ΠΟΛΥΝΕΚΡΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟ «NORMAN ATLANTIC»: Κρίσιμα ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις

Του Γιώργου ΜΑΡΙΝΟΥ*

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 30 Δεκέμβρη 2014

28 - 29 Δεκέμβρη 2014. Η πυρκαγιά στο ιταλικών συμφερόντων και ναυλωμένο από την ΑΝΕΚ πλοίο «NORMAN ATLANTIC», κατέληξε σε τραγωδία, με 10 νεκρούς, σύμφωνα με τα στοιχεία των ιταλικών αρχών μέχρι αργά χτες βράδυ και μεγάλο αριθμό αγνοούμενων. Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο πλοίο και έζησαν οι 478 επιβαίνοντες (σύμφωνα με τα στοιχεία του ΥΕΝ) από το ξημέρωμα της Κυριακής, είναι συγκλονιστικά και τονίζουν τις μεγάλες ευθύνες της ιταλικής κυβέρνησης, που είχε το πρόσταγμα και της ελληνικής, που συμμετείχε στην επιχείρηση διάσωσης.

Η πολύωρη, πέρα από κάθε όριο, 34ωρη παραμονή μεγάλου αριθμού επιβαινόντων μέσα στο πλοίο, με τη φωτιά να καίει τα σπλάχνα του, έθετε τους επιβαίνοντες σε διαρκή, μεγάλο κίνδυνο, με πολλές πιθανότητες ανυπολόγιστων συνεπειών, γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις είναι υπαρκτά όλα τα ενδεχόμενα, όπως αυτά της απώλειας μεγάλου αριθμού ανθρωπίνων ζωών από την ίδια την πυρκαγιά, την αναγκαστική - χωρίς σχέδιο εκκένωση του πλοίου, τις ανοργάνωτες κινήσεις απελπισίας, την κατάρρευση του σκάφους, την μεγάλη κλίση, ακόμα και την ανατροπή του.

Με την πρακτική που ακολουθήθηκε, διαμορφώθηκαν συνθήκες μιας μεγάλης ναυτικής τραγωδίας.

Αυτή είναι πραγματικότητα. Οι κινήσεις που έγιναν ήταν στην κόψη του ξυραφιού, είχαν μεγάλο «ρίσκο». Οι επιβάτες και το πλήρωμα ήρθαν στη θέση του «μελλοθάνατου» και αυτό πρέπει να εκτιμηθεί αντικειμενικά, με σοβαρότητα.

Από αυτήν τη σκοπιά, με σεβασμό στους δέκα νεκρούς, στους αγνοούμενους, στους επιβαίνοντες και στις οικογένειές τους, αλλά και σε όσους πήραν μέρος στην επιχείρηση διάσωσης, με προσεκτική εκτίμηση των δυσκολιών μιας τόσο σύνθετης διαδικασίας, απαιτείται πολύ αυστηρή αντιμετώπιση των κρίσιμων ερωτημάτων που προκύπτουν, ώστε να βγουν, με την παρέμβαση του εργατικού κινήματος, ουσιαστικά συμπεράσματα. Να μην περάσει η λογική της συγκάλυψης, να καταλογιστούν ευθύνες και να διεκδικηθούν μέτρα που θα εμποδίσουν την επανάληψη παρόμοιου ναυτικού εγκλήματος.

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ: Υπέρ του ψηφίσματος για το Παλαιστινιακό, με συγκεκριμένες επιφυλάξεις

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 18 Δεκέμβρη 2014

Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, ψήφισε με σοβαρές επιφυλάξεις το ψήφισμα που αναφέρεται στην «επί της αρχής αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους». Το ψήφισμα, που έχει συμβολικό, μη δεσμευτικό χαρακτήρα, υιοθετήθηκε με 489 ψήφους υπέρ, έναντι 88 κατά, αφήνει απ' έξω τα αιτήματα του Παλαι

στινιακού λαού ενάντια στην ισραηλινή κατοχή παλαιστινιακών εδαφών και δεν ανταποκρίνεται στα δίκαια του Παλαιστινιακού λαού.

Οπως σημείωσε η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, «στο ψήφισμα επίσης καλλιεργείται η λογική των ίσων αποστάσεων, ενώ περιορίζεται το δικαίωμα της πάλης του Παλαιστινιακού λαού με όλες τις μορφές. Ταυτόχρονα εξωραΐζεται η ΕΕ και σπέρνονται αυταπάτες για το ρόλο της.

Το ΚΚΕ εκφράζει την αμέριστη στήριξή του στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού και στη συνέχιση της πάλης του, απαιτώντας:

- Τη δημιουργία ανεξάρτητου, βιώσιμου και κυρίαρχου Παλαιστινιακού κράτους, στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, δίπλα στο Ισραήλ, την απελευθέρωση του Παλαιστινιακού λαού από τη βαρβαρότητα των κατοχικών δυνάμεων, του στρατού του Ισραήλ.

- Την αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους ως κράτους - μέλους του ΟΗΕ. Αναγνώρισή του από την ελληνική Βουλή και την ελληνική κυβέρνηση.

- Το σταμάτημα των εποικισμών και την αποχώρηση όλων των εποίκων που έχουν εγκατασταθεί πέρα από τα σύνορα του '67.

- Το γκρέμισμα του απαράδεκτου τείχους διαχωρισμού στην Ιερουσαλήμ.

- Το δικαίωμα επιστροφής όλων των Παλαιστίνιων προσφύγων στις εστίες τους, με βάση τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ.

- Την άρση κάθε αποκλεισμού των Παλαιστινίων στη Δυτική Οχθη και στη Λωρίδα της Γάζας.

- Την άμεση απελευθέρωση όλων των Παλαιστίνιων κι άλλων πολιτικών κρατουμένων που κρατούνται στις ισραηλινές φυλακές.

- Την αποχώρηση του ισραηλινού στρατού απ' όλα τα κατεχόμενα εδάφη του 1967, συμπεριλαμβανομένων των υψωμάτων του Γκολάν και της περιοχής Σεμπάα του Νότιου Λιβάνου».