ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 11 Ιούνη 2015
Τα ρεπορτάζ στον αστικό Τύπο, με αφορμή την πυρκαγιά στο εργοστάσιο
Ανακύκλωσης στον Ασπρόπυργο έχουν απ' όλα: Αλληλοκατηγορίες υπευθύνων,
περιγραφή του περιβαλλοντικού προβλήματος, υποσχέσεις...
Κουβέντα, όμως, δεν έχουν για την πηγή του κακού, το καπιταλιστικό κέρδος
που είναι ασύμβατο με τη λήψη σοβαρών μέτρων πρόληψης και αντιμετώπισης βιομηχανικών
ατυχημάτων. Κουβέντα για το διαχρονικό έγκλημα της επιβάρυνσης του Θριασίου
Πεδίου, όπου συμβιώνουν ανεξέλεγκτα η βιομηχανία και η κατοικία και έχουν
καταγραφεί πολλές φορές σοβαρά ατυχήματα, με πρόσφατο στο εργοδοτικό έγκλημα
στα ΕΛΠΕ. Κουβέντα για την απουσία σχεδίου αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων
και ενημέρωσης του πληθυσμού για την προστασία του. Κουβέντα για τις συνθήκες
εργασίας των εργαζομένων. Κουβέντα για τις ευθύνες του κράτους, των
κυβερνήσεων, της Περιφέρειας Αττικής διαχρονικά, για την αδειοδότηση
λειτουργίας επιχειρήσεων χωρίς στοιχειώδη μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας,
αποφυγής φαινομένων ή άμεσης καταστολής τους όταν συμβούν, όπως η πυρκαγιά.
Καμιά κουβέντα για την πολιτική της χωροθέτησης και αδειοδότησης εγκαταστάσεων
επεξεργασίας αποβλήτων στο Θριάσιο, και τις μέρες διοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ που
συνεχίζει την ίδια πολιτική. Κουβέντα για τις ευθύνες στα όργανα της Τοπικής
Διοίκησης, στις ηγεσίες των οποίων μετείχαν και εξακολουθούν να μετέχουν
στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες πριμοδότησαν την
ιδιωτικοποίηση των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης απορριμμάτων,
συμμετέχοντας στο μετοχικό κεφάλαιο της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης και
Ανακύκλωσης (ΕΕΑΑ ΑΕ), η οποία διαχειρίζεται την ανακύκλωση. Συναινώντας έτσι και
στην επιλογή να μετακυλίεται στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων το κόστος της
ανακύκλωσης, αφού αυτό ενσωματώνεται από τις εταιρείες στο προϊόν που αγοράζουν
οι καταναλωτές. Και εντέλει πριμοδότησαν την κυρίαρχη λογική της
ιδιωτικοποίησης συνολικά της διαχείρισης των απορριμμάτων, στην οποία φέρεται
δήθεν να αντιδρά τώρα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με την αναστολή των εγκαταστάσεων
μέσω Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), συμφωνώντας ωστόσο στην
κοινοτική οδηγία και εθνική νομοθεσία που επιβάλλει την επιχειρηματική
δραστηριότητα στον χρυσοφόρο αυτόν τομέα.