ΣΥΡΙΖΑ: Ο καλύτερος κήρυκας των μονόδρομων

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 3 Σεπτέμβρη 2015

Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του αναδεικνύονται κάθε μέρα στους καλύτερους κήρυκες του δήθεν μονόδρομου του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της συμμετοχής της χώρας στην ΕΕ.

Είναι ενδεικτική η αρθρογραφία στην «Αυγή της Κυριακής» 30/8. Σημειώνεται σε άρθρο των Λ. Στουκογιώργου και Κ. Βεργόπουλου ότι αυτός ο προσανατολισμός προς την ΕΕ «δεν είναι συγκυριακή απόφαση, αλλά στρατηγική επιλογή». Οι δύο αρθρογράφοι, επαναφέροντας το παμπάλαιο περί «Ευρώπης των λαών» και «πάλης για αλλαγή των συσχετισμών από μέσα» ή τα περί «πάλης για να ηττηθεί ο νεοφιλελευθερισμός» και «κριτικής στις Συνθήκες», σημειώνουν χαρακτηριστικά: «Η ΕΕ και ο πυρήνας της, η Ευρωζώνη, παραμένουν ακόμη περισσότερο στη σημερινή συγκυρία το μοναδικό πεδίο όπου έμπρακτα διεκδικούνται οι δυνατόν καλύτεροι όροι για τις δυνάμεις της εργασίας και για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Καμιά εναλλακτική υπερεθνική ολοκλήρωση με στοιχειωδώς δημοκρατική νομιμοποίηση δεν έχει αναδειχθεί στη διεθνή σκηνή».

Επίσης, χαρακτηριστικός είναι ο συνεντευξιαζόμενος στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας, Ν. Φίλης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, που λέει, συνεχίζοντας το «παραμύθι» της δήθεν αντίστασης του ΣΥΡΙΖΑ: «Χρειάζεται, λοιπόν, να ξαναϋφάνουμε ένα νέο κοινωνικοπολιτικό μπλοκ εξουσίας, που θα κερδίζει διαρκώς λαϊκές συναινέσεις, προκειμένου η χώρα, μέσα στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, να αναζητεί συμμαχίες στη βάση ενός πολιτικού σχεδίου για την ήττα της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας».

***

Χρεοκοπία ψευδαισθήσεων, επιχειρημάτων...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 22 Ιούλη 2015

Αυτό που πραγματικά χρεοκόπησε μετά τις πρόσφατες εξελίξεις με το νέο μνημόνιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι η άποψη πως είναι δυνατόν να υπάρξει διέξοδος για το λαό χωρίς ρήξη με το κεφάλαιο, την εξουσία του και την ΕΕ. Όλα τα επιχειρήματα πάνω στα οποία βασίστηκε η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, από το 2012 μέχρι το 2015, ότι μπορεί μια κυβερνητική εναλλαγή εντός του συστήματος, μια άλλη διαπραγμάτευση εντός των θεσμών της ΕΕ, να φέρουν θετικές εξελίξεις για το λαό έχουν στην πραγματικότητα καταρρεύσει.

Αποδείχθηκε ότι το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της ΕΕ είναι δεσμευτικό, δεν χωρά πολλές αναπροσαρμογές και εναλλακτικές. Η αλήθεια είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ υπολόγιζε σε μια δυνατότητα αλλαγής στο μείγμα διαχείρισης σε επίπεδο ΕΕ, περνώντας σε μια λιγότερη περιοριστική πολιτική. Ποντάρισε σε μια έστω μικρή ανάκαμψη που θα του επέτρεπε να δώσει με το ένα χέρι λίγα ψίχουλα σαν αυτά που υπήρχαν στο περίφημο Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ενώ με το άλλο χέρι θα προωθούσε με πιο ευέλικτο τρόπο απ' τους προηγούμενους μια σειρά αντιλαϊκές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις αναγκαίες για τη στήριξη της ανάκαμψης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων. Θα μπορούσε, όμως, αυτά τα «ψίχουλα» να τα «πουλήσει» ως πρώτα βήματα, για να ανοίξει ο δρόμος για ανάκαμψη των απωλειών, για επαναφορά δικαιωμάτων, για κατάργηση του αντεργατικού - αντιλαϊκού μνημονιακού πλαισίου.

Υπολόγιζε έτσι πως τάζοντας ανέξοδα «ελπίδα» θα μπορούσε να πετύχει ό,τι δεν μπόρεσαν όλοι οι άλλοι, να προωθήσει μια πολιτική για λογαριασμό του κεφαλαίου αλλά με έναν πιο ήπιο τρόπο που θα εξασφαλίζει την εργατική - λαϊκή συναίνεση, αξιοποιώντας και τα «ερείσματά» του στο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Για τις θυσίες του Ευρωμονόδρομου

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 15 Γενάρη 2015

-- ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ αντιπαρατίθενται για το ποιος εγγυάται την πορεία της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ. Και οι δύο αποκηρύσσουν λίγο - πολύ ως καταστροφή κάθε άλλο ενδεχόμενο. Είναι έτσι;

Η προσπάθεια εξαπάτησης του λαού που ζούμε αυτή την προεκλογική περίοδο, από τη μια με εκφοβισμούς, από την άλλη με ψεύτικες ελπίδες και αυταπάτες, στηρίζεται σε μια παραδοχή, τη μη αμφισβήτηση από κανένα κόμμα που σπέρνει αυτό το κλίμα της ΕΕ και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Με αυτά ως δεδομένα και αναμφισβήτητα πιάνει τόπο αυτή η προσπάθεια.

Γιατί, όμως, αυτά να είναι αδιαμφισβήτητα; Γιατί σύμφωνα με την κυρίαρχη αντίληψη δεν υπάρχει δρόμος έξω από την ΕΕ και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, θέλουμε δεν θέλουμε είναι μονόδρομος για τους λαούς, επισείοντας μάλιστα τους κινδύνους από τέτοιες επιλογές. Ο Αλ. Τσίπρας μάλιστα έφτασε σε πρόσφατη συνέντευξή του να δηλώσει ότι στόχος της κυβέρνησής του θα είναι η σωτηρία του ευρώ.

Η αλήθεια είναι σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και το ευρώ, σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ κ.ά., σημαίνει αφόρητα δεσμά για τους λαούς, την ίδια στιγμή που ενισχύονται το κεφάλαιο και τα μονοπώλια. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα και πολύ ορατά μάλιστα τα τελευταία πέντε χρόνια με την πολιτική των μνημονίων, που δεν είναι κάτι άλλο από τις κατευθύνσεις της ΕΕ, που πηγάζουν από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και φτάνουν ως τη στρατηγική «Ευρώπη 2020».