ΠΑΜΕ: Απευθύνει κάλεσμα ενότητας και κοινής δράσης Προς τις διοικήσεις των συνδικάτων, όλους τους αγωνιστές συνδικαλιστές, προς την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό

ΠΗΓΗ .gr Δημοσίευση: Παρ, 24/07/2015 - 15:15 Τελευταία Ενημέρωση: Παρ, 24/07/2015 - 15:27

Κάλεσμα ενότητας και κοινής δράσης προς τις διοικήσεις των συνδικάτων, όλους τους αγωνιστές συνδικαλιστές, προς την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό, απευθύνει το ΠΑΜΕ.

Στο κάλεσμά του το ΠΑΜΕ σημειώνει:

«Συναδέλφισσες - συνάδελφοι,

Οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα βρισκόμαστε μπροστά σε νέα αντεργατική λαίλαπα.

Η ψήφιση από τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΠΟΤΑΜΙ των προαπαιτούμενων για το νέο 3ο μνημόνιο μας βάζει μπροστά σε νέες μεγάλες ευθύνες και καθήκοντα. Το 3ο μνημόνιο προετοιμάζεται κατ' απαίτηση των ντόπιων μεγαλοκαπιταλιστών και των ιμπεριαλιστών της EE.

Κλιμακώνει, γενικεύει και αναβαθμίζει την επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου σε βάρος της εργατικής τάξης της πατρίδας μας και των άλλων λαϊκών στρωμάτων (φτωχών αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, της νεολαίας, των γυναικών.).

Νέα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα προστίθενται στα παλιά μνημονιακά μέτρα και μεγαλώνουν τον Γολγοθά που ανεβαίνουν οι εργατικές λαϊκές οικογένειες. Νέες αλυσίδες δένουν το λαό και τους εργαζόμενους προκειμένου να δυσκολέψουν την πάλη του.

Για μια ακόμα φορά ακούμε από αυτούς που έχουν την ευθύνη για τα βάσανά μας το ίδιο αισχρό επιχείρημα. Το κάνουν για το "καλό μας", για να μας σώσουν από τα χειρότερα και ότι τα μέτρα είναι προσωρινά. Από τα χειρότερα όμως σώζουν μόνο τους μονοπωλιακούς ομίλους, υπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα και τα μέτρα είναι μόνιμα και διαρκείας στην καμπούρα μας.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ και το «πατριωτικό καθήκον» του λαού

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 15 Μάρτη 2015

Δεν είναι λίγες οι αναφορές από κυβερνητικά στελέχη αλλά και από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ στην «εθνική υπερηφάνεια» και «αξιοπρέπεια της χώρας», που υπερασπίζει η κυβέρνηση στη διαπραγμάτευσή της με τους δανειστές. Ακούσαμε ακόμα από κυβερνητικά χείλη πως βρισκόμαστε σε πόλεμο με τους δανειστές, καθώς και διαφόρων τύπων εθνικιστικές κορόνες. Σε αυτό το πλαίσιο, γίνονται επικλήσεις στην εθνική ομοψυχία, στη συναίνεση του ελληνικού λαού, στο πατριωτικό του καθήκον, που συνοψίζεται στη στήριξη της κυβερνητικής διαπραγμάτευσης.

Κρύβουν, βεβαίως, απ' το λαό ορισμένες πολύ κρίσιμες παραμέτρους.

Οι «κόκκινες γραμμές»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 17 Φλεβάρη 2015

Κατά τη συνηθισμένη πλέον πρακτική, σε όλα τα αντίστοιχα παζάρια των προηγούμενων κυβερνήσεων με τους «εταίρους», έτσι και τώρα, στις διαπραγματεύσεις της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τους «θεσμούς» και τα «τεχνικά κλιμάκια» της τρόικας ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ, άρχισε να αναπαράγεται το γνωστό γαϊτανάκι των «κόκκινων γραμμών», με τον υπουργό Οικονομικών, μάλιστα, να υπογραμμίζει σε άρθρο του σε αμερικανική εφημερίδα ότι αυτές «δε θα παραβιαστούν».

Για να δούμε όμως: Ποιες είναι οι πραγματικές «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης και για λογαριασμό τίνος τις βάζει;

Ας ξεκινήσουμε «ανάποδα»: «Κόκκινη γραμμή» για την κυβέρνηση δεν αποτελεί η αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ, όπως αυτή αποτυπώνεται στους «ιδρυτικούς κανόνες των Συνθηκών της», τους οποίους ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει ότι «είμαστε υποχρεωμένοι να σεβαστούμε».

«Κόκκινη γραμμή» δεν αποτελεί ούτε το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο που έχει ήδη επιβληθεί τα προηγούμενα χρόνια, στο πλαίσιο των μνημονίων, που εξειδίκευσαν ακριβώς αυτήν την αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ. Πίσω από τη δήλωση ότι «η κυβέρνηση δε συζητά την ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ επιβάρυνση των φτωχότερων και μεσαίων στρωμάτων ή ΠΑΡΑΠΕΡΑ περικοπές στο κοινωνικό κράτος», κρύβεται η παραδοχή ότι αυτό το πλαίσιο θα μείνει απείραχτο.

Και, φυσικά, «κόκκινη γραμμή» για την κυβέρνηση δεν αποτελεί ούτε και το 70% των «εκκρεμοτήτων» και των δεσμεύσεων του τρέχοντος μνημονίου, ίσα ίσα δηλώνει ότι αυτό θα αποτελέσει τον «κοινό τόπο» για το πέρασμα στη νέα αντιλαϊκή συμφωνία με τους «δανειστές»...

ΣΥΡΙΖΑ: Ψηφοθηρία με ανέξοδες υποσχέσεις και δημαγωγικές φούσκες

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ  Παρασκευή 16 Γενάρη 2015

Ζηλεύοντας τη δόξα του ...Μαυρογιαλούρου, ο Αλ. Τσίπρας μοίρασε με τη σέσουλα χτες ανέξοδες υποσχέσεις στους Ροδίτες, παίζοντας με τα βάσανα των κατοίκων της Δωδεκανήσου που τα προκαλεί η πολιτική που υλοποιεί τις απαιτήσεις του κεφαλαίου τις οποίες έρχεται να εφαρμόσει το κόμμα του.

«Χτες ήρθε άρον - άρον στη χώρα μας ο δεξιός πρωθυπουργός της Ισπανίας ... Ποιον έφερε να τον υποστηρίξει ο κος Σαμαράς; Τον πρωθυπουργό των πλειστηριασμών και των εξώσεων ... οι πλειστηριασμοί απελευθερώθηκαν από 1/1 του 2015 και οι δυο σχετικές τροπολογίες που καταθέσαμε στη Βουλή για παράταση της αναστολής καταψηφίστηκαν απ' τη ΝΔ και τα κοράκια των distress funds είναι έτοιμα να πέσουν πάνω στους δανειολήπτες για να τους πάρουν τα σπίτια ... με το ΣΥΡΙΖΑ, κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη», υποστήριξε. Εκρυψε όμως ότι, σύμφωνα με την πρόταση νόμου που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ δε χαρίζεται ούτε 1 ευρώ από τις «οφειλές» των λαϊκών νοικοκυριών σε εφορίες, τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία. Οπως, μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Μηλιός, διαγραφή χρεών εισηγούνται μόνο για τις περιπτώσεις που τα δάνεια είναι από χέρι χαμένα για τις τράπεζες: «...για ανθρώπους πάρα πολύ μεγάλης ηλικίας, χωρίς κανένα εισόδημα, ασθενείς κ.λπ.»!

Υποσχέθηκε ακόμα ο Αλ. Τσίπρας στους Ροδίτες: «Θα επανεξετάσουμε το θεσμικό πλαίσιο της ακτοπλοΐας. Γιατί το σημερινό μοντέλο έχει αποτύχει. Πανάκριβο μεταφορικό κόστος στις κανονικές γραμμές. Πανάκριβες δημόσιες επιδοτήσεις στις άγονες γραμμές. Και τα νησιά να μην έχουν πλοία. Θα εξετάσουμε πολύ σοβαρά ένα νέο πρότυπο στα πλαίσια της κοινωνικής οικονομίας. Με τη συμμετοχή του κράτους, της τοπικής αυτοδιοίκησης και των παραγωγικών φορέων». Πίσω απ' τις περικοκλάδες της δημαγωγίας ξεπροβάλλουν οι εφοπλιστές ξανά. Των οποίων ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σκοπεύει να θίξει ούτε τρίχα. Αλλωστε, σύμφωνα με δηλώσεις Σταθάκη στο «Time» «δεν έχει κανέναν σκοπό να φορολογήσει τα κεφαλαιακά κέρδη των εφοπλιστών». Η «παράλειψη» επίσης οποιασδήποτε αναφοράς στον κανονισμό 3577/92 της ΕΕ που έχει διαμορφώσει το σημερινό καθεστώς στην ακτοπλοΐα, κάθε άλλο παρά τυχαία είναι, προμηνύει τη διαιώνισή του και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Παχιά λόγια

Κατά τα λοιπά, ο Αλ. Τσίπρας ισχυρίστηκε ότι το κόμμα του δίνει τη μάχη όλων των λαών του ευρωπαϊκού νότου για τη λύση του προβλήματος του χρέους που τον βυθίζει στην ύφεση και στη φτώχεια, υπονοώντας ότι η διευθέτησή του θα φέρει την ευημερία στους λαούς και κρύβοντας την αλήθεια πως θα φέρει πρόσθετα αντιλαϊκά μέτρα, δίχως να απαλλάξει κανένα λαό απ' το βάρος αποπληρωμής χρεών που δεν προκάλεσε.

Με ευαρέσκεια διαπίστωσε ότι το ζήτημα του χρέους «μπαίνει πια στην ατζέντα» και οι ευρωενωσιακοί παράγοντες «δηλώνουν έτοιμοι να διαπραγματευτούν». Μάλιστα, φρόντισε να τους καθησυχάσει διαμηνύοντάς τους ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαπραγματευτεί «με ηρεμία» και ότι δεν έχει «ούτε να εκβιάσει, ούτε να τρομοκρατήσει κανέναν».

ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΑΣ: Παραδίδει το Παμπελοποννησιακό Στάδιο για τις ανάγκες άθλησης του λαού

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 15 Γενάρη 2015

Την εκμετάλλευση του Παμπελοποννησιακού Σταδίου για τις ανάγκες άθλησης των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων κάνει πράξη ο Δήμος Πάτρας. Το συγκεκριμένο Στάδιο, που φτιάχτηκε με τα χρήματα του ελληνικού λαού για τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 της Αθήνας (για τη διεξαγωγή αγώνων του ποδοσφαιρικού τουρνουά) μετά τη διοργάνωση και μέχρι σήμερα ποτέ δεν παραδόθηκε για ανάγκες της λαϊκής άθλησης και των ερασιτεχνικών σωματείων της περιοχής. Αντίθετα, στις περιόδους που δεν κυριαρχούσε το... λουκέτο η χρήση του γινόταν για τις ανάγκες του επαγγελματικού ποδοσφαίρου (π.χ. διεξαγωγή τελικού Κυπέλλου) και κυρίως για τις υποχρεώσεις της τοπικής ΠΑΕ Παναχαϊκή βάσει σύμβασης παραχώρησης. Μάλιστα, όπως είχε αποκαλύψει η νέα δημοτική αρχή Πάτρας στις αρχές της νέας αγωνιστικής σεζόν, τον περασμένο Οκτώβρη, η ΠΑΕ είχε και παλιές οφειλές (που προέκυπταν από τη σύμβαση) οι οποίες ανέρχονταν περίπου στις 170.000 ευρώ, με αποτέλεσμα ο Δήμος Πάτρας να στείλει δύο εξώδικα προς την ΠΑΕ για καταβολή των οφειλομένων.

Το «δεν θα ζήσουμε με ψίχουλα» να εκφραστεί και στην κάλπη

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 8 Γενάρη 2015

Για να μπορεί ο λαός, οι εργαζόμενοι να πάρουν ανάσα στη σημερινή κατάσταση, το ελάχιστο που μπορεί να γίνει είναι η ανάκτηση όσων έχασαν την περίοδο της κρίσης, η ελάφρυνση από τα βάρη που τους φόρτωσε το κεφάλαιο. Χρειάζεται να ξηλωθεί όλο το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο που ενισχύθηκε ιδιαίτερα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης. Τίποτα λιγότερο απ' αυτό.

Είναι δεδομένο ότι η ΝΔ δεσμεύεται όχι μόνο ότι θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο που «περπάτησε» τα 2,5 τελευταία χρόνια, αλλά ότι θα συνεχίζει να φορτώνει το λαό με νέα βάρη. 

Ενδιαφέρον έχει, όμως, το πώς στέκεται ο ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στη λαϊκή απαίτηση για ανάκτηση των απωλειών. Καταρχήν, πρέπει να σημειώσουμε σε ποια ζητήματα δεν δεσμεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν δεσμεύεται, λοιπόν, ότι θα ξηλώσει το σύνολο του αντιλαϊκού πλαισίου, όπως έχει ενισχυθεί ιδιαίτερα με την πολιτική των μνημονίων. Εχει βγάλει απ' τα λεγόμενά του ακόμα και τις αναφορές στην κατάργηση των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης.

Αντίθετα, σημειώνει ότι επιδιώκει την επαναδιαπραγμάτευση και όχι την ακύρωσή τους, ενώ στελέχη του έχουν δηλώσει ανοιχτά πως «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πρόγραμμα αποκατάστασης των απωλειών για την επόμενη τετραετία». Δηλαδή, «ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι». Στο ερώτημα τι θα κάνει για την αποκατάσταση των εργατικών - λαϊκών εισοδημάτων, παραπέμπει στο περίφημο Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Ας δούμε πού δεσμεύεται μ' αυτό το Πρόγραμμα.

Τι μπαίνει στη ζυγαριά;

Αν βάλει κανείς σε μια ζυγαριά τις δεσμεύσεις του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης που αφορούν το κεφάλαιο και εκείνες που απευθύνονται στο λαό, είναι σαν να ζυγίζει σίδερο με βαμβάκι. Για τους βιομήχανους και τις άλλες μερίδες της πλουτοκρατίας, ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται ό,τι και όλα τα αστικά κόμματα που κυβέρνησαν προηγουμένως στην Ελλάδα.

Μάλιστα, σε ό,τι αφορά τις προτάσεις του για τη «θεσμική και δημοκρατική ανασυγκρότηση του κράτους», επικαιροποιεί τις εξαγγελίες για «κράτος στρατηγείο» του Κ. Σημίτη, για «επανίδρυση του κράτους» του Κ. Καραμανλή και για «διαφάνεια παντού» του Γ. Παπανδρέου.

ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΥΡΙΖΑ: Παντεσπάνι στο κεφάλαιο, ψίχουλα στο λαό. «Ολοι μέσα» στα ψηφοδέλτιά του

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 6 Γενάρη 2015

Με βασικούς άξονες τα μέτρα τόνωσης της καπιταλιστικής οικονομίας και ανάπτυξης και τα μέτρα διαχείρισης της ακραίας φτώχειας και ξεγελάσματος των εργαζομένων, το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης προήχθη σε κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Αλ. Τσίπρας παρουσιάζοντάς το, το Σάββατο, απ' το βήμα του Διαρκούς Συνεδρίου του κόμματός του απευθύνθηκε καταρχήν στο λαό. Του πρόσφερε αφειδώς:

-- Κάλπικα διλήμματα του τύπου «λιτότητα ή ανάπτυξη», «υποταγή ή διαπραγμάτευση», πασχίζοντας να τον πείσει ότι τον αφορά η διαπραγμάτευση για την ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας σαν να πρόκειται να έχει μερίδιο στα κέρδη της, όταν η επίτευξή της απαιτεί να υποθηκεύσει τη ζωή του και των παιδιών του.

-- Ανέξοδες και δίχως αντίκρισμα, όπως έχει πολλές φορές αποδειχτεί, υποσχέσεις περί ισονομίας και αξιοκρατίας, πάταξης της διαφθοράς και της διαπλοκής.

-- Ψίχουλα σε 300.000 εξαθλιωμένα νοικοκυριά όπως δωρεάν ρεύμα και κουπόνια σίτισης.

-- Φρούδες υποσχέσεις σε εργαζομένους και ανέργους μοιράζοντας στους πρώτους ακάλυπτες επιταγές για επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και αποκατάσταση των ΣΣΕ και «τρατάροντας» τους δεύτερους ...300.000 θέσεις εργασίας, μέσω των γνωστών, και με ημερομηνία λήξεως, προγραμμάτων ανακύκλωσης της ανεργίας.

Κάπου εκεί έβγαλε την υποχρέωση ο ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο λαό. Τόσα και λιγότερα του επιτρέπει η προσπάθεια ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, που απαιτεί ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, δημοσιονομική σταθερότητα και βεβαίως ένα αντιλαϊκό - αντεργατικό πλαίσιο σε ισχύ. Γι' αυτό άλλωστε ό,τι και να υποσχεθεί για τη λαϊκή ανακούφιση θα εξανεμιστεί πάνω στο έδαφος των αντιλαϊκών προαπαιτουμένων για την καπιταλιστική ανάπτυξη, για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, που, όπως φάνηκε και από τα όσα εξαγγέλθηκαν στο διαρκές συνέδριο, είναι ο πρώτος και βασικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ διαβεβαίωσε την αστική τάξη ότι: α) Είναι η ΝΔ αυτή που «νεκρανασταίνει το Grexit και τη χρεοκοπία» και όχι το κόμμα του. β) Σε αντίθεση με την κυβέρνηση έχει μαζί του την «κοινωνική πλειοψηφία που εναντιώνεται στη λιτότητα» και τη «δημοκρατική Ευρώπη» που αντιδρά στην «οικονομική διαίρεση Βορρά - Νότου». Επικαλέστηκε, μάλιστα, σαν αψευδείς μάρτυρες «φερέφωνα» του κεφαλαίου όπως τους «Financial Times», που «ερμηνεύουν τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα ως το μήνυμα για την αναγκαία αλλαγή πολιτικής και τον τερματισμό της λιτότητας στην Ευρώπη», αλλά και τους αξιωματούχους της ΕΕ «που βγάζουν από την μπρίζα την κινδυνολογία για την επόμενη μέρα».

Τη διαβεβαίωσε ακόμα ότι για λογαριασμό της θα διεκδικήσει:

Το περίφημο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 4 Γενάρη 2015

Απόδειξη ότι δεν πρόκειται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να ξηλώσει το αντιλαϊκό - αντεργατικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα και ενισχύθηκε ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης με τη μνημονιακή πολιτική, είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην εργατική - λαϊκή απαίτηση για ανάκτηση του σύνολου των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι, όλα όσα έχασαν την προηγούμενη πενταετία σε συνθήκες κρίσης. Ορίστε τι δήλωσε άλλο ένα στέλεχος της «Αριστερής Πλατφόρμας» του ΣΥΡΙΖΑ, ο Δ. Στρατούλης, πριν μερικές ημέρες: «Κατάργηση του μνημονίου σημαίνει εφαρμογή του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης».

Να σημειώσουμε ότι αυτό το πρόγραμμα παρουσιάστηκε στην αρχή περίπου ως το πρόγραμμα των 100 πρώτων ημερών μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, καλλιεργώντας προσδοκίες για πολλά περισσότερα στη διάρκεια της κυβερνητικής του θητείας. Ωστόσο, όσο περνάει ο καιρός, τα στελέχη του παρουσιάζουν το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ως το μοναδικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ τουλάχιστον για την τετραετία, αν σχηματίσει κυβέρνηση. Όποιος περίμενε κάτι παραπάνω, καλά θα κάνει να ρίξει ακόμα πιο κάτω τις προσδοκίες τους.

Δεσμεύσεις απευθείας στο κεφάλαιο

Τι περιλαμβάνει όμως το περίφημο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης»; Η λιγότερο προβεβλημένη πλευρά του, είναι αυτή που αφορά τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ απευθείας στο κεφάλαιο. Το πρόγραμμα προβλέπει επιδοτήσεις των επιχειρήσεων για την πρόσληψη εργατικού δυναμικού, μείωση του ενεργειακού κόστους, διευκολύνσεις σε ό,τι αφορά δάνεια και τα χρέη. Προβλέπει ακόμα το κράτος να λειτουργεί ως εργαλείο αναπτυξιακού σχεδιασμού και ως αρωγός του πραγματικού επενδυτή, του υγιούς επιχειρηματία.

Το πραγματικό δίλημμα για το λαό

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 14 Δεκέμβρη 2014

Η αντιπαράθεση κυβέρνησης - αξιωματικής αντιπολίτευσης, για την εύνοια των «αγορών», κρύβει απ' τα μάτια του λαού ότι αυτές είναι αντίπαλος και όχι σύμμαχός του, αιτία των προβλημάτων του και όχι πηγή της λύσης τους. Κρύβει ότι οι επιδιώξεις τους κοντράρονται ευθέως με τη δική του επιδίωξη για βελτίωση της ζωής του, για την ανάκτηση απωλειών.

Ο λαός θα πρέπει να απαντήσει στα πραγματικά ερωτήματα που προκύπτουν με κριτήριο ότι η ευημερία της τάξης που σήμερα έχει την εξουσία και κάνει κουμάντο στην οικονομία, στην «ποδιά» της οποίας «σφάζονται τα παλικάρια» της αστικής διαχείρισης, προσπαθώντας να πάρουν το χρίσμα της διακυβέρνησης, η ευημερία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, προϋποθέτει για τη δικιά του ζωή υποβάθμιση, ανασφάλεια, αβεβαιότητα διαρκείας.

Θα βάλει, λοιπόν, πλάτη ο λαός να σώσει ο ίδιος τον εαυτό του και τα παιδιά του ή θα ακουμπάει ελπίδες σε καθέναν που του πλασάρεται για σωτήρας; Σωτήρες στην «κόλαση» του καπιταλισμού, της ΕΕ, δεν υπάρχουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει τη μισή αλήθεια, όταν δηλώνει «δεν υπόσχομαι παραδείσους», η άλλη μισή είναι ότι το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί είναι η συνέχιση ενός αντιλαϊκού δρόμου που οδηγεί στην κόλαση τους εργαζόμενους.

Να αναδειχτεί ο λαός σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 11 Δεκέμβρη 2014

Τα πρωτοσέλιδα των αστικών εφημερίδων είναι ενδεικτικά για το πώς θα κινηθεί η πολιτική αντιπαράθεση στη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και μετά από αυτήν, ανάλογα με το αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, όλα σχεδόν τα χτεσινά πρωτοσέλιδα ασχολούνταν με το αν η συγκυβέρνηση συγκεντρώνει τους 180 βουλευτές, ποιοι είναι οι σίγουροι στο «ναι» και ποιοι στο «όχι», ποιοι μετεωρίζονται στο «ίσως».

Παράλληλα, γίνεται προσπάθεια από τώρα να εμπεδωθούν στις λαϊκές συνειδήσεις τα εκλογικά διλήμματα των δύο πόλων που διεκδικούν τη διακυβέρνηση: «Οικονομική - πολιτική σταθερότητα ή αστάθεια και περιπέτειες» από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, «κάλπικη ή πραγματική διαπραγμάτευση με την τρόικα» από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Παραλλαγές του ενός ή του άλλου διλήμματος προβάλλουν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και μεμονωμένα οι λεγόμενοι «ανεξάρτητοι» βουλευτές.

Αυτό που έντεχνα περνάει στο σκοτάδι είναι ότι το νέο κύμα της επίθεσης στο Ασφαλιστικό, στα εργασιακά, στο φορολογικό, δε θα ανακοπεί από τη διαδικασία της προεδρικής εκλογής και από το ενδεχόμενο νέων εκλογών. Αυτό επιβεβαιώνει και η απόφαση του Γιούρογκρουπ της Δευτέρας. Από αυτήν τη σκοπιά, η επίσπευση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και οι ενδεχόμενες εκλογές εντάσσονται στο σχεδιασμό για κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, μιας και τα μέτρα που συζητιούνται είναι στρατηγικής σημασίας για το κεφάλαιο και αποτελούν κρίκους στη μακριά αλυσίδα της ανάπτυξης προς όφελος των μονοπωλίων, που ξεκινά πολύ πριν την κρίση και βεβαίως θα συνεχιστεί και στην ανάκαμψη. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να ανακοπεί αυτή η πολιτική, παρά μόνο αν ο λαός παρέμβει καθοριστικά στις εξελίξεις.

Να «ξεθολώσει» το τοπίο

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 9 Δεκέμβρη 2014

 «Θα είναι 180», «θα είναι 121», «μήπως είναι 177 και 118»; «Είναι αποστάτες», «πρέπει να γίνουν τώρα εκλογές ή αργότερα»; «Θα παραταθεί ή όχι το μνημόνιο»; Και το αποπροσανατολιστικό γαϊτανάκι συνεχίζεται, θολώνοντας το τοπίο.

Βεβαίως, όλα αυτά τα ερωτήματα για το αστικό πολιτικό σύστημα και τα στελέχη του έχουν ουσία, γιατί αφορούν διεργασίες και ανακατατάξεις που συντελούνται στο εσωτερικό του με στόχο την αναμόρφωσή του, τη διαμόρφωση νέων συμμαχιών που θα διεκδικήσουν τη διακυβέρνηση.

Είναι, όμως, αποπροσανατολιστικά για το λαό, που καλείται στη γωνιά του, στον καναπέ του να παρακολουθεί αυτές τις εξελίξεις τρομοκρατημένος για την «πολιτική αστάθεια», ή αυτοαπατώμενος ότι η κυβερνητική εναλλαγή κάτι θετικό θα φέρει γι' αυτόν, όταν είναι δεδομένο ότι η αντιλαϊκή πολιτική θα είναι εδώ είτε παραταθεί είτε όχι το μνημόνιο.

Στο υπόβαθρο, όμως, όλης αυτής της αντιπαράθεσης βρίσκεται η από κοινού στήριξη ενός δρόμου ανάπτυξης φύσει αντιλαϊκού, που προϋποθέτει τσακισμένα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, υποβαθμισμένες ανάγκες, ζωή με ψίχουλα, μισο-ανεργία και μισο-εργασία για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων. Αυτός είναι ο δρόμος του κεφαλαίου, της ΕΕ, δρόμος χίλιες φορές περπατημένος και σε φάση ανόδου της οικονομίας, και σε φάση κρίσης, και σε φάση ανάκαμψης.