ΟΙ «ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ» ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ...

Σπάσε τη σούμα της «συναίνεσης» στην πολιτική που σε τσακίζει! Πάρε τη δική σου θέση στον αγώνα για την ανατροπή της!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 27 Σεπτέμβρη 2015

Συνηθίζεται κάθε φορά μετά τις εκλογές να βγαίνουν από τα διάφορα επιτελεία του συστήματος αναλύσεις επί αναλύσεων για το «μήνυμα της κάλπης», με την κάθε πλευρά βέβαια να βάζει και τη δική της «πινελιά» στο περιβόητο «μήνυμα», με βάση το τι εξυπηρετεί τα δικά της ιδιαίτερα συμφέροντα.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και μετά τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, με μια σημαντική όμως διαφορά που δεν πρέπει να προσπεράσουμε: Πέρα και πάνω από τις ιδιαίτερες «πινελιές» που βάζει και τώρα κάθε πλευρά στην «ερμηνεία» που κάνει στο εκλογικό αποτέλεσμα, υπάρχει και μια «κοινή συνισταμένη», που όχι απλά κυριαρχεί στις «αναλύσεις», αλλά γίνεται συστηματική προσπάθεια να ζυμωθεί στο μυαλό των εργαζομένων και του λαού σαν μια αναντίρρητη πραγματικότητα που δε χωρά αμφισβήτηση...

Συγκεκριμένα, πριν καλά - καλά κλείσουν οι κάλπες της Κυριακής, σύσσωμα τα αστικά επιτελεία, εντός και εκτός Ελλάδας, κόμματα και φορείς του εγχώριου κεφαλαίου, αστικά ΜΜΕ, αξιωματούχοι των ΗΠΑ, της ΕΕ και των κυβερνήσεων κρατών - μελών της, ανεξάρτητα από τις ενδοκαπιταλιστικές τους αντιθέσεις, έσπευσαν να καταλήξουν σε ένα κοινό «συμπέρασμα»: Ο ελληνικός λαός, λένε, έδωσε με την ψήφο του και με συντριπτική πλειοψηφία «ισχυρή εντολή» για την υλοποίηση της νέας «συμφωνίας στήριξης», την εφαρμογή δηλαδή του νέου μνημονίου.

Καμιά συναίνεση από το λαό

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 11 Αυγούστου 2015

Καθώς πλησιάζει η συμφωνία για το νέο μνημόνιο, πυκνώνουν οι παραινέσεις να υπάρξει «συναίνεση».

Σε συνέντευξή του την Κυριακή, ο πρόεδρος της ΝΔ κηρύσσει το τέλος των ιδεολογικών διαφορών ανάμεσα στα κόμματα και προκαλώντας την κυβέρνηση να συνεχίσει το έργο της, ισχυρίζεται: «Πρέπει οι λογικοί να βρουν σημεία επαφής, ώστε η κυρίαρχη άποψη μέσα στην κοινωνία να είναι ρασιοναλιστική».

Αντίστοιχα, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δηλώνει κι αυτή ότι χρειάζεται «ευρύτερη πολιτική συνεννόηση για ένα συγκεκριμένο και δεσμευτικό οδικό χάρτη βημάτων για το επόμενο διάστημα».

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, από την πλευρά της, διαπιστώνει ότι το να βρίσκονται όλες οι πολιτικές δυνάμεις μαζί και να ενισχύουν τη διαπραγμάτευση, είναι πολύ σημαντικό.

Τέλος, οι μεγαλύτερες εργοδοτικές ενώσεις, σε κοινή τους δήλωση τον Ιούλη, καλούσαν σε επίσπευση της συμφωνίας και δήλωναν έτοιμες «να στηρίξουν και να συμμετάσχουν έμπρακτα στην εθνική προσπάθεια για να σταθεί όρθια η χώρα μέσα στην Ευρωζώνη (...) με εθνική ομοψυχία».

Κυβέρνηση, αστικά κόμματα, εργοδοτική συνδικαλιστική πλειοψηφία και βέβαια το κεφάλαιο αυτοπροσώπως συγκροτούν ένα αμιγές μέτωπο ενάντια στα συμφέροντα της εργατικής τάξης, του λαού.

Τι επιδιώκουν όλοι αυτοί; Να συναινέσει και ο λαός στις νέες ανατροπές και να πειστεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση πέρα από την αντιλαϊκή, που όλοι μαζί στηρίζουν.

Φωνάζει ο κλέφτης...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 6 Ιούνη 2015

 «Προσέξτε να δείτε. Επειδή πολλές φορές ο χώρος σας και το δημοσιογραφικό όργανο που σας εκφράζει λένε ότι η κυβέρνηση δεν εννοεί αυτά που λέει, τι πιστεύετε; Θα είχαμε φτάσει σήμερα σε αυτή τη σκληρή διαπραγμάτευση, η οποία βλέπετε με τι όρους διεξάγεται; Διότι υπάρχει ένας ακήρυκτος πόλεμος. Αυτός ο πόλεμος δεν γίνεται με κανονιοφόρους, δεν γίνεται με στρατεύματα στα σύνορα, αλλά γίνεται με όλους τους σύγχρονους τρόπους που διαθέτει ο επιθετικός καπιταλισμός. Απέναντι σε αυτόν τον πόλεμο, τον ακήρυχτο αλλά πραγματικό, δεν έχετε το δικαίωμα να έχετε τη στάση του τιμητή και του παρατηρητή. Σας παρακαλώ, λοιπόν, και εσάς προσωπικά και το κόμμα σας, ταχτείτε με τις δυνάμεις που υπερασπίζονται τα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας».

***

Αυτά έλεγε, προχτές, στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας, Π. Σκουρλέτης, απαντώντας σε Επίκαιρη Ερώτηση του ΚΚΕ. Εδώ ταιριάζει αυτό που λέει ο λαός «φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης». Στην πραγματικότητα, όταν απευθύνεται με αυτόν τον τρόπο στο ΚΚΕ, η κυβέρνηση δεν ζητάει συναίνεση στην πολιτική της από το Κόμμα, αλλά από τους εργαζόμενους και το λαό. Ζητάει, δηλαδή, από το κίνημα όχι μόνο να κάτσει στη γωνία, όχι μόνο να γίνει ένθερμος υποστηριχτής της κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, αλλά, επιπλέον, να συνδράμει την υλοποίηση της συμφωνίας στην οποία θα καταλήξουν. Ας υποθέσουμε τώρα ότι η διαπραγμάτευση καταλήγει σ' αυτά που προτείνει η κυβέρνηση και ότι από τη «σκληρή» διαπραγμάτευση που κάνει, απορρίπτεται το σχέδιο των δανειστών.

***

Ενας καβγάς... για τη συναίνεση

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 5 Απρίλη 2015

Πίσω από τον κουρνιαχτό που σήκωσε στις αρχές της περασμένης βδομάδας ο καβγάς ανάμεσα στη συγκυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα της αστικής διαχείρισης, με αφορμή τη διαφωνία σε διαδικαστικά και δευτερεύοντα ζητήματα κατά τη διάρκεια της συζήτησης - παρωδία που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή «για ζητήματα που άπτονται της διαπραγμάτευσης», επιχειρήθηκε να κρυφτεί το γεγονός ότι στο διά ταύτα, και οι μεν και οι δε (πριν, αλλά και μετά τη συνεδρίαση) καλούσαν ο ένας τον άλλο σε «συναίνεση»:

-- Σε «στήριξη της εθνικής προσπάθειας» κάλεσε ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας.

-- Για διάθεση «στήριξης των ελληνικών θέσεων» έκανε λόγο ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντ. Σαμαράς.

-- Το παράπονό του ότι ο πρωθυπουργός «δεν πρότεινε να συνεργαστούμε, να συστρατευτούμε, να κάνουμε μια εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης όπως έχουμε προτείνει», εξέφρασε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευ. Βενιζέλος, ενώ η πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Εύη Χριστοφιλοπούλου χαρακτήρισε τη συζήτηση στη Βουλή «μια χαμένη ευκαιρία για την επίτευξη συναίνεσης».

-- Στην ανάγκη «συνεννόησης» στάθηκε και το Ποτάμι, κατηγορώντας χαρακτηριστικά την πρόεδρο της Βουλής ότι η στάση και οι ενέργειές της «την καθιστούν μέρος του προβλήματος της ασυνεννοησίας που κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό και όχι παράγοντα συνεννόησης».

Τα ζητούμενα της «συναίνεσης» και της «συνεννόησης»

Συγκεντρώσεις υπό κυβερνητική ομπρέλα: Το σκηνικό επαναλαμβάνεται

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 12 Φλεβάρη 2015

Μαζικές συγκεντρώσεις οργανωμένες κατά κύριο λόγο από τις κυβερνητικές δυνάμεις (με την υποστήριξη όμως και πολλών ΜΜΕ) έγιναν χτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (σε μικρότερη έκταση σε άλλες πόλεις). Σχετικά βουβές επί της ουσίας οι συγκεντρώσεις, με τα συνθήματα να υπάρχουν περισσότερο στις ανταποκρίσεις της κρατικής - κυβερνητικής τηλεόρασης, παρά στην ίδια την πλατεία Συντάγματος, όπου πάσχιζαν να δημιουργήσουν κλίμα τα μεγάφωνα από βανάκια του ΣΥΡΙΖΑ.

Η συγκέντρωση της Αθήνας, σύμφωνα με το κείμενο των οργανωτών, έγινε σαν κάλεσμα σε «όλους τους λαούς της Ευρώπης να δείξουν έμπρακτα την υποστήριξή τους στον αγώνα του ελληνικού λαού και της ελληνικής κυβέρνησης». Η τηλεοπτική κάλυψη από το μπαλκόνι του υπουργείου Οικονομίας άρχισε περίπου στις 7 και σταμάτησε στις 9 το βράδυ.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης με δήλωσή του αναφέρθηκε σε «ένα νέο "κίνημα πλατειών" προκειμένου να συμπαρασταθεί στην προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης».

Το σκηνικό επαναλαμβάνεται

Το 2011, το λεγόμενο «κίνημα των πλατειών», «κίνημα των αγανακτισμένων» πήρε τα χαρακτηριστικά μιας κινητοποίησης που διαδήλωνε μαζί ο εργαζόμενος με τον εργοδότη του, ο φτωχός αυτοαπασχολούμενος με τμήματα των ανώτερων μεσαίων στρωμάτων για να κατακεραυνώσει τους «300 της Βουλής», κρύβοντας πολύ καλά τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους, την ΕΕ, για λογαριασμό των οποίων παίρνονταν όλα αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα που περιλαμβάνονταν στο μνημόνιο.

Συναίνεση για ποιους και από ποιους;

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 11 Φλεβάρη 2015

Οι πρώτες κινήσεις της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης εντός των αντιλαϊκών τειχών της ΕΕ και με γνώμονα τη στρατηγική του κεφαλαίου, βρήκαν υποστηρικτές σε όλο το φάσμα του αστικού πολιτικού συστήματος ακόμα και από εκείνο το τμήμα που έχει καταγραφεί δεξιότερα της ΝΔ. Ολοι τους ασκούν εποικοδομητική βελτιωτική κριτική, ανεξάρτητα αν ψήφισαν υπέρ ή κατά των προγραμματικών δηλώσεων.

Αυτό που φαίνεται ότι ενώνει όλους, νυν και πρώην αντιμνημονιακούς και μνημονιακούς, είναι η επίτευξη μιας συμφωνίας, μια συμβιβαστικής λύσης με την ΕΕ στην κατεύθυνση διευθέτησης του χρέους, ώστε να εξοικονομηθούν πόροι που θα στηρίξουν την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Στην προσπάθεια να υπάρξει μια νέα συμφωνία με την ΕΕ για ένα μείγμα διαχείρισης ευνοϊκότερο για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας.

Σε αυτήν τη βάση, άλλωστε, προτρέπει για συναίνεση και όλος ο αστικός Τύπος ακόμα και εφημερίδες που ήταν καθαρά «νεοδημοκρατικές»!

***

Τόση η «συναίνεσή» τους που τους ξεσκεπάζει

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 7 Φλεβάρη 2015

Εγραφαν χτες τα «ΝΕΑ» στο βασικό τους άρθρο: «(...) Η συναίνεση είναι εφικτή (...) Πρέπει να ανοίξει η πόρτα της συναίνεσης σε μια πολύ κρίσιμη συγκυρία, κατά την οποία η πίεση που δέχεται η χώρα από τον ξένο παράγοντα είναι μεγάλη και ο κίνδυνος εκτροχιασμού ορατός».

Το πρόταγμα συνεννόησης και ομοψυχίας, μπροστά στο ενδεχόμενο επίτευξης μιας νέας συμφωνίας με τους δανειστές για διαχείριση του χρέους υπέρ του κεφαλαίου, προβάλλεται όλο και εντονότερα, τελευταία, από μια σειρά αστικά επιτελεία.

Και πώς αλλιώς να γίνει, εφόσον η όποια τέτοια συμφωνία κάνει η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα σημάνει συνέχιση του υπάρχοντος αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου, μη ανάκτηση των εργατικών - λαϊκών απωλειών, προώθηση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων.

Ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τέως πρωθυπουργός, Αντ. Σαμαράς, το είπε καθαρά την Πέμπτη, μιλώντας στην κοινοβουλευτική του ομάδα, παρουσιάζοντας τη ΝΔ ως «κόμμα εθνικής ευθύνης», έτοιμο να στηρίξει την κυβέρνηση εφόσον διαπραγματευτεί «σωστά» με τους πιστωτές για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, καταλήξει άμεσα σε ένα τέτοιο συμβιβασμό και προχωρήσουν οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις.

Αντίστοιχες διαβεβαιώσεις έχουν δώσει ΠΟΤΑΜΙ και ΠΑΣΟΚ, βάζοντας και αυτοί ως ζητούμενο τις «μεταρρυθμίσεις» και εισπράττοντας ως απάντηση από τον Αλ. Τσίπρα ότι θα τις κάνει και θα είναι «σαρωτικές».

Σημειωτέον, οι τέτοιες τοποθετήσεις υπέρ της «εθνικής προσπάθειας» που καταβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζονται και από πλευρές του αστικού πολιτικού σκηνικού που μοιάζουν αναπάντεχες αλλά δεν είναι, εφόσον όλες οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, κόμματα και μορφώματα, κάθε λογής παράγοντες, πατάνε στην κοινή βάση εξυπηρέτησης των αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου, που τις ντύνουν με κάθε λογής εθνικο-πατριωτικούς μανδύες.

Μια ωραία ατμόσφαιρα...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 5 Φλεβάρη 2015

Αν κάποιος διαβάζει αυτές τις μέρες το σύνολο σχεδόν του αστικού Τύπου θα μπορούσε να σκεφτεί εύκολα εκείνη τη θρυλική ατάκα από τον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο «είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα...» Αν κάποιος ξεφύλλιζε και στεκόταν στα κεντρικά άρθρα των ναυαρχίδων του αστικού Τύπου θα διέκρινε με ευκολία την προφανή διάθεση στήριξης της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη διεθνείς επαφές και συζητήσεις, ενόψει της έναρξης της επίσημης διαπραγμάτευσης με «Ευρωπαίους εταίρους» και «δανειστές», ο αστικός Τύπος διαμορφώνει ένα κλίμα που συνοψίζεται στο εξής: Πρέπει όλοι να σταθούμε δίπλα σε αυτή την ...προσπάθεια, σε αυτήν τη διαπραγμάτευση.

Μια διαπραγμάτευση που - εάν κάποιος δει πιο ψύχραιμα τις πραγματικές συνθήκες και γεγονότα - στο επίκεντρό της βρίσκεται ο τρόπος που ο ελληνικός λαός θα συνεχίζει να πληρώνει με μεγάλο κόστος ένα χρέος που δεν δημιούργησε ο ίδιος, το πώς θα θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων, πώς θα προχωρήσουν «μεταρρυθμίσεις» (που, όπως τόνισε χτες ο πρωθυπουργός κατά τη συνάντησή του με τον Γάλλο Πρόεδρο, αποτελούν επιδίωξη της κυβέρνησης, δεν τις επιβάλλει κανείς), πώς θα εξασφαλιστεί ζεστό χρήμα για την ανάκαμψη του κεφαλαίου.

Αντιλαϊκές συναινέσεις

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 1 Φλεβάρη 2015

Καιρό πριν την εκλογική αναμέτρηση της 25ης Γενάρη, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ορκιζόταν στη συναίνεση, διαβεβαιώνοντας ότι θα την επιδιώξει «ανεξάρτητα απ' το ποσοστό, ακόμα και αν έχει αυτοδυναμία». Εξηγούσε και το λόγο, υποστηρίζοντας ότι στην κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα κανένα κόμμα μόνο του δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, δίχως ευρύτερη συναίνεση και οικοδόμηση συμμαχιών σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Είναι σαφές ότι τη συναίνεση στο «κοινωνικό επίπεδο», του λαού δηλαδή, εξυμνούν και επιδιώκουν όσοι ξέρουν ότι δεν μπορούν να την κερδίσουν με την πολιτική που θα εφαρμόσουν.

Οι εκλογές έγιναν, ο ΣΥΡΙΖΑ τις κέρδισε και σε χρόνο ρεκόρ σχημάτισε κυβέρνηση συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ. Η συνάντηση το πρωί της Δευτέρας, 26 Γενάρη, Τσίπρα - Καμμένου απέδειξε ότι όλα είχαν προσυμφωνηθεί και ΣΕτα προεκλογικά τσαλιμάκια, με αιχμές, κατηγορίες, σκωπτικές διαφημίσεις και αφ' υψηλού σχόλια του ενός για τον άλλον, ήταν για τα μάτια του κόσμου και βασικά για καθαρά προεκλογικές ανάγκες. Στη νέα κυβέρνηση, εκτός απ' τους ΑΝΕΛ, υπουργικό θώκο έλαβαν και οι Οικολόγοι Πράσινοι, που προεκλογικά εντάχτηκαν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ.

Και δε σταματά εκεί η προσπάθειά του για επίτευξη ευρύτερης συναίνεσης. Για παράδειγμα, καμία πόρτα συνεργασίας με το Ποτάμι δεν έχει κλείσει. Ισα - ίσα, ο επικεφαλής του τελευταίου, μετά τη συνάντηση με τον Τσίπρα, δήλωσε πρόθυμος να πάρει μέρος σε μια «εθνική ομάδα» διαπραγμάτευσης του χρέους.

Δεν υπάρχει «όλοι μαζί»

Τρίτη 2 Δεκέμβρη 2014

Με μπαράζ δημοσιευμάτων, αρθρογραφίας και παρεμβάσεων αστικών επιτελείων και πολιτικών παραγόντων του συστήματος, επανέρχεται όλο και πιο επιτακτικά το ζήτημα της περιβόητης «συναίνεσης» και «συνεννόησης» μεταξύ των δυνάμεων της αστικής διαχείρισης. Λίγο - πολύ, ο κοινός παρονομαστής των σχετικών παρεμβάσεων είναι ο εξής: Θεμιτός ο ανταγωνισμός μεταξύ τωρινών και επίδοξων διαχειριστών της αστικής διακυβέρνησης για το ποιος θα βρίσκεται στο τιμόνι της, ωστόσο η κρισιμότητα της κατάστασης για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του εγχώριου κεφαλαίου - σε συνθήκες μάλιστα αυξανόμενων σημαδιών «στασιμότητας» και εντεινόμενων ανταγωνισμών στην Ευρωζώνη - απαιτεί ο ανταγωνισμός αυτός να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Προέχουν τα συνολικά ταξικά συμφέροντα του εγχώριου κεφαλαίου...

Για να εξασφαλιστεί, βέβαια, η συναίνεση των εργαζομένων και του λαού στη στρατηγική του κεφαλαίου, το παραπάνω σκεπτικό πλασάρεται δημοσίως με το ανάλογο «περιτύλιγμα»: «Κάναμε τόσες θυσίες αυτά τα χρόνια, τώρα που τα καταφέραμε ως χώρα και αρχίζουμε να ανακάμπτουμε, πρέπει να πάμε στις διαπραγματεύσεις με συναίνεση και συνεννόηση, για να διασφαλίσουμε όλοι μαζί τη θετική πορεία».

Πίσω από αυτό το «περιτύλιγμα», επιδιώκεται να κρυφτεί το γεγονός ότι ανάμεσα στα μονοπώλια και τους εκπροσώπους του, από τη μια μεριά, και τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, από την άλλη, δεν υπάρχει κανένα «όλοι μαζί».

«Δίκτυο εναλλακτικής διακυβέρνησης για τη βιωσιμότητα»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη  22 Οχτώβρη 2014

Διαφωνούν δήθεν με την αντιλαϊκή πολιτική και ενώνουν τις δυνάμεις τους για να τη διαχειριστούν με τον πιο βέλτιστο τρόπο σε επίπεδο Τοπικής Διοίκησης. Ο λόγος για τα αυτοδιοικητικά στελέχη της ΔΗΜΑΡ, των Οικολόγων Πράσινων, του ΣΥΡΙΖΑ και «ανεξάρτητους», που χτες, ανακοίνωσαν τη συγκρότηση «Δικτύου εναλλακτικής διακυβέρνησης για τη βιωσιμότητα».

Στην εμπροσθοφυλακή αυτής της πρωτοβουλίας εμφανίζονται αυτοδιοικητικά στελέχη της Θεσσαλονίκης, όπως ο περιφερειακός σύμβουλος, Μιχάλης Τρεμόπουλος, ο αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος Παύλου Μελά, Σάκης Λαζαρίδης, ο πρώην αντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης, Ανδρέας Κουράκης και ο δημοτικός σύμβουλος Πυλαίας Χορτιάτη, Γιώργος Αντωνόπουλος. Επίσης, ανάμεσα σε αυτούς που υπογράφουν την αρχική διακήρυξη του «Δικτύου» είναι η Μαρία Γιαννακάκη, περιφερειακή σύμβουλος Αττικής και βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, ο Γιώργος Καραμέρος, αντιπεριφερειάρχης Αττικής, ο Σπύρος Κουζινόπουλος, δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Θερμαϊκού.

Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, που δόθηκε χτες στη Θεσσαλονίκη, αναφέρθηκε ότι πρόκειται για «πρωτοβουλία», μέσα από την οποία θα προσπαθήσουν να διατυπώσουν ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες προτάσεις προς τις διοικήσεις δήμων, περιφερειών και την κυβέρνηση, προκειμένου να επιλυθούν καθημερινά και μείζονα προβλήματα, ειδικά ενόψει του νέου πακέτου ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων (ΣΕΣ 2014 - 2020). Οι ίδιοι αρνήθηκαν ότι η κίνησή τους αποτελεί προπομπό αντίστοιχων εξελίξεων σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο.

Συναίνεση σε αντιλαϊκό έδαφος

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 18 Οχτώβρη 2014

Έδωσαν και πήραν την προηγούμενη βδομάδα οι αλληλοκατηγορίες στελεχών της συγκυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος αποσταθεροποιεί τη χώρα, ενώ παράλληλα κλινόταν σε όλες τις πτώσεις η ανάγκη κοινωνικής συναίνεσης. Σε τι συνίσταται όμως αυτή, ποιον ενδιαφέρει η διασφάλισή της και γιατί τα «παλικάρια» της αστικής διαχείρισης κονταροχτυπιούνται για τον τίτλο του εγγυητή της;

Η απάντηση ανιχνεύεται στις προτροπές των ίδιων των καπιταλιστών προς το πολιτικό τους προσωπικό να βάλει τα δυνατά του, ώστε να διαμορφωθούν και να διατηρηθούν συνθήκες εθνικής ομοψυχίας μπροστά στους κοινούς στόχους που υιοθετούν όλα τα κόμματα της αστικής διαχείρισης. «Το χρέος να γίνει βιώσιμο, να χαλαρώσει η πολιτική του μνημονίου, να αντιμετωπιστούν τα δομικά προβλήματα της Ευρωζώνης», αυτοί είναι κοινοί «εθνικοί στόχοι», σύμφωνα με άρθρο χτεσινής αστικής εφημερίδας, αλλά ακόμα: Να προωθηθούν οι λεγόμενες «μεταρρυθμίσεις» (βλέπε αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις υπέρ του κεφαλαίου), να στηριχθεί με κάθε τρόπο η προσπάθεια ανάκαμψης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων και, βεβαίως, να έχει η Ελλάδα πρωταγωνιστικό ρόλο στις ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις και τις αντιπαραθέσεις στην περιοχή.