ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ: Να μην επιλέξει ο λαός ποιος θα εφαρμόσει το μνημόνιο

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 26 Αυγούστου 2015

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, έκανε χτες την ακόλουθη δήλωση:

«Λίγες μόλις βδομάδες πριν από την κάλπη, τα κόμματα που ψήφισαν το 3ο δυ

σβάσταχτο μνημόνιο, διαγκωνίζονται για την υφαρπαγή της ψήφου, την παγίδευση του λαού στα αντιλαϊκά δόκανα, για το ποιος, ποια κυβέρνηση θα εφαρμόσει το μνημόνιο, τους αντιλαϊκούς εφαρμοστικούς νόμους. Η επιλογή για το λαό δεν μπορεί να είναι ποιος θα ολοκληρώσει τη σφαγή του, αλλά πώς, με δυνατό το ΚΚΕ, θ' ανοίξουμε το δρόμο της ανατροπής, χωρίς καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία, ζήτημα που δεν το αμφισβητεί στο ελάχιστο το νέο ανάχωμα, ο ΣΥΡΙΖΑ Νο 2, του Λαφαζάνη, που επί 7 μήνες στήριζε την κυβέρνηση, η οποία διατηρούσε τα μνημόνια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και διαπραγματευόταν το δικό της, ακόμα χειρότερο».

Το πραγματικό δίλημμα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 1 Ιούλη 2015

Η υπόθεση με το δημοψήφισμα, ανέδειξε νέα στοιχεία αποπροσανατολισμού του λαού με την τρομοκρατία να κλιμακώνεται από τα επιτελεία τόσο των υποστηρικτών του «ναι» όσο και αυτών του «όχι». Τα κόμματα του λεγόμενου «ευρωπαϊκού μετώπου» και ανοιχτά πλέον ισχυρές μερίδες της πλουτοκρατίας, προπαγανδίζουν υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη, καλώντας σε υπερψήφιση του «ναι», αξιοποιώντας και τον εκφοβισμό. Η ίδια η κατάσταση σε κλάδους και τόπους δουλειάς, με φαινόμενα lock out απ' όταν ανακοινώθηκε η «αργία» των τραπεζών και ο έλεγχος κεφαλαίων, η απληρωσιά που μεγαλώνει, η πίεση να κατέβει κι άλλο η απαιτητικότητα των εργαζομένων, συνηγορεί στη δημιουργία κλίματος φόβου, για να βάλει ο λαός την υπογραφή του στο μνημόνιο που προτείνουν ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ. Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Αξιοποιούν, επίσης, τις συνθήκες που διαμορφώνονται με τον κεφαλαιακό έλεγχο, προκειμένου να επιβάλουν πιο σκληρές μισθολογικές εργασιακές συνθήκες.

***

Η άλλη έχει να κάνει με την προπαγάνδα και τα ψέματα της κυβέρνησης, την κοροϊδία που εξαπολύει ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός, τη θολούρα που σκόπιμα καλλιεργούν γύρω από το πραγματικό δίλημμα μια σειρά πολιτικές δυνάμεις που βρίσκονται στο «στρατόπεδο» του «όχι», χωρίς να ταυτίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ολοι αυτοί, χωρίς να έχουν ενιαία αντίληψη για το «όχι», καλλιεργούν την ψεύτικη εικόνα ότι η επικράτησή του στο δημοψήφισμα θα σώσει το λαό. Η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ λένε ότι θα αποτελέσει ένα ακόμα χαρτί στη διαπραγμάτευση με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Δυνάμεις, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με τη σύνταξή τους υπέρ του «όχι», διευκολύνουν αντικειμενικά την κυβέρνηση να κατοχυρώσει τα ψευτοδιλήμματά της. Ο νέος εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός θεωρεί την επικράτηση του «όχι» σαν συνέχεια της κυβερνητικής εναλλαγής τον περασμένο Γενάρη και σαν δικαίωση του «αντιμνημονιακού αγώνα».

***

Ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφορές όσων συντάσσονται με το «ναι» ή με το «όχι», αυτό που κρύβεται απ' όλες τις πλευρές είναι το πραγματικό δίλημμα που έχει μπροστά του ο λαός. Κι αυτό δεν είναι άλλο από το αν θα αποδεχτεί την πολιτική που φέρνει τα μνημόνια, είτε με τη σφραγίδα της κυβέρνησης, είτε με αυτή των αστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, είτε με αυτή των ιμπεριαλιστικών «θεσμών», ή θα την απορρίψει. Τόσο το «ναι», όσο και το «όχι» οδηγούν σε νέο μνημόνιο. Το «ναι» σημαίνει έγκριση της πρότασης των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, που περιέχει βαριά μέτρα σε βάρος του λαού. Το «όχι» σημαίνει αποδοχή του σχεδίου της κυβέρνησης για συμφωνία, που είναι στο μεγαλύτερο μέρος του ίδιο με την πρόταση των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, όπως παραστατικά απέδειξε ο «Ριζοσπάστης» με τον συγκριτικό πίνακα που δημοσίευσε χτες. Στον πυρήνα και των δύο προτάσεων βρίσκεται η αποδοχή των μέτρων που περιέχονταν στα προηγούμενα μνημόνια και η συμπλήρωσή τους με άλλα μέτρα, που διαλύουν ό,τι απέμεινε όρθιο από τα μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ενώ κλιμακώνονται η φοροεπιδρομή στο λαϊκό εισόδημα και οι ιδιωτικοποιήσεις.

Η ώρα της πράξης και της κρίσης

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 11 Απρίλη 2015 - Κυριακή 12 Απρίλη 2015

Ερχεται η ώρα που τελειώνουν τα λόγια, τα ψέματα και ο καθένας κρίνεται με βάση τις πράξεις του, όχι απ' αυτά που λέει αλλά απ' αυτά που κάνει. Οσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να παρατείνει την περίοδο των λόγων, των υποσχέσεων, των ψεύτικων ελπίδων με διάφορα επικοινωνιακά παιχνίδια, η ώρα της πράξης και κατά συνέπεια της κρίσης έχει ήδη ξεκινήσει.

Το δίλημμα

Κάθε πολιτική δύναμη, κυβέρνηση, αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να κρίνεται από ένα και μόνο ζήτημα: Πώς τοποθετείται, ποια θέση παίρνει σε ένα δίλημμα που είναι καθοριστικό, το κύριο ζήτημα που διατρέχει όλες τις κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις: Ποια συμφέροντα στηρίζει, του κεφαλαίου, των επιχειρηματικών ομίλων, των μονοπωλίων ή των εργαζομένων, των φτωχών επαγγελματιών, των φτωχών αγροτών, των γυναικών και των παιδιών της λαϊκής οικογένειας, δηλαδή του λαού; Να στηρίζει και τα δύο δεν γίνεται.