Μπροστά στις εκλογές εμπιστευτείτε, ενισχύστε το ΚΚΕ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 23 Αυγούστου 2015

Ο κύβος ερρίφθη. Πάμε για εκλογές. Το ζήτημα των εκλογών το αντιμετωπίζουμε από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης, των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Είναι και αυτές μια ταξική πολιτική αναμέτρηση και ως τέτοια πρέπει να αξιοποιηθεί στο έπακρο για την ενίσχυση του ΚΚΕ. Τώρα υπάρχει ακόμη πιο πλούσια πείρα από τις εναλλαγές κομμάτων στην κυβέρνηση και πιο συγκεκριμένα από τις τελευταίες εκλογές του Γενάρη 2015 και τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Απ' αυτή την άποψη και επειδή το αποτέλεσμα διαμορφώνεται από την ψήφο του λαού, ο λαός πρέπει να σταθμίσει τις συνθήκες στις οποίες γίνονται οι εκλογές, τα δικά του συμφέροντα, να διαμορφώσει δηλαδή τα δικά του κριτήρια ψήφου.

Τι πρέπει να κρίνει ο λαός;

Ο πρωθυπουργός με το διάγγελμά του ζήτησε να ψηφίσει ξανά ο λαός ΣΥΡΙΖΑ κρίνοντας όλα τα θετικά που έκανε αλλά και τα λάθη του! Δεν πρόκειται για αυτοκριτική αλλά για ένα από τα άλλοθι που χρησιμοποιούν και θα χρησιμοποιούν για να χειραγωγούν το λαό στην πολιτική του κεφαλαίου, που τον χρεοκοπεί συνεχώς. Το νέο μνημόνιο, η αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει και αυτή η κυβέρνηση, που αρχικά διακήρυττε το τέλος των μνημονίων, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων λαθών (π.χ. στη διαπραγμάτευση). Είναι αποτέλεσμα ταξικής επιλογής, της προσπάθειας στήριξης με κάθε μέσο των σχεδίων ανάκαμψης του κεφαλαίου.

Τώρα στην κάλπη δαγκωτό ΚΚΕ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 23 Γενάρη 2015

Στις εκλογές η εργατική τάξη, τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα, πρέπει να καθορίσουν την ψήφο τους με βάση τον πραγματικό τους αντίπαλο, συνειδητοποιώντας ότι αντίπαλος δεν είναι μόνο το κόμμα που είναι στην κυβέρνηση, αλλά το κεφάλαιο, η εξουσία του, το κράτος δηλαδή, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, οι σύμμαχοι του κεφαλαίου εκτός Ελλάδας. Η στάση κάθε κόμματος, της πολιτικής του σ' όλα αυτά μαζί, αποτελεί το κριτήριο. Οι εκλογές βεβαίως αναδεικνύουν κυβέρνηση, αλλά και αντιπολίτευση. Υπάρχει στο λαό και γνώση και εμπειρία διαχρονικά. Για παράδειγμα, χρόνια, σαράντα περίπου, εναλλάσσονταν στην κυβέρνηση η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και στην αντιπολίτευση. Το ΚΚΕ όλα αυτά τα χρόνια έκανε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, αναδεικνύοντας τη στρατηγική σύμπλευση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, παρά τη μεταξύ τους αντιπαλότητα. Τι έγινε μετά από πολλές εναλλαγές; Αυτά τα κόμματα συγκυβερνούν.

Τώρα, φαίνεται η ΝΔ να περνά στην αντιπολίτευση. Θα αναδειχτεί κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ.

Σκεφτείτε, λοιπόν, την επόμενη μέρα των εκλογών. Θα συνεχίσουν να υπάρχουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, η εξουσία τους, η κυβέρνηση που με την πολιτική της τους υπηρετεί, η ΕΕ και η Ευρωζώνη, το ΝΑΤΟ, οι αντεργατικοί, αντιλαϊκοί νόμοι κ.λπ., κόμματα του ευρωμονόδρομου που δε θα είναι στην κυβέρνηση, άρα θα «αντιπολιτεύονται», αλλά στην ίδια όχθη με την κυβέρνηση. Θα συνεχίσουν να υπάρχουν οι δανειακές συμβάσεις, τα «μνημόνια διαρκείας» της ΕΕ, με πρώτο απ' όλα τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» για την ανταγωνιστικότητα, που προϋποθέτει αντεργατικές αναδιαρθρώσεις, τα ευρωπαϊκά εξάμηνα, τους ελέγχους στους κρατικούς προϋπολογισμούς και τις εποπτείες της ΕΕ με ή χωρίς μνημόνια. Μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα διαχειρίζεται όλα τα παραπάνω.

***

Ούτε τα ίδια με τους ίδιους, ούτε τα ίδια με τους άλλους. Ισχυρό ΚΚΕ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 22 Γενάρη 2015

Λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, ακούγεται συχνά το εξής επιχείρημα: «Δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά αν κάνει έστω και τα μισά απ' όσα υπόσχεται, μας είναι αρκετό». Στην πραγματικότητα, κριτήρια σαν κι αυτό καθόρισαν την ψήφο μεγάλης μερίδας του λαού και σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, όταν μεσουρανούσε ο δικομματισμός ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Τα αποτελέσματα, βέβαια, είναι γνωστά.

Για να αρπάξουν την ψήφο του λαού, πασπαλίζουν με χρυσόσκονη παρωχημένες υποσχέσεις, που ακόμα κι αν εφαρμοστούν, όχι μόνο δεν οδηγούν σε ανάκτηση των απωλειών για το λαό, αλλά δεν μπορούν ούτε να τον ανακουφίσουν, καθώς διαχέονται και χάνονται μέσα στο γενικότερο αντιλαϊκό - αντεργατικό πλαίσιο.

Για παράδειγμα, η θολή εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ για αυξήσεις στον κατώτατο μισθό, ακόμα και αν εφαρμοστεί, ελάχιστα θα αλλάξει τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων που δουλεύουν με ελαστικές σχέσεις, τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπόσχεται να καταργήσει, παρά το γεγονός ότι διευρύνθηκαν την περίοδο της κρίσης και η τάση είναι να κυριαρχήσουν τα επόμενα χρόνια στην αγορά εργασίας.

Η αγωνία του λαού...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 18 Γενάρη 2015

Πρέπει να είναι αγωνία του λαού πώς και ποιοι θα σχηματίσουν την επόμενη κυβέρνηση, που θα προκύψει μετά τις εκλογές στις 25 Γενάρη 2015; Ποιοι θα συνεργαστούν με ποιους, αν η κυβέρνηση θα είναι προϊόν αυτοδυναμίας ή συνεργασίας, πόσο σταθερή θα είναι η επόμενη κυβέρνηση;

Για να απαντηθεί το ερώτημα θα πρέπει πρώτα να απαντηθεί τι θα είναι ΕΔΩ ακλόνητο την επόμενη μέρα των εκλογών.

Ανεξάρτητα αν προκύψει κυβέρνηση με πυρήνα τη ΝΔ ή αν προκύψει κυβέρνηση με πυρήνα το ΣΥΡΙΖΑ, που είναι και το πιο πιθανό σενάριο, την επόμενη μέρα ο λαός μας, οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται αντιμέτωποι:

- Με τα αντιλαϊκά μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, την εποπτεία, τη δημοσιονομική πειθαρχία, τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Το πολύ - πολύ όλα αυτά να μην τα λένε μνημόνιο αλλά να τα έχουν βαφτίσει νέο πρόγραμμα, νέα συμφωνία μετά από διαπραγμάτευση.

- Με το σύνολο του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου, που δε θα πειραχτεί τρίχα του. Το πολύ - πολύ αυτές οι οικογένειες που ζουν με κάτω από 800 ευρώ το μήνα να πάρουν λίγα ψίχουλα (είτε με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα της ΝΔ είτε με τα κουπόνια σίτισης του ΣΥΡΙΖΑ), που, βεβαίως, θα εξανεμιστούν αμέσως.

- Με νέα προνόμια στην εργοδοσία, το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, νέες φοροαπαλλαγές, νέες δεσμεύσεις για στήριξη της κερδοφορίας τους, που πάντα πλήρωνε και θα πληρώνει ο λαός.

- Με τη συνέχιση της φορολογικής αφαίμαξης των εργαζομένων μέσω των έμμεσων φόρων σε είδη λαϊκής κατανάλωσης και νέες φορολογικές ασυλίες για τις μεγάλες επιχειρήσεις.

- Με τις δεσμεύσεις που προκύπτουν από τη συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ, δεσμεύσεις που αφορούν τόσο τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις όσο και την επιβάρυνση των κρατικών προϋπολογισμών με στρατιωτικές δαπάνες. Το πολύ - πολύ να ξαναδούμε ορισμένους «αστερίσκους», όπως παλιότερα.

- Με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και δημοσιονομική πειθαρχία που σημαίνει συνέχιση της λιτότητας όσον αφορά τις δαπάνες για Κοινωνική Πρόνοια, Παιδεία, Υγεία, ασφάλιση. Το πολύ - πολύ να ανθίσει ο «εθελοντισμός» και η φιλανθρωπία.

- Με τις ιδιωτικοποιήσεις, τις απελευθερώσεις αγορών που μπορεί να μετανομαστούν σε «στρατηγικές συμφωνίες επενδυσεων». Το πολύ-πολύ να αναθεωρηθούν ορισμένες συμβάσεις και να ξαναμοιραστεί η πίτα.

- Με το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς της εξουσίας των μονοπωλίων, που μπορεί να μεταμφιέζεται, να ανανεώνεται, να εκσυγχρονίζεται, να εναλλάσσεται αλλά παραμένει σταθερή η προσήλωσή του στο κεφάλαιο, τα μονοπώλια, σε «παλιούς ολιγάρχες» αλλά και σε νέα τζάκια που έχουν πάρει σειρά και ζητούν την αναβάθμισή τους.

Η ενίσχυση του ΚΚΕ είναι ζήτημα ζωής για το λαό

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 21 Δεκέμβρη 2014 - 2η έκδοση

Δίνουν και παίρνουν τα διλήμματα σε βάρος του λαού που επεξεργάζονται τα αστικά επιτελεία, ενόψει της πιθανότητας εκλογών, τα οποία «πλασάρουν» καθημερινά, από τη μία, η κυβέρνηση, από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ, οξύνοντας το διπολισμό και κορυφώνοντας τις διεργασίες για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού.

Προκύπτουν, λοιπόν, αμείλικτα τα ερωτήματα. Είναι αυτά τα διλήμματα πραγματικά; Με ποια κριτήρια θα σταθεί και τι είναι αυτό το οποίο πρέπει να επιδιώξει ο εργαζόμενος, ο άνθρωπος του μόχθου της πόλης και της υπαίθρου, είτε εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είτε μπροστά στην κάλπη;

Απέναντι σε αυτά τα ερωτήματα, το ΚΚΕ δίνει την απάντηση: Απαιτείται λαϊκή παρέμβαση τώρα. Δεν πρέπει να χαθεί άλλος πολύτιμος χρόνος, που είναι αναγκαίος για να ανασυνταχθεί το κίνημα, στην κατεύθυνση όχι απλά και μόνο ο λαός να σώσει ό,τι μπορεί, αλλά και να έχει κατακτήσεις, να ξανακερδίσει δικαιώματα που του ανήκουν, να ανατρέψει συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική και όσους υπηρετούν την τάξη που βρίσκεται στην εξουσία και που έχει όλη την ευθύνη για το χάλι που βρίσκεται ο λαός σήμερα. Να επιβάλει, δηλαδή, ριζικές αλλαγές προς όφελός του, για την ικανοποίηση των σύγχρονων μεγάλων κοινωνικών αναγκών.

Η «επόμενη μέρα»

Η πείρα είναι πια πολύ πλούσια. Είτε με Πρόεδρο της Δημοκρατίας είτε με άλλη κυβέρνηση που θα προκύψει από τις ενδεχόμενες εκλογές, η «επόμενη μέρα» για τους εργαζόμενους, συνολικά το λαό, είναι δεδομένη.