ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 25 Σεπτέμβρη
2015
Αφού έκαναν πρώτα σημαία τη σαπίλα τους, χτες εμφανίστηκαν
ανακουφισμένοι διάφοροι από το αστικό πολιτικό σύστημα με την παραίτηση του
Δ. Καμμένου. Νικητές εμφανίστηκαν
όσοι έδειξαν το σπασμένο κλαδί ενός δέντρου, εξαφανίζοντας το δάσος του
αντικομμουνισμού, το δάσος του μίσους για το εργατικό κίνημα, κλαδάκια του
οποίου είναι οι διάφοροι Καμμένοι με τις αντιδραστικές απόψεις τους.
Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει:
Οσοι αγανάκτησαν εκ των υστέρων με όσα είχε γράψει ο Καμμένος είναι οι ίδιοι που τον έχουν χειροκροτήσει
στις αντικομμουνιστικές κορόνες του. Είναι αυτοί που έσπευσαν να υιοθετήσουν
προβοκάτσιες για τα «ρόλεξ» του Κουτσούμπα, είναι οι ίδιοι που
υποστηρίζουν ότι οι απεργίες κλείνουν τα εργοστάσια, έχουν αλλεργία για το
εργατικό - λαϊκό κίνημα, θέλουν το λαό
εγκλωβισμένο σε κάλπικες διαχωριστικές γραμμές π.χ. «μνημόνιο - αντιμνημόνιο»,
χειροκροτητή διάφορων εκδοχών της αστικής πολιτικής. Σ' αυτήν τη σούπα όλοι
οι καλοί χωράνε γιατί όχι και ο Καμμένος. Εδώ χωράει η Τζάκρη, που, έχοντας ψηφίσει τρία μνημόνια, αποφάνθηκε πως «το
ΚΚΕ δεν έχει καμία σχέση με το λαό», αφού είχε ήδη - πριν μεταπηδήσει στον
ΣΥΡΙΖΑ - αποφανθεί ότι «ο λαός έδωσε την
εξουσία σε ΝΔ - ΠΑΣΟΚ γιατί δεν πιστεύει ότι υπάρχουν μαγικές λύσεις», αντίθετα
με το ΚΚΕ, που, όπως είπε, «είναι συνεπές στον σταλινισμό».
