ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σάββατο
29 Νοέμβρη 2014
Η προχτεσινή απεργία ήταν μια σκληρή μάχη. Η μαζική
συμμετοχή των εργαζομένων, νέων, αυτοαπασχολουμένων, γυναικών, συνταξιούχων,
φτωχών αγροτών στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ δίνει το στίγμα.
Συσπειρώθηκαν δυνάμεις που έδωσαν τη μάχη το τελευταίο δίμηνο, που συμμετείχαν
και συνδιοργάνωσαν το πανελλαδικό συλλαλητήριο της 1ης Νοέμβρη.
Η προσπάθεια που κατέβαλαν οι ταξικές δυνάμεις
αναμετρήθηκε με πολλές δυσκολίες και εμπόδια. Αναμετρήθηκε με το γεγονός ότι
ακόμα, σε μεγάλο τμήμα των εργαζομένων, δεν έχει συνειδητοποιηθεί ότι τον
πραγματικό τους αντίπαλο τον συναντούν καθημερινά στους χώρους δουλειάς τους,
είναι η εργοδοσία, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, το κεφάλαιο. Οτι για δικό
τους λογαριασμό κυβερνήσεις, κόμματα, η ΕΕ παίρνουν αντιλαϊκές αποφάσεις, μέτρα
που τους τσακίζουν δικαιώματα και κατακτήσεις. Οτι η περίφημη ανάκαμψη των
κερδών τους απαιτεί ζωή με υποβαθμισμένες εργατικές - λαϊκές ανάγκες, ζωή με
ψίχουλα. Οτι αυτούς υπερασπίζονται τα μνημόνια διαρκείας, οι δανειακές
συμβάσεις κ.λπ. Αναμετρήθηκε με την εργοδοτική τρομοκρατία, την προειδοποίηση
της απόλυσης, το φάσμα της μεγάλης ανεργίας, που βρίσκεται απειλητικό πάνω από
τα κεφάλια όλων των εργαζομένων. Αναμετρήθηκε με τις τρικλοποδιές του
εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, των θιασωτών της κοινωνικής
συναίνεσης αλλά και με την υπονόμευση των συνδικαλιστικών δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ,
της λογικής της ανάθεσης και της αναμονής, που προσπάθησαν με «ξένα κόλλυβα» να
αξιοποιήσουν τις απεργιακές συγκεντρώσεις στα δικά τους κυβερνητικά παιχνίδια,
στο στόχο της ανάδειξής τους σε νέους διαχειριστές της αντιλαϊκής πολιτικής.
Αναμετρήθηκε με την προσπάθεια των αστικών ΜΜΕ να
πνίξουν τη φωνή των εργαζομένων, να θάψουν με κάθε τρόπο την εργατική
κινητοποίηση και, πρώτα απ' όλα, τη δράση των ταξικών δυνάμεων.

