ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 21 Φλεβάρη
2015 - Κυριακή 22 Φλεβάρη 2015
Μέρα με τη μέρα αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο τι είναι αυτό που
συμβαίνει αυτό το διάστημα, ανάμεσα σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και Ευρωπαίους
«εταίρους» όπως τούς χαρακτηρίζουν αστικά επιτελεία και κυβερνητικοί. Οσες
περισσότερες είναι οι λεπτομέρειες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τόσο πιο
καθαρά διαγράφεται και το ψηφιδωτό της λεγόμενης διαπραγμάτευσης, το για ποιον
γίνεται, ποιον εξυπηρετεί και ποιος θα την πληρώσει. Τις προηγούμενες μέρες,
αλλά και σήμερα, στον κυριακάτικο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ υπάρχει πλούσιο ρεπορτάζ και
αρθρογραφία για όλα αυτά.
Στην πραγματικότητα, ο λαός παρακολουθεί τη νέα συγκυβέρνηση που δείχνει
ποια είναι τα στενά, για το λαό, όρια μιας αστικής διαχείρισης. Μιας πολιτικής
που έρχεται εντός του αντιλαϊκού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης να υπηρετήσει,
με άλλον τρόπο, την ανάκαμψη της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών
ομίλων. Αυτή είναι και η ουσία της
διαπραγμάτευσης. Βλέπει την κυβέρνηση να ζητά παράταση της δανειακής σύμβασης -
μνημονίου και απλά να λέει ότι το 70% του μνημονίου είναι καλό και θα το
τηρήσουμε και το υπόλοιπο 30% θα αντικατασταθεί με νέες αναδιαρθρώσεις με
βάση τις συνταγές του ΟΟΣΑ. Διαπιστώνει ότι γνωστές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις,
όπως οι ΗΠΑ, στηρίζουν τη συγκυβέρνηση.
Πρέπει να θυμηθούμε τι έλεγαν στο λαό πριν από τις εκλογές οι σημερινοί
κυβερνώντες. Οτι υπάρχει λύση μέσα στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και στην
Ευρωπαϊκή Ενωση, ότι μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να υπάρξει πολιτική σε
φιλολαϊκή κατεύθυνση, ότι η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία, για να
μετατραπεί η ΕΕ σε μια Ενωση των λαών. Οι «κόκκινες
γραμμές» της κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση δεν αφορούν την ανακούφιση του λαού,
αλλά την κατοχύρωση της διεκδίκησης του κεφαλαίου, των μονοπωλιακών ομίλων
για περισσότερο κρατικό χρήμα που θα στηρίξει τις επενδύσεις τους.
Αλλες οι «κόκκινες
γραμμές» για το λαό
Μπορεί, λοιπόν, ο λαός να γίνεται χειροκροτητής μιας τέτοιας πολιτικής;