Συγκεντρώσεις υπό κυβερνητική ομπρέλα: Το σκηνικό επαναλαμβάνεται

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 12 Φλεβάρη 2015

Μαζικές συγκεντρώσεις οργανωμένες κατά κύριο λόγο από τις κυβερνητικές δυνάμεις (με την υποστήριξη όμως και πολλών ΜΜΕ) έγιναν χτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (σε μικρότερη έκταση σε άλλες πόλεις). Σχετικά βουβές επί της ουσίας οι συγκεντρώσεις, με τα συνθήματα να υπάρχουν περισσότερο στις ανταποκρίσεις της κρατικής - κυβερνητικής τηλεόρασης, παρά στην ίδια την πλατεία Συντάγματος, όπου πάσχιζαν να δημιουργήσουν κλίμα τα μεγάφωνα από βανάκια του ΣΥΡΙΖΑ.

Η συγκέντρωση της Αθήνας, σύμφωνα με το κείμενο των οργανωτών, έγινε σαν κάλεσμα σε «όλους τους λαούς της Ευρώπης να δείξουν έμπρακτα την υποστήριξή τους στον αγώνα του ελληνικού λαού και της ελληνικής κυβέρνησης». Η τηλεοπτική κάλυψη από το μπαλκόνι του υπουργείου Οικονομίας άρχισε περίπου στις 7 και σταμάτησε στις 9 το βράδυ.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης με δήλωσή του αναφέρθηκε σε «ένα νέο "κίνημα πλατειών" προκειμένου να συμπαρασταθεί στην προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης».

Το σκηνικό επαναλαμβάνεται

Το 2011, το λεγόμενο «κίνημα των πλατειών», «κίνημα των αγανακτισμένων» πήρε τα χαρακτηριστικά μιας κινητοποίησης που διαδήλωνε μαζί ο εργαζόμενος με τον εργοδότη του, ο φτωχός αυτοαπασχολούμενος με τμήματα των ανώτερων μεσαίων στρωμάτων για να κατακεραυνώσει τους «300 της Βουλής», κρύβοντας πολύ καλά τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους, την ΕΕ, για λογαριασμό των οποίων παίρνονταν όλα αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα που περιλαμβάνονταν στο μνημόνιο.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ : Καθόλου ρεύμα ή 1 ευρώ τη μέρα για ρεύμα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 17 Δεκέμβρη 2014

Η αντιπαράθεσή τους μακριά από τις ανάγκες του λαού

Οποιος παρακολούθησε τη Δευτέρα το βράδυ τη συζήτηση ανάμεσα στους κ.κ. Ντινόπουλο και Στρατούλη στον τηλεοπτικό σταθμό STAR, κατάλαβε από ένα και μόνο παράδειγμα διαπληκτισμού ποια είναι η ουσία της αντιπαράθεσης ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ και τι τραγικές επιπτώσεις μπορεί να έχει για το λαό το να στηρίξουν τη μία ή την άλλη πολιτική πρόταση, που η βάση της, βέβαια, έχει τον ίδιο στρατηγικό στόχο.

Ερχεται ως θέμα συζήτησης η απόφαση της Περιφέρειας Αττικής που διοικεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μοιράσει ένα βοήθημα 360 ευρώ σε όσους έχει κοπεί το ρεύμα για να επανασυνδεθεί. Λέει, λοιπόν, ο υπουργός της ΝΔ: «Κοροϊδεύετε τον κόσμο, τούς δίνετε 1 ευρώ τη μέρα και λέτε ότι τούς δίνετε δωρεάν ρεύμα». Απαντά ο κ. Στρατούλης: «Εσείς τούς κόβετε το ρεύμα».

Και οι δύο έχουν κάποιο δίκιο. Το ερώτημα για το λαό, όμως, είναι άλλο. Μπορεί για τα εργατικά νοικοκυριά, που έχουν συγκεκριμένες ανάγκες και μάλιστα στον 21ο αιώνα, να μπαίνει σαν δίλημμα το: Καθόλου ρεύμα ή 1 ευρώ τη μέρα για ρεύμα (δηλαδή πάλι καθόλου ρεύμα);

Τα αδιέξοδα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 28 Νοέμβρη 2014

 «Αδιέξοδο στο Παρίσι», αυτό διατυμπάνιζαν χτες όλα τα αστικά ΜΜΕ, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις κυβέρνησης - τρόικας, αναπτύσσοντας μια σειρά σενάρια για το τι πρόκειται να γίνει. Από τη φιλοκυβερνητική πλευρά, εκφράζεται η ανησυχία για αβεβαιότητα, ανασφάλεια, κινδύνους πολιτικής αποσταθεροποίησης. Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, μιλάνε για ταπείνωση της κυβέρνησης στο Παρίσι, για ανικανότητα διαπραγμάτευσης, για την κυβέρνηση που είναι έτοιμη να δεχτεί ό,τι θέλουν οι δανειστές. Την ίδια στιγμή, μια σειρά από παράγοντες του αστικού πολιτικού συστήματος επαναφέρουν το ζήτημα της ανάγκης συνεννόησης ανάμεσα στις βασικές δυνάμεις της αστικής διαχείρισης, έτσι ώστε να μπορέσει να συγκροτηθεί ένα διαπραγματευτικό μέτωπο και να δοθεί μήνυμα πολιτικής σταθερότητας στους δανειστές.

Το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα δεν μπορούμε να το προβλέψουμε. Αρκετά ενδεχόμενα είναι, πάντως, ανοιχτά. Για τους εργαζόμενους είναι βασικό ζήτημα να μην αποπροσανατολιστούν σε αυτές τις συνθήκες. Να μην υποκύψουν ούτε στους εκφοβισμούς και την καταστροφολογία για τον κίνδυνο η Ελλάδα να μείνει μόνη της, που επισείει η κυβέρνηση, ούτε στις αυταπάτες και τις ψευδαισθήσεις, που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι μια κυβερνητική εναλλαγή με αυτόν στο τιμόνι θα εξασφαλίσει μια φιλολαϊκή διαπραγμάτευση.

Μπροστά τους βρίσκεται η συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, του κεφαλαίου που θα είναι εδώ όπως και να εξελιχθεί η διαπραγμάτευση, με κάθε κυβέρνηση στο έδαφος του αντιλαϊκού δρόμου ανάπτυξης του κεφαλαίου και της ΕΕ. Μπροστά τους βρίσκεται μια ζωή με τσακισμένα δικαιώματα, με υποβαθμισμένες λαϊκές ανάγκες, μια ζωή μειωμένων απαιτήσεων. Δεν πρέπει οι εργαζόμενοι να κάνουν τα αδιέξοδα του συστήματος δικά τους αδιέξοδα.

Εχουν τη δυνατότητα να βγουν από τους φαύλους κύκλους του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, να απεγκλωβιστούν από τα διάφορα αντιλαϊκά σενάρια της υποταγής και της αναμονής. Μόνος δρόμος που υπάρχει είναι να γίνουν οι ίδιοι, το εργατικό - λαϊκό κίνημα πραγματική αντιπολίτευση στα μονοπώλια, στα κόμματά τους, στην εξουσία τους, στην ΕΕ.

Αυτόν το δρόμο δείχνουν τόσο το πανελλαδικό συλλαλητήριο την 1η Νοέμβρη όσο και η χτεσινή πανεργατική απεργία, παρά τις δυσκολίες με τις οποίες αναμετρήθηκε και την υπονόμευσή της από τον παλιό και νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Με ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα και λαϊκή συμμαχία να βάλουν εμπόδια στην αντιλαϊκή επίθεση, να διαμορφωθούν προϋποθέσεις για ριζική ανατροπή της σημερινής κατάστασης με ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων με το λαό, την εργατική τάξη να συγκροτούν τη δικιά τους εξουσία. Προϋπόθεση είναι η ολόπλευρη ισχυροποίηση του ΚΚΕ με κάθε τρόπο. Χρειάζεται, λοιπόν, ετοιμότητα και επαγρύπνηση, ο λαός να παρέμβει με κάθε τρόπο στις εξελίξεις.

ΚΚΕ: Σχόλιο για την αντιπαράθεση κυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ για την κοστολόγηση των κυβερνητικών προγραμμάτων

ΠΗΓΗ 902.gr Δημοσίευση: Τετ, 17/09/2014 - 15:03
Σε σχόλιό του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την αντιπαράθεση κυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την κοστολόγηση των κυβερνητικών προγραμμάτων επισημαίνει:

«Η αντιπαράθεση κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος απ’ τους δύο έχει το πιο "ρεαλιστικό και κοστολογημένο" πρόγραμμα κρύβει από το λαό ότι ο "ρεαλισμός" και των δύο υποτάσσεται στους στόχους της καπιταλιστικής κερδοφορίας και τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, γι’ αυτό και εξαντλείται σε κάποια ψίχουλα για τη διαχείριση της πιο ακραίας φτώχειας, τη στιγμή που θα συνεχίζεται η αφαίμαξη του λαού, εξαιτίας της συνολικής αντιλαϊκής πολιτικής».