Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 20 Απριλίου 2015

ΝΔ - ΠΟΤΑΜΙ - ΠΑΣΟΚ: Αντιπολιτευόμενοι για λογαριασμό του κεφαλαίου



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 19 Απρίλη 2015
Σε δύο βασικούς άξονες κινούνται οι διεργασίες στις αστικές πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Ο ένας, η ενδεχόμενη σύμπηξη ενός κοινού μετώπου ενάντια στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προκειμένου να εμφανιστούν ικανές να αναλάβουν εκ νέου τα ηνία διαχείρισης της αστικής εξουσίας. Ο δεύτερος, η προπαγάνδιση από μέρους τους μιας τέτοιας ατζέντας, ώστε να πιέσουν ή και να απελευθερώσουν την κυβέρνηση, εξασφαλίζοντάς της την ευρύτερη δυνατή συναίνεση στην εφαρμογή των αναδιαρθρώσεων που έχει ανάγκη το κεφάλαιο προς αναθέρμανση της οικονομίας του.
Αποδεικνύοντας ότι αυτές οι δυνάμεις κάνουν αντιπολίτευση από τη σκοπιά επιτάχυνσης της προώθησης των συμφερόντων του κεφαλαίου, συμπολιτευόμενοι, δηλαδή, στο βασικό στρατηγικό πλαίσιο που υπηρέτησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια και υπηρετεί και η σημερινή συγκυβέρνηση.
Μέτωπο «φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων»
Σε αυτήν τη βάση, λέγεται ότι ο Αντ. Σαμαρας θα επιχειρήσει εκ νέου να εξασφαλίσει τη σύμφωνη γνώμη του Στ. Θεοδωράκη από το Ποτάμι και του Ευ. Βενιζέλου από το ΠΑΣΟΚ, ώστε να προχωρήσει η συγκρότηση ενός μετώπου «φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων» και να υπάρχει συντονισμένη αντιπολιτευτική τακτική απέναντι στην κυβέρνηση. Αλλωστε, και τα τρία αυτά αστικά κόμματα συγκλίνουν ολοένα και πιο ανοικτά, τελευταία, στην κριτική τους απέναντι στην κυβέρνηση στα ζητήματα διαχείρισης των ζητημάτων της καπιταλιστικής οικονομίας, το μεταναστευτικό, και τη λεγόμενη δημόσια ασφάλεια.

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015

Αντιλαϊκές συναινέσεις



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 1 Φλεβάρη 2015
Καιρό πριν την εκλογική αναμέτρηση της 25ης Γενάρη, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ορκιζόταν στη συναίνεση, διαβεβαιώνοντας ότι θα την επιδιώξει «ανεξάρτητα απ' το ποσοστό, ακόμα και αν έχει αυτοδυναμία». Εξηγούσε και το λόγο, υποστηρίζοντας ότι στην κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα κανένα κόμμα μόνο του δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, δίχως ευρύτερη συναίνεση και οικοδόμηση συμμαχιών σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Είναι σαφές ότι τη συναίνεση στο «κοινωνικό επίπεδο», του λαού δηλαδή, εξυμνούν και επιδιώκουν όσοι ξέρουν ότι δεν μπορούν να την κερδίσουν με την πολιτική που θα εφαρμόσουν.
Οι εκλογές έγιναν, ο ΣΥΡΙΖΑ τις κέρδισε και σε χρόνο ρεκόρ σχημάτισε κυβέρνηση συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ. Η συνάντηση το πρωί της Δευτέρας, 26 Γενάρη, Τσίπρα - Καμμένου απέδειξε ότι όλα είχαν προσυμφωνηθεί και ΣΕτα προεκλογικά τσαλιμάκια, με αιχμές, κατηγορίες, σκωπτικές διαφημίσεις και αφ' υψηλού σχόλια του ενός για τον άλλον, ήταν για τα μάτια του κόσμου και βασικά για καθαρά προεκλογικές ανάγκες. Στη νέα κυβέρνηση, εκτός απ' τους ΑΝΕΛ, υπουργικό θώκο έλαβαν και οι Οικολόγοι Πράσινοι, που προεκλογικά εντάχτηκαν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ.
Και δε σταματά εκεί η προσπάθειά του για επίτευξη ευρύτερης συναίνεσης. Για παράδειγμα, καμία πόρτα συνεργασίας με το Ποτάμι δεν έχει κλείσει. Ισα - ίσα, ο επικεφαλής του τελευταίου, μετά τη συνάντηση με τον Τσίπρα, δήλωσε πρόθυμος να πάρει μέρος σε μια «εθνική ομάδα» διαπραγμάτευσης του χρέους.

ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΑ ΑΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ: Βασικός άξονας η διαφύλαξη της πορείας της αντιλαϊκής πολιτικής



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 1 Φλεβάρη 2015
Το εκλογικό αποτέλεσμα της προηγούμενης Κυριακής λειτουργεί, όπως είναι λογικό, επιταχυντικά στην αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού.
Στην ηγεσία της ΝΔ φαίνεται, για την ώρα, ότι στόχος είναι η αποφυγή της εσωκομματικής γκρίνιας και «εσωστρέφειας», η επίδειξη ετοιμότητας του κόμματος να ξαναδιεκδικήσει τη διακυβέρνηση, αν και οι εσωκομματικές διεργασίες ήταν και είναι υπαρκτές και συνοδεύονται από έντονες αντιθέσεις
Βεβαίως, η ΝΔ επιδιώκει να σπρώχνει τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ώστε να προωθηθούν οι περιλάλητες μεταρρυθμίσεις, συνολικά η πολιτική της καπιταλιστικής ανάκαμψης στα ευρωατλαντικά πλαίσια, παρά τις διαφορές στο μείγμα διαχείρισης. Η όποια κριτική ασκείται στη νέα συγκυβέρνηση από τη ΝΔ γίνεται από τη σκοπιά του κεφαλαίου, με επίκεντρο τις σχέσεις με τους δανειστές και τους εταίρους ώστε να μη διακινδυνεύσουν την πορεία εξόδου στις αγορές, που σημαίνει την ολοκλήρωση του τωρινού προγράμματος. Σπρώχνουν βεβαίως και για τις ιδιωτικοποιήσεις, για να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας στα μονοπώλια, για να μην ξαναϋπάρξουν «ελλείμματα», να προχωρήσουν παραπέρα τα αντιλαϊκά μέτρα που προβλέπονται στα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ.