Στην τελική ευθεία για τις τοπικές εκλογές (περιφερειακές - δημοτικές), εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι και μικροεπαγγελματίες θα βρεθούν μπροστά σε μια σειρά κάλπικα διλήμματα, που έντεχνα διαμορφώνουν τα αστικά κόμματα και οι υποψήφιοί τους προκειμένου να αποσπάσουν εκ νέου την ψήφο τους. Θα ακούσουν εκ νέου υποσχέσεις για βελτίωση της θέσης τους με το μερίδιο που θα πάρουν από την ανάπτυξη της οικονομίας. Θα γίνουν δέκτες ανούσιων κοκορομαχιών μεταξύ των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και των λοιπών αστικών κομμάτων, διαφόρων «ανεξάρτητων» υποψήφιων δημάρχων, για το ποιος μπορεί να εγγυηθεί μια ανάπτυξη «δίκαιη» ή «με ίσες ευκαιρίες για όλους», για το ποιος θα ενισχύσει καλύτερα την «επιχειρηματικότητα» ή την τοπική οικονομία.
Βεβαίως, η ελληνική καπιταλιστική οικονομία διανύει το δεύτερο χρόνο της - αναιμικής - ανάκαμψής της. Η μεγάλη μάζα των αυτοαπασχολουμένων έχει ήδη λάβει επαρκή σινιάλα για να αντιληφθεί ότι η ανάπτυξη αυτή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα για τους ίδιους: Οτι αφορά κυρίως τους επιχειρηματικούς ομίλους, τα κέρδη τους και τους όρους του ανταγωνισμού τους με άλλες αστικές τάξεις στην ευρύτερη περιοχή. Οτι η όποια περαιτέρω «αύξηση της πίτας» της οικονομίας, η αναθέρμανση της οικονομικής δραστηριότητας σε ορισμένους κλάδους είναι για την πλειοψηφία των αυτοαπασχολούμενων περιορισμένη, εύθραυστη ή και εποχική. Οτι δεν πρόκειται να ανατρέψει τη δύσκολη θέση που έχει βρεθεί η πλειοψηφία τους, να παλεύει καθημερινά για τα βασικά, καταχρεωμένη, σε συνθήκες ολοένα και μεγαλύτερης ανασφάλειας για το αύριο.
Οι τοπικές - περιφερειακές εκλογές δεν είναι άσχετες από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αυτοαπασχολούμενοι και οι οικογένειές τους εξαιτίας της ασκούμενης αντιλαϊκής πολιτικής.
