Τι σκοπεύει να κάνει η νέα
συγκυβέρνηση για τους ανέργους; Πέρα απ' όσα έχει ανακοινώσει έως τώρα η
αρμόδια αναπληρωτής υπουργός για την ...καταπολέμηση της ανεργίας, απάντηση σ'
αυτό το ερώτημα δίνουν και δύο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με παρεμβάσεις τους χτες και
προχτές. Η πρώτη αφορά τον υπουργό Εργασίας, Π. Σκουρλέτη. Με έγγραφο προς τη Βουλή, ενημερώνει σχετικά με τις
προθέσεις του υπουργείου στα ζητήματα του κατώτατου μισθού, της ανεργίας και
των ελαστικών μορφών εργασίας. Σε ό,τι
αφορά τους ανέργους, γράφει ανάμεσα σε άλλα:
«Ως προς την πρόσβαση στην
αγορά εργασίας ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος των ενεργητικών πολιτικών
απασχόλησης που πραγματοποιεί ο ΟΑΕΔ για άνεργους (...) Ειδικά για την
ενίσχυση της απασχόλησης των νέων (...) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τη
σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή
του Προγράμματος "Εγγύηση για τη νεολαία". Το συγκεκριμένο
πρόγραμμα αποτελεί μια νέα και ρηξικέλευθη πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση της
ανεργίας των νέων, η οποία εξασφαλίζει ότι όλοι οι νέοι κάτω των 26 ετών, που
βρίσκονται εκτός συστημάτων εκπαίδευσης, κατάρτισης, αλλά και εκτός αγοράς
εργασίας, θα λαμβάνουν μια συγκεκριμένη ποιοτική προσφορά με σκοπό την απομάκρυνσή
τους από την κατάσταση ανεργίας εντός τεσσάρων μηνών αφότου εξέρχονται από την
επίσημη εκπαίδευση ή καθίστανται άνεργοι. Κάθε προσφορά αποτελεί μέρος ενός
συνόλου ad hoc δράσεων που αφορούν σε προώθηση ή επαναπροώθηση στην αγορά
εργασίας, σε μαθητεία, πρακτική άσκηση ή σε συνέχιση της εκπαίδευσης».
Ολα όσα περιγράφει ο Π.
Σκουρλέτης είναι συνταγές δοκιμασμένες στην ΕΕ και την Ελλάδα. Συνοψίζοντας τα
αποτελέσματα των λεγόμενων «ενεργητικών πολιτικών», όποια μορφή κι αν παίρνουν,
θα ξεχωρίζαμε τα εξής: Οι εργοδότες,
κύρια οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, εξασφαλίζουν φτηνό εργατικό δυναμικό
μέσω της μαθητείας ή της επιδοτούμενης εργασίας. Στην πλειοψηφία των
περιπτώσεων, ο άνεργος κάνει μια βραχύχρονη «περαντζάδα» απ' αυτά τα
προγράμματα και στη συνέχεια επιστρέφει στην ανεργία. Σε πολλές
περιπτώσεις, οι νέοι που συμμετέχουν σε
τέτοια προγράμματα παραμένουν απλήρωτοι για μεγάλο διάστημα και με διάφορες
προφάσεις. Συνήθως δουλεύουν ως εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης και το
χαρτζιλίκι που παίρνουν δεν φτάνει ούτε για τα καθημερινά τους έξοδα. Πόσο
μάλλον για να σχεδιάσουν τη ζωή τους, να κάνουν οικογένεια, να βάλουν πιο
μακροπρόθεσμους στόχους. Την ίδια ώρα, η ανεργία παραμένει σταθερά «στο
ταβάνι».