Συνεχίζουμε σταθερά την προβολή της πρότασής μας

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 27 Σεπτέμβρη 2015

Η μάχη που δώσαμε σε αυτές τις εκλογές, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, αποτελεί, όπως άλλωστε κάθε μάχη και δράση των κομμουνιστών, μια σημαντική παρακαταθήκη για να διευρύνουμε τη ζύμωση σε πλατιές λαϊκές μάζες, της πολιτικής πρότασης, του προγράμματος του Κόμματος. Είναι μέρος της προσπάθειας για την πολιτική χειραφέτηση εργατικών - λαϊκών δυνάμεων, στην κατεύθυνση της ταξικής πάλης για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Το ΚΚΕ διεξήγαγε ένα σκληρό ιδεολογικο-πολιτικό αγώνα ενάντια στις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές «μνημόνιο - αντιμνημόνιο», «νέο - παλιό», «ευρώ - δραχμή», που χρησιμοποιούσαν όλα τα κόμματα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπηρετούν τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, την εξουσία του κεφαλαίου. Εξήγησε ότι η αντιπαράθεση για το πώς θα διαμορφωθούν πιο ευνοϊκές συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης, για «παραγωγική ανασυγκρότηση» ή για «εθνικό σχέδιο ανάπτυξης», είναι ξένη για τα λαϊκά συμφέροντα. Ανέδειξε την πραγματική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα από τη μία και το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους από την άλλη.

Το ΚΚΕ, αξιοποιώντας την πείρα των 5 χρόνων της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, αναδεικνύει το πραγματικό δίλημμα. Είτε θα συνεχίσουμε στο γνωστό αντιλαϊκό καπιταλιστικό δρόμο με την καπιταλιστική ιδιοκτησία, το καπιταλιστικό κέρδος, την εξουσία του κεφαλαίου, που απαιτεί συνεχώς νέα αντιλαϊκά μέτρα, που γεννά κρίσεις, είτε θα διαλέξουμε άλλο δρόμο, με κοινωνική ιδιοκτησία, κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, που θα λειτουργεί με κριτήριο τις εργατικές - λαϊκές ανάγκες, εργατική - λαϊκή εξουσία, με το δρόμο δηλαδή της νέας κοινωνικής οργάνωσης, του σοσιαλισμού. Δείχνοντας ότι υπάρχει εναλλακτικός δρόμος για το λαό, που προϋποθέτει βεβαίως την πραγματική σύγκρουση, τη ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία τους, την ανατροπή τους.

ΣΥΡΙΖΑ: Ο καλύτερος κήρυκας των μονόδρομων

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 3 Σεπτέμβρη 2015

Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του αναδεικνύονται κάθε μέρα στους καλύτερους κήρυκες του δήθεν μονόδρομου του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της συμμετοχής της χώρας στην ΕΕ.

Είναι ενδεικτική η αρθρογραφία στην «Αυγή της Κυριακής» 30/8. Σημειώνεται σε άρθρο των Λ. Στουκογιώργου και Κ. Βεργόπουλου ότι αυτός ο προσανατολισμός προς την ΕΕ «δεν είναι συγκυριακή απόφαση, αλλά στρατηγική επιλογή». Οι δύο αρθρογράφοι, επαναφέροντας το παμπάλαιο περί «Ευρώπης των λαών» και «πάλης για αλλαγή των συσχετισμών από μέσα» ή τα περί «πάλης για να ηττηθεί ο νεοφιλελευθερισμός» και «κριτικής στις Συνθήκες», σημειώνουν χαρακτηριστικά: «Η ΕΕ και ο πυρήνας της, η Ευρωζώνη, παραμένουν ακόμη περισσότερο στη σημερινή συγκυρία το μοναδικό πεδίο όπου έμπρακτα διεκδικούνται οι δυνατόν καλύτεροι όροι για τις δυνάμεις της εργασίας και για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Καμιά εναλλακτική υπερεθνική ολοκλήρωση με στοιχειωδώς δημοκρατική νομιμοποίηση δεν έχει αναδειχθεί στη διεθνή σκηνή».

Επίσης, χαρακτηριστικός είναι ο συνεντευξιαζόμενος στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας, Ν. Φίλης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, που λέει, συνεχίζοντας το «παραμύθι» της δήθεν αντίστασης του ΣΥΡΙΖΑ: «Χρειάζεται, λοιπόν, να ξαναϋφάνουμε ένα νέο κοινωνικοπολιτικό μπλοκ εξουσίας, που θα κερδίζει διαρκώς λαϊκές συναινέσεις, προκειμένου η χώρα, μέσα στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, να αναζητεί συμμαχίες στη βάση ενός πολιτικού σχεδίου για την ήττα της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας».

***

Χρεοκοπία ψευδαισθήσεων, επιχειρημάτων...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 22 Ιούλη 2015

Αυτό που πραγματικά χρεοκόπησε μετά τις πρόσφατες εξελίξεις με το νέο μνημόνιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι η άποψη πως είναι δυνατόν να υπάρξει διέξοδος για το λαό χωρίς ρήξη με το κεφάλαιο, την εξουσία του και την ΕΕ. Όλα τα επιχειρήματα πάνω στα οποία βασίστηκε η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, από το 2012 μέχρι το 2015, ότι μπορεί μια κυβερνητική εναλλαγή εντός του συστήματος, μια άλλη διαπραγμάτευση εντός των θεσμών της ΕΕ, να φέρουν θετικές εξελίξεις για το λαό έχουν στην πραγματικότητα καταρρεύσει.

Αποδείχθηκε ότι το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ είναι δεσμευτικό, δεν χωρά πολλές αναπροσαρμογές και εναλλακτικές. Η αλήθεια είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ υπολόγιζε σε μια δυνατότητα αλλαγής στο μείγμα διαχείρισης σε επίπεδο ΕΕ, περνώντας σε μια λιγότερη περιοριστική πολιτική. Ποντάρισε σε μια έστω μικρή ανάκαμψη που θα του επέτρεπε να δώσει με το ένα χέρι λίγα ψίχουλα σαν αυτά που υπήρχαν στο περίφημο Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ενώ με το άλλο χέρι θα προωθούσε με πιο ευέλικτο τρόπο απ' τους προηγούμενους μια σειρά αντιλαϊκές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις αναγκαίες για τη στήριξη της ανάκαμψης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων. Θα μπορούσε, όμως, αυτά τα «ψίχουλα» να τα «πουλήσει» ως πρώτα βήματα, για να ανοίξει ο δρόμος για ανάκαμψη των απωλειών, για επαναφορά δικαιωμάτων, για κατάργηση του αντεργατικού - αντιλαϊκού μνημονιακού πλαισίου.

Υπολόγιζε έτσι πως τάζοντας ανέξοδα «ελπίδα» θα μπορούσε να πετύχει ό,τι δεν μπόρεσαν όλοι οι άλλοι, να προωθήσει μια πολιτική για λογαριασμό του κεφαλαίου αλλά με έναν πιο ήπιο τρόπο που θα εξασφαλίζει την εργατική - λαϊκή συναίνεση, αξιοποιώντας και τα «ερείσματά» του στο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Πυρκαγιά στο εργοστάσιο Ανακύκλωσης στον Ασπρόπυργο: Τοξικό το ίδιο το καπιταλιστικό κέρδος

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 11 Ιούνη 2015

Τα ρεπορτάζ στον αστικό Τύπο, με αφορμή την πυρκαγιά στο εργοστάσιο Ανακύκλωσης στον Ασπρόπυργο έχουν απ' όλα: Αλληλοκατηγορίες υπευθύνων, περιγραφή του περιβαλλοντικού προβλήματος, υποσχέσεις...

Κουβέντα, όμως, δεν έχουν για την πηγή του κακού, το καπιταλιστικό κέρδος που είναι ασύμβατο με τη λήψη σοβαρών μέτρων πρόληψης και αντιμετώπισης βιομηχανικών ατυχημάτων. Κουβέντα για το διαχρονικό έγκλημα της επιβάρυνσης του Θριασίου Πεδίου, όπου συμβιώνουν ανεξέλεγκτα η βιομηχανία και η κατοικία και έχουν καταγραφεί πολλές φορές σοβαρά ατυχήματα, με πρόσφατο στο εργοδοτικό έγκλημα στα ΕΛΠΕ. Κουβέντα για την απουσία σχεδίου αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων και ενημέρωσης του πληθυσμού για την προστασία του. Κουβέντα για τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων. Κουβέντα για τις ευθύνες του κράτους, των κυβερνήσεων, της Περιφέρειας Αττικής διαχρονικά, για την αδειοδότηση λειτουργίας επιχειρήσεων χωρίς στοιχειώδη μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας, αποφυγής φαινομένων ή άμεσης καταστολής τους όταν συμβούν, όπως η πυρκαγιά. Καμιά κουβέντα για την πολιτική της χωροθέτησης και αδειοδότησης εγκαταστάσεων επεξεργασίας αποβλήτων στο Θριάσιο, και τις μέρες διοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ που συνεχίζει την ίδια πολιτική. Κουβέντα για τις ευθύνες στα όργανα της Τοπικής Διοίκησης, στις ηγεσίες των οποίων μετείχαν και εξακολουθούν να μετέχουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες πριμοδότησαν την ιδιωτικοποίηση των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης απορριμμάτων, συμμετέχοντας στο μετοχικό κεφάλαιο της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης και Ανακύκλωσης (ΕΕΑΑ ΑΕ), η οποία διαχειρίζεται την ανακύκλωση. Συναινώντας έτσι και στην επιλογή να μετακυλίεται στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων το κόστος της ανακύκλωσης, αφού αυτό ενσωματώνεται από τις εταιρείες στο προϊόν που αγοράζουν οι καταναλωτές. Και εντέλει πριμοδότησαν την κυρίαρχη λογική της ιδιωτικοποίησης συνολικά της διαχείρισης των απορριμμάτων, στην οποία φέρεται δήθεν να αντιδρά τώρα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με την αναστολή των εγκαταστάσεων μέσω Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), συμφωνώντας ωστόσο στην κοινοτική οδηγία και εθνική νομοθεσία που επιβάλλει την επιχειρηματική δραστηριότητα στον χρυσοφόρο αυτόν τομέα.

Η «ιστορική ευκαιρία» ή «ο αγωνας τώρα (ξανά) δικαιώνεται»(!)

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 18 Γενάρη 2015

 «Μα η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβέρνηση αποτελεί μοναδική ευκαιρία για την αριστερά στην Ελλάδα, είναι δυνατόν το ΚΚΕ να απέχει;»

Το ερώτημα αυτό με παραλλαγές διαδίδεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και απευθύνεται κυρίως σε ανθρώπους αριστερούς, ριζοσπάστες, σε οικογένειες με «ρίζες» στο εργατικό κίνημα, στην ΕΑΜική Αντίσταση, στον αγώνα του ΔΣΕ, στους αγώνες της μετεμφυλιακής περιόδου, στον αντιδικτατορικό αγώνα, στην περίοδο της μεταπολίτευσης. Μάλιστα λένε, μα καλά, είναι «ίδια τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με διαδρομή στην αριστερά, το κίνημα, με αναφορά στις ιστορικές παραδόσεις, με τα στελέχη της ΝΔ, γνωστούς γόνους αστικών οικογενειών, πολλούς με ακροδεξιά καταγωγή»;

Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα, πρέπει να σημειώσουμε ότι αποτελεί σημερινή εκδοχή τού «ο αγώνας τώρα δικαιώνεται» που πρόβαλλε το ΠΑΣΟΚ όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το 1981, προσπαθώντας να συνδέσει τη διακυβέρνησή του με τους πόθους του λαού και της εργατικής τάξης που πάλευε πάνω από 5 δεκαετίες ενάντια σε φασιστικές δικτατορίες, σε διώξεις, φυλακίσεις, πάλεψε και με τα όπλα να γίνει νοικοκύρης στον τόπο του.

Το τι «δικαιώθηκε» όλοι το ξέρουμε. Με «χαρτί» στο χέρι την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, μια αναγνώριση που ήρθε δικαιωματικά ως αποτέλεσμα 40 χρόνων αγώνα και δε χαρίστηκε από κανέναν, προσπάθησε το ΠΑΣΟΚ να χειραγωγήσει τη γενιά του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ και της πολιτικής προσφυγιάς. Με «χαρτί» τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού κινήματος προώθησε την ενσωμάτωση πλατιών εργατικών στρωμάτων. Με αυτά και με εκείνα κατάφερε να εξαπατήσει και να εκμαυλίσει κόσμο εργατικό - λαϊκό. Την ίδια ώρα, έβαζε πιο βαθιά τη χώρα στο ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, στήριζε με κάθε τρόπο το κεφάλαιο, προωθούσε το πρώτο κύμα αντεργατικών μέτρων, δε δίσταζε να επιβάλει πραξικοπηματικά ηγεσία στη ΓΣΕΕ κ.ά.

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνει το ίδιο έργο και χωρίς μάλιστα τα ριζοσπαστικά και αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα του ΠΑΣΟΚ του 1981. Σήμερα η «ιστορική ευκαιρία» για την αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει: Ανοιχτά δήλωση ότι δεν πρόκειται να αμφισβητηθεί η παρουσία της χώρας σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, ότι θα στηρίξει τους επιχειρηματίες, το κεφάλαιο, την εργοδοσία με διευκολύνσεις, με κρατικό χρήμα για να κάνουν επενδύσεις, ότι δε θα εξασφαλίσει την ανάκτηση των απωλειών των εργαζομένων της περιόδου της κρίσης, ούτε καν θα καταργήσει τους απαράδεκτους έμμεσους φόρους που βαραίνουν τη λαϊκή οικογένεια.

Δε γεννιέται μόνος του ο πλούτος

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 3 Γενάρη 2015

Τέτοιες μέρες είθισται να γίνονται διάφοροι απολογισμοί, με το στοιχείο του εντυπωσιασμού να κυριαρχεί. Από τα πιασάρικα θέματα και αυτό για τον πλούτο. 

Ο φετινός απολογισμός καταγράφει ότι στο αστρονομικό ποσό των 4,1 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ανήλθε η περιουσία των 400 πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη, που, παρά την κρίση το 2014, αύξησαν την περιουσία τους κατά 92 δισ. δολάρια. 

Στους πρώτους εμφανίζεται ο συνιδρυτής της κινεζικής εταιρείας ηλεκτρονικού εμπορίου «Alibaba», Τζακ Μα, που είδε το μερίδιό του να φτάνει στα 28,7 δισ. Παράλληλα μ' αυτόν, άλλοι 10 Κινέζοι αύξησαν φέτος την περιουσία τους κατά 48 δισ. δολάρια. 

Στην κορυφή της σχετικής λίστας παραμένει ο ιδρυτής της «Microsoft», Μπιλ Γκέιτς, με περιουσία 87,6 δισ. δολαρίων, αυξημένη μάλιστα κατά 9,1 δισ. φέτος, ενώ ο ιδρυτής του «Facebook», Μαρκ Ζούκερμπεργκ, προσέθεσε στο δικό του θησαυροφυλάκιο 10,6 δισ. 

Ανάλογη η εικόνα και στις τάξεις των Ρώσων ολιγαρχών: Ο πλουσιότερος Ρώσος είναι ο Βίκτορ Βέκσελμπεργκ με 14,1 δισ. δολάρια, ενώ κερδισμένος είναι και ο μεγιστάνας του ατσαλιού Ολεγκ Ντεριπάσκα, που η περιουσία του φτάνει πλέον τα 8,2 δισ. δολάρια.

Πράγματι, αμύθητα πλούτη. Πράγματι, οι συγκεκριμένοι δεν ξέρουν τι έχουν. Αλλά πώς βγήκαν αυτά τα κέρδη; Ολος αυτός ο πλούτος κουβαλά μέσα του ποτάμια ιδρώτα, βουνά άγριας εκμετάλλευσης. Και οι εργάτες θα πάψουν να χαζεύουν έκθαμβοι τη μαγκιά ορισμένων όταν τους αφαιρέσουν την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Σε μια τέτοια προοπτική μόνο το Κομμουνιστικό Κόμμα καλεί.

Άγιες νύχτες

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 25 Δεκέμβρη 2014

«Μια οποιαδήποτε νύχτα του έτους, περίπου 400.000 άνθρωποι στην Ευρώπη και 600.000 στις ΗΠΑ τη βγάζουν όπως όπως στον δρόμο, καθώς είναι άστεγοι και πολλοί από αυτούς άρρωστοι. Συνολικά, μέσα στο έτος έως 4 εκατομμύρια Ευρωπαίοι και 3,5 εκατομμύρια Αμερικανοί βιώνουν την οδυνηρή εμπειρία του να είναι κανείς άστεγος και ο αριθμός τους κάθε χρόνο αυξάνεται. Μάλιστα, όλο και περισσότερα παιδιά και ολόκληρες οικογένειες μένουν άστεγες».

Ωμό και πανομοιότυπο το σχετικό ρεπορτάζ διαπέρασε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, σαν μια ακόμα καταγραφή της δυστυχίας του άλλου, για την οποία «κάτι πρέπει να κάνουμε». Πηγή της είδησης ένα ιατρικό περιοδικό που επικαλείται και ορισμένα λαμπερά ονόματα της ιατρικής επιστήμης για την εγκυρότητα των στοιχείων, που έτσι κι αλλιώς δεν αμφισβητούνται καθώς η πραγματικότητα γύρω μας μάλλον είναι πιο σκληρή.

Το πρόβλημα βρίσκεται στην πρόταση. Αναφέρει το ρεπορτάζ του περιοδικού: «Οι επιστήμονες καλούν τις κυβερνήσεις και τις αρμόδιες αρχές να αντιμετωπίσουν πιο σοβαρά και αποτελεσματικά το πρόβλημα και να φροντίσουν για την καλύτερη υγειονομική περίθαλψη των αστέγων, δίνοντας έμφαση στον εντοπισμό των περιστατικών λοιμωδών νόσων, ψυχιατρικών παθήσεων και νόσων της γεροντικής ηλικίας (π.χ. Αλτσχάιμερ)».

Στην καλύτερη των περιπτώσεων, πρόκειται για πλασάρισμα κάποιων προγραμμάτων συγκάλυψης των ευθυνών ενός συστήματος που η σαπίλα του έχει γίνει επικίνδυνη γι' αυτήν την ίδια τη ζωή. Και σε κάθε περίπτωση ανακαλεί την παροιμία «να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι», όταν η ίδια η πραγματικότητα διατάσσει την ανατροπή της.

Η συνολική περιουσία των 565 Ελλήνων κροίσων ανέρχεται στα 70 δισ. δολάρια, υψηλότερη κατά 16,7% σε σχέση με πέρυσι

Δεν τους ανήκει ο πλούτος

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 21 Δεκέμβρη 2014 - 2η έκδοση

Εγραψε η «Ημερησία», 19/11/2014: «Η συνολική περιουσία των 565 Ελλήνων κροίσων ανέρχεται στα 70 δισ. δολάρια, υψηλότερη κατά 16,7% σε σχέση με πέρυσι. Το 2014 προστέθηκαν 12.040 άτομα στη λίστα με τους πολύ πλούσιους του πλανήτη, ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό στο επίπεδο ρεκόρ των 211.275 ατόμων. Η συνολική περιουσία των πολύ πλούσιων (ultra high net worth individuals) -όσων έχουν πάνω από 30 εκατ. δολάρια καθαρή περιουσία- αυξήθηκε κατά 7% τη φετινή χρονιά, στα 29,725 τρισ. δολάρια. Το ποσό αυτό είναι σχεδόν διπλάσιο από το ΑΕΠ της μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου, των ΗΠΑ». Και ύστερα σου λένε οι καπιταλιστές ότι χρειάζονται αναδιαρθρώσεις, δηλαδή ακόμη φτηνότερους εργάτες και λεφτά από το κράτος, βασικά από τη φοροληστεία του λαού, για να γίνουν επενδύσεις και να βγει η οικονομία τους από την κρίση. Την κρίση που τους κάνει ισχυρότερους οικονομικά, σπρώχνοντας τη ζωή των λαών στα τάρταρα. Αλλωστε, ο πλούτος τους από τη δουλειά και την οικονομική αφαίμαξη των εργαζομένων παράγεται.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ «ΓΙΟΥΡΟΣΤΑΤ» Βουλιάζει στη φτώχεια το 25% του πληθυσμού της ΕΕ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 5 Νοέμβρη 2014

Βάθεμα της απόλυτης και σχετικής φτώχειας, συνθήκες μαζικής εξαθλίωσης για 122,6 εκατομμύρια κατοίκους (24,5% του πληθυσμού) στα 28 κράτη - μέλη της ΕΕ εμφανίζει η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ (Γιούροστατ), στη βάση των εισοδημάτων και των συνθηκών διαβίωσης για το έτος 2013. Πρόκειται για τις λαϊκές μάζες που επίσημα χαρακτηρίζονται φτωχοί, ζουν με εισοδήματα κάτω από τα επίσημα όρια και δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες της καθημερινότητας ή διατρέχουν κίνδυνο στο άμεσο μέλλον να περάσουν το κατώφλι της εξαθλίωσης. Ταυτόχρονα, καταγράφονται και διευρυνόμενες ανισότητες ανάμεσα στα κράτη - μέλη, με τα ποσοστά της επίσημης φτώχειας να κυμαίνονται από 14,6% μέχρι 48% του πληθυσμού. Σε κάθε περίπτωση, τα ποσοστά της επίσημης φτώχειας έχουν σχετική σημασία, αφού «φτωχοί» χαρακτηρίζονται μόνο σε σχέση με τους «άλλους», ορισμός που εξαρχής εξαλείφει τη ραγδαία υποχώρηση του βιοτικού επιπέδου στο σύνολο των λαϊκών μαζών, εξαιτίας της βάρβαρης πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου. Παράλληλα, το εισοδηματικό κριτήριο μέτρησης της επίσημης φτώχειας ορίζεται κάτω από το 60% του «ενδιάμεσου εισοδήματος» των νοικοκυριών, του κάθε ξεχωριστού κράτους - μέλους, χωρίς βέβαια να περιλαμβάνεται σε αυτό η μάζα των επιχειρηματικών κερδών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία για το έτος 2013:

Σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ζουν 122,65 εκατομμύρια άτομα, ή το 24,5%, περίπου 1 στους 4 κατοίκους της ΕΕ. Για το έτος 2008, οι εμφανιζόμενοι φτωχοί στην ΕΕ αριθμούσαν στα 116,58 εκατ. άτομα (23,8% του πληθυσμού). Δηλαδή στη διάρκεια της περιόδου 2008 - 2013, στις «λίστες» της επίσημης φτώχειας προστέθηκαν ακόμη 6 εκατ. άτομα (αύξηση 5,2%).

Τα υψηλότερα ποσοστά, καταγράφονται σε Βουλγαρία (48%), Ρουμανία (40,4%), Ελλάδα (35,7%), Λετονία (35,1%) και Ουγγαρία (33,5%). Στην Ελλάδα, ο αριθμός των χαρακτηριζόμενων ως φτωχών εμφανίζεται για το 2013 στα 3,9 εκατομμύρια (από περίπου 3 εκατ. ή 28,1% του πληθυσμού της χώρας για το έτος 2008). Τα χαμηλότερα ποσοστά εμφανίζονται στην Τσεχία (14,6%), στην Ολλανδία (15,9%), στη Φινλανδία (16,0%) και τη Σουηδία (16,4%).

Η επίσημη φτώχεια στη Γερμανία διαμορφώνεται σε 20,3%, στη Γαλλία σε 18,1%, στην Ιταλία σε 28,4% και στη Βρετανία σε 24,8%. Σε αυτό το πλαίσιο, οι συνθήκες εξαθλίωσης του λαϊκού πληθυσμού αποτελούν κοινό φαινόμενο, ανεξάρτητα από τη θέση της κάθε αστικής τάξης στην πυραμίδα ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων του κάθε κράτους.

Στη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου (2008 - 2013) τα ποσοστά τη φτώχειας εμφανίζουν διόγκωση στα 20 από τα 28 κράτη, ενώ σε 1 (Βέλγιο) καταγράφεται στασιμότητα.

Copyright © 1997-2014 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ