Η στάση των κομμουνιστών απέναντι στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις

Εκτενή αποσπάσματα από την εισηγητική τοποθέτηση του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων, στο σεμινάριο που διοργάνωσε η ΚΝΕ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 11 Οχτώβρη 2015

  Εκτενή αποσπάσματα από την εισηγητική τοποθέτηση του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων, στο σεμινάριο που διοργάνωσε η ΚΝΕ με τη συμμετοχή 19 Κομμουνιστικών Νεολαιών και Αντιιμπεριαλιστικών Οργανώσεων που συμμετείχαν στο 41ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή»

«Ιμπεριαλιστικές ενώσεις, ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και η στάση των κομμουνιστών», ήταν το θέμα του σεμιναρίου, από την εισήγηση του οποίου παραθέτουμε το μεγαλύτερο μέρος:

«Το Κόμμα μας, όπως βέβαια κι άλλα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα, έχει συσσωρεύσει μια σημαντική εμπειρία από τη συμμετοχή της χώρας σε τέτοιου είδους ιμπεριαλιστικές ενώσεις, αφού η Ελλάδα είναι μέλος στο ΝΑΤΟ από το 1952 και στην ΕΕ, που νωρίτερα λεγόταν ΕΟΚ, από το 1980. Ετσι, το Κόμμα μας μετρά δεκαετίες πάλης για την αποκάλυψη του αντιλαϊκού ρόλου αυτών των ενώσεων και βέβαια για την απαλλαγή του λαού μας απ' αυτές.

Στη χώρα μας η επίσημη, αστική προπαγάνδα, την οποία με τη σειρά του αποδέχτηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα πριν η αστική τάξη τού εμπιστευθεί το "τιμόνι" της αστικής διαχείρισης, είναι πως "η χώρα ανήκει στη Δύση". Κι όμως, αν δούμε το χάρτη θα παρατηρήσουμε πως η Ελλάδα βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Ευρώπης. Τι εννοούν, λοιπόν, με τον όρο "Δύση"; Οπως διευκρίνισε ο Αλ. Τσίπρας, εννοούν το ότι δεν αμφισβητείται από όλες αυτές τις πολιτικές δυνάμεις η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Μάλιστα, όλες αυτές οι πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν τη συμμετοχή στον ευρωατλαντισμό, την "ντύνουν" κάθε φορά με διάφορα επιχειρήματα, όπως ότι "είναι οι ενώσεις που διαφυλάσσουν τη δημοκρατία", ή "που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα", ή μας λένε ότι "έτσι εξασφαλίζουμε ισχυρούς συμμάχους, που εγγυώνται την εδαφική ακεραιότητα, την κυριαρχία της χώρας μας", ή ..."κάπου πρέπει να ανήκουμε, βρε αδελφέ, ε, καλύτερα να ανήκουμε στην Ευρώπη. Πού αλλού;"

Βέβαια, εμείς οι κομμουνιστές γνωρίζουμε πολύ καλά πως ΝΑΤΟ και ΕΕ είναι το "συνδικάτο του πολέμου". Ολοι οι πόλεμοι, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις από τότε που ιδρύθηκαν αυτές οι ενώσεις, φέρουν τη σφραγίδα τους. Μόνο τα τελευταία χρόνια, μακριά τραβά αυτή η "αλυσίδα": Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Συρία, Ουκρανία κι ο κατάλογος παραμένει ανοιχτός. Η μόνη "ελευθερία" που μπορούν να εγγυηθούν αυτές οι ενώσεις είναι η ελευθερία του κεφαλαιοκράτη να συνεχίζει να πίνει το αίμα του εργάτη, η μόνη κυριαρχία που διαφυλάσσουν είναι η κυριαρχία των μονοπωλιακών ομίλων στην προώθηση των συμφερόντων τους.

Η ανισόμετρη ανάπτυξη κυρίαρχο στοιχείο στο μονοπωλιακό καπιταλισμό

Οι «φίλοι» του ελληνικού λαού

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 10 Φλεβάρη 2015

Πολύ ψηλά στην κυβερνητική προπαγάνδα βρίσκεται η λεγόμενη διεθνής στήριξη στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο ζήτημα των διαπραγματεύσεων στην ΕΕ. Το επανέλαβε στην ομιλία του στις προγραμματικές δηλώσεις στη Βουλή ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, ενώ αναπαράγεται και στο φιλοκυβερνητικό Τύπο. Χαρακτηρίζουν «φίλους της Ελλάδας» την κυβέρνηση των ΗΠΑ του Μπ. Ομπάμα - η «Αυγή» εκθειάζει την «αναδιανεμητική» πολιτική του - και ακόμα τις κυβερνήσεις Ολάντ στη Γαλλία και Ρέντσι στην Ιταλία, ως τη «συμμαχία του νότου», αλλά και τον ΟΟΣΑ, ο γενικός γραμματέας του οποίου έρχεται σήμερα στην Αθήνα για να συμβουλεύσει τη νέα κυβέρνηση.

Ας δούμε, όμως, τι είναι αυτοί οι δήθεν «φίλοι του ελληνικού λαού» και τι θέλουν από τη χώρα μας. Οι ΗΠΑ - που καλούν τη Γερμανία να χαλαρώσει την περιοριστική πολιτική στην Ευρωζώνη - μέσω του πρέσβη τους στην πρόσφατη συνάντησή του με στελέχη της νέας συγκυβέρνησης ζήτησαν η Ελλάδα να συνεχίζει να συμμετέχει στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην περιοχή, δηλαδή να συμβάλλει στις επεμβάσεις και την επαναχάραξη των συνόρων, να είναι θύτης κατά άλλων λαών. Ταυτόχρονα, ζήτησαν να συνεχιστούν οι λεγόμενες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, δηλαδή τα αντιλαϊκά μέτρα και οι ιδιωτικοποιήσεις ή συμπράξεις του Δημοσίου με ιδιώτες προκειμένου η χώρα να γίνει πιο ελκυστική για επενδύσεις. Είναι φανερό ότι οι αντιθέσεις και συμβιβασμοί ΗΠΑ - Γερμανίας δεν αφορούν τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.

Δεν πρέπει, επίσης, να ξεχνάμε ότι, πάρα τις διακηρύξεις περί του αντιθέτου, στις ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι ασκείται λιγότερο περιοριστικό μείγμα, τα εργατικά - λαϊκά στρώματα δεν έχουν δει καμιά προκοπή. Κυριαρχούν τα μεροκάματα πείνας για εκατομμύρια εργαζόμενους, οι εργασιακές σχέσεις γαλέρας, τα σχεδόν 50 εκατομμύρια ανασφάλιστων και εξαθλιωμένων, που φυτοζωούν στα συσσίτια της φιλανθρωπίας. Την ίδια ώρα, βέβαια, από την πολιτική Ομπάμα βγαίνουν ωφελημένοι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Οι δε κυβερνήσεις του Νότου, της Ιταλίας, της Γαλλίας, που συντάσσονται και αυτοί με τη χαλάρωση της δημοσιονομικής σταθερότητας στην Ευρωζώνη - αυτό εννοούν ως τέλος της λιτότητας - προκειμένου να διατεθούν κεφάλαια στη στήριξη των επενδυτικών σχεδίων των επιχειρηματικών ομίλων των κρατών τους, εφαρμόζουν κανονικά τις γενικές αντιλαϊκές κατευθύνσεις που ισχύουν σε όλη την ΕΕ, στο όνομα της θωράκισης της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, δεν αμφισβητούν το πλαίσιο των αντιλαϊκών συνθηκών και κανόνων της ΕΕ, στις οποίες άλλωστε τη δέσμευσή της δηλώνει και η νέα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το μενού περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, απελευθέρωση απολύσεων, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, περικοπές σε κοινωνικά δικαιώματα κ.ά. Οσον αφορά τον ΟΟΣΑ, έναν ιμπεριαλιστικό οργανισμό με πολυετή αντιλαϊκή θητεία, θυμίζουμε μόνο πως η περίφημη εργαλειοθήκη του καθοδήγησε τις κινήσεις της προηγούμενης κυβέρνησης. Τι διαφορετικό θα φέρει άραγε στην καινούργια;

Σε κάθε περίπτωση, όλοι αυτοί τσακώνονται για τα δικά τους συμφέροντα και μέσα στον τσακωμό συνυπάρχει και ο συμβιβασμός.

Και από τα προηγούμενα γίνεται κατανοητό ότι όλοι αυτοί μπορεί φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ και της νέας συγκυβέρνησης να είναι. Φίλοι του ελληνικού λαού με τίποτα. Οι ανταγωνισμοί και οι κόντρες τους, για το ποιος θα χάσει και ποιος θα κερδίσει, τόσο σε επίπεδο Ευρωζώνης και ΕΕ όσο και στην παγκόσμια αγορά δε θα φέρουν τίποτα θετικό στους εργαζόμενους. Πολύ περισσότερο που όλοι οι παραπάνω συμφωνούν στην ανάγκη να προχωρήσουν αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις (βλέπε: μεταρρυθμίσεις), στο όνομα της υπεράσπισης της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και της στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Το πιο επικίνδυνο, όμως, για τους λαούς είναι να μπουν κάτω από τη σημαία των διαφορετικών αντιτιθέμενων στρατοπέδων στους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε μεγάλα διαφορετικά μονοπωλιακά συμφέροντα, να ποντάρουν εκεί όλες τις ελπίδες τους για ανάκαμψη της ζωής τους.

Στις μυλόπετρες των ενδοαστικών ανταγωνισμών

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 29 Γενάρη 2015

Τα σχέδια της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να παίξει ενεργό ρόλο για λογαριασμό του κεφαλαίου σε αντιθέσεις που εξελίσσονται στην ευρύτερη περιοχή , και διάνοιξη νέων πεδίων κερδοφορίας του σε νέες «αγορές», ανέπτυξε η νέα ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών στην τελετή παράδοσης - παραλαβής. Ο νέος υπουργός, σύμβουλος παλαιότερα του Γ. Παπανδρέου, Ν. Κοτζιάς, παραλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο είπε: «Και η παγκοσμιοποίηση και η ευρωπαϊκή ενοποίηση προχωρά και δε θα πρέπει να επιτρέψουμε στη χώρα να αποκοπεί από αυτές τις δυο διαδικασίες», κάνοντας σαφές ότι δεν αμφισβητείται η συμμετοχή της Ελλάδας σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Αλλωστε, όπως διαβεβαίωσε και ο προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Ν. Χουντής, στη δική του τοποθέτηση, υπάρχουν «υποχρεώσεις και δικαιώματα που απορρέουν από τις Συνθήκες της ΕΕ».

Οι όποιες διαφοροποιήσεις ή ελιγμοί της συγκυβέρνησης με τη χρησιμοποίηση διαδικαστικών ζητημάτων, όπως, π.χ., προχτές στο Ουκρανικό, δεν πρόκειται να ξεφύγουν από το συνολικό ευρωατλαντικό πλαίσιο, όπως δεν έβγαλαν και άλλες αστικές κυβερνήσεις εκτός αυτού του πλαισίου, με τους «αστερίσκους» του Α. Παπανδρέου, ή διαφορετικές τοποθετήσεις της κυβέρνησης Καραμανλή κ.ά. Είναι χαρακτηριστικό ότι η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Νούλαντ μόλις χθες σε ερώτηση για τις σχέσεις Ελλάδας - Ρωσίας δήλωσε ότι :«δεν έχουμε κανένα πρόβλημα και θέλουμε την Ελλάδα να έχει μια κανονική σχέση με τη Ρωσία (...) μια σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Ρωσία ήταν πολύ χρήσιμη στο παρελθόν σε ό,τι αφορά τη μετάδοση σαφών μηνυμάτων. Και θα ήθελα να συνεχιστεί».

Σηματοδοτώντας ο Ν. Κοτζιάς τα σχέδια της συγκυβέρνησης να παίξει πιο ενεργό ρόλο στο εσωτερικό των λυκοσυμμαχιών σημείωσε ότι «η Ελλάδα είναι κυρίαρχη, όταν εμποτίζει με την ελληνική εξωτερική πολιτική, με τη σκέψη της, με τα συμφέροντά της, τους διεθνείς οργανισμούς, τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις, την ίδια την ΕΕ».