ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 25 Σεπτέμβρη 2014
Στις 30 Σεπτέμβρη, στη
γενική συνέλευση των μετόχων της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Χάλυβος
(«Χαλυβουργείο Θεσσαλονίκης»), αναμένεται να συζητηθούν το κλείσιμο και η
εκκαθάριση της επιχείρησης. Το «Χαλυβουργείο» ανήκει στον ιταλικό όμιλο
ΙLVA, ο οποίος κατέχει το 77,12% των μετοχών. Η «Τράπεζα Πειραιώς» κατέχει το
14,64%, η «Μarubeni itochu steel europe gir dh» το 7,05% και η Εθνική Τράπεζα
το 1,19%. Στο «Χαλυβουργείο» απασχολούνται σήμερα περίπου 260 εργαζόμενοι.
Είναι μία από τις πέντε μεγαλύτερες σιδηροβιομηχανίες της χώρας («Χαλυβουργία
Ελλάδας», «Χαλυβουργική», «Σιδενόρ», «Σοβέλ», οι άλλες τέσσερις), με δυνατότητα
παραγωγής 2,5 εκ.
τόνων χάλυβα το χρόνο. Η επίσημη εκδοχή για το κλείσιμο του εργοστασίου είναι
ότι ο ιταλικός όμιλος ILVA, από τον Ιούνη του 2013, τέθηκε υπό τη διαχείριση
έκτακτου επιτρόπου που διορίστηκε από την ιταλική κυβέρνηση, εξαιτίας σοβαρής
περιβαλλοντικής ρύπανσης που προκάλεσε η μονάδα του στον Τάραντα της Ιταλίας. Η ιταλική Δικαιοσύνη επέβαλε την κατάσχεση
των προϊόντων που παράγει αυτό το εργοστάσιο, από το οποίο προμηθεύονταν πρώτη
ύλη όλες οι θυγατρικές επιχειρήσεις. Εκτός από την Ιταλία και την Ελλάδα, ο όμιλος ILVA διαθέτει εργοστάσια
παραγωγής χάλυβα ψυχρής έλασης στη Γαλλία και την Τυνησία.
***
Στην πραγματικότητα, το εργοστάσιο οδηγείται στο κλείσιμο λόγω της αναδιάρθρωσης του ομίλου και της
προσπάθειας που κάνει να προσαρμοστεί στα δεδομένα που προκάλεσε η κρίση στην
ΕΕ και παγκόσμια. Η πτώση των πωλήσεων στη διεθνή αγορά, η όξυνση του
ανταγωνισμού με τις κινεζικές και τις ιαπωνικές επιχειρήσεις, η μείωση του
μέσου ποσοστού κέρδους για τον όμιλο, φαίνεται πως επιβάλλουν το λουκέτο στο
εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης, όπως έγινε με τις μονάδες και άλλων ομίλων που
δραστηριοποιούνται στον κλάδο του Μετάλλου (π.χ., «Ελληνική Χαλυβουργία»). Σε συνθήκες κρίσης, η εργοδοσία του
«Χαλυβουργείου» επέβαλε μείωση των μισθών την οποία αποδέχτηκε η πλειοψηφία του
Σωματείου, μαζί με τα άλλα μέτρα της εργοδοσίας (εκ περιτροπής εργασία,
διαθεσιμότητες, υποχρεωτική άδεια κ.ά.), αναπαράγοντας τη λογική του
«μικρότερου κακού» και το επιχείρημα ότι πρέπει να διασφαλιστεί η
ανταγωνιστικότητα του ομίλου για να μην κλείσει το εργοστάσιο. Με το ίδιο επιχείρημα, η κλαδική Ομοσπονδία
και το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης στηρίζουν τις απαιτήσεις των εργοδοτών
βιομηχάνων για φθηνό ρεύμα και άλλα προνόμια. Ολοι μαζί καλλιεργούν κλίμα αναμονής στους
εργαζόμενους του «Χαλυβουργείου», υποστηρίζοντας ότι τα συμφέροντά τους θα
διασφαλιστούν αν αναβληθεί η εκκαθάριση και βρεθεί νέος αγοραστής.
