Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2015

Δυνατό ΚΚΕ για την επόμενη μέρα...

Βρισκόμαστε μια μέρα πριν από την εκλογική αναμέτρηση και αυτό που καθένας και καθεμιά από τους ανθρώπους του μόχθου σκέφτεται είναι η επόμενη μέρα. Οχι ως προς τη ζωή του, αυτή δεν πρόκειται να αλλάξει μονομιάς την επομένη των εκλογών. Πρέπει, όμως, ακόμη και πάνω από την κάλπη να σκεφτούν οι λαϊκοί άνθρωποι, οι νέες και οι νέοι:
Τα αστικά επιτελεία και τα κόμματά τους σε όλη την προεκλογική περίοδο προσπάθησαν να επιβάλουν ως μοναδικό κριτήριο ψήφου ποια πρέπει να είναι η επόμενη κυβέρνηση, ποια κόμματα μπορούν να κυβερνήσουν και πώς αυτή θα συγκροτηθεί, ποια κόμματα θα την απαρτίζουν, θα είναι μονοκομματική ή κυβέρνηση συνεργασίας. Μια κυβέρνηση θα εκλεγεί. Σήμερα όμως ξέρουμε περισσότερο από ποτέ ότι η κυβέρνηση που θα προκύψει θα εφαρμόσει ένα νέο αντιλαϊκό πρόγραμμα, ένα μνημόνιο που έχουν ήδη ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ με στόχο την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου. Θέλουν την ψήφο μας για να αποσπάσουν την λαϊκή συναίνεση και στήριξη σε αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα για να έχουν λυμένα τα χέρια την επόμενη μέρα.
Οποια και αν είναι η επόμενη κυβέρνηση, όποιοι και όπως και αν τη συγκροτήσουν, θα είναι λοιπόν εχθρική για τους ανθρώπους του μόχθου, θα υπηρετήσει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων, τις αξιώσεις των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών και ενώσεων που συμμετέχει (ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΔΝΤ κ.λπ.)

Το παζλ είναι έτοιμο να συμπληρωθεί

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 19 Σεπτέμβρη 2015 - Κυριακή 20 Σεπτέμβρη 2015
Είδαμε αναλυτικά ποιο θα είναι το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης, ανεξάρτητα από το εάν θα έχει κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ. Ολες τις προηγούμενες μέρες, μέχρι και τώρα λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες, τα αστικά ΜΜΕ, τα αστικά επιτελεία και αυτά των κομμάτων που διεκδικούν αστική διακυβέρνηση ή συμμετοχή σε αυτήν, έχουν ανοίξει σκόπιμα μια τέτοια συζήτηση, παρά τις προσπάθειες που κάνουν να εμφανιστούν πως συγκρούονται, ώστε να υφαρπάξουν την ψήφο των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Αυτό που είναι δεδομένο είναι πως υπάρχει η αντικειμενική βάση για το σχηματισμό κυβέρνησης την επομένη των εκλογών, ακόμα και με τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ. Και μάλιστα, εκφράστηκε και στην ψηφοφορία για το μνημόνιο στη Βουλή, όπου τάχθηκαν υπέρ 222 βουλευτές των κομμάτων της συγκυβέρνησης, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού. Στις προηγούμενες ψηφοφορίες, που αφορούσαν τα προαπαιτούμενα μέτρα για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για τη δανειακή σύμβαση, καθώς και η ψηφοφορία για το εάν θα εξουσιοδοτηθεί ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών να ξεκινήσουν τις αντιλαϊκές διαπραγματεύσεις, ο αριθμός ήταν ακόμα μεγαλύτερος... Κατά συνέπεια, μόνο σαν κοροϊδία και σαν προσπάθεια να διαμορφώσει πλαστές διαχωριστικές γραμμές, μπορεί να εκληφθεί η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει ότι διαφέρει από τη ΝΔ σε τέτοιο βαθμό, ώστε να είναι αδύνατη η μεταξύ τους κυβερνητική συνεργασία. Θυμίζουμε ότι ανάλογο κλίμα δημιουργούσαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ πριν από τις εκλογές του 2012, για να καταλήξουν λίγες βδομάδες μετά σε κάτι που φαινόταν αδιανόητο μέχρι τότε. Σε μια συγκυβέρνηση που έφερε νέο μνημόνιο, το δεύτερο στη σειρά. Οι πιθανότητες να επαναληφθεί η ίδια ιστορία είναι πολύ μεγάλες.
Ας δούμε συνοπτικά:

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2015

Μετεκλογικά σενάρια



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη 2015

Καθώς λίγες μόνο ώρες απομένουν μέχρι τις εκλογές, η συζήτηση εστιάζεται τώρα στην επόμενη μέρα. Με δεδομένη την κοινή προγραμματική βάση όλων των κομμάτων που ψήφισαν το μνημόνιο, τα σενάρια δίνουν και παίρνουν.
Είναι χαρακτηριστικά (και αποκαλυπτικά) όσα δήλωσε χτες σε συνέντευξη ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιος βουλευτής, Αλ. Φλαμπουράρης. Αφού απέκλεισε την πιθανότητα συνεργασίας με τη ΝΔ, μίλησε αναλυτικά για το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι θέτοντας ορισμένες προϋποθέσεις.
Η πρώτη είναι «ο ελληνικός λαός στις εκλογές, να δώσει εντολή για μια τέτοια σύμπραξη». Και η δεύτερη, «το ΠΑΣΟΚ ή/και το Ποτάμι να αποφασίσουν να απεγκλωβιστούν από τα πρόσωπα, τις θέσεις και τις συμμαχίες που υπερασπίζονται και προωθούν τη νεοφιλελεύθερη πολιτική».
Είναι, καταρχήν, απορίας άξιο, γιατί αυτές οι δύο προϋποθέσεις δεν ισχύουν και για τη ΝΔ, η οποία συγκυβέρνησε με το ΠΑΣΟΚ και μαζί με το Ποτάμι άσκησαν όλη την επιρροή τους για να συμφωνηθεί και να ψηφιστεί το μνημόνιο...

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2015

Επόμενη μέρα...



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 4 Σεπτέμβρη 2015
Τις τελευταίες μέρες, τα αστικά κόμματα και επιτελεία προσπαθούν να ενισχύσουν ψεύτικα αντιλαϊκά διλήμματα, αποπροσανατολιστικά κριτήρια μπροστά στην κάλπη, αξιοποιώντας και στοιχεία των δημοσκοπήσεων.
Διαμορφώνουν μια εικόνα εκλογικής μάχης «ντέρμπι» - όπως λένε χαρακτηριστικά - ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ, θυμίζοντας τα ανάλογα σκηνικά της εποχής του πάλαι ποτέ δικομματισμού ΠΑΣΟΚ - ΝΔ.
Σε αυτό το έδαφος, ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ψηφίστε ΣΥΡΙΖΑ για να μη γυρίσει η ΝΔ και το «παλιό πολιτικό σύστημα», ζητάει να του δώσει ο λαός αυτοδυναμία, διαβεβαιώνοντας ότι δεν θέλει να συνεργαστεί με τα «φθαρμένα μνημονιακά κόμματα», κρατώντας βεβαίως ανοιχτό το παράθυρο στο «μήνυμα της κάλπης»! Η ΝΔ, από την άλλη, καλεί το λαό να τη στηρίξει εκλογικά, ώστε ως πρώτη δύναμη να μπορέσει να συγκροτήσει κυβέρνηση συνεργασίας, διαφορετικά - λέει - υπάρχει κίνδυνος μετεκλογικής αβεβαιότητας και αστάθειας, με δεδομένη τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Από κοντά Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ δηλώνουν την ετοιμότητά τους να συμμετάσχουν στη νέα κυβέρνηση που θα προκύψει όποιον από τους δύο και αν έχει ως κορμό, προκρίνοντας βεβαίως την επιλογή μιας κυβέρνησης «εθνικής ενότητας». Και ο χορός των ψεύτικων διλημμάτων και του αποπροσανατολισμού καλά κρατεί!

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2015

Ο κουρνιαχτός της «επόμενης μέρας»




ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 25 Αυγούστου 2015

 «Κάλπες αβεβαιότητας», είναι ο γενικός τίτλος σε πολλά ρεπορτάζ του κυριακάτικου Τύπου, που αναρωτιούνται αν από τις εκλογές θα προκύψει μια «ισχυρή μεταρρυθμιστική κυβέρνηση», αυτοδύναμη ή συνεργασίας.

Αλλοι πάλι πιάνουν το κομπιουτεράκι και αναλύουν όλα τα ενδεχόμενα, κινδυνολογώντας για την αβεβαιότητα της «επόμενης μέρας». Στην πλειοψηφία τους, τα αστικά Μέσα εύχονται να εκλεγεί «μια κυβέρνηση σταθερότητας και ευρείας αποδοχής».

Είναι φανερή η προσπάθεια να κυριαρχήσει στη συζήτηση το ποια κυβέρνηση θα έχουμε την επομένη των εκλογών - και πόσο ισχυρή θα είναι - και όχι το τι θα κάνει αυτή η κυβέρνηση, ανεξαρτήτως του από ποιους θα αποτελείται.

Κι αν η σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης είναι πράγματι δύσκολο να προβλεφθεί, δεν ισχύει το ίδιο και για το πρόγραμμα το οποίο θα κληθεί να εφαρμόσει, με δεδομένο ότι όλοι οι επίδοξοι κυβερνητικοί «εταίροι» ψήφισαν το 3ο μνημόνιο, το οποίο συμπυκνώνει στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου την περίοδο που διανύουμε.

Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2015

ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ Στριμώχνονται οι «πρόθυμοι» για την επόμενη κυβέρνηση. Απάντηση το ισχυρό ΚΚΕ



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 24 Γενάρη 2015 - Κυριακή 25 Γενάρη 2015

 «(...) Η τύχη της επόμενης κυβέρνησης θα κριθεί μέσα στο πρώτο τρίμηνο, τετράμηνο του βίου της. Και θα εξαρτηθεί απολύτως από τη συμφωνία που θα μπορέσει ή δε θα μπορέσει να επιτύχει με τους δανειστές (...) Μια λογική λύση θα ήταν να συμφωνήσουν όλα τα δημοκρατικά κόμματα να στηρίξουν το πρώτο κόμμα, είτε έχει είτε δεν έχει αυτοδυναμία, έως την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές. Για τους τρεις, τέσσερις μήνες που λέγαμε. Δε θα μετέχουν στην κυβέρνηση ή στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού. Δε θα έχουν καμία άλλου είδους συμφωνία ή συνεργασία. Απλώς θα αφήσουν στο πρώτο κόμμα τα χέρια ελεύθερα να διαπραγματευτεί (...) Η μέθοδος είναι ενδεχομένως ανορθόδοξη. Διασφαλίζει όμως μια άμεση κυβερνητική λύση και μια ταχεία επανάληψη των διαπραγματεύσεων αφού δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο».

Αυτά έγραφαν τα «ΝΕΑ» την Τρίτη, υποδεικνύοντας στα αστικά κόμματα να καταλήξουν άμεσα σε κάποιου είδους συμβιβασμό μεταξύ τους, πάνω και στην κοινή βάση που τους συνδέει για εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, ώστε να προχωρήσουν τα παζάρια με τους δανειστές για το πώς θα διασφαλιστεί η αποπληρωμή του χρέους από το λαό. Συμβιβασμοί και παζάρια ευθέως ενάντια στα λαϊκά συμφέροντα, εφόσον η όποια «αναδιάρθρωση» ή «κούρεμά» του συνοδεύεται από νέα αντιλαϊκά μέτρα. Τα όποια κονδύλια απελευθερωθούν από την εξυπηρέτηση των δόσεων θα πάνε για την παραπέρα ενίσχυση των μονοπωλιακών ομίλων, όχι για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων.

Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2015

Η αγωνία του λαού...



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 18 Γενάρη 2015
Πρέπει να είναι αγωνία του λαού πώς και ποιοι θα σχηματίσουν την επόμενη κυβέρνηση, που θα προκύψει μετά τις εκλογές στις 25 Γενάρη 2015; Ποιοι θα συνεργαστούν με ποιους, αν η κυβέρνηση θα είναι προϊόν αυτοδυναμίας ή συνεργασίας, πόσο σταθερή θα είναι η επόμενη κυβέρνηση;
Για να απαντηθεί το ερώτημα θα πρέπει πρώτα να απαντηθεί τι θα είναι ΕΔΩ ακλόνητο την επόμενη μέρα των εκλογών.
Ανεξάρτητα αν προκύψει κυβέρνηση με πυρήνα τη ΝΔ ή αν προκύψει κυβέρνηση με πυρήνα το ΣΥΡΙΖΑ, που είναι και το πιο πιθανό σενάριο, την επόμενη μέρα ο λαός μας, οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται αντιμέτωποι:
- Με τα αντιλαϊκά μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, την εποπτεία, τη δημοσιονομική πειθαρχία, τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Το πολύ - πολύ όλα αυτά να μην τα λένε μνημόνιο αλλά να τα έχουν βαφτίσει νέο πρόγραμμα, νέα συμφωνία μετά από διαπραγμάτευση.
- Με το σύνολο του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου, που δε θα πειραχτεί τρίχα του. Το πολύ - πολύ αυτές οι οικογένειες που ζουν με κάτω από 800 ευρώ το μήνα να πάρουν λίγα ψίχουλα (είτε με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα της ΝΔ είτε με τα κουπόνια σίτισης του ΣΥΡΙΖΑ), που, βεβαίως, θα εξανεμιστούν αμέσως.
- Με νέα προνόμια στην εργοδοσία, το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, νέες φοροαπαλλαγές, νέες δεσμεύσεις για στήριξη της κερδοφορίας τους, που πάντα πλήρωνε και θα πληρώνει ο λαός.
- Με τη συνέχιση της φορολογικής αφαίμαξης των εργαζομένων μέσω των έμμεσων φόρων σε είδη λαϊκής κατανάλωσης και νέες φορολογικές ασυλίες για τις μεγάλες επιχειρήσεις.
- Με τις δεσμεύσεις που προκύπτουν από τη συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ, δεσμεύσεις που αφορούν τόσο τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις όσο και την επιβάρυνση των κρατικών προϋπολογισμών με στρατιωτικές δαπάνες. Το πολύ - πολύ να ξαναδούμε ορισμένους «αστερίσκους», όπως παλιότερα.
- Με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και δημοσιονομική πειθαρχία που σημαίνει συνέχιση της λιτότητας όσον αφορά τις δαπάνες για Κοινωνική Πρόνοια, Παιδεία, Υγεία, ασφάλιση. Το πολύ - πολύ να ανθίσει ο «εθελοντισμός» και η φιλανθρωπία.
- Με τις ιδιωτικοποιήσεις, τις απελευθερώσεις αγορών που μπορεί να μετανομαστούν σε «στρατηγικές συμφωνίες επενδυσεων». Το πολύ-πολύ να αναθεωρηθούν ορισμένες συμβάσεις και να ξαναμοιραστεί η πίτα.
- Με το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς της εξουσίας των μονοπωλίων, που μπορεί να μεταμφιέζεται, να ανανεώνεται, να εκσυγχρονίζεται, να εναλλάσσεται αλλά παραμένει σταθερή η προσήλωσή του στο κεφάλαιο, τα μονοπώλια, σε «παλιούς ολιγάρχες» αλλά και σε νέα τζάκια που έχουν πάρει σειρά και ζητούν την αναβάθμισή τους.

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2015

Πιο δυνατό ΚΚΕ για την επόμενη μέρα




ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 6 Γενάρη 2015

Το ΚΚΕ καλεί το λαό να διαμορφώσει κριτήριο ψήφου με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη μέρα των εκλογών. Τι θα έχει απέναντί του στις 26 Γενάρη, ανεξάρτητα αν η ΝΔ ή ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελέσουν τον κορμό της επόμενης κυβέρνησης;

Ο λαός θα συνεχίσει να έχει απέναντί του όλους όσοι ευθύνονται για τα δεινά και τη δυστυχία του: Τα μονοπώλια, με τους ανταγωνισμούς και τη δίψα τους για ακόμα φτηνότερους εργαζόμενους. Την ΕΕ, με τις αντιλαϊκές κατευθύνσεις και τα μνημόνια διαρκείας, που επιβάλλουν αιματηρές περικοπές και μόνιμη λιτότητα για τους λαούς. Τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, που κρατούν διαρκώς αναμμένη τη φλόγα ενός γενικευμένου πολέμου.

Αυτοί είναι οι πραγματικοί ένοχοι για τη βαρβαρότητα που ζει σήμερα ο λαός. Αυτοί, όμως, είναι η «πραγματική κυβέρνηση» στην Ελλάδα και παντού, αφού στον καπιταλισμό τα μονοπώλια κάνουν κουμάντο στην εξουσία και την οικονομία.

Το κράτος και οι νόμοι του, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα έχει το πρόσταγμα στη διακυβέρνηση, υπηρετούν τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, τους βιομηχάνους, τους εφοπλιστές, τους φαρμακοβιομήχανους, τους μεγαλεμπόρους και μεγαλοεργολάβους.

Γι' αυτούς ψηφίστηκαν οι λεγόμενες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», πριν και στη διάρκεια της κρίσης, ενώ τώρα δρομολογούνται νέες. Τέτοιες «μεταρρυθμίσεις» είναι η μείωση των μισθών και η διεύρυνση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και τα χαράτσια στα νοσοκομεία, οι ιδιωτικοποιήσεις και οι ανατροπές στο Ασφαλιστικό, τα αντιδραστικά μέτρα στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Πρόνοια.

Παλιότερα στην κυβέρνηση εναλλάσσονταν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Μετά συγκυβέρνησαν και τώρα τον ρόλο αυτόν τον διεκδικεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τους συμμάχους του. Ολα αυτά τα χρόνια, η τάση παραμένει ίδια. Ο λαός βιώνει τη διαρκή υποτίμηση των αναγκών και δικαιωμάτων του, ιδιαίτερα αν το επίπεδο της ζωής του συγκριθεί με το άλμα που έχει γίνει στην επιστήμη και την τεχνική, τις δυνατότητες που αντικειμενικά υπάρχουν σήμερα για λαϊκή ευημερία.

Οσο κι αν υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα σώσει το λαό, τίποτα ουσιαστικό δεν πρόκειται να αλλάξει, αφού η πολιτική του δεν αμφισβητεί και δεν συγκρούεται με τα μονοπώλια και την ΕΕ. Αντίθετα, συναγωνίζεται με τη ΝΔ για το ποιος μπορεί να διασφαλίσει καλύτερους όρους για να ανακάμψουν τα κέρδη του κεφαλαίου, μετά από έξι σχεδόν χρόνια κρίσης.

Παρά τις υπαρκτές διαφορές στα μείγματα διαχείρισης της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, στις 26 Γενάρη κουμάντο θα συνεχίσουν να κάνουν τα μονοπώλια. Άρα, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα θα κυβερνήσει, ο λαός θα συνεχίσει να βρίσκεται στην αντιπολίτευση.

Γι' αυτό χρειάζεται ένα ακόμα πιο δυνατό ΚΚΕ. Για να οργανωθεί καλύτερα απέναντι στην επίθεση των μονοπωλίων και με κίνημα που αμφισβητεί την εξουσία τους να διεκδικήσει ανάκτηση των απωλειών, να ανοίξει το δρόμο για να γίνει ο ίδιος κυρίαρχος στην οικονομία και την εξουσία. Από αυτή τη σκοπιά, ΤΟ ΔΥΝΑΜΩΜΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΕΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ.

Για να γίνει αυτό, χρειάζεται τις μέρες που απομένουν να πάρουν φωτιά τα πόδια όλων μας: Των μελών, των οπαδών και των φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, των λαϊκών ανθρώπων που προβληματίζονται για τις εξελίξεις, βλέπουν με συμπάθεια το ΚΚΕ, ακόμα κι αν δεν συμφωνούν σε όλα μαζί του. Να κάνουμε τη νύχτα μέρα, για να φτάσει παντού το κάλεσμα για ενίσχυση του ΚΚΕ, να συζητηθεί πλατιά η πρόταση διεξόδου του Κόμματος.