ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΟΟΣΑ: Αναδιαρθρώσεις στην υπηρεσία του κεφαλαίου

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο 14 Μάρτη 2015

Τους γενικούς άξονες των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων για την επόμενη φάση, έδωσε στη δημοσιότητα ο ΟΟΣΑ, στο πλαίσιο της συμφωνίας που υπογράφηκε από τον πρωθυπουργό, Αλ. Τσίπρα, και τον επικεφαλής του ιμπεριαλιστικού Οργανισμού, Α. Γκουρία. Η παροχή «τεχνογνωσίας» αφορά σε μια σειρά «μεταρρυθμίσεων» οι οποίες αποτελούν και πάγιες αξιώσεις του ΣΕΒ και άλλων τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου.

Με βάση το κοινό έγγραφο συνεργασίας που υπεγράφη προχτές στο Παρίσι και την επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε ο διεθνής οργανισμός, ο ΟΟΣΑ συμφώνησε να παράσχει τεχνογνωσία στην Ελλάδα, ώστε σε σύντομο χρονικό διάστημα να αναπτύξει «με περισσότερες λεπτομέρειες το μεταρρυθμιστικό της πρόγραμμα». Τα παραπάνω συνιστούν τη συνέχιση των μέτρων που περιλαμβάνονται στις διαβόητες «εργαλειοθήκες» του ΟΟΣΑ, ενώ τα μέτρα θα εξειδικευτούν και νομοθετηθούν το επόμενο διάστημα. Για μια ακόμη φορά, ομολογείται ρητά η πρόθεση ανατιμήσεων στους συντελεστές ΦΠΑ, μέτρο που κρίνεται ως άμεσης απόδοσης, ενώ στην ατζέντα των «μεταρρυθμίσεων», περιλαμβάνονται τα εργασιακά, η διαμόρφωση περιβάλλοντος κατάλληλου για τους «επενδυτές», οι δημόσιες δαπάνες κ.ά.

Οι 6 άξονες της συμφωνίας

ΟΟΣΑ: Αβανταδόροι του κεφαλαίου

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 15 Φλεβάρη 2015

Ως «απομεινάρι» από παλαιότερα προγράμματα παρουσίαζε υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος τις διαβόητες «εργαλειοθήκες» του ΟΟΣΑ, του ιμπεριαλιστικού Οργανισμού που καλείται από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να βάλει υπό την «αιγίδα» τις νέες σαρωτικές αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις. Με τον ίδιο τρόπο, επιχειρούν να χωρίσουν το μνημόνιο σε «καλό» τμήμα (για ποιον;) και «κακό» τμήμα. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, σε συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, χαρακτήρισε «φύλλο συκής» τις μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο ...κατά τα λοιπά «κακό» τμήμα του μνημονίου. Σήμερα, ο ΟΟΣΑ προτείνει σαρωτικές αναδιαρθρώσεις, που αποτελούν συρραφή ανάλογων εκθέσεων, των αξιώσεων που ακόμη και πριν από τη φάση της καπιταλιστικής κρίσης έχουν υποβάλει τμήματα του κεφαλαίου όπως ο ΣΕΒ, μεγαλέμποροι, τραπεζίτες.

Να θυμίσουμε ότι η Εκθεση που παραδόθηκε στην προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, πέρα από τις «εργαλειοθήκες», προβλέπει και τα παρακάτω:

Coca Cola: Μοναδικό κίνητρο η κερδοφορία

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 25 Δεκέμβρη 2014

Σύμφωνα με τα διεθνή πρακτορεία, η «Coca - Cola» σχεδιάζει να κόψει τουλάχιστον 1.000 - 2.000 θέσεις εργασίας τις ερχόμενες βδομάδες, στη μεγαλύτερη εκκαθάριση προσωπικού τα τελευταία 15 χρόνια. Η κίνηση αυτή αποτελεί μέρος ενός σχεδίου μείωσης του κόστους που είχε ανακοινώσει τον Οκτώβρη η πολυεθνική, μετά από προειδοποίηση ότι μπορεί να χάσει τους στόχους του 2014 για τα κέρδη. Σύμφωνα με τον αμερικανικό Τύπο, οι επενδυτές δεν έχουν πειστεί ότι οι περικοπές αυτές είναι αρκετές και περιμένουν κι άλλες, που θα φτάνουν τα 3 - 4 δισ. δολάρια. Αυτό σημαίνει ακόμα περισσότερες απολύσεις. Τα σημειώνουμε όλα αυτά για τους εξής λόγους: Πρώτον, αποδεικνύεται ότι οι απολύσεις και στην Ελλάδα, συγκεκριμένα στο εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης, δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά αποτελούν μέρος μιας συνολικής αναδιάρθρωσης του ομίλου, προκειμένου να πιάσει τους στόχους της κερδοφορίας του. Δεύτερον, επαληθεύεται ότι οι εργαζόμενοι πληρώνουν πάντα την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία μιας επιχείρησης: Με ένταση της εκμετάλλευσης σε συνθήκες ανάπτυξης, με απολύσεις την περίοδο της κρίσης. Τρίτον, η περίπτωση της «Coca - Cola» δείχνει τη χρησιμότητα που έχουν για τα μονοπώλια νόμοι όπως αυτός που προβλέπει την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Οταν ένας όμιλος αυτού του μεγέθους «καίγεται» να απαλλαγεί από μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες εργαζόμενους όπου Γης, τα κατάλοιπα στην προστασία των εργαζομένων από μια προηγούμενη εποχή πρέπει να εκλείψουν...

Πίσω από τη διαπάλη για τις ομαδικές απολύσεις

Του Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ*

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 19 Οχτώβρη 2014

Οι ομαδικές απολύσεις και γενικότερα η περαιτέρω απελευθέρωση της αγοράς εργασίας βρίσκονται αυτή την περίοδο στο προσκήνιο της επικαιρότητας. Βρίσκονται στα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί για την επόμενη περίοδο, με τον κλασικό μανδύα των «προαπαιτούμενων» αλλά και στην πολιτική συζήτηση, με διαφορετικές αστικές απόψεις για το θέμα να διασταυρώνουν τα ξίφη τους. Καταγράφονται ως μια από τις «σκληρές» απαιτήσεις της τρόικας και του ΔΝΤ, ενώ η κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΓΣΕΕ εμφανίζονται, για μια ακόμα φορά, τάχα να «χαράσσουν κόκκινες γραμμές».

Στη συγκυρία αυτή έχει μεγάλη σημασία να συζητηθεί πλατιά, και μέσα στο κίνημα, γιατί το κεφάλαιο προχωρά σε τέτοια μέτρα και κυρίως από ποια σκοπιά πρέπει να αντιταχθούν σ' αυτά οι λαϊκές δυνάμεις.

Το βασικό τους επιχείρημα υπέρ της απελευθέρωσης των ομαδικών απολύσεων

Τα επιχειρήματα της κυρίαρχης αντίληψης υπέρ των ομαδικών απολύσεων είναι απλά: Η απελευθέρωση των απολύσεων επιτρέπει ταχύτερο άνοιγμα και κλείσιμο επιχειρήσεων και δίνουν «ανάσα» στον «επιχειρηματικό κόσμο» που ασφυκτιά από το σκληρό σημερινό σύστημα προστασίας. Επιτρέπει να γίνονται πιο «ριψοκίνδυνες» επενδύσεις, αφού μια επένδυση που πέφτει έξω έχει μικρότερο κόστος για τον επιχειρηματία. Η κινητικότητα στην αγορά εργασίας, συστατικό στοιχείο της οποίας είναι η απελευθέρωση των απολύσεων, επιτρέπει την ευκολότερη μετακίνηση του εργατικού δυναμικού από κλάδο σε κλάδο, από επιχείρηση σε επιχείρηση. Τελικά, υποστηρίζει το βασικό αστικό επιχείρημα, μέσα απ' τη διαδικασία αυτή, η απελευθέρωση των απολύσεων οδηγεί στην παραγωγή νέου πλούτου, νέων επιχειρήσεων και πάνω απ' όλα στη δημιουργία των πολυπόθητων νέων θέσεων εργασίας. Χαρακτηριστικά, αναφέρει σε άρθρο της στην «Καθημερινή» η κ. Αντιγόνη Λυμπεράκη: «Η λογική απελευθέρωσης των απολύσεων είναι για να μπορούν να δημιουργηθούν νέες δουλειές, όταν επιτέλους θα έρθει η ανάκαμψη».

Πυρήνας της αστικής θέσης είναι ότι οι ομαδικές απολύσεις συμβάλλουν στο να διασφαλισθεί φθηνότερη εργατική δύναμη, διευκολύνουν τις νέες επενδύσεις, που είναι τελικά ο δρόμος, για να έρθει η ανάπτυξη και μέσα απ' αυτήν η λαϊκή ευημερία.

Το επιχείρημα αυτό έχει φυσικά ορισμένα στοιχεία αλήθειας. Πράγματι, αναγκαία προϋπόθεση για να έρθουν νέες επενδύσεις είναι η διασφάλιση ικανοποιητικού ποσοστού κέρδους των επενδύσεων. Το σύνολο των μέτρων που λαμβάνονται όλο το προηγούμενο διάστημα και που προωθούνται στη συνέχεια έχουν αυτό το χαρακτήρα. Η απελευθέρωση των απολύσεων, η δυσκολία οργάνωσης του εργατικού κινήματος οδηγούν σε φθηνότερη εργατική δύναμη και συνεπώς δίνουν νέα κίνητρα στο μεγάλο κεφάλαιο για να έρθουν επενδύσεις. Αυτή τη κατεύθυνση ακολουθεί διαχρονικά και η πολιτική της ΕΕ. Η κινητικότητα στην αγορά εργασίας θεωρείται ως ένας από τους βασικούς πυλώνες που διασφαλίζουν την ανταγωνιστικότητα των ομίλων.

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΡΟΪΚΑ: Παζάρια με άξονα τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 5 Οχτώβρη 2014

Η συγκυβέρνηση καταθέτει αύριο, Δευτέρα, στη Βουλή το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2015. Ο προϋπολογισμός είναι εργαλείο αναδιανομής σε όφελος του κεφαλαίου. Κεντρικό ζητούμενο είναι η εμπέδωση και η ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών, η διαμόρφωση συνθηκών για τη βελτίωση του επενδυτικού κλίματος, η αποφασιστική κλιμάκωση του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων. Προβλέπονται νέες απαλλαγές τόσο για τα διανεμόμενα όσο και για τα αδιανέμητα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Παράλληλα, οι νέες παρεμβάσεις στους αντιλαϊκούς φόρους αποσκοπούν στην παραπέρα διόγκωση της μάζας των εσόδων που εισρέουν στο κρατικό ταμείο, αφορούν στη διαχείριση και είσπραξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών λαϊκών νοικοκυριών προς την Εφορία, πρώτα και κύρια από τα ασήκωτα χαράτσια που επιβλήθηκαν στην προηγούμενη φάση έξαρσης της καπιταλιστικής κρίσης. Στην ίδια κατεύθυνση -στα ληξιπρόθεσμα χαράτσια σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών- προσβλέπει και ο ΣΥΡΙΖΑ, οι βουλευτές του οποίου, την περασμένη εβδομάδα, κατάθεσαν στη Βουλή πρόταση νόμου - καρμπόν με αυτήν που διαβουλεύεται και καταλήγει η συγκυβέρνηση στα παζάρια της με την τρόικα. Στο ίδιο κάδρο, ο ΣΥΡΙΖΑ, ανοιχτά και απροκάλυπτα, αναγνωρίζει ολόκληρη, μέχρι κεραίας, τη γκάμα των αντιλαϊκών φόρων που ξετυλίχτηκαν στο πλαίσιο των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΕΙΣ Μπαράζ αντιλαϊκών μέτρων στο βωμό της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 28 Σεπτέμβρη 2014

Στο σκληρό πυρήνα των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων μετατοπίζεται το κέντρο βάρους της αντιλαϊκής πολιτικής που θα εφαρμοστεί για την επόμενη φάση και προκειμένου να εμπεδωθούν και τονωθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις για την ανάκαμψη των επιχειρηματικών κερδών και των νέων κερδοφόρων επενδύσεων. Στο μέτωπο των αναδιαρθρώσεων ποντάρουν η συγκυβέρνηση όπως επίσης και οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί. Παρά και την οξυμένη διαπάλη γύρω από το ρόλο, τη μορφή των ελέγχων, ακόμη και την ίδια την ύπαρξη της τρόικας, τόσο η ΕΕ όσο και η πλευρά του ΔΝΤ, συγκλίνουν σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση και διασφάλιση συνθηκών ανταγωνιστικότητας στα ελληνικά μονοπώλια.

Η διαπάλη των αστών

Την περασμένη βδομάδα, η αντιλαϊκή σκυταλοδρομία ξετυλίχτηκε με τα παζάρια του πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά στο Βερολίνο με την καγκελάριο Α. Μέρκελ, όπου μπήκαν τα ζητήματα των φοροελαφρύνσεων, της διευθέτησης του χρέους, ενώ δυνάμωσε η προπαγάνδα για απαλλαγή από το ΔΝΤ. Στη συνέχεια, ήρθε η Κομισιόν, που έβαλε στην ατζέντα πολύ καθαρά την κοινή διεκδίκηση του κεφαλαίου: Η «έγκαιρη εφαρμογή του μεγάλου πακέτου των μεταρρυθμίσεων» είναι το μήνυμα, ενόψει και της διαβούλευσης που θα ξεκινήσει με την τρόικα, το οποίο πακέτο μεταρρυθμίσεων θα αποτελέσει το κεντρικό ζήτημα της επικείμενης αξιολόγησης, παράλληλα και σε συνδυασμό με την υπόθεση της «διευθέτησης» του κρατικού χρέους. Πηγές της Κομισιόν τονίζουν ότι σε περίπτωση που δε θα υπάρξει νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, «θα πρέπει να συζητηθεί η επόμενη μέρα», επισημαίνοντας ότι η «τρόικα δεν μπορεί να συνεχιστεί με τη σημερινή της μορφή». Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από τρόικα και δανειακές συμβάσεις, η επιτήρηση, με τη σύμφωνη γνώμη της εγχώριας αστικής τάξης και του πολιτικού προσωπικού, θα διατηρηθεί καθώς ήδη προβλέπεται με το πλαίσιο της «ενισχυμένης δημοσιονομικής εποπτείας», που ισχύει για όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ.