Δεν ξεπλένονται

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 25 Σεπτέμβρη 2015

Αφού έκαναν πρώτα σημαία τη σαπίλα τους, χτες εμφανίστηκαν ανακουφισμένοι διάφοροι από το αστικό πολιτικό σύστημα με την παραίτηση του Δ. Καμμένου. Νικητές εμφανίστηκαν όσοι έδειξαν το σπασμένο κλαδί ενός δέντρου, εξαφανίζοντας το δάσος του αντικομμουνισμού, το δάσος του μίσους για το εργατικό κίνημα, κλαδάκια του οποίου είναι οι διάφοροι Καμμένοι με τις αντιδραστικές απόψεις τους.

Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει: Οσοι αγανάκτησαν εκ των υστέρων με όσα είχε γράψει ο Καμμένος είναι οι ίδιοι που τον έχουν χειροκροτήσει στις αντικομμουνιστικές κορόνες του. Είναι αυτοί που έσπευσαν να υιοθετήσουν προβοκάτσιες για τα «ρόλεξ» του Κουτσούμπα, είναι οι ίδιοι που υποστηρίζουν ότι οι απεργίες κλείνουν τα εργοστάσια, έχουν αλλεργία για το εργατικό - λαϊκό κίνημα, θέλουν το λαό εγκλωβισμένο σε κάλπικες διαχωριστικές γραμμές π.χ. «μνημόνιο - αντιμνημόνιο», χειροκροτητή διάφορων εκδοχών της αστικής πολιτικής. Σ' αυτήν τη σούπα όλοι οι καλοί χωράνε γιατί όχι και ο Καμμένος. Εδώ χωράει η Τζάκρη, που, έχοντας ψηφίσει τρία μνημόνια, αποφάνθηκε πως «το ΚΚΕ δεν έχει καμία σχέση με το λαό», αφού είχε ήδη - πριν μεταπηδήσει στον ΣΥΡΙΖΑ - αποφανθεί ότι «ο λαός έδωσε την εξουσία σε ΝΔ - ΠΑΣΟΚ γιατί δεν πιστεύει ότι υπάρχουν μαγικές λύσεις», αντίθετα με το ΚΚΕ, που, όπως είπε, «είναι συνεπές στον σταλινισμό».

Άγιες νύχτες

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 25 Δεκέμβρη 2014

«Μια οποιαδήποτε νύχτα του έτους, περίπου 400.000 άνθρωποι στην Ευρώπη και 600.000 στις ΗΠΑ τη βγάζουν όπως όπως στον δρόμο, καθώς είναι άστεγοι και πολλοί από αυτούς άρρωστοι. Συνολικά, μέσα στο έτος έως 4 εκατομμύρια Ευρωπαίοι και 3,5 εκατομμύρια Αμερικανοί βιώνουν την οδυνηρή εμπειρία του να είναι κανείς άστεγος και ο αριθμός τους κάθε χρόνο αυξάνεται. Μάλιστα, όλο και περισσότερα παιδιά και ολόκληρες οικογένειες μένουν άστεγες».

Ωμό και πανομοιότυπο το σχετικό ρεπορτάζ διαπέρασε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, σαν μια ακόμα καταγραφή της δυστυχίας του άλλου, για την οποία «κάτι πρέπει να κάνουμε». Πηγή της είδησης ένα ιατρικό περιοδικό που επικαλείται και ορισμένα λαμπερά ονόματα της ιατρικής επιστήμης για την εγκυρότητα των στοιχείων, που έτσι κι αλλιώς δεν αμφισβητούνται καθώς η πραγματικότητα γύρω μας μάλλον είναι πιο σκληρή.

Το πρόβλημα βρίσκεται στην πρόταση. Αναφέρει το ρεπορτάζ του περιοδικού: «Οι επιστήμονες καλούν τις κυβερνήσεις και τις αρμόδιες αρχές να αντιμετωπίσουν πιο σοβαρά και αποτελεσματικά το πρόβλημα και να φροντίσουν για την καλύτερη υγειονομική περίθαλψη των αστέγων, δίνοντας έμφαση στον εντοπισμό των περιστατικών λοιμωδών νόσων, ψυχιατρικών παθήσεων και νόσων της γεροντικής ηλικίας (π.χ. Αλτσχάιμερ)».

Στην καλύτερη των περιπτώσεων, πρόκειται για πλασάρισμα κάποιων προγραμμάτων συγκάλυψης των ευθυνών ενός συστήματος που η σαπίλα του έχει γίνει επικίνδυνη γι' αυτήν την ίδια τη ζωή. Και σε κάθε περίπτωση ανακαλεί την παροιμία «να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι», όταν η ίδια η πραγματικότητα διατάσσει την ανατροπή της.

Με λαϊκή παρέμβαση να σαρωθεί η σαπίλα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 21 Δεκέμβρη 2014 - 2η έκδοση

Σαπίλα! Αυτή και μόνο η λέξη αρκεί να δείξει τι συμβαίνει καθώς η διαδικασία για την εκλογή ή μη Προέδρου της Δημοκρατίας εξελίσσεται σε ένα παρασκήνιο μεθοδεύσεων, παζαριών και πολιτικών παιχνιδιών, εντελώς αποκρουστικό και ξένο απ' το λαό και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Και ενώ η μπόχα απλώνεται, ο λαός σπρώχνεται να χαζεύει -το ένα μετά το άλλο τα επεισόδια αυτού του βρωμερού θεάτρου (καμιά σχέση με το θέατρο των ανθρώπων που με την τέχνη τους ποιούν ήθος) - από τον καναπέ. Να μένει άλαλος και, κατά συνέπεια, χειραγωγημένος. Και, όπως ισχυρίζονται αυτοί που δηλώνουν ότι ξέρουν κάτι παραπάνω, ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα...

Ευτυχώς που ο χειμώνας -στις πόλεις τουλάχιστον που είναι οι μεγάλες μάζες του πληθυσμού- δεν έχει δείξει ακόμα τα δόντια του. Και έτσι μπορούν οι άνθρωποι να ζουν με την ψευδαίσθηση μιας άνοιξης και ας είναι μπροστά ο χειμώνας. Οχι ο χειμώνας των χαμηλών βαρομετρικών, ο άλλος, των εξαθλιωμένων εισοδημάτων και των πετσοκομμένων δικαιωμάτων.

Από μια άλλη σκοπιά, κοιτώντας τα πράγματα αναρωτιέται κάποιος αν βρισκόμαστε ήδη στην επομένη των εκλογών. Βρισκόμαστε, απαντούν με τον τρόπο τους διάφοροι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου, σίγουροι πως έχουν στο τσεπάκι το λαό, ότι εντέλει και από τις εκλογές θα αναδειχτεί νικητής αυτός που η άρχουσα τάξη έχει ήδη προεπιλέξει.

Μόνιμη η ανασφάλεια για το λαό

Εντείνονται οι εκβιασμοί συγκυβέρνησης και παραγόντων της ΕΕ απέναντι στο λαό και τους εργαζόμενους για τον κίνδυνο «αποσταθεροποίησης», ενώ, την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να διαβεβαιώνει το κεφάλαιο για τις καλές προθέσεις του, σπέρνοντας αυταπάτες στους εργαζόμενους. Και οι δύο προσπαθούν να μας πείσουν ότι σταθερότητα και ασφάλεια για το λαό διασφαλίζεται στο «μαντρί» της ΕΕ και τον αντιλαϊκό δρόμο ανάπτυξης του κεφαλαίου, εννοώντας τη σταθερότητα και την ασφάλεια μόνο για τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, που σημαίνει μόνιμη αστάθεια και ανασφάλεια.

Οι εκβιασμοί και τα τρομοκρατικά διλήμματα της κυβέρνησης και παραγόντων της ΕΕ απευθύνονται στο λαό και έχουν ως στόχο να αποσπάσουν τη συναίνεσή του στη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής. Δεν αφορούν κυρίως το δικομματικό καβγά της κυβέρνησης με το ΣΥΡΙΖΑ, που «σκίζει τα ρούχα του» για να αποδείξει τη νομιμοφροσύνη του στο αντιλαϊκό πλαίσιο της ΕΕ και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, σπέρνοντας αυταπάτες ότι μια κυβερνητική εναλλαγή μέσα σ' αυτόν το δρόμο θα «σώσει το λαό». Εσχάτως μάλιστα στελέχη του «οικονομικού του επιτελείου» του ΣΥΡΙΖΑ υιοθέτησαν τη θέση για 5ετές πάγωμα της αποπληρωμής των τοκοχρεολυσίων, έτσι ώστε να διαμορφωθούν προϋποθέσεις ανάπτυξης και να μπορεί να ξεκινήσουν ο επαναδανεισμός και η κανονική αποπληρωμή των χρεών. Συγκλίνουν, δηλαδή, ακόμα περισσότερο με θέσεις που διατυπώνονται και από την κυβέρνηση. Με ένα το κρατούμενο: Οτι ο λαός σε κάθε περίπτωση στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου θα πληρώνει σταθερά τις δόσεις...

Η διαχωριστική γραμμή

Ανεξάρτητα από την κατάληξη, ο πραγματικός κίνδυνος για το λαό είναι η συνέχιση του σημερινού αντιλαϊκού δρόμου ανάπτυξης, που θα φέρει είτε μια «ματωμένη» για το λαό ανάκαμψη των κερδών των μονοπωλίων είτε μια νέα κρίση με νέες μεγαλύτερες απώλειες για τους εργαζόμενους. Η πραγματική διαχωριστική γραμμή βρίσκεται, λοιπόν, εκεί. Από τη μια, είναι το εργατικό - λαϊκό αίτημα για ανάκαμψη δικαιωμάτων, για αποκατάσταση απωλειών, για ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών και, από την άλλη, η συνέχιση του σημερινού αντιλαϊκού δρόμου με διάφορες παραλλαγές. Με βάση αυτό το κριτήριο θα πρέπει να σταθούν οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα στις πολιτικές εξελίξεις και στις ενδεχόμενες εκλογές.

Αυτό που πρέπει να 'ναι καθαρό είναι πως ΝΔ και ΠΑΣΟΚ εδώ και χρόνια έχουν υπογράψει συμφωνία με το ίδιο το σύστημα. Αυτό είναι το πρώτο και μεγαλύτερο μνημόνιο, που φέρνει μόνιμα βάσανα στο λαό. Συμφωνία με το σύστημα υπογράφει και ο ΣΥΡΙΖΑ, που ολοκληρώνει τη μετάλλαξή του στον άλλο πόλο της αστικής διαχείρισης, τη γνωστή μας από παλιά σοσιαλδημοκρατία.

Αυτό το σύστημα, όμως, δεν παίρνει γιατρειά, δε σώζεται με τα γιατροσόφια της μιας ή της άλλης διαχείρισης. Οι υπαρκτές διαφορές μεταξύ της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ αφορούν τον τρόπο για την επίτευξη της καπιταλιστικής ανάπτυξης, εξωραΐζοντας και οι δύο το αντιλαϊκό και ταξικό της περιεχόμενο. Κατά συνέπεια, η απάντηση στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία της κυβέρνησης δεν είναι οι εφησυχασμοί του ΣΥΡΙΖΑ ότι με μια άλλη διαπραγμάτευση η «επόμενη μέρα» μπορεί να είναι διαφορετική για το λαό.

Αμεση λαϊκή παρέμβαση με ισχυρό ΚΚΕ

Ο ελληνικός λαός θα πρέπει να αντιτάξει ένα αποφασιστικό ΟΧΙ σε όλα αυτά, να γυρίσει την πλάτη σε όλους αυτούς, να ενισχύσει την πολιτική δύναμη που με σταθερότητα, με συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια βρίσκεται στο πλευρό του, το ΚΚΕ, και που θα βρίσκεται και την άλλη μέρα, την επόμενη μέρα από τις ερχόμενες εκλογές, από τις οποιεσδήποτε εξελίξεις. Την επόμενη μέρα από τις εκλογές ο λαός χρειάζεται ακόμα πιο δυνατό το ΚΚΕ παντού, γιατί αποτελεί τον πραγματικό, γνήσιο αντίπαλο στα μονοπώλια, στην ΕΕ των μνημονίων διαρκείας, στις αντιλαϊκές κυβερνήσεις και είναι σταθερά στο πλευρό λαού και νεολαίας.

Ηδη με μια πλατιά πολιτική εξόρμηση στελέχη του ΚΚΕ τονίζουν ότι οι λεγόμενες «αγορές», δηλαδή το κεφάλαιο, ούτε «πείθονται» ούτε «εξευμενίζονται», μόνο ανατρέπονται, αυτό και η εξουσία του. Οι συνθήκες επιβάλλουν άμεση λαϊκή παρέμβαση τώρα, για να ανακτηθούν οι απώλειες, πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες για ζωή χωρίς «αγορές», ΕΕ και μονοπώλια, με το λαό πραγματικό αφεντικό στον τόπο του.

Ασύλληπτος πλούτος

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 16 Οχτώβρη 2014

Τα 263 τρισ. δολάρια έφτασε το 2013 ο πλούτος παγκοσμίως, σύμφωνα με την Credit Suisse. Στην έρευνα που παρουσιάζει κάθε χρόνο η ελβετική τράπεζα, καταγράφεται αύξηση του παγκόσμιου πλούτου κατά 8,3% σε σχέση με το 2012. Σε ΗΠΑ και Ευρώπη, ο πλούτος αυξήθηκε πάνω από 10%, παρά την κρίση. κυρίως στην οικονομία της Ευρωζώνης. Το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου συγκεντρώνεται στη Βόρεια Αμερική (34,7%) και ακολουθεί η Ευρώπη (32,4%) και τρίτη η Ασία (18,9% χωρίς την Κίνα). Τα μεγέθη είναι ασύλληπτα και δείχνουν σε ποιο επίπεδο έχουν φτάσει σήμερα οι παραγωγικές δυνάμεις. Από την άλλη, τον πλούτο αυτόν τον συγκεντρώνουν στα χέρια τους μια χούφτα κεφαλαιοκράτες, σε κάθε ήπειρο και σε κάθε κράτος χωριστά, και όχι βέβαια οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο, που είναι και οι μοναδικοί που τον παράγουν. Να η μεγάλη αντίφαση, αποτέλεσμα του σάπιου καπιταλισμού: Σύμφωνα με την τράπεζα, αν ο παραγόμενος πλούτος μοιραζόταν ισομερώς σ' αυτούς που τον παράγουν, κάθε ενήλικος κάτοικος του πλανήτη θα έπαιρνε 56.000 δολάρια για το 2013! Η πραγματικότητα όμως λέει ότι εκατοντάδες εκατομμύρια φτωχοδιάβολοι σε όλο τον πλανήτη δεν έχουν τα στοιχειώδη ούτε για να επιβιώσουν...