Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΞΕΝΗ ΣΗΜΑΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΞΕΝΗ ΣΗΜΑΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 15 Μαρτίου 2015

Με τη φωνή του κεφαλαίου



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 13 Μάρτη 2015

 «Δημοσιονομικό χώρο» για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας στην Ελλάδα, με αντάλλαγμα τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων στήριξης του κεφαλαίου και μεταρρυθμίσεις παντού, ακόμα και σε τομείς όπως το Ασφαλιστικό, με απόσπαση της συναίνεσης του λαού, ζήτησε ο πρωθυπουργός, μιλώντας χτες στη γενική συνέλευση του ΟΟΣΑ.
Ευθύς εξαρχής, ταυτίστηκε με ΟΟΣΑ και ΔΝΤ, δηλώνοντας ότι «αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των οικονομολόγων, των διανοουμένων και των διεθνών οργανισμών, όπως ο ΟΟΣΑ και το ΔΝΤ, ότι η Ευρώπη χρειάζεται απεγνωσμένα να ξεφύγει από την παγίδα της λιτότητας για να εγκαινιάσει μια νέα εποχή ανάπτυξης και ευημερίας». Ευημερία όχι όμως για το λαό. Γι' αυτόν, ο Αλ. Τσίπρας ζήτησε αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, άμβλυνση δηλαδή των ακραίων εκφάνσεων της φτώχειας, στόχο που συνέδεσε ευθέως με την προσπάθεια «να αποκατασταθεί το κύρος του ευρωπαϊκού εγχειρήματος».
***
Ο τερματισμός της λιτότητας για το κεφάλαιο φαίνεται όμως πως δεν αρκεί. Ετσι, ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκε επιπλέον την αξίωση για «αναδιάρθρωση του χρέους» και την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις με τη συνδρομή του ΟΟΣΑ. Με νωπή στη συλλογική μνήμη την περιβόητη «εργαλειοθήκη», ο Αλ. Τσίπρας έσπευσε να διασκεδάσει εντυπώσεις, ισχυριζόμενος ότι αναφέρεται σε «μια νέα σχέση με τον ΟΟΣΑ μακριά από τις εργαλειοθήκες του παρελθόντος», κρύβοντας ότι τα εργαλεία ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, στόχο που υπηρετεί ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός, είναι εργαλεία που συγχρόνως τσακίζουν τα δικαιώματα του λαού.

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2015

Άλλο μνημόνια, άλλο δανειακές συμβάσεις;



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 12 Φλεβάρη 2015

Με «παιχνίδια με τις λέξεις και τις διατυπώσεις» (ορολογία από το κύριο άρθρο της χτεσινής «Αυγής»), με λαθροχειρίες και μισές αλήθειες, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επιχειρεί να «κουκουλώσει» το γεγονός ότι η νέα συμφωνία, που παζαρεύει με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (Κομισιόν - ΕΚΤ - ΔΝΤ) για λογαριασμό του εγχώριου κεφαλαίου, θα συνοδεύεται από παλιούς και νέους αντιλαϊκούς όρους, προσπαθεί να αποσπάσει τη λαϊκή συναίνεση στην παράταση των αντιλαϊκών δανειακών συμβάσεων.
Μετά το συνεχιζόμενο γαϊτανάκι για το αν η συμφωνία αυτή θα λέγεται «πρόγραμμα - γέφυρα» ή «τεχνική παράταση» του μνημονίου, στην προχτεσινή ομιλία του στη Βουλή ο Αλ. Τσίπρας επιχείρησε αφενός να διαχωρίσει τις δανειακές συμβάσεις από τα μνημόνια (τις πρώτες, λέει, τις διαπραγματεύεται, ενώ τα δεύτερα ακυρώθηκαν από την αποτυχία τους και τη λαϊκή ετυμηγορία) και αφετέρου να διαχωρίσει τα μνημόνια από τη συνολική αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ και του κεφαλαίου, παρουσιάζοντάς τα ως «νομική και πολιτική αποτύπωση του νεοφιλελευθερισμού».

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2015

Μια ωραία ατμόσφαιρα...



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 5 Φλεβάρη 2015

Αν κάποιος διαβάζει αυτές τις μέρες το σύνολο σχεδόν του αστικού Τύπου θα μπορούσε να σκεφτεί εύκολα εκείνη τη θρυλική ατάκα από τον παλιό καλό ελληνικό κινηματογράφο «είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα...» Αν κάποιος ξεφύλλιζε και στεκόταν στα κεντρικά άρθρα των ναυαρχίδων του αστικού Τύπου θα διέκρινε με ευκολία την προφανή διάθεση στήριξης της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη διεθνείς επαφές και συζητήσεις, ενόψει της έναρξης της επίσημης διαπραγμάτευσης με «Ευρωπαίους εταίρους» και «δανειστές», ο αστικός Τύπος διαμορφώνει ένα κλίμα που συνοψίζεται στο εξής: Πρέπει όλοι να σταθούμε δίπλα σε αυτή την ...προσπάθεια, σε αυτήν τη διαπραγμάτευση.
Μια διαπραγμάτευση που - εάν κάποιος δει πιο ψύχραιμα τις πραγματικές συνθήκες και γεγονότα - στο επίκεντρό της βρίσκεται ο τρόπος που ο ελληνικός λαός θα συνεχίζει να πληρώνει με μεγάλο κόστος ένα χρέος που δεν δημιούργησε ο ίδιος, το πώς θα θωρακιστεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων, πώς θα προχωρήσουν «μεταρρυθμίσεις» (που, όπως τόνισε χτες ο πρωθυπουργός κατά τη συνάντησή του με τον Γάλλο Πρόεδρο, αποτελούν επιδίωξη της κυβέρνησης, δεν τις επιβάλλει κανείς), πώς θα εξασφαλιστεί ζεστό χρήμα για την ανάκαμψη του κεφαλαίου.