Χρέη, δάνεια και αγορές

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 16 Δεκέμβρη 2014

Από την αρχή της εκδήλωσης της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα τόσο μια σειρά από αστικές αναλύσεις όσο και τα αστικά κόμματα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ καθώς και ο ΣΥΡΙΖΑ εστίασαν στο ζήτημα του χρέους και του δανεισμού. Δεν δίστασαν, μάλιστα, ορισμένοι να μιλήσουν για «κρίση χρέους», προσπαθώντας έτσι να κρύψουν ότι η βαθύτερη αιτία της κρίσης βρίσκεται στην παραγωγή που γίνεται με σκοπό το καπιταλιστικό κέρδος και όχι τις κοινωνικές ανάγκες. Στο πλαίσιο της νέας κοκορομαχίας συγκυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος είναι ο καταλληλότερος διαχειριστής του συστήματος, το ζήτημα του χρέους και του δανεισμού ξαναέρχεται στην επιφάνεια ως βασικό σημείο αντιπαράθεσης. «Είναι ή όχι βιώσιμο το χρέος;», «πάγωμα ή διαγραφή μέρους του;», «θα μας δανείσουν ή όχι οι αγορές;» και άλλα διάφορα θα ακουστούν το επόμενο διάστημα.

Η ουσία, όμως, βρίσκεται στο από πού προέρχεται το χρέος και ποιον εξυπηρετεί ο διεθνής δανεισμός. Το χρέος δεν έγινε για παροχές στο λαό. Εγινε από τα δάνεια για επιχορηγήσεις των επιχειρηματικών ομίλων, για να φτιαχτεί ισχυρός κρατικός μηχανισμός για την εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών συμφερόντων και ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και τη συμμετοχή του ελληνικού στρατού σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Προκλήθηκε εξαιτίας της ανισομετρίας στην καπιταλιστική ανάπτυξη, των επιπτώσεων από τη συμμετοχή στην ΕΕ κ.λπ.

Κρύβουν, επίσης, όλοι τους ότι ο διεθνής δανεισμός είτε μέσω αγορών είτε μέσω συμφωνιών γίνεται για την καπιταλιστική ανάπτυξη, με σκοπό τη μεγαλύτερη κερδοφορία του κεφαλαίου. Οτι αφορά όλα τα καπιταλιστικά κράτη του κόσμου και πρώτα απ' όλα τα μεγαλύτερα, με τις ΗΠΑ να είναι το πιο υπερχρεωμένο κράτος στον κόσμο.

Κρύβουν, επίσης, ότι τα χρήματα που δίνονται για την αποπληρωμή τους προέρχονται από τον ιδρώτα των εργαζομένων και όχι από την τσέπη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Στο πλαίσιο της ΕΕ και της Ευρωζώνης, στο όνομα της δημοσιονομικής σταθερότητας, μπαίνουν όρια για το πόσο πρέπει να είναι αυτό το χρέος σε κάθε κράτος, διαφορετικά υπάρχουν ρήτρες που επιβάλλουν τη μείωσή του. Και η μείωσή του γίνεται πάλι φορτώνοντας τους εργαζόμενους με περικοπές σε κρατικές δαπάνες σε Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, μισθούς, συντάξεις κ.λπ. Δηλαδή, το χρέος και τα δάνεια που γίνονται για το κεφάλαιο τα πληρώνουν οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα με κάθε τρόπο.

Το πραγματικό δίλημμα για το λαό

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 14 Δεκέμβρη 2014

Η αντιπαράθεση κυβέρνησης - αξιωματικής αντιπολίτευσης, για την εύνοια των «αγορών», κρύβει απ' τα μάτια του λαού ότι αυτές είναι αντίπαλος και όχι σύμμαχός του, αιτία των προβλημάτων του και όχι πηγή της λύσης τους. Κρύβει ότι οι επιδιώξεις τους κοντράρονται ευθέως με τη δική του επιδίωξη για βελτίωση της ζωής του, για την ανάκτηση απωλειών.

Ο λαός θα πρέπει να απαντήσει στα πραγματικά ερωτήματα που προκύπτουν με κριτήριο ότι η ευημερία της τάξης που σήμερα έχει την εξουσία και κάνει κουμάντο στην οικονομία, στην «ποδιά» της οποίας «σφάζονται τα παλικάρια» της αστικής διαχείρισης, προσπαθώντας να πάρουν το χρίσμα της διακυβέρνησης, η ευημερία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, προϋποθέτει για τη δικιά του ζωή υποβάθμιση, ανασφάλεια, αβεβαιότητα διαρκείας.

Θα βάλει, λοιπόν, πλάτη ο λαός να σώσει ο ίδιος τον εαυτό του και τα παιδιά του ή θα ακουμπάει ελπίδες σε καθέναν που του πλασάρεται για σωτήρας; Σωτήρες στην «κόλαση» του καπιταλισμού, της ΕΕ, δεν υπάρχουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει τη μισή αλήθεια, όταν δηλώνει «δεν υπόσχομαι παραδείσους», η άλλη μισή είναι ότι το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί είναι η συνέχιση ενός αντιλαϊκού δρόμου που οδηγεί στην κόλαση τους εργαζόμενους.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ για τις πολιτικές εξελίξεις: Θέλουν την υποταγή του λαού στα μνημόνια διαρκείας

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 13 Δεκέμβρη 2014

Σε σχόλιό του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει :

«Οι συνεχείς αναφορές στις αγορές, δηλαδή στο κεφάλαιο, με την κυβέρνηση να εκβιάζει και την αξιωματική αντιπολίτευση να καταθέτει τα διαπιστευτήριά της, στόχο έχουν να αποσπάσουν την υποταγή του λαού στα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Γι' αυτό ο λαός χρειάζεται πιο δυνατό το ΚΚΕ».

Αντιλαϊκά διαπιστευτήρια στις «αγορές»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 12 Δεκέμβρη 2014

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση έχουν επιδοθεί, τις τελευταίες μέρες, σ' ένα διαγωνισμό για το ποιος θα πείσει τις αγορές, δηλαδή το κεφάλαιο, για το ποιος είναι εγγυητής της «σταθερότητας» και «ομαλότητας» της κερδοφορίας του. Μάταια θα ψάξει κανείς στις δηλώσεις τους και στις ανακοινώσεις που ανταλλάσσουν μια φράση, μια λέξη έστω, που να αφορά τα λαϊκά στρώματα.

«Τα χρηματιστήρια πέφτουν συνεχώς τις δύο τελευταίες μέρες γιατί ακριβώς οι αγορές φοβούνται τα σχέδια της αντιπολίτευσης», εκτίμησε ο Αντ. Σαμαράς, μιλώντας στους μεγαλεμπόρους. «Δεν πρόκειται να λάβουμε μονομερείς αποφάσεις στην Ευρώπη και θα διατηρήσουμε σε τάξη τη δημόσια οικονομία», διαμήνυσε στις αγορές ο Νίκος Παππάς, διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Αλ. Τσίπρα, με συνέντευξή του στην ιταλική «La Stampa», τονίζοντας ότι «το κράτος θα δαπανά με βάση το τι εισπράττει», ενώ η «Αυγή» διαβεβαιώνει πως οι «αγορές» δε φοβούνται τον ΣΥΡΙΖΑ...

Αλίμονο στον εργάτη, που θα δει είτε στην κινδυνολογία είτε στην αντίστοιχή της καθησύχαση τον εαυτό του. Το γεγονός ότι οι δύο «μονομάχοι» ξεκινάνε και τελειώνουν με αναφορές τις «αγορές» συνιστά αποκάλυψη του ταξικού τους χαρακτήρα. Τι ζητάνε οι αγορές στις οποίες αναφέρονται; Σε μια φράση: Διαρκές φτήνεμα της εργατικής δύναμης, αντιλαϊκές «μεταρρυθμίσεις» (βλ. αναδιαρθρώσεις), ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, διατήρηση και ενίσχυση του σημερινού αντιλαϊκού - αντεργατικού πλαισίου. Οι πάνω από 400 εφαρμοστικοί νόμοι συντείνουν ακριβώς σ' αυτό. Ακόμα κι αν κανένα νέο αντιλαϊκό μέτρο δεν παρθεί είναι αρκετοί για να κάνουν δύσκολη τη ζωή των εργαζομένων.

Η αντιπαράθεση κυβέρνησης - αξιωματικής αντιπολίτευσης για την εύνοια των αγορών, εκτός από το ότι λειτουργεί αποπροσανατολιστικά για το λαό, καθώς τον αντίπαλο του λαού, το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους τούς εμφανίζει ως αναγκαίους συνομιλητές για το καλό του λαού, κρύβει και την ουσιαστική σύμπλευσή τους στον ίδιο αντιλαϊκό δρόμο. Μόλις προχτές ο Αλ. Μητρόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε πως όχι μόνο δε θα σκίσουν το μνημόνιο, αλλά και ότι θα το παρατείνουν. Ιδού η ακριβής φράση του: «Σύμφωνα με τα ισχύοντα κείμενα και οι εκλογές είναι λόγος για παράταση της υπάρχουσας συμφωνίας (...) Οσοι λένε ότι με ένα άρθρο μπορούν να καταργηθούν οι μνημονιακές δεσμεύσεις, δεν έχουν γνώση του όγκου τους» (συνέντευξη στον «Real Fm»).

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση προσπαθούν να κάνουν συνείδηση του λαού τις απαντήσεις που οι ίδιοι θέτουν σαν διλήμματα. Το αν θα υπάρχει, δηλαδή, σταθερότητα ή περιπέτειες, αν θα είναι πραγματική ή κάλπικη η διαπραγμάτευση με τους καπιταλιστές. Αυτό που εξαφανίζουν από το προσκήνιο είναι η πραγματική ανωμαλία που συνιστά η κλιμακούμενη επίθεση στα λαϊκά συμφέροντα, η μία μετά την άλλη οι νομοθετικές ρυθμίσεις για τους μισθούς, την Κοινωνική Ασφάλιση, τις εργασιακές σχέσεις, όλα εκείνα που συντείνουν στη διαρκή αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργατών και τα οποία δεν πέφτουν από τον ουρανό, αλλά είναι η συγκροτημένη μακροχρόνια στρατηγική που εκπορεύεται από την ΕΕ στο όνομα της οποίας οι δύο «αντίπαλοι» πίνουν νερό.

Η αντιμετώπιση αυτής της πολιτικής απαιτεί άμεση λαϊκή παρέμβαση κι αυτό σημαίνει πάλη για να ανακτηθούν οι απώλειες, πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες, πάλη που να ανοίγει δρόμο για να έρθει ο λαός στην εξουσία. Σημαίνει ικανότητα στο κίνημα να μπορεί να δώσει αυτήν τη μάχη. Και ως εκ τούτου, σημαίνει όλο και πιο ισχυρό ΚΚΕ, τη μόνη πολιτική δύναμη που έχει απέναντι τις «αγορές», που διακηρύσσει ότι οι εργάτες μπορούν και χωρίς τους καπιταλιστές.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ : Η «καθησύχαση» των αγορών προϋποθέτει νέα αντιλαϊκά μέτρα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 21 Οχτώβρη 2014

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ

Σε σχόλιό του για την αντιπαράθεση κυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τις αγορές, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Προκειμένου να συντηρείται το δικομματικό αποπροσανατολιστικό παιχνίδι, κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ αλληλοκατηγορούνται για το ποιος από τους δύο "τρομάζει" περισσότερο τις αγορές, κρύβοντας ταυτόχρονα και οι δύο από το λαό ότι η "καθησύχαση" των αγορών προϋποθέτει νέα αντιλαϊκά μέτρα, είτε αυτά συνεχιστούν μέσω της σημερινής τρόικας είτε μέσω των μηχανισμών και της προληπτικής στήριξης της ΕΕ».