ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 2 Αυγούστου
2015
Μ' όλο τον αέρα στα
πανιά της η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προωθεί και επισήμως από χτες τη
διαδικασία για την υπογραφή της 3ης δανειακής σύμβασης και του αντίστοιχου
μνημονίου. Οι συζητήσεις που γίνονταν μέχρι προχτές σε επίπεδο τεχνικών
κλιμακίων, πλέον έχουν αναβαθμιστεί στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, γίνονται
δηλαδή απευθείας με τους εκπροσώπους της ΕΕ και του ΔΝΤ και υπό το άμεσο
χειροκρότημα των αστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι).
Την ίδια ώρα, όμως, η
κυβέρνηση επιχειρεί με δύο τεχνάσματα να βγάλει από πάνω της την ευθύνη για το
βαθιά αντεργατικό - αντιλαϊκό νομοθετικό πλαίσιο που προωθεί.
Τέχνασμα πρώτο:
Παρουσιάζει τον εαυτό της ως περίπου εξαναγκασμένη να υπογράψει μια συμφωνία με
την οποία δεν συμφωνεί.
Τέχνασμα δεύτερο: Ισχυρίζεται
ότι δεν έχει και τόση σημασία η υπογραφή του 3ου μνημονίου, γιατί θα πάρει
μέτρα για να αντισταθμιστούν οι επιπτώσεις από την εφαρμογή του, αφού βεβαίως
πρώτα υπογραφεί. Γιατί, λέει, ο ΣΥΡΙΖΑ στο επόμενο συνέδριό του θα επεξεργαστεί
σχέδιο για τον απεγκλωβισμό από τα μνημόνια.
Τα πραγματικά
δεδομένα
Η κυβέρνηση έχει ήδη
βάλει την υπογραφή της με δικό της αίτημα και στις 20 Φλεβάρη για τη συμφωνία -
«γέφυρα» που ολοκλήρωνε το 2ο μνημόνιο, έχει ήδη βάλει την υπογραφή της και
στις 12 Ιούλη, επίσης, με δικό της αίτημα για τη συμφωνία έναρξης των
διαδικασιών για το 3ο μνημόνιο.
Η προς υπογραφή νέα
δανειακή σύμβαση και το αντίστοιχο μνημόνιο, αφορούν στα σκληρά μέτρα που
ψηφίστηκαν ως προαπαιτούμενα για να ξεκινήσει η διαδικασία, αλλά και εκείνα που
θα ψηφιστούν το επόμενο διάστημα ως βασικός κορμός της νέας συμφωνίας.
