Προβληματισμοί για την Ευρωζώνη

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015

Η συνέχιση της διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την τρόικα που έγινε κουαρτέτο, ιδιαίτερα μετά την προκαταρκτική συμφωνία της 12ης του Ιούλη, ανέδειξε τη «βεντάλια» των αντιθέσεων και ανταγωνισμών που αναπτύσσονται μέσα στο οικοδόμημα της Ευρωζώνης και της ίδιας της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας της ΕΕ. Αποδεικνύοντας ότι, παρά τις διακηρύξεις περί σύγκλισης των οικονομιών, η πραγματικότητα δείχνει ότι οι αποστάσεις μεγαλώνουν όχι εξαιτίας κάποιας κυρίαρχης πολιτικής, όπως λένε διάφοροι, αλλά αντικειμενικά εξαιτίας του νόμου της ανισόμετρης οικονομικής ανάπτυξης που είναι απαράβατος σε συνθήκες καπιταλισμού. Η σκληρή διαπραγμάτευση, που γίνεται από όλες τις πλευρές για λογαριασμό των συμφερόντων των εθνικών αστικών τάξεων και επιχειρηματικών ομίλων, διεξάγεται στο φόντο της προοπτικής μηδενικής ανάκαμψης της τάξης του 0,8 % του ΑΕΠ στην Ευρωζώνη, που προβλέπεται από τους διάφορους ευρωενωσιακούς θεσμούς, με δεδομένα τα υψηλά ποσοστά ανεργίας για τις αδύναμες οικονομίες, όπως η Ελλάδα και τα νέα αντιλαϊκά μέτρα παντού, ώστε οι καπιταλιστές να βγουν με λιγότερες απώλειες από την κρίση. Στο στόχαστρο, δεκαετίες τώρα, βρίσκονται τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα, οι όποιες κατακτήσεις και δικαιώματα έχουν απομείνει. Σε αυτά οι αστοί συμφωνούν και τα προχωράνε. Εκεί που αναπτύσσονται οι αντιπαραθέσεις είναι στο ποια αστική τάξη, ποια μερίδα του κεφαλαίου θα υποστεί τη μικρότερη ζημιά.

Το «κουβάρι» των ανταγωνισμών στη Μέση Ανατολή

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 28 Ιούλη 2015

Η τελευταία φάση της επιθετικότητας της τουρκικής αστικής τάξης - εν μέσω μάλιστα και έντονων εσωτερικών διεργασιών για σχηματισμό κυβέρνησης μετά την απώλεια της αυτοδυναμίας από το αστικό-ισλαμικό κόμμα του Ερντογάν - επιβεβαιώνει την προσπάθειά της να παίξει πιο ενεργό ρόλο στη μοιρασιά του πλούτου της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής, μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία από το 2011. Οι βομβαρδισμοί από τουρκικά μαχητικά και οι επιχειρήσεις χερσαίων δυνάμεων στο έδαφος της Συρίας, που ξεκίνησαν στις 24 Ιούλη και συνεχίζονται, ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς προετοιμασίας. Αξιοποίησαν ως πρόσχημα γι' αυτή την αυτοονομαζόμενη «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» το μακελειό - με έντονη την ...οσμή προβοκάτσιας - με 32 νεκρούς (πολλοί Κούρδοι), στις 20 Ιούλη, στην πόλη Σουρούτς (στην τουρκο-συριακή μεθόριο) και το θάνατο ενός Τούρκου υπαξιωματικού στην Κίλις, που αποδόθηκαν στο «Ισλαμικό Κράτος», την οργάνωση που άνδρωσαν και ενίσχυσαν οι ιμπεριαλιστές και η Τουρκία κατά της συριακής κυβέρνησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Τουρκία αρχικά είχε εκφράσει επιφυλάξεις για συμμετοχή στο λεγόμενο «διεθνή αντιτρομοκρατικό συνασπισμό» κατά των τζιχαντιστών, στον οποίο πρωτοστατεί η Σαουδική Αραβία ως «λαγός», αλλά στις επιχειρήσεις παίρνουν μέρος όλες οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ταυτόχρονα, μιλούσε για ουδέτερη ζώνη στην παραμεθόριο περιοχή, μήκους 110 χιλιομέτρων και βάθους 33 χιλιομέτρων, ενώ ως πριν την έναρξη των αεροπορικών επιθέσεων, αρνούνταν την παραχώρηση της κομβικής σημασίας βάσης του Ιντσιρλίκ στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Τώρα, ωστόσο, όχι μόνο παραχωρεί τη βάση, αλλά και επικαλούμενη «ζήτημα ασφάλειας», ζήτησε και σήμερα πραγματοποιείται έκτακτη Σύνοδος του ΝΑΤΟ.

Διαπραγμάτευση ξανά...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 25 Ιούλη 2015

Και τώρα ξεκινά (ξανά) η διαπραγμάτευση! Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τίποτα δεν παίζεται όσον αφορά τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Το περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης είναι δεδομένο και αντιλαϊκό. Αποτελεί συνέχεια των εξάμηνων διαπραγματεύσεων, που είχαν ως αποκορύφωμα την τελευταία αντιλαϊκή συμφωνία της Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης. Δηλαδή, μια διαπραγμάτευση για λογαριασμό των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων, του κεφαλαίου που θέλουν να εξασφαλίσουν παραμονή της χώρας στην ΕΕ, στήριξη των τραπεζών, πρόσβαση σε επενδυτικά χρηματοδοτικά πακέτα (π.χ. το λεγόμενο πακέτο 35 δισ. του Γιούνκερ), νέο δάνειο, ρύθμιση αποπληρωμής του χρέους, ώστε κρατικό χρήμα να διοχετευτεί σε επενδυτικά σχέδια, «προσέλκυση επενδύσεων», δηλαδή άνοιγμα αγορών, ιδιωτικοποιήσεις, ξαναμοίρασμα της πίτας. Προϋπόθεση για όλα αυτά είναι η νέα αντιλαϊκή επίθεση που σηματοδοτήθηκε με τα προαπαιτούμενα που έφερε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και που θα επιβεβαιωθεί με τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα συνοδεύουν τη διαπραγμάτευση και συμφωνία για νέα δανειακή σύμβαση και νέο μνημόνιο.

Διαπραγμάτευση στο «στρατόπεδο των εχθρών του λαού»

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 7 Ιούλη 2015

Στο πλαίσιο της ...περήφανης εθνικο-πατριωτικο-λαϊκής αντίστασης της κυβέρνησης στις πιέσεις των εταίρων της, ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς, μιλώντας πριν από μερικές μέρες στην ιταλική τηλεόραση «Rai Tre», σημείωνε: «Οι Αμερικανοί μάς βοήθησαν να εξηγήσουμε στους Ευρωπαίους το γεωπολιτικό πλαίσιο και ξέρω ότι είναι οι μόνοι που μπορούν να παρέμβουν επί του ΔΝΤ, διότι μπορούν να κάνουν χρήση του δικαιώματος βέτο στο εσωτερικό του». Επιπλέον, τόνιζε: «Ελπίζω να μην έχει κανείς συμφέρον στην Ευρώπη, να βυθίσει την Ελλάδα στο χάος. Βρισκόμαστε σε μιαγεωπολιτική κατάσταση ιδιαίτερα περίπλοκη, υπάρχει η λιβυκή, αλλά και η ουκρανική κρίση». Ηταν οι ίδιες μέρες που το ΔΝΤ επέλεξε να δημοσιεύσει έκθεσή του, όπου χαρακτηρίζει το ελληνικό κρατικό χρέος «μη βιώσιμο», επισημαίνοντας μάλιστα ότι θα καταστεί αναγκαίο το μελλοντικό «κούρεμα», αλλά και η επιμήκυνση των αποπληρωμών, ρίχνοντας, βέβαια, τη χασούρα από μια τέτοια εξέλιξη στην πλευρά της Ευρωζώνης, στο φόντο των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων. Αλλη μια όψη των οποίων είναι και η παρέμβαση του ίδιου του γγ του ΝΑΤΟ, Γ. Στόλτενμπεργκ, ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να προχωρήσει σε περιστολή των αμυντικών της δαπανών, καθώς διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη νότια Ευρώπη ως κράτος - μέλος του ΝΑΤΟ. Η σχετική παρέμβαση απαντούσε στο αίτημα που έβαλαν στο τραπέζι οι εκπρόσωποι της Ευρωζώνης για μείωση των «αμυντικών δαπανών» της Ελλάδας.

«Αγωγοί» και κίνδυνοι

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 13 Μάη 2015

Σε άλλο ένα πεδίο οξυμένων ενδοαστικών ανταγωνισμών επιχειρεί να εμπλέξει το λαό η κυβέρνηση, με επίκεντρο αυτή τη φορά, τους ενεργειακούς πόρους και διαύλους. Αξονας όχι φυσικά οι λαϊκές ανάγκες, αλλά η διαμόρφωση διεθνών λυκοσυμμαχιών, με γνώμονα τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και το στόχο της γεωστρατηγικής αναβάθμισης στην ευρύτερη περιοχή. Στην προσπάθειά της αυτή η κυβέρνηση «παίζει» με όσο περισσότερα ιμπεριαλιστικά κέντρα μπορεί.

Σε αυτή τη βάση κινήθηκε η επικοινωνία του Αλ. Τσίπρα με τον Βλ. Πούτιν για «ετοιμότητα της ελληνικής κυβέρνησης για συμμετοχή - με εταιρεία του Δημοσίου - στον φορέα κατασκευής του ελληνικού αγωγού μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου από τα ελληνοτουρκικά σύνορα».

Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκαν οι δηλώσεις του υπουργού Αμυνας, Π. Καμμένου, πρόσφατα στις ΗΠΑ, ο οποίος δημοσιοποίησε τότε πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης προς αυτή των ΗΠΑ για «μία GtoG (government to government agreement - σ.σ. απευθείας συμφωνία κυβερνήσεων) με τις ΗΠΑ ώστε να υπάρχει συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου». Ορισε, δε, και τα ποσοστά της μοιρασιάς από τα κέρδη σε «70-30».

Επικίνδυνο μπλέξιμο στο κουβάρι των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 18 Φλεβάρη 2015

Στο πλαίσιο της «πολυδιάστατης και ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής» που, όπως λέει, ασκεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, χτες ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Ν. Χουντής συναντήθηκε με το Ρώσο πρέσβη Andrey Maslov. Κατά τα ανακοινωθέντα, «συζήτησαν για τις διεθνείς εξελίξεις, τη θέληση των δύο χωρών για ενίσχυση και διεύρυνση των διμερών σχέσεων και την προετοιμασία της επίσκεψης του Ελληνα πρωθυπουργού στη Ρωσία, μετά και από την πρόσφατη επίσκεψη στη Μόσχα του υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, και την επίσημη πρόσκληση του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κ. Βλαντιμίρ Πούτιν». Η συνάντηση ήρθε μια μέρα μετά από την ανακοίνωση από πλευράς ΕΕ της νέας λίστας με Ρώσους αξιωματούχους στους οποίους η ΕΕ επιβάλλει κυρώσεις με πρόσχημα το Ουκρανικό και στην οποία έχει βάλει «φαρδιά - πλατιά» την υπογραφή της και η ελληνική κυβέρνηση, σηματοδοτώντας έτσι και τα όρια αυτής της «πολυδιάστατης και ενεργητικής» εξωτερικής πολιτικής που θέλει να ασκεί, όρια που βάζουν οι στρατηγικές επιλογές της ελληνικής αστικής τάξης για στοίχισή της στον ευρωατλαντικό άξονα, στις λυκοσυμμαχίες ΕΕ και ΝΑΤΟ. Διόλου τυχαία, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έβαλε την υπογραφή της στις ίδιες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, με τις οποίες είχε συμφωνήσει και η προηγούμενη κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, επιπλέον υπερψήφισε την εξάμηνη παράτασή τους και παραπέρα κλιμάκωσή τους σε βάρος περισσότερων προσώπων και οντοτήτων. Αλλωστε το Ουκρανικό και οι σχέσεις με τη Ρωσία ήταν μεταξύ των θεμάτων που συζήτησε ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς, με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ, Τζον Κέρι, σε τηλεφωνική επικοινωνία τους το Σάββατο. Οπως ήταν και το ενεργειακό, η σημαντική για τους Αμερικανούς λειτουργία της Ελλάδας ως «εναλλακτικού» κόμβου διοχέτευσης καυσίμου στην Ευρώπη, παρακάμπτοντας ελεγχόμενους από τα ρωσικά μονοπώλια αγωγούς. Τα ίδια θέματα αναμένεται να συζητήσει ο Ελληνας ΥΠΕΞ στο ταξίδι που θα κάνει στο Κίεβο. Σχεδιασμοί, βέβαια, που έρχονται σε αντίθεση με τα περιλάλητα ανοίγματα της ελληνικής κυβέρνησης προς τη Μόσχα. Και πώς αλλιώς, εφόσον η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να προσπαθεί να πατήσει σε όσες περισσότερες ιμπεριαλιστικές βάρκες μπορεί, όπου η ισορροπία και η εξισορρόπηση αντιθέσεων δεν προκύπτουν εύκολα...