ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Παρασκευή 10 Απρίλη
2015
Ολες τις προηγούμενες μέρες, το κλίμα που καλλιεργούσε μερίδα
φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ ήταν περίπου κάτι σαν «η συνάντηση Τσίπρα - Πούτιν στη
Ρωσία θα φέρει την άνοιξη στην Ελλάδα». Με θολές και «περήφανες» αναφορές,
στελέχη της κυβέρνησης δημιουργούσαν προσδοκίες ότι κάτι καλύτερο έρχεται για
το λαό από αυτό το ταξίδι. Περίπου τα ίδια είχαμε ζήσει και με τις επαφές της
κυβέρνησης με τους Κινέζους πριν από μερικές βδομάδες. Και βέβαια, πόσες φορές
στο παρελθόν δεν έχουμε ξαναδεί το ίδιο έργο, από τις προηγούμενες κυβερνήσεις
και τις διμερείς τους επαφές και σχέσεις με κυβερνήσεις άλλων καπιταλιστικών
κρατών!
Στην πραγματικότητα, πάντοτε, τέτοιες επαφές έχουν πολύ συγκεκριμένο
περιεχόμενο. Κυβερνήσεις καπιταλιστικών κρατών συζητούν, παζαρεύουν, συμφωνούν
ή διαφωνούν για ζητήματα που αφορούν στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων
μονοπωλιακών ομίλων των χωρών τους. Εξετάζουν και συζητούν για επενδύσεις
στρατηγικής σημασίας που αποφέρουν τεράστια κέρδη στους ομίλους, χωρίς βέβαια
να υπάρχει όφελος για τους λαούς.
Εγινε σαφές, από όλες τις πλευρές, ότι η προσπάθεια ενίσχυσης των σχέσεων
με τη Ρωσία δε σημαίνει αλλαγή του ευρωατλαντικού προσανατολισμού της χώρας.
Κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο, με δεδομένο ότι αποτελεί στρατηγική επιλογή του
ελληνικού κεφαλαίου η συμμετοχή στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
