ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 4 Σεπτέμβρη
2015
Η εικόνα του
3χρονου αγοριού Αϊλάν Κούρντι, το άψυχο σώμα του οποίου βγήκε στις ακτές της Τουρκίας προχτές, μετά από
ναυάγιο με άλλους Σύρους σε βάρκα προς την Κω (όπου πνίγηκαν η μητέρα, το
αδελφάκι του, άλλα παιδιά και συνολικά 12 πρόσφυγες), κάνει το γύρο του κόσμου
στα αστικά ΜΜΕ. Μιλάνε για σοκ και τραγωδία. Χαρακτηριστικοί και οι τίτλοι στις
δικές μας χτεσινές αστικές εφημερίδες που συνοδεύουν τη συγκλονιστική εικόνα:
«Φτάνει πια η ανεπάρκεια της Ευρώπης μπροστά στο δράμα της μετανάστευσης»
(ΝΕΑ), «Σοκάρει το δράμα στο Αιγαίο» («Εθνος»), «Σε θάλασσες και ακτές
δοκιμάζονται οι αξίες του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Τι δεν καταλαβαίνετε;»
(«Εφημερίδα των Συντακτών»), «Οχι άλλα πνιγμένα παιδιά στο Αιγαίο» («Αυγή»)
αλλά και ο προκλητικός «Ασφυξία από λαθρομετανάστες. Παγκόσμια ανατριχίλα»
(«Δημοκρατία»).
Πίσω από τα
δακρύβρεχτα ρεπορτάζ και την οδύνη που βέβαιο είναι ότι αισθάνεται κάθε
φυσιολογικός άνθρωπος, υπάρχει ένα «τείχος καπνού» και συγκάλυψης των
πραγματικών αιτιών αυτής της βαρβαρότητας. Και αυτή δεν αφορά μόνο τα τελευταία
τραγικά θύματα και τον μικρό Αϊλάν, που επιχείρησαν να ξεφύγουν γενικά και
αόριστα από έναν πόλεμο ή τις «αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού». Αραγε, ποιες
αξίες μπορεί να έχουν οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, δηλαδή οι αστικές τάξεις και
οι εκπρόσωποί τους;



