ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 22 Γενάρη 2015
Για τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς
Ο κρατικός προϋπολογισμός, τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και σε
αυτό των κρατικών δαπανών, αποτελεί εργαλείο αναδιανομής του κοινωνικού
πλούτου, τον οποίο παράγουν αποκλειστικά και μόνο οι εργαζόμενοι.
Στους κρατικούς
προϋπολογισμούς ενσωματώνονται τα έσοδα από τους φόρους και τα κάθε είδους
αντιλαϊκά χαράτσια, αλλά και οι εισπράξεις από τις ιδιωτικοποιήσεις κρατικής περιουσίας, τα έσοδα από τις δοσοληψίες με την ΕΕ (ΕΣΠΑ), τα οποία
από «πρώτο χέρι» αφορούν στην ενίσχυση των μερίδων του κεφαλαίου. Σε επίπεδο κρατικών δαπανών υπολογίζονται τα
κονδύλια που αφορούν στην κάλυψη των στοιχειωδών λαϊκών αναγκών για συντάξεις, Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία κ.ά.
Μαζί με αυτά, «τσουβαλιάζονται» δαπάνες όπως αυτές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), που αφορούν στη διοχέτευση
κεφαλαίων στους επιχειρηματικούς ομίλους (στα κάθε είδους νέα αλλά και
παλαιότερα «επιχειρηματικά τζάκια»), οι δαπάνες για τους στρατιωτικούς
εξοπλισμούς, για τη συμμετοχή του αστικού κράτους στους ιμπεριαλιστικούς
οργανισμούς και μια σειρά άλλα.
Τα ποσά που πηγαίνουν στην
πληρωμή του κρατικού χρέους εξαιρούνται από τον «κανόνα» των ισοσκελισμένων
προϋπολογισμών, ενώ παράλληλα περιλαμβάνονται μόνο τα ποσά για τους τόκους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες πολιτικές
δυνάμεις καθώς και τμήματα του κεφαλαίου στην ΕΕ έχουν προτείνει να εξαιρεθούν
από τον υπολογισμό των κρατικών ελλειμμάτων και οι δαπάνες του ΠΔΕ, δηλαδή
να αφαιρεθούν και τα κεφάλαια που μια κυβέρνηση (εν προκειμένω του ΣΥΡΙΖΑ) θα
αποδίδει άμεσα ή έμμεσα στους επιχειρηματίες, που είτε από μόνοι τους είτε σε
συμπράξεις με το αστικό κράτος θα αναλαμβάνουν την εκτέλεση δημόσιων έργων και
υποδομών, που έχει ανάγκη το κεφάλαιο και που ήδη έχουν χρυσοπληρωθεί από
τον ελληνικό λαό, μέσω της βαριάς φορολογίας αλλά και της συρρίκνωσης των
κονδυλίων, τα οποία αφορούν στις λαϊκές ανάγκες.


