
Μέρα δική μας η σημερινή,
μέρα του «Ριζοσπάστη». Ήταν πριν 40 χρόνια, 25 Σεπτέμβρη 1974, όταν μετά από 27
χρόνια βαθιάς παρανομίας ο «Ριζοσπάστης», όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ, κυκλοφορούσε
ελεύθερα. Κατακτούσε μαζί με το ΚΚΕ τη νόμιμη έκδοση και κυκλοφορία του.
Ήταν 18 Οκτώβρη του 1947,
μέρα Σάββατο, που ο «Ριζοσπάστης» στο τελευταίο πριν την 27χρονη παρανομία
φύλλο του έγραφε: «Οι φύλακες γρηγορούν και ο "Ριζοσπάστης", που
στάθηκε ακλόνητος στις επάλξεις του όταν αντιμετώπιζε τη φωτιά και το σίδερο
της χιτλερικής και της αγγλικής κατοχής, δε θα υποστείλει ποτέ την τιμημένη
σημαία του. Γιατί η σημαία του "Ριζοσπάστη" είναι σημαία του ΚΚΕ».

Και πράγματι, κράτησε ψηλά τη
σημαία του ΚΚΕ. Η συνεχής έκδοση και κυκλοφορία του ήταν ταυτόσημη με την
ασίγαστη πάλη του ΚΚΕ. Μέσα στη νύχτα της βαθιάς παρανομίας ήταν ο φάρος που
φώτιζε με τη φλόγα των ασταμάτητων όλ' αυτά τα χρόνια εκδόσεών του σε τακτά
χρονικά διαστήματα - κυκλοφορώντας με χίλιους - δυο κινδύνους από χέρι σε χέρι
- τη δράση των κομμουνιστών. Οι συντάκτες του, οι τυπογράφοι του και οι
διακινητές του ήταν ένα με το κάθε παράνομο φύλλο, που ως συνέχεια της ψυχής
τους και της καρδιάς του ΚΚΕ, χτυπούσε για να δίνει πνοή στο εργατικό και το
λαϊκό κίνημα. Και έτσι έγραψαν μια απαράμιλλη ηρωική ιστορία.
Η ύπαρξη και ζωή του «Ριζοσπάστη» είναι ταυτισμένη με το ΚΚΕ,
γιατί κομμουνιστικό κόμμα χωρίς εφημερίδα δεν μπορεί να διεξάγει αποτελεσματικό
αγώνα για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Η εφημερίδα, ως όργανο της ΚΕ,
πρέπει να λύνει ταυτόχρονα ζητήματα: Ενημέρωσης - αποκάλυψης - διαφώτισης, όλα
αυτά υποταγμένα στην προώθηση της στρατηγικής, του Προγράμματος του Κόμματος.
Ο «Ριζοσπάστης» λοιπόν φτάνει
καθημερινά την πολιτική του Κόμματος σε κάθε εργαζόμενο, σε κάθε χώρο δουλειάς,
γειτονιά, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, για όλα τα ζητήματα που βρίσκονται σε
εξέλιξη. Το ρόλο του λοιπόν ως καθημερινού συντρόφου στη δράση πρέπει να τον
επιβεβαιώνει διαρκώς.
Είναι ξεκάθαρο ότι η
ενημέρωση, ο σχολιασμός, η προπαγάνδα γενικότερα, δεν είναι έννοιες αταξικές,
όπως δεν είναι αταξική και η πολιτική γενικά. Εκφράζουν αντίθετα ταξικά
συμφέροντα.