Διαπραγμάτευση ξανά...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 25 Ιούλη 2015

Και τώρα ξεκινά (ξανά) η διαπραγμάτευση! Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τίποτα δεν παίζεται όσον αφορά τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Το περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης είναι δεδομένο και αντιλαϊκό. Αποτελεί συνέχεια των εξάμηνων διαπραγματεύσεων, που είχαν ως αποκορύφωμα την τελευταία αντιλαϊκή συμφωνία της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης. Δηλαδή, μια διαπραγμάτευση για λογαριασμό των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων, του κεφαλαίου που θέλουν να εξασφαλίσουν παραμονή της χώρας στην ΕΕ, στήριξη των τραπεζών, πρόσβαση σε επενδυτικά χρηματοδοτικά πακέτα (π.χ. το λεγόμενο πακέτο 35 δισ. του Γιούνκερ), νέο δάνειο, ρύθμιση αποπληρωμής του χρέους, ώστε κρατικό χρήμα να διοχετευτεί σε επενδυτικά σχέδια, «προσέλκυση επενδύσεων», δηλαδή άνοιγμα αγορών, ιδιωτικοποιήσεις, ξαναμοίρασμα της πίτας. Προϋπόθεση για όλα αυτά είναι η νέα αντιλαϊκή επίθεση που σηματοδοτήθηκε με τα προαπαιτούμενα που έφερε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και που θα επιβεβαιωθεί με τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα συνοδεύουν τη διαπραγμάτευση και συμφωνία για νέα δανειακή σύμβαση και νέο μνημόνιο.

Εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών στην προχτεσινή συνεδρίαση του ΔΣ της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας: Αντιμνημονιακή ρητορεία, ίδια αντιλαϊκή ρότα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 13 Φλεβάρη 2015

Υλοποίηση της πολιτικής που θέλει τους δήμους να προσφεύγουν σε δανεισμό και σε ρύθμιση των χρεών τους για να αντεπεξέλθουν οικονομικά στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους, με τα βάρη να πέφτουν στο λαό, και να περιορίζουν τις προσλήψεις προσωπικού στις απολύτως αναγκαίες, «υποσχέθηκε» ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών, Κ. Πουλάκης, στην προχτεσινή συνεδρίαση του ΔΣ της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), όπου και παρέστη.

Πίσω από την «αντιμνημονιακή» ρητορεία ότι η νέα κυβέρνηση «θα αναιρέσει τις μνημονιακές ρυθμίσεις που έχουν φέρει την Αυτοδιοίκηση στο χείλος του γκρεμού», εξακολουθεί να «είναι εδώ» η ίδια αντιλαϊκή πολιτική και στον τομέα της Τοπικής Διοίκησης. Στις προθέσεις της κυβέρνησης είναι μεν να καταργήσει το Παρατηρητήριο των ΟΤΑ που ελέγχει τους προϋπολογισμούς των δήμων, όμως αυτό - όπως επανέλαβε χτες ο Κ. Πουλάκης - θα αντικατασταθεί από νέα ρύθμιση που επίσης θα παρακολουθεί την οικονομική πορεία των δήμων στην κατεύθυνση της υλοποίησης των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

Στις 25 Γενάρη οι νέοι έχουν επιλογή: Ισχυρό ΚΚΕ!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 18 Γενάρη 2015

Κριτήριο, μπροστά στις εκλογές στις 25 Γενάρη, για τους νέους και τις νέες των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο πέρα από τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά, που τούς περιμένει όταν τελειώσουν το σχολείο, τη σχολή τους.

Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, η εκ περιτροπής εργασία, η υπερεκμετάλλευση, είναι η κατάσταση που συναντά ο νέος όταν βγαίνει για το μεροκάματο. Η τεράστια στρατιά των ανέργων που ανακυκλώνεται σε διάφορα προγράμματα κατάρτισης, πρακτικής άσκησης και ημιαπασχόλησης. Σε αυτά τα προγράμματα παγιώνονται οι χειρότερες συνθήκες εργασίας. Ελάχιστοι δικαιούνται το επίδομα του ΟΑΕΔ. Η «εθελοντική εργασία», η τσάμπα δουλειά στους εργοδότες - ειδικά σε κάποιους κλάδους - έχει γίνει καθεστώς για τους νέους.

Ετσι κι αλλιώς, αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι 1 στους 2 νέους που πάνε για δουλειά, να εργάζονται με 4ωρα, 3ωρα για μερικές μέρες τη βδομάδα και με μισθούς πείνας. Το ποσοστό ανεργίας των πτυχιούχων αυξήθηκε κατά 189%, το μέλλον τους ένα συνεχές κυνήγι για εύρεση πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, πάντα επί πληρωμή. Οι τζάμπα εργατοώρες στους εργοδότες των νέων που προσπαθούν να μάθουν μια τέχνη και τους εξασκούν από νωρίς στην υποταγή και στην εκμετάλλευση. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νέα ζευγάρια για να σταθούν στα πόδια τους, να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια. Τα παραπάνω είναι μερικά από όσα βιώνει σήμερα η νεολαία. Σε ένα σύστημα που στηρίζουν τόσο η ΝΔ, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τι ζητούν από τους νέους σήμερα μπροστά στις εκλογές; Να τους δώσουν εντολή, για να διαπραγματευτούν με τους εταίρους. Τι επιφυλάσσει αυτό για το μέλλον; Τη συνέχιση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.

Το σκηνικό, λοιπόν, έχει στηθεί και καλούν τους νέους να γίνουν στο ίδιο έργο θεατές. Εκβιασμοί, τρομοκρατία, ότι δήθεν «θα ανακοπεί η πορεία της χώρας», για να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι, οι νέοι τη σύγχρονη βαρβαρότητα, από τη μία, και υποσχέσεις για εύκολη λύση, από την άλλη, με το λαό και τη νεολαία στο περιθώριο. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ όσο πιο ίδιοι γίνονται, τόσο και οξύνουν τη μεταξύ τους πόλωση, για να εγκλωβίσουν, να ενσωματώσουν στο μεταξύ τους παιχνίδι. Νέα κόμματα βγαίνουν στο προσκήνιο με παμπάλαιες και δοκιμασμένες θέσεις.

Η αγωνία του λαού...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 18 Γενάρη 2015

Πρέπει να είναι αγωνία του λαού πώς και ποιοι θα σχηματίσουν την επόμενη κυβέρνηση, που θα προκύψει μετά τις εκλογές στις 25 Γενάρη 2015; Ποιοι θα συνεργαστούν με ποιους, αν η κυβέρνηση θα είναι προϊόν αυτοδυναμίας ή συνεργασίας, πόσο σταθερή θα είναι η επόμενη κυβέρνηση;

Για να απαντηθεί το ερώτημα θα πρέπει πρώτα να απαντηθεί τι θα είναι ΕΔΩ ακλόνητο την επόμενη μέρα των εκλογών.

Ανεξάρτητα αν προκύψει κυβέρνηση με πυρήνα τη ΝΔ ή αν προκύψει κυβέρνηση με πυρήνα το ΣΥΡΙΖΑ, που είναι και το πιο πιθανό σενάριο, την επόμενη μέρα ο λαός μας, οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται αντιμέτωποι:

- Με τα αντιλαϊκά μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, την εποπτεία, τη δημοσιονομική πειθαρχία, τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Το πολύ - πολύ όλα αυτά να μην τα λένε μνημόνιο αλλά να τα έχουν βαφτίσει νέο πρόγραμμα, νέα συμφωνία μετά από διαπραγμάτευση.

- Με το σύνολο του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου, που δε θα πειραχτεί τρίχα του. Το πολύ - πολύ αυτές οι οικογένειες που ζουν με κάτω από 800 ευρώ το μήνα να πάρουν λίγα ψίχουλα (είτε με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα της ΝΔ είτε με τα κουπόνια σίτισης του ΣΥΡΙΖΑ), που, βεβαίως, θα εξανεμιστούν αμέσως.

- Με νέα προνόμια στην εργοδοσία, το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, νέες φοροαπαλλαγές, νέες δεσμεύσεις για στήριξη της κερδοφορίας τους, που πάντα πλήρωνε και θα πληρώνει ο λαός.

- Με τη συνέχιση της φορολογικής αφαίμαξης των εργαζομένων μέσω των έμμεσων φόρων σε είδη λαϊκής κατανάλωσης και νέες φορολογικές ασυλίες για τις μεγάλες επιχειρήσεις.

- Με τις δεσμεύσεις που προκύπτουν από τη συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ, δεσμεύσεις που αφορούν τόσο τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις όσο και την επιβάρυνση των κρατικών προϋπολογισμών με στρατιωτικές δαπάνες. Το πολύ - πολύ να ξαναδούμε ορισμένους «αστερίσκους», όπως παλιότερα.

- Με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και δημοσιονομική πειθαρχία που σημαίνει συνέχιση της λιτότητας όσον αφορά τις δαπάνες για Κοινωνική Πρόνοια, Παιδεία, Υγεία, ασφάλιση. Το πολύ - πολύ να ανθίσει ο «εθελοντισμός» και η φιλανθρωπία.

- Με τις ιδιωτικοποιήσεις, τις απελευθερώσεις αγορών που μπορεί να μετανομαστούν σε «στρατηγικές συμφωνίες επενδυσεων». Το πολύ-πολύ να αναθεωρηθούν ορισμένες συμβάσεις και να ξαναμοιραστεί η πίτα.

- Με το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς της εξουσίας των μονοπωλίων, που μπορεί να μεταμφιέζεται, να ανανεώνεται, να εκσυγχρονίζεται, να εναλλάσσεται αλλά παραμένει σταθερή η προσήλωσή του στο κεφάλαιο, τα μονοπώλια, σε «παλιούς ολιγάρχες» αλλά και σε νέα τζάκια που έχουν πάρει σειρά και ζητούν την αναβάθμισή τους.