Ποια είναι η εναλλακτική προς όφελος του λαού;

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τετάρτη 19 Αυγούστου 2015

Την περασμένη Παρασκευή το πρωί, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής και θέλοντας να δικαιολογήσει το γεγονός ότι η κυβέρνησή του έφερε προς ψήφιση ένα σκληρό αντιλαϊκό μνημόνιο και απαντώντας στους διαφωνούντες στο εσωτερικό του κόμματός του, παρουσίασε το εξής δίλημμα. Είπε: «Το δίλημμα δεν ήταν "ευρώ ή δραχμή". Το πραγματικό δίλημμα ήταν "μνημόνιο με ευρώ ή μνημόνιο με δραχμή". Σε κάτι που επιμένει ακόμα ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, για να μην επιτευχθεί συμφωνία. Εναλλακτική λύση δεν υπάρχει». Πραγματικά, ο πρωθυπουργός έθεσε το θέμα στη σωστή του βάση από τη σκοπιά της αστικής διαχείρισης. Είναι γεγονός ότι στο πλαίσιο της αστικής διακυβέρνησης, εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μέσα στην Ευρωζώνη και με δεδομένο ότι τα κλειδιά της οικονομίας τα έχουν στα χέρια τους οι καπιταλιστές, οι εναλλακτικές μορφές διαχείρισης είναι πολύ συγκεκριμένες. Είναι εναλλακτικές μορφές που από τον ίδιο ή διαφορετικό δρόμο οδηγούν το λαό στη λαιμητόμο, φέρνουν μνημόνια, καταστρέφουν τη δυνατότητα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων να καλύπτουν τις ανάγκες τις δικές τους και των παιδιών τους, εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

«Τι θα κάνατε εσείς στη θέση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ»; Η «θέση» τους και η «θέση» μας

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 19 Ιούλη 2015

Συχνά ακούμε καλοπροαίρετα τον εξής προβληματισμό: «Τι θα κάνατε εσείς στη θέση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ»;

Το ερώτημα δεν είναι παράλογο

Όμως θα πρέπει να το βάλουμε στη σωστή διάστασή του:

Αν βρισκόμασταν ως ΚΚΕ στη «θέση» του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή στη θέση της αστικής διαχείρισης, στη θέση της υπεράσπισης των συμφερόντων του κεφαλαίου που διεκδικεί ανάκαμψη της κερδοφορίας του, εξασφαλίζοντας τα πλεονεκτήματα και τις προοπτικές που του δίνει η συμμετοχή στην ΕΕ, την Ευρωζώνη και γενικότερα στις ευρωατλαντικές συμμαχίες, το ΝΑΤΟ. Αν βρισκόμασταν στη «θέση» της ανάληψης μιας διακυβέρνησης που είναι όργανο της εξουσίας των μονοπωλίων. Αν βρισκόμασταν στη «θέση» των διαπραγματεύσεων για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου, στα τραπέζια της ΕΕ, της Ευρωζώνης και των άλλων ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

Αν βρισκόμασταν λοιπόν σε αυτή τη «θέση», πράγματι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από αυτό που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα μπορούσαμε παρά να έχουμε τα ίδια διλήμματα - συνέχιση εντός ευρώ ή επιλογή της χρεοκοπίας ανεξέλεγκτης ή ελεγχόμενης και καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής; Ζυγίζουμε τι συμφέρει περισσότερο το κεφάλαιο και επιλέγουμε. Ετσι έπραξε και ο ΣΥΡΙΖΑ...

Αν βρισκόμασταν σε αυτή τη «θέση», όμως θα ακυρωνόμασταν ως Κομμουνιστικό Κόμμα, ως κόμμα της εργατικής τάξης και των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων, θα γινόμασταν άλλο κόμμα που δεν θα μπορούσε να παλεύει για λογαριασμό των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων.