Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 29 Μαΐου 2015

Η κοροϊδία πάει σύννεφο



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 28 Μάη 2015
Αποκαλυπτικός ήταν ο υπουργός Εργασίας σε χτεσινή τηλεοπτική του συνέντευξη, όχι τόσο γι' αυτά που είπε, όσο για τον τρόπο που προσπάθησε να «μπουρδουκλώσει» τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης, αναφορικά με το Ασφαλιστικό, τις Συλλογικές Συμβάσεις και τον κατώτερο μισθό. Σε ερώτηση της δημοσιογράφου για το αν η συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές περιλαμβάνει την αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και τη σταδιακή αύξηση του κατώτερου μισθού, όπως υποσχόταν προεκλογικά (και μετεκλογικά) η κυβέρνηση, ο Π. Σκουρλέτης απάντησε ότι το θέμα βρίσκεται υπό συζήτηση, επαληθεύοντας ότι καμιά συμφωνία δεν υπάρχει μέχρι τώρα με τους δανειστές πάνω στις «κόκκινες γραμμές» που διαφημίζει η κυβέρνηση. Αφού στη συνέχεια ο ίδιος υποστήριξε ότι η κυβέρνηση θα νομοθετήσει μονομερώς ακόμα και αν απορριφθούν οι προτάσεις της από τους δανειστές, ρωτήθηκε - εύλογα - «γιατί, τότε, η κυβέρνηση δεν έχει νομοθετήσει μέχρι τώρα την αύξηση στον κατώτερο μισθό και την αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων». Η απάντηση ήταν ότι περίμενε να ολοκληρωθεί ο «κοινωνικός διάλογος» για τα δύο αυτά ζητήματα και επιπλέον να καταλήξει η διαπραγμάτευση με τους δανειστές. Είπε, μάλιστα, ότι στο τελικό σχέδιο νόμου που θα καταθέσει (αν καταθέσει) η κυβέρνηση, θα έχουν ενσωματωθεί πολλές από τις παρατηρήσεις που έκαναν οι ...εργοδότες!

Πέμπτη 16 Απριλίου 2015

Ο «κοινωνικός διάλογος»




ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 15 Απρίλη 2015


Ενα νέο επεισόδιο στο σίριαλ των «κοινωνικών διαλόγων» προσθέτουν σήμερα η κυβέρνηση και οι λεγόμενοι «κοινωνικοί εταίροι». Αυτήν τη φορά, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε το υπουργείο Εργασίας, αντικείμενο «διαλόγου» είναι η νομοθεσία που σχεδιάζεται για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, για τον κατώτατο μισθό και για την επαναλειτουργία του ΟΜΕΔ.

Οπως οι προηγούμενες, έτσι και η σημερινή κυβέρνηση, καλλιεργεί την εντύπωση ότι ο «διάλογος» γίνεται για το καλό των εργαζομένων. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα. Ολες οι προηγούμενες ανατροπές στα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό κρύβουν από πίσω τους κι έναν «κοινωνικό διάλογο».

Το ίδιο μεθοδεύεται και τώρα. Παρά τις διακηρύξεις και τα μεγάλα λόγια, ο «κοινωνικός διάλογος» που στήνει η κυβέρνηση μεταθέτει στο αόριστο μέλλον κάθε νομοθετική πρωτοβουλία για την αποκατάσταση του κατώτερου μισθού και των Συλλογικών Συμβάσεων και επί της ουσίας δίνει χρόνο και χώρο στους εργοδότες να βάλουν τη δική τους ατζέντα, κρατώντας το κίνημα σε στάση αναμονής.

Σάββατο 21 Μαρτίου 2015

Το δηλητήριο του «κοινωνικού διαλόγου»



ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 20 Μάρτη 2015

Η αναζωπύρωση του «κοινωνικού διαλόγου», που ήταν στόχος της «διάσκεψης υψηλού επιπέδου» που έγινε στις 5 Μάρτη στις Βρυξέλλες, δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Οι ίδιες οι συμμετοχές, μεταξύ αυτών της Κομισιόν, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Ευρωπαϊκής Ενωσης των Εργοδοτών, Businesseurope, και της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, δείχνουν όχι μόνο το αδιάλειπτο ενδιαφέρον όλων αυτών των «θεσμών» αλλά και το γεγονός ότι ο «κοινωνικός διάλογος» παραμένει ένα από τα βασικά εργαλεία στη φαρέτρα των μονοπωλίων και του πολιτικού τους προσωπικού για την προώθηση των στρατηγικών τους συμφερόντων.
Η ίδια η θεσμοθέτηση του «κοινωνικού διαλόγου» σε ευρωενωσιακό επίπεδο, η συγκρότηση σε κάθε κράτος - μέλος των γνωστών ΟΚΕ (Οικονομικών Κοινωνικών Επιτροπών), μαζί και της ευρωπαϊκής ΟΚΕ, αποδεικνύουν τη σημασία που δίνουν τα κέντρα εξουσίας και χάραξης πολιτικής στην ΕΕ στο λεγόμενο «κοινωνικό διάλογο». Διότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι η εφαρμογή της στρατηγικής τους προϋποθέτει την κάμψη των εργατικών αντιστάσεων, την ενσωμάτωση πλατιών εργατικών στρωμάτων και του συνδικαλιστικού κινήματος στην πολιτική τους. Αυτός ο «κοινωνικός διάλογος» και η αναθέρμανσή του γίνεται ακόμα πιο επιτακτικός σήμερα, σε συνθήκες παρατεταμένης καπιταλιστικής κρίσης σε αρκετές χώρες της ΕΕ και με έντονα τα υφεσιακά σημάδια σε μια σειρά άλλες, τη στιγμή, δηλαδή, που απαιτείται επιτάχυνση των καπιταλιστικών ανατροπών με προδιαγεγραμμένες καταστροφικές συνέπειες για τα λαϊκά στρώματα.