ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 9 Αυγούστου 2015
Μια σειρά από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζοντας τη διαφωνία ή τη
δυσαρέσκειά τους για το γεγονός ότι η συγκυβέρνηση προχωρά σε ένα τρίτο
μνημόνιο, υποστηρίζουν ότι με αυτή τους τη στάση υπερασπίζονται τη δυνατότητα
ύπαρξης μιας εναλλακτικής
απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική της ΕΕ, την πολιτική των μνημονίων, της
λιτότητας κ.λπ. Διαφορετικά, όπως λένε χαρακτηριστικά, «η αριστερά θα
υιοθετήσει το δόγμα της TINA (There is no Alternative) της Μ. Θάτσερ», δηλαδή
«Δεν υπάρχει εναλλακτική».
Εχει, όμως, ενδιαφέρον να
δούμε τι εννοούν όταν μιλάνε για εναλλακτική.
Μακιγιαρίσματα του
καπιταλισμού
Ορισμένοι «ψάχνουν» την
εναλλακτική λύση στη διαμόρφωση «εναλλακτικών μορφών της οικονομίας».
Διαβάζουμε χαρακτηριστικά: «Διαφορετικές παραγωγικές διαδικασίες,
αντι-εμπορευματικά κυκλώματα διανομής, εναλλακτικά χρηματοδοτικά εργαλεία,
κοινωνικές και παραγωγικές καινοτόμες θεσμίσεις κ.ο.κ. είναι πολύ πιο πιθανόν
να αντιμετωπίσουν την τεράστια ανεργία και τις κοινωνικές και παραγωγικές
συνέπειες της επιβαλλόμενης καταστροφής από ό,τι η με παραδοσιακούς όρους
ανασυγκρότηση του ελληνικού καπιταλισμού. Την στιγμή που το κλασικό
οικονομικό κύκλωμα απορρίπτει εκτεταμένα τμήματα υποψήφιων προς εκμετάλλευση
και δείχνει σημάδια παρακμής και κατάρρευσης, αποτελεί αδιανόητη προσκόλληση
-ιδιαίτερα από την Αριστερά- η εμμονή στην ανασυγκρότησή του ως του μοναδικού
τρόπου για να μπορέσουμε να ζήσουμε όπως όπως» (Α. Καρίτζης, μέλος της ΚΕ
του ΣΥΡΙΖΑ στην «Αυγή» της προηγούμενης Κυριακής).
