Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2015

Για ποια «αξιοπρέπεια» μιλούν;


ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 30 Ιούνη 2015
Τα στελέχη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μπροστά στο δημοψήφισμα της Κυριακής μιλάνε συνέχεια για την «αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια» του ελληνικού λαού, που πρέπει να εκφραστεί με το «όχι» που προτείνει η κυβέρνηση. Είναι όμως θράσος η συγκυβέρνηση να μιλάει για αξιοπρέπεια και περηφάνια όταν:
Δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία ετοιμότητα να συμμετάσχουν σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους, εκπαιδεύουν το στρατό για ιμπεριαλιστικές αποστολές. Ο ίδιος ο Τσίπρας στην τριμερή Συνάντηση Κορυφής με τους Προέδρους Κύπρου και Αιγύπτου αναπαρήγαγε αυτολεξεί το ευρωατλαντικό αφήγημα περί τζιχαντιστών, το οποίο δίνει πρόσχημα για νέες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στον άξονα από Λιβύη έως Συρία και Ιράκ. Αντίστοιχες θέσεις έχει πάρει, βάζοντας την τζίφρα του κάτω από τα επίσημα κείμενα, στις Συνόδους Κορυφής της ΕΕ που έχει μετάσχει.
Δηλώνουν ετοιμότητα να φιλοξενήσουν και νέες ΝΑΤΟικές βάσεις και στρατηγεία στο έδαφος της χώρας, π.χ. σε Κρήτη και Κάρπαθο. Ο ίδιος ο υπουργός Αμυνας, Π. Καμμένος, έλεγε ακόμα και χτες, παρουσία δύο κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, των αν. υπουργών Κ. Ησυχου και Θ. Δρίτσα, ότι η βάση της Σούδας στηρίζει το νότιο τομέα του ΝΑΤΟ, ενάντια στην απειλή των τζιχαντιστών. Παραπέρα, ο ίδιος αναλάμβανε, πρόσφατα, στη Βουλή υπό το βλέμμα του Τσίπρα να «απαντήσει» στο ΚΚΕ, που «δεν καταλαβαίνει» τη χρησιμότητα μιας αμερικανικής βάσης στη Δωδεκάνησο...
Συνεχίζουν τις συνεκπαιδεύσεις με αμερικάνικα και άλλα ΝΑΤΟικά στρατεύματα ακόμα και σε σχέδια πολέμου και ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Βαλτική.
Φτιάχνουν άξονες με το Ισραήλ, χτίζοντας τη λυκοσυμμαχία με την ισραηλινή αστική τάξη που ματώνει κυριολεκτικά το λαό της Παλαιστίνης.
Λένε στον ελληνικό λαό να αναγνωρίσει ως φίλο την πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη του κόσμου τις ΗΠΑ, να ξεχάσει το ρόλο που έπαιξαν όπως και άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα στην Ιστορία της χώρας μας, το ρόλο που παίζουν σήμερα σε μια σειρά περιοχές του κόσμου. Αλλωστε, όπως έλεγε ο υπουργός Αμυνας το Μάρτη, επισκεπτόμενος τη Νέα Υόρκη, «πρέπει οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ να γίνουν ακόμη πιο στενές. Και επειδή ακούγονται διάφορα και γράφονται διάφορα, μη φοβάστε, η Ελλάδα δεν αλλάζει κατεύθυνση. Και βεβαίως η Ελλάδα έχει και άλλους συμμάχους, αλλά οι προτεραιότητες είναι αυτές, οι οποίες επιλέχθηκαν εδώ και πάρα πολλά χρόνια (...) Πραγματικοί μας σύμμαχοι είναι εκείνοι που έχουν αποδείξει τη φιλία τους. Και τι εννοώ; Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ΗΠΑ ήταν αυτές που, με το Σχέδιο Μάρσαλ, χωρίς να ζητήσουν απολύτως τίποτα από την Ελλάδα, απολύτως τίποτα, κατάφεραν να κτίσουν τη νέα Ελλάδα (...) Οι ΗΠΑ, σαν πραγματικός σύμμαχος, δεν δάνεισαν την Ελλάδα για να πάρουν πίσω τόκους. Στήριξαν την Ελλάδα για να αναπτυχθεί και να προχωρήσει στο δυτικό ελεύθερο κόσμο. Και η Ελλάδα απέδειξε ότι είναι ένας εξαιρετικός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ. Τώρα, ήρθε η ώρα που η Ελλάδα μπορεί και πάλι να αποδείξει πως είναι πόλος σταθερότητας στην Αν. Μεσόγειο»...
Τι από τα παραπάνω συνιστά περηφάνια και αξιοπρέπεια για τους εργαζόμενους, για το λαό; Τίποτα. Είναι η συνέχιση της πολιτικής συμμετοχής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, στις επεμβάσεις και τους πολέμους, επειδή αυτό συμφέρει την ελληνική αστική τάξη. Εντός των ιμπεριαλιστικών ενώσεων και συμμαχιών, όποιες και αν είναι αυτές, δεν μπορεί ο λαός να είναι υπερήφανος. Το «όχι» που καλεί το λαό να πει η συγκυβέρνηση δεν είναι «όχι» στη συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, είναι «ναι» στην αυταπάτη ότι αυτές μπορούν να αλλάξουν, να γίνουν φιλολαϊκές με διαπραγματεύσεις. Στην πραγματικότητα, εξαπατώντας το λαό. Γι' αυτό μόνη αξιοπρεπής και υπερήφανη στάση για το λαό είναι η στήριξη της πρότασης του ΚΚΕ: «Οχι στην πρόταση των ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ. Οχι στην πρόταση της κυβέρνησης. Αποδέσμευση από την ΕΕ με το λαό στην εξουσία».

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2015

Η αξιοπρέπεια των ανέργων είναι ... «τρέλα»!



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 11 Μάρτη 2015
Τι σκοπεύει να κάνει η νέα συγκυβέρνηση για τους ανέργους; Πέρα απ' όσα έχει ανακοινώσει έως τώρα η αρμόδια αναπληρωτής υπουργός για την ...καταπολέμηση της ανεργίας, απάντηση σ' αυτό το ερώτημα δίνουν και δύο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με παρεμβάσεις τους χτες και προχτές. Η πρώτη αφορά τον υπουργό Εργασίας, Π. Σκουρλέτη. Με έγγραφο προς τη Βουλή, ενημερώνει σχετικά με τις προθέσεις του υπουργείου στα ζητήματα του κατώτατου μισθού, της ανεργίας και των ελαστικών μορφών εργασίας. Σε ό,τι αφορά τους ανέργους, γράφει ανάμεσα σε άλλα:
«Ως προς την πρόσβαση στην αγορά εργασίας ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης που πραγματοποιεί ο ΟΑΕΔ για άνεργους (...) Ειδικά για την ενίσχυση της απασχόλησης των νέων (...) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τη σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή του Προγράμματος "Εγγύηση για τη νεολαία". Το συγκεκριμένο πρόγραμμα αποτελεί μια νέα και ρηξικέλευθη πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων, η οποία εξασφαλίζει ότι όλοι οι νέοι κάτω των 26 ετών, που βρίσκονται εκτός συστημάτων εκπαίδευσης, κατάρτισης, αλλά και εκτός αγοράς εργασίας, θα λαμβάνουν μια συγκεκριμένη ποιοτική προσφορά με σκοπό την απομάκρυνσή τους από την κατάσταση ανεργίας εντός τεσσάρων μηνών αφότου εξέρχονται από την επίσημη εκπαίδευση ή καθίστανται άνεργοι. Κάθε προσφορά αποτελεί μέρος ενός συνόλου ad hoc δράσεων που αφορούν σε προώθηση ή επαναπροώθηση στην αγορά εργασίας, σε μαθητεία, πρακτική άσκηση ή σε συνέχιση της εκπαίδευσης».
Ολα όσα περιγράφει ο Π. Σκουρλέτης είναι συνταγές δοκιμασμένες στην ΕΕ και την Ελλάδα. Συνοψίζοντας τα αποτελέσματα των λεγόμενων «ενεργητικών πολιτικών», όποια μορφή κι αν παίρνουν, θα ξεχωρίζαμε τα εξής: Οι εργοδότες, κύρια οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, εξασφαλίζουν φτηνό εργατικό δυναμικό μέσω της μαθητείας ή της επιδοτούμενης εργασίας. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ο άνεργος κάνει μια βραχύχρονη «περαντζάδα» απ' αυτά τα προγράμματα και στη συνέχεια επιστρέφει στην ανεργία. Σε πολλές περιπτώσεις, οι νέοι που συμμετέχουν σε τέτοια προγράμματα παραμένουν απλήρωτοι για μεγάλο διάστημα και με διάφορες προφάσεις. Συνήθως δουλεύουν ως εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης και το χαρτζιλίκι που παίρνουν δεν φτάνει ούτε για τα καθημερινά τους έξοδα. Πόσο μάλλον για να σχεδιάσουν τη ζωή τους, να κάνουν οικογένεια, να βάλουν πιο μακροπρόθεσμους στόχους. Την ίδια ώρα, η ανεργία παραμένει σταθερά «στο ταβάνι».