ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 18 Γενάρη 2015
Κριτήριο, μπροστά στις εκλογές στις 25 Γενάρη, για τους νέους και τις νέες
των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο πέρα από τη σκληρή
πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά, που τούς περιμένει όταν τελειώσουν το
σχολείο, τη σχολή τους.
Οι ελαστικές σχέσεις
εργασίας, η εκ περιτροπής εργασία, η υπερεκμετάλλευση, είναι η κατάσταση που
συναντά ο νέος όταν βγαίνει για το μεροκάματο. Η τεράστια στρατιά των ανέργων
που ανακυκλώνεται σε διάφορα προγράμματα κατάρτισης, πρακτικής άσκησης και
ημιαπασχόλησης. Σε αυτά τα προγράμματα παγιώνονται οι χειρότερες συνθήκες
εργασίας. Ελάχιστοι δικαιούνται το επίδομα του ΟΑΕΔ. Η «εθελοντική εργασία», η
τσάμπα δουλειά στους εργοδότες - ειδικά σε κάποιους κλάδους - έχει γίνει
καθεστώς για τους νέους.
Ετσι κι αλλιώς, αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι 1 στους 2 νέους που πάνε
για δουλειά, να εργάζονται με 4ωρα, 3ωρα για μερικές μέρες τη βδομάδα και με
μισθούς πείνας. Το ποσοστό ανεργίας των πτυχιούχων αυξήθηκε κατά 189%, το
μέλλον τους ένα συνεχές κυνήγι για εύρεση πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, πάντα
επί πληρωμή. Οι τζάμπα εργατοώρες στους εργοδότες των νέων που προσπαθούν να
μάθουν μια τέχνη και τους εξασκούν από νωρίς στην υποταγή και στην
εκμετάλλευση. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νέα ζευγάρια για να σταθούν
στα πόδια τους, να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια. Τα παραπάνω είναι
μερικά από όσα βιώνει σήμερα η νεολαία. Σε ένα σύστημα που στηρίζουν τόσο η ΝΔ,
όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Τι ζητούν από τους
νέους σήμερα μπροστά στις εκλογές; Να τους δώσουν εντολή, για να
διαπραγματευτούν με τους εταίρους. Τι επιφυλάσσει αυτό για το μέλλον; Τη
συνέχιση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.
Το σκηνικό, λοιπόν, έχει στηθεί και καλούν τους νέους να γίνουν στο ίδιο
έργο θεατές. Εκβιασμοί, τρομοκρατία, ότι δήθεν «θα ανακοπεί η πορεία της
χώρας», για να αποδεχτούν οι εργαζόμενοι, οι νέοι τη σύγχρονη βαρβαρότητα, από
τη μία, και υποσχέσεις για εύκολη λύση, από την άλλη, με το λαό και τη νεολαία
στο περιθώριο. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ όσο πιο ίδιοι γίνονται, τόσο και οξύνουν τη μεταξύ
τους πόλωση, για να εγκλωβίσουν, να ενσωματώσουν στο μεταξύ τους παιχνίδι. Νέα
κόμματα βγαίνουν στο προσκήνιο με παμπάλαιες και δοκιμασμένες θέσεις.