκειμένη περίπτωση, πρόκειται για μια κυβέρνηση που θεωρεί μονόδρομο την ΕΕ, τον δρόμο ανάπτυξης υπέρ του κεφαλαίου, με πρόγραμμα που περιέχει δεσμεύσεις στο κεφάλαιο και ορισμένες εξαγγελίες προς το λαό που πίσω τους όμως κρύβονται στην πραγματικότητα ελάχιστα τα οποία δεν συνιστούν ανάκτηση των εργατικών - λαϊκών απωλειών. Αυτή η κυβέρνηση καλεί το λαό να κινητοποιηθεί, για να στηρίξει τη διαπραγμάτευση που κάνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Διαπραγμάτευση η οποία θεωρεί δεδομένο το αντιλαϊκό πλαίσιο της ΕΕ, την αποπληρωμή του χρέους, τις συνθήκες και τις συμφωνίες, την επιτήρηση, τις δεσμεύσεις που υποστηρίζει ότι θα τηρήσει. Διαπραγμάτευση που πραγματοποιείται μέσα στο πλέγμα των αντιθέσεων Γαλλίας, Ιταλίας, ΗΠΑ με την Γερμανία και για λογαριασμό του κεφαλαίου, που θέλει να εξασφαλίσει ρευστό για τις επενδύσεις του.

***