Ενας καβγάς... για τη συναίνεση

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 5 Απρίλη 2015

Πίσω από τον κουρνιαχτό που σήκωσε στις αρχές της περασμένης βδομάδας ο καβγάς ανάμεσα στη συγκυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα της αστικής διαχείρισης, με αφορμή τη διαφωνία σε διαδικαστικά και δευτερεύοντα ζητήματα κατά τη διάρκεια της συζήτησης - παρωδία που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή «για ζητήματα που άπτονται της διαπραγμάτευσης», επιχειρήθηκε να κρυφτεί το γεγονός ότι στο διά ταύτα, και οι μεν και οι δε (πριν, αλλά και μετά τη συνεδρίαση) καλούσαν ο ένας τον άλλο σε «συναίνεση»:

-- Σε «στήριξη της εθνικής προσπάθειας» κάλεσε ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας.

-- Για διάθεση «στήριξης των ελληνικών θέσεων» έκανε λόγο ο πρόεδρος της ΝΔ, Αντ. Σαμαράς.

-- Το παράπονό του ότι ο πρωθυπουργός «δεν πρότεινε να συνεργαστούμε, να συστρατευτούμε, να κάνουμε μια εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης όπως έχουμε προτείνει», εξέφρασε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευ. Βενιζέλος, ενώ η πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Εύη Χριστοφιλοπούλου χαρακτήρισε τη συζήτηση στη Βουλή «μια χαμένη ευκαιρία για την επίτευξη συναίνεσης».

-- Στην ανάγκη «συνεννόησης» στάθηκε και το Ποτάμι, κατηγορώντας χαρακτηριστικά την πρόεδρο της Βουλής ότι η στάση και οι ενέργειές της «την καθιστούν μέρος του προβλήματος της ασυνεννοησίας που κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό και όχι παράγοντα συνεννόησης».

Τα ζητούμενα της «συναίνεσης» και της «συνεννόησης»

Συγκεντρώσεις υπό κυβερνητική ομπρέλα: Το σκηνικό επαναλαμβάνεται

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 12 Φλεβάρη 2015

Μαζικές συγκεντρώσεις οργανωμένες κατά κύριο λόγο από τις κυβερνητικές δυνάμεις (με την υποστήριξη όμως και πολλών ΜΜΕ) έγιναν χτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (σε μικρότερη έκταση σε άλλες πόλεις). Σχετικά βουβές επί της ουσίας οι συγκεντρώσεις, με τα συνθήματα να υπάρχουν περισσότερο στις ανταποκρίσεις της κρατικής - κυβερνητικής τηλεόρασης, παρά στην ίδια την πλατεία Συντάγματος, όπου πάσχιζαν να δημιουργήσουν κλίμα τα μεγάφωνα από βανάκια του ΣΥΡΙΖΑ.

Η συγκέντρωση της Αθήνας, σύμφωνα με το κείμενο των οργανωτών, έγινε σαν κάλεσμα σε «όλους τους λαούς της Ευρώπης να δείξουν έμπρακτα την υποστήριξή τους στον αγώνα του ελληνικού λαού και της ελληνικής κυβέρνησης». Η τηλεοπτική κάλυψη από το μπαλκόνι του υπουργείου Οικονομίας άρχισε περίπου στις 7 και σταμάτησε στις 9 το βράδυ.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης με δήλωσή του αναφέρθηκε σε «ένα νέο "κίνημα πλατειών" προκειμένου να συμπαρασταθεί στην προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης».

Το σκηνικό επαναλαμβάνεται

Το 2011, το λεγόμενο «κίνημα των πλατειών», «κίνημα των αγανακτισμένων» πήρε τα χαρακτηριστικά μιας κινητοποίησης που διαδήλωνε μαζί ο εργαζόμενος με τον εργοδότη του, ο φτωχός αυτοαπασχολούμενος με τμήματα των ανώτερων μεσαίων στρωμάτων για να κατακεραυνώσει τους «300 της Βουλής», κρύβοντας πολύ καλά τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους, την ΕΕ, για λογαριασμό των οποίων παίρνονταν όλα αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα που περιλαμβάνονταν στο μνημόνιο.

Μια μεγάλη οικογένεια...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 24 Δεκέμβρη 2014

Τελικά, το αστικό πολιτικό σύστημα είναι μια «μεγάλη οικογένεια». Μπορεί να βρίζονται, να κονταροχτυπιούνται, να ανταγωνίζονται, να αλληλοκατηγορούνται, όμως όλες αυτές οι διαφορές μπαίνουν στην άκρη κάτω από την έκκληση του κεφαλαίου, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων για συνεννόηση. Αυτό το αποδεικνύουν και οι εξελίξεις γύρω από τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Στην έκκληση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων ανταποκρίνονται όλοι! Δεκάδες βουλευτές, «ανεξάρτητοι», ή ενταγμένοι σε μικρότερα κόμματα, δήλωναν τη δυσαρέσκειά τους γιατί η κυβέρνηση δεν τους δίνει μια αφορμή, μια καλή δικαιολογία για να δηλώσουν το «παρών» τους σε αυτό το προσκλητήριο. Καλούσαν τον πρωθυπουργό να πάρει μια πρωτοβουλία μέχρι την τελευταία στιγμή. Αρκετοί από αυτούς ένιωσαν ανακούφιση ακούγοντας το διάγγελμα της Κυριακής, άλλοι ζητούν το κάτι ακόμα. Ομως, και από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ, των μετανοημένων «μνημονιακών» συνεργατών τους οι διαθέσεις δεν είναι διαφορετικές. Το πρόβλημά τους είναι οι όροι της συνεννόησης, αν αυτή, δηλαδή, θα επιτευχθεί προεκλογικά ή μετεκλογικά, αν το προβάδισμα θα το έχει η ΝΔ ή ο ΣΥΡΙΖΑ. Η ανάγκη συνεννόησης είναι δεδομένη.

Το υπενθυμίζουν οι διάφορες πένες ναυαρχίδων του αστικού Τύπου, που λένε ότι ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ «επιβεβαιώνουν με κάθε ευκαιρία τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό τους. Και χαρακτηρίζουν τη συμμετοχή στο ευρώ προϋπόθεση για την ανάπτυξη».

Το υπενθυμίζουν δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ότι μια κυβέρνησή του θα μπορέσει καλύτερα να εξασφαλίσει την «κοινωνική συνοχή» (δηλαδή την εργατική - λαϊκή συναίνεση στην αντιλαϊκή πολιτική). Αλλά και δηλώσεις επιλαχόντος ευρωβουλευτή του ότι πρέπει να υπάρχει συναίνεση πριν από τις εκλογές. Το φανερώνουν οι συνεχείς διαβεβαιώσεις του ΣΥΡΙΖΑ προς τα αφεντικά, τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους ότι δεν έχουν λόγο να ανησυχούν για τα συμφέροντά τους. Μια σειρά ρεαλιστές παράγοντες του κεφαλαίου ανησυχούν για το πώς θα εξασφαλίζεται η εναλλαγή κομμάτων στην αστική διακυβέρνηση. Ανάγκη του συστήματος, αλλά και βασικός όρος, για να εξαπατώνται οι εργαζόμενοι ότι μοναδική λύση είναι κάθε 4 χρόνια να τιμωρούν το ένα αστικό κόμμα, ψηφίζοντας ένα άλλο, να αντικαθιστούν τη μια αστική κυβέρνηση με μια άλλη, ενώ βεβαίως «όλα θα αλλάζουν και όλα τα ίδια θα μένουν», αφού στο τιμόνι της εξουσίας θα βρίσκεται το κεφάλαιο, θα συνεχίζεται η πορεία στον αντιλαϊκό καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, είτε αυτή πραγματοποιείται από παράδρομους είτε από κεντρικές λεωφόρους. Γι' αυτό, άλλωστε, ζητούν ανοιχτές, ομολογημένες δεσμεύσεις καθενός που θέλει να κυβερνήσει. Κάτι που, βεβαίως, δυσκολεύει τον ΣΥΡΙΖΑ ως διεκδικητή της διακυβέρνησης που θέλει να «εκφράσει» τη λαϊκή αγανάκτηση απέναντι στη σημερινή αντιλαϊκή πολιτική, αλλά, ταυτόχρονα, δίνει εξετάσεις για να πάρει το χρίσμα από το κεφάλαιο.

Η πολυπόθητη συνεννόηση, για την οποία ιδρώνουν καθημερινά διάφοροι παράγοντες του κεφαλαίου, για να σμίξουν τα διάφορα σόγια της ίδιας μεγάλης οικογένειας έχει στο στόχαστρο τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα, που δεν πρέπει να έχουν καμιά ανησυχία ή έγνοια για το εάν αυτή επιτευχθεί. Αντίθετα, η διέξοδος γι' αυτούς βρίσκεται σε μια άλλη συνεννόηση: Αυτή ανάμεσα σε εργαζόμενους, φτωχούς αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, γυναίκες και νεολαίους. Συνεννόηση που θα στρέφεται ενάντια στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, στο κεφάλαιο, στα συμφέροντά τους. Μια τέτοια συνεννόηση της μεγάλης οικογένειας του λαού, μια εργατική - λαϊκή συμμαχία έχει ανάγκη ο λαός μας σήμερα. Για να παλέψει αποτελεσματικά για την ανάκτηση των απωλειών της κρίσης, για να βάλει εμπόδια στη συνεχιζόμενη αντιλαϊκή πολιτική, για τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, για να διεκδικήσει μια ζωή χωρίς αφεντικά. Προϋπόθεση είναι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ παντού.

Το τραπέζι της συνεννόησης είναι στρωμένο

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 1 Νοέμβρη 2014    

Μέρα με τη μέρα ο ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ότι η θέση του στο τραπέζι της λεγόμενης «εθνικής συνεννόησης», που καλούν τα άλλα αστικά κόμματα, οι επιχειρηματικοί όμιλοι και οι φορείς τους, τα αστικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, είναι δεδομένη και με συγκεκριμένο καταμερισμό. Ένας ρόλος επιζήμιος στην ουσία του για τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα. Όχι μόνο γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει «παρών» στη συνέχεια του σημερινού αντιλαϊκού δρόμου του κεφαλαίου και της ΕΕ. Αλλά, πολύ περισσότερο, γιατί με τις δυνάμεις που διαθέτει και όπου μπορεί να το κάνει βάζει εμπόδια σήμερα σε κάθε προσπάθεια για την ανάπτυξη αγώνων που δεν μπορούν να αξιοποιηθούν στο παιχνίδι της κυβερνητικής εναλλαγής, σε κάθε βήμα για την ανασύνταξη του κινήματος, την προώθηση της Λαϊκής Συμμαχίας, σε κάθε κίνηση που έχει στόχο να συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι ότι η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια τους, στην οργάνωσή τους, στην πάλη τους σε αντιπαράθεση με τον αντιλαϊκό δρόμο του κεφαλαίου και της ΕΕ και όλες τις πολιτικές εκδοχές που τον στηρίζουν.

***

Έχουμε και λέμε:

-- Το περίφημο «το κράτος θα έχει συνέχεια», που δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, μετά τη συνάντησή του με τον Δ. Αβραμόπουλο, ε και βέβαια, είναι μια ξεκάθαρη πολιτική θέση που δείχνει πως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ως πιθανή αυριανή κυβέρνηση, έχει εγγυηθεί πως όλες οι δεσμεύσεις στο πλαίσιο του σημερινού αντιλαϊκού δρόμου, απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, στις καπιταλιστικές ενώσεις, θα τηρηθούν. Γι' αυτό άλλωστε δεν δεσμεύεται απέναντι στο λαό ότι θα ακυρώσει νόμους όπως αυτός για την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού. Είναι και αυτός μια «συνέχεια του κράτους» που θα τηρηθεί, αν κρίνει κανείς από την πρόσφατη πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ, όπου δεν κάνει καμία αναφορά στην επαναφορά των μισθών...

-- Μοιραία, λοιπόν, ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η - ας πούμε - «κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ» στην Περιφέρεια Αττικής, είναι ίδιος με αυτόν του «μνημονιακού» Σγουρού γι' αυτό και τον ψήφισε άλλωστε ο ίδιος, όπως τον ψήφισαν ή τον αποδέχτηκαν «σκληροπυρηνικοί» νεοφιλελεύθεροι, όπως ο Τζήμερος. Ο προϋπολογισμός που λέει «πειθαρχία» στη συνέχεια της «μνημονιακής» πολιτικής στην περιφέρεια με τα μεγαλύτερα ποσοστά φτώχειας και ανεργίας στη χώρα, που δίνει ψίχουλα για την προστασία από τις πλημμύρες και πακτωλό εκατομμυρίων ευρώ στους καπιταλιστές, ε και βέβαια είναι μία πολύ καλή αρχή και βάση για «συνεννόηση»...

-- Μια χαρά ήταν και η «συνεννόηση» στις εκλογές της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής (ΠΕΔΑ) για την εκλογή προέδρου. Εκεί η σύγκλιση ανάμεσα σε «μνημονιακούς» δημάρχους του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ και τους «αντιμνημονιακούς» του ΣΥΡΙΖΑ γέννησε τον νέο πρόεδρο της Ένωσης, δήμαρχο Νέας Ιωνίας, του ΣΥΡΙΖΑ. Και βέβαια εκτός από το παρασκήνιο και τα κομπρεμί, με τα οποία μοίρασαν «μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί» τα αξιώματα, άλλο είναι το κύριο: Η συμφωνία τους - παρά τις όποιες επιμέρους διαφορές - στο μοντέλο φορομπηξίας και στήριξης επιχειρηματικών συμφερόντων μέσα και από την Τοπική Διοίκηση. Εκτός από τα παραπάνω, υπάρχουν πολλά ακόμα που δείχνουν πως αυτό το τραπέζι της συνεννόησης είναι στρωμένο και ο καθένας έχει πάρει τη θέση του.