ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 14 Ιούνη 2015
Η αστική τάξη μπορεί
να καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ να επιταχύνει τις διαδικασίες για να υπογραφεί γρήγορα η
συμφωνία με τους εταίρους, τμήματά της να βλέπουν με κριτικό μάτι τις προτάσεις
του, άλλα τμήματα να τον στηρίζουν ενεργά, εντούτοις το σύνολό της δεν μπορεί παρά να του
πιστώσει τη συμβολή του στο ξεθώριασμα
όποιου ριζοσπαστισμού - έστω θολού, αδύναμου, ανεπαρκούς - είχε αναπτυχθεί τα
τελευταία χρόνια σε εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις.
Ηταν άλλωστε ένα ατού
η δυνατότητά του αυτή, το οποίο πρόβαλλε δεόντως όταν διεκδικούσε το χρίσμα για
την αστική διαχείριση. Αλλά και σήμερα κυβερνητικά στελέχη του δεν χάνουν την
ευκαιρία να δηλώνουν ότι όποια άλλη εναλλακτική στο πολιτικό σύστημα εκτός από
την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αδύνατη, σε αυτή τη φάση.
Το πισωγύρισμα που
συντελέστηκε τα τελευταία χρόνια στις λαϊκές συνειδήσεις φέρει ατόφια τη
σφραγίδα του, φτιαγμένη στα «καλούπια» της αστικής τάξης. Σε μια περίοδο που
έπρεπε και πρέπει να δυναμώσουν ο γνήσιος ριζοσπαστισμός, η μαζική λαϊκή
κινητοποίηση, η ανασύνταξη του κινήματος, παρενέβαινε
και παρεμβαίνει με κάθε διαθέσιμο μέσο για να εμποδίσει αυτή τη δυνατότητα.
Η ζημιά που έκανε και κάνει στο λαό δεν είναι μόνο οικονομική, άμεσα ή
μεσοπρόθεσμα, είναι πολύπλευρα διαλυτική και στο πεδίο της συνείδησης και της
ιδεολογίας.
Αρχικά αξιοποίησε για να πετύχει το στόχο του την κάλπικη αντιμνημονιακή ρητορική, που υποδείκνυε στο λαό ως μόνο
του εχθρό το μνημόνιο, ως «γέννημα» ορισμένων εμμονικών της Ευρώπης. Τ
