ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 18 Οχτώβρη 2015
Του Γρηγόρη ΛΙΟΝΗ*
Ολη την προηγούμενη
περίοδο, η «χορωδία» του ΣΥΡΙΖΑ αναμασούσε την επιχειρηματολογία ενός
παράλληλου προγράμματος το οποίο, δίπλα στο μνημόνιο, θα οδηγούσε σε κάποιες
βελτιώσεις, μια στοιχειώδη ανακούφιση. Με ελαφρά διαφορετικό λεξιλόγιο
αντίστοιχη ήταν η επιχειρηματολογία και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων.
Η πραγματικότητα,
όμως, είναι τελείως διαφορετική. Αντί της ανακούφισης που υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ,
ξεδιπλώνεται μια νέα φάση επίθεσης στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, ένας
ακόμα κρίκος στην αλυσίδα των αντιλαϊκών μέτρων όλου του προηγούμενου
διαστήματος.
Για να το «χωνέψει» ο
λαός ευκολότερα και για να συγκαλύψει τους πραγματικούς υπαίτιους της σφαγής
των εργατικών - λαϊκών κατακτήσεων, η κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανίσει πως το
νομοσχέδιο είναι «εισαγόμενο», πως είναι προϊόν εκβιασμού της απ' την ΕΕ, γι'
αυτό, άλλωστε, βαφτίζει τα αντιλαϊκά μέτρα ως «προαπαιτούμενα».
Ομως δύσκολα μπορεί να
κρύψει η κυβέρνηση ότι η πολιτική της έχει κερδισμένους και χαμένους.
Χαμένος είναι ο λαός, τα δικαιώματα του οποίου κατεδαφίζονται. Μεγάλοι
κερδισμένοι είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι που βλέπουν τα κέρδη τους συνεχώς να
αυξάνονται. Το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε την Παρασκευή είναι χαρακτηριστικό
παράδειγμα.
Νέες παροχές για
τους μεγάλους ομίλους
