Αναστηλώνοντας τη σοσιαλδημοκρατία

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 29 Σεπτέμβρη 2015

Το φθινόπωρο του 2012, ο Αλ. Τσίπρας, με αφορμή την επίσκεψη που είχε πραγματοποιήσει στη Γερμανία, δήλωνε: «Η γερμανική σοσιαλδημοκρατία πρέπει πάντως να συνειδητοποιήσει ότι ο συνομιλητής της στην Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ένα κόμμα που βρίσκεται σε πλήρη διάλυση, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ».

Από τότε, βεβαίως, έχουν μεσολαβήσει πολλά και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναδειχτεί σε δύναμη της νέας σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα, έχοντας ενσωματώσει στους κόλπους του τμήμα του παλιού ΠΑΣΟΚ, έχοντας αναδειχτεί σε δύναμη κυβερνητικής εναλλαγής, έχοντας θέσει ως στόχο την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου, έχοντας ψηφίσει και αναλάβει την υλοποίηση του 3ου μνημονίου.

Ηρθε το πλήρωμα του χρόνου να γίνει η επιθυμία του πραγματικότητα. Ο Αλ. Τσίπρας φέρεται να έλαβε πρόσκληση απ' τον Τζ. Πιτέλα, τον επικεφαλής των σοσιαλδημοκρατών της ΕΕ, να παρακολουθεί ως παρατηρητής τις συνόδους τους.

***

Η προσέγγιση προϋποθέτει και την καλλιέργεια του εδάφους στο εσωτερικό της χώρας, ώστε να προετοιμαστεί για μια τέτοια εξέλιξη.

Κάπως έτσι άρχισαν τα «παραμύθια» όπως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ρυμουλκήσει τη σοσιαλδημοκρατία σε «αριστερά» νερά, που θέλουν να κάνουν το λαό να ξεχάσει ότι έχει ο ίδιος ρυμουλκηθεί προ πολλού στα νερά της σοσιαλδημοκρατίας.

«ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ»: Με στόχο να αποτελέσει ένα νέο ανάχωμα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 22 Αυγούστου 2015

Την ανεξαρτητοποίησή τους και τη συγκρότηση νέας Κοινοβουλευτικής Ομάδας, με την ονομασία «Λαϊκή Ενότητα» (ΛΑ.ΕΝ.), προχώρησαν χτες 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόεδρος ορίστηκε ο Π. Λαφαζάνης και αναπληρωτές του όρισε τους Δ. Στρατούλη, Θ. Πετράκο και Στ. Λεουτσάκο.

Οι βουλευτές που συνθέτουν την ΚΟ της «Λαϊκής Ενότητας» είναι, εκτός απ' τους προαναφερθέντες, οι: Αμμανατίδου - Πασχαλίδου Ευαγγελία, Γαϊτάνη Ιωάννα, Δελημήτρος Κωνσταντίνος, Διαμαντόπουλος Ευάγγελος, Ζάννας Ζήσης, Ζερδελής Ιωάννης, Ησυχος Κωνσταντίνος, Ιωαννίδης Ηλίας, Κριτσωτάκης Μιχαήλ, Κυρίτση Αγλαΐα, Κώτσιας Θωμάς, Λαπαβίτσας Κωνσταντίνος, Μακρή Ραχήλ, Ουζουνίδου Ευγενία, Σαμοΐλης Στέφανος, Σκούμας Αθανάσιος, Σταθάς Ιωάννης, Τσανάκα Αλεξάνδρα, Χαραλαμπίδου Δέσποινα, Ψαρρέα Ελένη, Κυριακάκης Βασίλειος.

Κατά πληροφορίες, αναμένονται κι άλλες ανεξαρτητοποιήσεις, άγνωστο ωστόσο, εφόσον υπάρξουν, αν θα ενταχθούν στην ΚΟ της ΛΑ.ΕΝ.

Σύμφωνα με φήμες που κυκλοφόρησαν, την ανεξαρτητοποίηση υπέδειξε στον Π. Λαφαζάνη ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας, προκειμένου η διερευνητική εντολή να μη βρεθεί στα χέρια της Χρυσής Αυγής.

Χτες το μεσημέρι, ο πρόεδρος της ΛΑ.ΕΝ. παραχώρησε την πρώτη του με αυτή την ιδιότητα συνέντευξη Τύπου, με φρασεολογία και θέσεις πανομοιότυπες αυτών με τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ «τρύγησε» ψήφους και αναρριχήθηκε στην κυβέρνηση.

Ξεσκονίζοντας τις «αντιμνημονιακές» παντιέρες, με εθνικοπατριωτικές «πινελιές» και ανάσυρση του αντιμερκελισμού, ο Π. Λαφαζάνης ενημέρωσε για την πρόθεση συγκρότησης ενός πλατιού μετώπου με στόχο την κατάργηση των μνημονίων, κρύβοντας απ' το λαό, όπως έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλη τη διάρκεια απ' το 2012 έως και τον περασμένο Γενάρη, ότι τα μνημόνια είναι συνυφασμένα με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, τη συμμετοχή στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Γι' αυτό μνημονιακού τύπου αντιλαϊκά μέτρα εφαρμόζονται και σε κράτη που δεν είναι μέλη της Ευρωζώνης, όπως η Βρετανία, η Δανία, τσακίζοντας το λαό. Ως προς αυτά έκανε καθαρό ότι αποτελούν τα ιερά και όσια και του δικού του κόμματος, μιλώντας για «συντεταγμένη» έξοδο απ' το ευρώ, «εφόσον χρειαστεί», όχι όμως απ' την ΕΕ, και προκειμένου να υπηρετηθεί η ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας, χάριν της οποίας αράδιασε ένα σωρό από γνωστά νεοκεϋνσιανά μέτρα διαχείρισης με στόχο την καπιταλιστική ανάκαμψη, π.χ. «διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους για να ανασάνει η χώρα», «κοινωνικοποίηση των τραπεζών για να παίξουν έναν αναπτυξιακό ρόλο», «παραγωγική ανασυγκρότηση με ισχυρό πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, ρευστότητα στην οικονομία».

Αυταπάτες τέλος!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 14 Ιούλη 2015

Ο πρωθυπουργός μάς παρουσίασε ως «επιτυχία» τη «σκληρή συμφωνία», όπως ο ίδιος χαρακτήρισε το τρίτο μνημόνιο. Παρ' όλη την αμηχανία της «αριστερής κυβέρνησης», η προπαγάνδα της εξαπάτησης του λαού καλά κρατεί. Βεβαίως, εξαρτάται τι εννοεί επιτυχία - ή μάλλον για ποιον επιτυχία - ο πρωθυπουργός. Είναι σίγουρο ότι η συμφωνία, παρά το γεγονός ότι αποτυπώνει την ανισοτιμία ανάμεσα στα κράτη και τις άρχουσες τάξεις της ΕΕ, όπως και κάθε ένωσης καπιταλιστικών κρατών, ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, διασφαλίζει στην παρούσα φάση τα συμφέροντα αυτών που για λογαριασμό τους διαπραγματεύτηκε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αυτούς τους 5 μήνες. Δηλαδή, για λογαριασμό της αστικής τάξης, του κεφαλαίου, των μονοπωλιακών ομίλων. 

 Εξασφαλίζει την παραμονή - τουλάχιστον προς το παρόν - στην Ευρωζώνη, ανοίγει το δρόμο για τη χρηματοδότηση και τη στήριξη των τραπεζών, δίνει πρόσβαση στα 35 δισ. ευρώ του πακέτου Γιούνκερ και συντηρεί μια υπόσχεση για διευθέτηση του χρέους. 

Ταυτόχρονα, συνοδεύεται από μέτρα θωράκισης της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, που βάζουν για άλλη μια φορά στο στόχαστρο την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τα οποία θα βιώσουν μια νέα αντιλαϊκή καταιγίδα.

AΝΤΑΡΣΥΑ: Αυταπάτες με τη σέσουλα

ΠΗΓΗ 902.gr Δημοσίευση: Πέμ, 02/07/2015 - 13:25

 «Ένα δημοψήφισμα έχει την αναγκαστική μορφή του "ναι ή όχι". Κερδίζει όποιο από τα δυο έχει έστω και μια ψήφο παραπάνω. Η ηγεσία του ΚΚΕ υποστηρίζει πως όποιος ψηφίσει "όχι" στην πρόταση των δυναστών δανειστών τάσσεται υπέρ του "ναι" στην κυβερνητική αντιλαϊκή μνημονιακή πρόταση των 8 δισ. ευρώ λιτότητας, που κατέθεσε η κυβέρνηση».

Αυτά αναφέρει σε άρθρο του το «ΠΡΙΝ», που θέλει να στηρίξει την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα και επιτίθεται στο ΚΚΕ για το «λάθος» του. Ποιο είναι το λάθος; Ότι το ΚΚΕ δεν διαλέγει μνημόνιο, ότι καλεί το λαό και τη νεολαία να ακυρώσουν τον εκβιασμό ρίχνοντας στην κάλπη την πρόταση του ΚΚΕ: «ΟΧΙ στην πρόταση ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ. ΟΧΙ στην πρόταση της κυβέρνησης. ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ».

Ποιο θα ήταν το σωστό; Σύμφωνα με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ προφανώς το σωστό είναι η δική τους θέση, η στήριξη του «ΟΧΙ».

Δεν ξέρουν μήπως ότι «το ΟΧΙ θα είναι ένα συντριπτικό ΝΑΙ στην πρόταση που κάνει η κυβέρνηση» όπως δηλώνουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ;

Γροθιά στο φόβο και τα ψέματα - ελπίδα στο λαό

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 18 Γενάρη 2015

Η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να συνθλίψουν το λαό ανάμεσα στο φόβο και τους εκβιασμούς, τα ψέματα και τις αυταπάτες, για να αποσπάσουν την ψήφο του στις επικείμενες εκλογές. Σε αυτήν τη βάση, η ΝΔ επιμένει στην κινδυνολογία ότι με το μείγμα διαχείρισης που προκρίνει ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή, στη ρήξη με την ΕΕ, ότι δεν υπάρχουν τόσα λεφτά για να στηριχτούν όσες «παροχές» υπόσχεται. Πέραν της στόχευσης που έχει η τακτική της αυτή να συσπειρώσει την «εκλογική της βάση» εκφοβίζοντας τους «νοικοκυραίους», ταυτόχρονα δίνει πάσες στο ΣΥΡΙΖΑ, αξιοποιώντας ακριβώς αυτές τις επιθέσεις, να εμφανίσει το πρόγραμμά του ως φιλολαϊκό -αφού μάλιστα του επιτίθεται μια καθαρόαιμη αστική δύναμη, όπως η ΝΔ-, να πάρει έτσι πόντους στα μάτια του λαού.

Απαντώντας, ο ΣΥΡΙΖΑ φωνάζει, μέσα και έξω από την Ελλάδα, ότι η πολιτική του δεν απειλεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και ότι αυτός μπορεί να τα υπηρετήσει καλύτερα απ' τη ΝΔ. Ταυτόχρονα, υποδεικνύει στο λαό να χαμηλώσει τις προσδοκίες του. Τον κοροϊδεύει ότι το «σκίσιμο του μνημονίου», που υποσχόταν το 2012, ταυτίζεται με το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» που εγγυάται απλά ότι οι εξαθλιωμένοι θα κρατηθούν, με κάποια μέτρα, εν ζωή. Ότι αυτό είναι το καλύτερο που μπορεί να γίνει στις σημερινές συνθήκες. Ταυτόχρονα, προωθεί τους δικούς του εκβιασμούς στα εργατικά - λαϊκά στρώματα, ιδιαίτερα σε ανθρώπους που νοιώθουν αριστεροί ή ριζοσπάστες, ότι αν δε στηρίξουν, οτι αν δεν ανεχθούν -τουλάχιστον- το ΣΥΡΙΖΑ θα είναι υπεύθυνοι για τη συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων κλπ.

Ωστόσο, αυτό το σχέδιο, στο οποίο συμπλέουν στρατηγικά ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ για συνέχιση της πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου και της ΕΕ, δεν πρέπει να περάσει. Οι εργαζόμενοι έχουν πείρα και δεν πρέπει πιαστούν στη φάκα που τους στήνουν τα κόμματα της διαχείρισης.

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 22 Οχτώβρη 2014

Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το Κυπριακό δεν είναι «κεραυνός εν αιθρία». Το τουρκικό σεισμογραφικό σκάφος «Μπαρμπαρός» μπήκε στην ΑΟΖ της Κύπρου, σε θαλάσσια περιοχή την οποία η Τουρκία και το ψευδοκράτος αμφισβητούν και σε «οικόπεδα» όπου έχουν βρεθεί κοιτάσματα υδρογονανθράκων, συνοδευόμενο από δύο υποστηρικτικά πολεμικά σκάφη, ενώ τουρκική φρεγάτα «παρακολουθεί» από κοντά τη γεώτρηση της κοινοπραξίας «ENI - Kogas» που γίνεται με άδεια της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα επιπλέον κομμάτι του παζλ των οξύτατων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Οσο και αν το κυπριακό ζήτημα, δηλαδή η εισβολή της Τουρκίας το 1974 και η κατοχή του 1/3 της Κύπρου, έχει τη δική του αυτοτέλεια ως ένα διεθνές πρόβλημα, όσο και αν η Τουρκία, συνεπικουρούμενη από τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, πρωταρχικά από ΗΠΑ - Βρετανία αλλά και την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, πάσχιζε να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα για την ντε φάκτο διχοτόμηση της Κύπρου από το 1974 ακόμη. Εντούτοις, η ύπαρξη τότε της Σοβιετικής Ενωσης και των άλλων σοσιαλιστικών κρατών δημιούργησε εμπόδια στην επιδίωξη διχοτόμησης, λόγω καλύτερου διεθνούς συσχετισμού δυνάμεων.

***

Αυτό το άλυτο πρόβλημα, καθώς και το άλλο στην Παλαιστίνη πρέπει να ιδωθούν στο πλαίσιο της ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης στην περιοχή, αλλά και ανταγωνισμών μεταξύ κρατών της περιοχής για το ποιο θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις αναβαθμίζοντας τη θέση του και στη Μέση Ανατολή αλλά και στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Ανταγωνισμοί που εντάθηκαν την περίοδο εκκίνησης της λεγόμενης «Αραβικής Ανοιξης» έως σήμερα με τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους στην πρώτη γραμμή και τη δημιουργία από ΗΠΑ - ΕΕ των λεγόμενων τζιχαντιστών, οι οποίοι γίνονται μοχλός πιο γενικευμένης ιμπεριαλιστικής πολεμικής αντιπαράθεσης στην περιοχή.

Πρόκειται για περιοχή με γεωστρατηγική θέση αφού αποτελεί και αποτελούσε πέρασμα από Ασία σε Ευρώπη, από την «εποχή του δρόμου του μεταξιού». Η ανακάλυψη εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (Ενέργεια δηλαδή) όξυνε την αντιπαράθεση ανάμεσα σε μονοπώλια και ιμπεριαλιστικά κέντρα σε σχέση με την εκμετάλλευση αλλά και τη μεταφορά τους. Είναι γεγονός, το έδειξε ανάγλυφα η περίπτωση της Συρίας, ότι συγκρούονται ΗΠΑ - ΕΕ αλλά και χώρες των BRICS στην περιοχή. Η Κίνα, για παράδειγμα, αντλεί το 50% των ενεργειακών αναγκών της από τη συγκεκριμένη περιοχή. Η Ρωσία έχει γεωστρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή και στη Μεσόγειο. Ενώ ανταγωνίζονται και άλλα καπιταλιστικά κράτη που διεκδικούν αναβαθμισμένο ρόλο στην περιοχή, όπως Ισραήλ, Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Ιράν, Αίγυπτος, κ.λπ.

***

Την ίδια περίοδο με την «Αραβική Ανοιξη», δηλαδή τις πολεμικές συρράξεις σε Μ. Ανατολή - Βόρεια Αφρική μετά από ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, οι ΗΠΑ ξεκίνησαν μια προσπάθεια για να κλείσει το Παλαιστινιακό, ενώ ήδη η Κυπριακή Δημοκρατία ανακοίνωνε την ύπαρξη υδρογονανθράκων στη θάλασσά της και τη συνεργασία με το Ισραήλ, για τη συνεκμετάλλευσή τους. Η Κύπρος έτσι εμπλεκόταν πιο βαθιά στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για το μοίρασμα της περιοχής. Ηταν η περίοδος που είχαν αρχίσει οι απευθείας συνομιλίες με τους Τουρκοκύπριους για επίλυση του κυπριακού ζητήματος. Διαδικασία που έφτασε έως σήμερα, μετά από αλλαγή κυβέρνησης και με παρέμβαση ΗΠΑ - ΕΕ για γρήγορη λύση, που παρέπεμπε στη βιασύνη των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών για κλείσιμο εκκρεμοτήτων στην περιοχή (είχαν πολλά, δύσκολα μέτωπα, όπως αυτό της Συρίας, ανοιχτά), με την παρουσίαση νέου διχοτομικού σχεδίου επίλυσης που «πατούσε» στο γνωστό «σχέδιο Ανάν».

***

Ολα τα προηγούμενα χρόνια κυριάρχησε στις κυβερνήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας το ότι η ΕΕ και το διαβόητο «κοινοτικό κεκτημένο» αποτελούσε εγγύηση για την επίλυση του προβλήματος. Ταυτόχρονα στηρίζονταν σε ΗΠΑ αλλά και Βρετανία ως κράτη που θα ασκούσαν πίεση στην Τουρκία να μην εμποδίσει τη λύση. Ολα διαψεύστηκαν οικτρά. Με την ανακάλυψη των υδρογονανθράκων και το σχηματισμό του στρατηγικού άξονα Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας για την εκμετάλλευσή τους, όπου τώρα προστέθηκε και η Αίγυπτος, άξονας κόντρα στην Τουρκία, η κυπριακή κυβέρνηση πίστεψε ότι απέκτησε ένα ακόμη όπλο επίλυσης του Κυπριακού. Αλλά αποδεικνύεται ότι όλα αυτά μπορεί να γίνουν μπούμερανγκ. Η Τουρκία με την τελευταία ενέργειά της δείχνει για άλλη μια φορά ότι διεκδικεί ευρύτερο ρόλο στην περιοχή, δημιουργώντας ταυτόχρονα άλλο ένα οξύτατο πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων, την ώρα που ΗΠΑ - ΕΕ - ΝΑΤΟ μαζί με άλλα κράτη της Μ. Ανατολής εστιάζουν, με μοχλό τους τζιχαντιστές, στην ένταση της πολεμικής ανάφλεξης, η οποία, ποιος ξέρει, μπορεί να εξελιχθεί σε πιο γενικευμένη στρατιωτική σύγκρουση στην περιοχή. Με δεδομένο ότι η Κύπρος αποτελεί έδαφος δραστηριοποίησης σημαντικών ρωσικών κεφαλαίων, πιστεύει ότι μπορεί να στηρίζεται και στη Ρωσία, η οποία βεβαίως δεν είναι η ΕΣΣΔ και κινείται με κριτήριο αποκλειστικά τα συμφέροντα των δικών της κεφαλαίων αναπτύσσοντας σχέσεις ανταγωνισμού και συμβιβασμού με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ομως, η Ιστορία έχει αποδείξει ότι το παιχνίδι σε πολλά ταμπλό σε συνθήκες μάλιστα όξυνσης των αντιθέσεων το πληρώνουν οι λαοί. Η ελληνική κυβέρνηση έχει επίσης τεράστιες ευθύνες, αφού εμπλέκεται στο πλαίσιο των δικών της επιδιώξεων για την αναβάθμιση του ρόλου της σε ανταγωνισμό με την Τουρκία.

Η καταδίκη της τουρκικής προκλητικότητας, η έκφραση της αλληλεγγύης στον κυπριακό λαό συνδυάζονται με την αντίθεση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή. Η διεκδίκηση λύσης για μια Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη, με μια και μοναδική κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες, συνδέεται με την πάλη ενάντια στο κεφάλαιο και την εξουσία του.