Του Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ*
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 6 Σεπτέμβρη 2015
Μπροστά στις επερχόμενες
εκλογές, η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να εγκλωβίσουν το λαϊκό προβληματισμό στο
δίλημμα τού ποιος μπορεί να εφαρμόσει το τρίτο μνημόνιο που ψήφισαν από
κοινού, με «το λιγότερο επώδυνο τρόπο».
Γι' αυτό αξίζει να δούμε
επιγραμματικά ορισμένους άξονες της νέας συμφωνίας του Αυγούστου, του μνημονίου
Τσίπρα, που προδιαγράφουν, με σχεδόν ανατριχιαστική ακρίβεια, το τι περιμένει
τα λαϊκά στρώματα μετά τις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη.
Το γενικό πλαίσιο της
νέας δανειακής συμφωνίας
Δε χρειάζεται να
υπενθυμίσουμε πως η νέα δανειακή συμφωνία και το νέο μνημόνιο, που αποτελεί
αναπόσπαστο μέρος της, ψηφίστηκε από έναν ευρύτατο πολιτικό συνασπισμό
κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, παραμονή του Δεκαπενταύγουστου.
Η συμφωνία αναφέρει πως «εξειδικεύει
λεπτομερώς» τους όρους που συνδέονται με το νέο δάνειο που θα
επικαιροποιούνται σε «τριμηνιαία βάση» και πως «η κυβέρνηση είναι έτοιμη
να λάβει οποιαδήποτε μέτρα» μπορεί να κριθούν κατάλληλα για τους σκοπούς
της συμφωνίας, κατόπιν διαβούλευσης και συμφωνίας με τους θεσμούς, πριν την
«οριστικοποίηση και νομική έγκριση» των νέων αυτών μέτρων.
Οι γραμμές αυτές
συμπυκνώνουν τις δεσμεύσεις που απορρέουν απ' τη συμφωνία που υπέγραψαν και οι
δύο «μονομάχοι» για την πρώτη θέση στις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη,
αποδεικνύοντας πως τα όποια «διορθωτικά μέτρα» στα οποία αναφέρονται, δεν
μπορούν παρά να «χρυσώσουν το χάπι».
Στην πραγματικότητα, η
συμφωνία που συνυπέγραψαν αποτελεί κατά βάση το βασικό πλαίσιο μέσα στο οποίο
θα κινηθεί η κυβερνητική πολιτική την επόμενη περίοδο. Εχει συγκεκριμένους
δημοσιονομικούς στόχους, εξειδίκευσή τους σε φόρους, μειώσεις στις συντάξεις,
προώθηση αποκρατικοποιήσεων, νέα αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων, νέα προώθηση
της απελευθέρωσης προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου.
Η ζοφερή πραγματικότητα
του μνημονίου Τσίπρα για το λαό
