ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 23 Αυγούστου
2015
Με μια σειρά επιχειρήματα που επιβεβαιώνουν ότι η διαπραγμάτευση που έκανε
η κυβέρνηση καμιά σχέση δεν είχε με τα πραγματικά λαϊκά συμφέροντα, ο Αλ.
Τσίπρας υπερασπίστηκε τη συμφωνία για το 3ο μνημόνιο, στη διάρκεια της
συζήτησης που έγινε στη Βουλή, το ξημέρωμα της 14ης Αυγούστου. Τα ίδια πάνω -
κάτω επιχειρήματα επανέλαβε και στο διάγγελμά του την περασμένη Πέμπτη, όταν
ανήγγειλε την παραίτηση της κυβέρνησης και τη δρομολόγηση της διαδικασίας των
εκλογών. Ας δούμε ορισμένα απ' όσα είπε ο Αλ. Τσίπρας και τι πραγματικά ισχύει
πίσω από τα προπαγανδιστικά πυροτεχνήματα της κυβέρνησης, με τα οποία προσπαθεί
να εξωραΐσει την αντιλαϊκή συμφωνία με τους ιμπεριαλιστικούς «θεσμούς» και να
αποσπάσει ξανά με ψέματα την ψήφο του λαού. Αυτή της η προσπάθεια πρέπει ν'
αποτελέσει κριτήριο ψήφου και ενίσχυσης του ΚΚΕ στις επικείμενες εκλογές.
Το «ευρωπαϊκό
κεκτημένο» στην εργασιακή εξαχρείωση
Πάμε να δούμε κι αυτή την κοροϊδία. Ας ξεκινήσουμε από το βασικό: Η
κυβέρνηση λέει ότι θα επαναφέρει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, όχι όμως τις
Συλλογικές Συμβάσεις, έστω και κατά τον τρόπο που ίσχυαν πριν τις ανατροπές που
έγιναν με την ΠΥΣ 6/2012.
Αυτό σημαίνει ότι εργαζόμενοι και εργοδότες θα μπορούν να συζητούν για τους
όρους αμοιβής και εργασίας, αλλά δεν είναι σίγουρο πως το αποτέλεσμα της
διαπραγμάτευσης θα κατοχυρωθεί με μια Συλλογική Σύμβαση με καθολική ισχύ και
μετενέργεια, ότι θα υπερισχύει άλλων μορφών συμβάσεων (επιχειρησιακές,
ατομικές) και ότι η διαπραγμάτευση από την πλευρά των εργαζομένων θα γίνεται
από το πιο αντιπροσωπευτικό συλλογικό τους όργανο και όχι βέβαια από τις
εργοδοτικές «ενώσεις προσώπων».
Επομένως, σκόπιμα η κυβέρνηση επικαλείται τη Χάρτα της ΕΕ και δε λέει
κουβέντα για αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων, έστω και με την προηγούμενη
μορφή τους, πολύ περισσότερο για αποκατάσταση των απωλειών που είχαν οι
εργαζόμενοι από την ουσιαστική κατάργησή τους τα τελευταία μόνο χρόνια.
