ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 25 Ιούλη 2015
«Δεν ξέραμε τους συσχετισμούς, βρεθήκαμε μπροστά σε
τοίχο, αναγκαστήκαμε λοιπόν να υποχωρήσουμε από τις θέσεις μας αφού δεν υπήρχε
σχέδιο Β'».
Αυτό υποστηρίζουν διάφορα κυβερνητικά στελέχη, προκειμένου να
δικαιολογήσουν το γιατί η κυβέρνηση που υποτίθεται ότι θα έβαζε τέλος στα
μνημόνια, θα αποκαθιστούσε απώλειες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων
της προηγούμενης πενταετίας, όχι μόνο άφησε απείραχτα τα παλιά αντιλαϊκά
μνημονιακά μέτρα, αλλά φέρνει και καινούργιο μνημόνιο.
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
- ΑΝΕΛ ψεύδεται συνειδητά:
Πρώτον: Γιατί γνώριζε πάρα πολύ καλά τι
εστί Ευρωπαϊκή Ενωση, τι προβλέπουν οι αντιλαϊκές συνθήκες, οι ιδρυτικές
πράξεις της από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ μέχρι σήμερα, τι σημαίνει το Σύμφωνο
για το Ευρώ, η στρατηγική «Ευρώπη 2020». Τα ήξεραν όλα πολύ καλά. Στο μόνο που
πόνταραν ήταν η πιθανότητα χαλάρωσης της περιοριστικής πολιτικής, η οποία θα
τους έδινε μεγαλύτερη ευελιξία όχι βεβαίως για να «γκρεμίσουν τα μνημόνια»,
όπως έλεγαν, ούτε για να αποκαταστήσουν μισθούς, συντάξεις, δικαιώματα, αλλά
για να μπορέσουν να στηρίξουν την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου,
δίνοντας ίσως και ορισμένα ψίχουλα - στάχτη στα μάτια του λαού. Δεν τους βγήκε
όμως.
Δευτερον: Γιατί στις εξάμηνες
διαπραγματεύσεις δεν προσήλθε (πώς θα μπορούσε άλλωστε) για την υπεράσπιση των
εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, αλλά
για το πώς θα εξασφαλιστεί η στήριξη της ανάκαμψης της κερδοφορίας του
κεφαλαίου. Αυτά που εμφανίζει ως επιτυχίες της συμφωνίας (χρέος,
χρηματοδότηση, στήριξη τραπεζών, πακέτα επενδυτικά κ.λπ.) πάνε χέρι - χέρι με
νέα αντιλαϊκά μέτρα. Ο στόχος της περίφημης «ανάκαμψης» προϋποθέτει το τσάκισμα
των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Απλώς ήλπιζαν ότι αυτό θα το κάνουν με πιο
ήπιο τρόπο. Ούτε αυτό τους βγήκε.
